Nadat we in januari onze vlucht wegens ziekte hadden moeten annuleren, vertrokken we nu op 23 maart voor de eerste keer van het jaar naar Spanje.
S’ochtens voor vertrek hadden we nog even op Fallon gepast, die lieve schat was zo verkouden en kon niet naar de opvang.

Onze vlucht vertrok pas om 14.55, we gingen dit keer met de trein naar het vliegveld, prima te doen vanaf onze woonplaats. Vanaf 23 maart geen mondkapjes meer in het openbaar vervoer maar helaas nog wel in het vliegtuig. Ik hoorde dat sommige maatschappijen dat niet meer vragen van hun passagiers maar easy jet nog wel. Ik had de Linda gekocht en was daar de hele reis zoet mee. Hij was uit toen ik aankwam normaal gun ik mezelf geen tijd om een tijdschrift te lezen maar wel als ik op vakantie ga, inmiddels liggen er dus een aantal oude Linda s klaar voor de gasten op de Hacienda, allemaal gekocht om de vliegreis te overbruggen. We besloten na aankomst direct naar de Ikea te rijden om een goed baby ledikantje te kopen want Jai en Daisy en Fallon komen binnenkort 9 dagen vakantie vieren op de hacienda en we willen natuurlijk wel het beste voor onze kleindochter en het huidige campingbedje wat we hebben kunnen ze dan eventueel buiten als een box gebruiken.

Zoals gebruikelijk ging ik bij de Ikea even in de koopjeshoek kijken en tot mijn grote pret zag ik daar 2 van onze keukenstoelen staan in de aanbieding, omdat er een klein beetje verf vanaf was waren ze 15 euro goedkoper dan nieuw en ze waren ook al in elkaar gezet, daar hadden we ook mazzel mee.

Ik had bij onze vertrouwde autoverhuur bedrijf del Paso een pausmobiel (bouwvakkers auto) gehuurd dus de 2 stoelen paste perfect achterin. Daarna reden we door naar het winkelcentrum Plaza Major om bij de Mercadona boodschappen te doen.
We zagen dat er diverse schappen leeg waren en vroegen ons af wat er aan de hand was. We hadden zeker iets gemist in het nieuws. Toen zijn we in 50 minuten naar ons huis gereden waar we rond 21.30 aankwamen. Een lekker borreltje ging er wel in, dit gecombineerd met een eenvoudig broodje en toen lekker op tijd ons bedje ingedoken, maar niet ons vertrouwde bedje, we besloten de slaapkamer te kiezen naast de woonkamer, deze is iets warmer. De temperatuur in huis was slechts 13 graden en toch viel dat ons mee na maanden leeg gestaan te hebben. Kruikje mee in bed en snurken maar. Wat zal deze vakantie ons allemaal gaan brengen.

Toen we vanochtend wakker werden, zagen onze ramen er niet uit, op de auto zag je een vieze oranje stof liggen, allemaal het gevolg van het Sahara zand dat via een regenbui naar beneden was gevallen. In Nederland was het slechts een klein ongemakje en na een kleine was beurt zo weer schoon te krijgen.

In Spanje was het van een andere orde. Ze noemen de regen van modder, zand en stof ook wel Calima, een metrologisch verschijnsel die ervoor zorgde dat de lucht geel/oranje kleurde gevolgd door een hevige regenbui. Elk jaar heb je wel zo’n regenbui maar dit jaar was het enorm intens. Verbluffend mooie foto’s heb ik voorbij zien komen op social media maar ook foto’s van terrassen en zwembaden waar je niet vrolijk van wordt, het zal dagen kosten om alles weer spik en span te krijgen voor de mensen. Ik vrees dan ook dat dat ons eerste klusje wordt als we volgende week aangekomen zijn in Spanje, dat wordt poetsen, poetsen poetsen. Daarna kunnen we onze lol op in de tuin denk ik zomaar, want met het mooie lente weer schiet alles als paddenstoelen uit de grond. Ik weet nu al dat we veel te weinig tijd zullen hebben.

Op het moment heb ik weinig schrijf inspiratie, dat komt natuurlijk door alle toestanden die er op dit moment spelen in de wereld. Zo verdrietig en angstig is het wat er nu gebeurd in Oekraïne. Al het andere is minder belangrijk geworden en door het schrijven van luchtige verhaaltjes over hoeveel zin ik heb om weer naar Spanje te gaan of hoe ik bepaalde wensen heb om ons tweede huis mooier te maken voelen zo onbelangrijk en zijn echt alleen maar luxe zaken en voelen heel ongepast om nu over te schrijven.

Maar de andere kant is, dat het ook kan helpen om juist in deze tijd wat afleiding te zoeken van al het slechte nieuws omdat je er zo verdrietig van wordt en je zoveel onmacht voelt, hoe kunnen wij helpen, wat moeten wij doen? Het is zo ver weg maar ook zo dichtbij. Ik kan op dit moment alleen maar geld storten op stichting vluchteling en op het Rode kruis rekeningnummer en hopen dat mijn geld goed terecht komt.

Hier in Nederland zijn er ook genoeg mensen die bang worden of zelfs depressief raken omdat ze zoveel prikkels binnen krijgen en zich afvragen of dit ook ons land in gevaar brengt, elke nieuwszender heeft het er natuurlijk over en dat moet ook want je moet weten wat er allemaal gebeurd.

We mogen onze ogen en oren zeker niet sluiten maar het kan mensen ook helpen om zo nu en dan afleiding te zoeken door zelf iets op te schrijven of iets te lezen over iets totaal onbelangrijks om zo toch te blijven dromen over betere tijden of toekomst plannen te hebben om zo een doel te hebben want zonder mooie perspectieven kunnen mensen niet.

Daarom heb ik besloten om toch af en toe weer een luchtig verhaaltje te plaatsen omdat ik vaak hoor dat mensen zo genieten van mijn blog en ik natuurlijk ook zelf altijd veel plezier eraan beleef door het te schrijven.

Op dit moment is het 5 maanden geleden dat ik in Spanje was en nadien geen enkele vrije dag heb gehad van mijn werk, daarom kijk ik er echt naar uit om binnenkort op ons terras in Spanje aan een wijntje te zitten, dat duurt gelukkig niet zolang meer en dat wijntje zal mij ook goed gaan smaken na 2 maanden geen alcohol gedronken te hebben.

Er zal wel een grote hoeveelheid onkruid op ons te wachten staan, maar gek genoeg kijk ik daar ook naar uit, met name natuurlijk om lekker de hele dag buiten bezig te zijn. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik altijd meer energie krijg als ik de hele dag lichamelijk werk doe, meer dan dat ik de hele dag op mijn krent achter de computer zit. We gaan gelukkig dit keer anderhalve week dus we kunnen wel wat werk verzetten. Ik zal jullie weer meenemen in mijn verhalen.

Dit jaar zit er veel familie in het huis en is er weinig plek voor mensen die het huis willen huren. Wij zijn beslist geen mensen die dit huis gekocht hebben voor de verhuur, het is geen zakelijk object en zeker niet als belegging gekocht. We hebben dit huis juist gekocht om zelf en onze familie te laten genieten van dit speciale plekje. Omdat het zo’n ontspannend plekje is gunnen we ook af en toe andere mensen de mogelijkheid om het te huren en van het geld wat we eraan overhouden, na aftrek van de platformkosten en de belasting en ander lasten, steken we dat geld weer terug in het huis om het te onderhouden en te verbeteren en zo wordt het steeds mooier!

Van te voren hadden we een andere planning.

Elk jaar vieren we onze trouwdag op een leuke manier, dit jaar was het alweer 33 jaar geleden dat we elkaar het ja woord gaven.

We zouden het dit jaar in Spanje vieren en hadden een leuk hotelletje geboekt maar helaas moesten we onze vakantie annuleren omdat Lesley ziek was net voor vertrek. Mijn oudste neef heeft samen met zijn vrouw een onverwachtse hotelovernachting cadeau gekregen van ons omdat we het niet meer konden annuleren. Het was een leuke belevenis schreven ze ons vandaag. La Caleta Bay was een net hotel direct aan het strand van La Herradura, het was wel rustig maar ze raden het ons aan om het zeker nog een keer te boeken.

Ik dacht dat we onze trouwdag nu in soberheid zouden vieren. Maar inmiddels was Lesley opgeknapt en in de ochtend op 25 januari werd ik door hem verrast met een mooie grote bos rode rozen.

Dinsdag is onze oppasdag en onze kleindochter werd om 9 uur gebracht en dat was mijn volgende cadeautje van de dag en toen ze weer opgehaald werd aan het einde van de dag kregen van haar ouders een doosje bonbons.

Maar als klap op de vuurpijl ging om half 6 ineens de bel en daar stond de bezorgservice van Jasmin Garden voor de deur met een heerlijke Chinese maaltijd en een flesje wijn van het huis, dit alles aangeboden aan ons door mijn schoonzusje Elvira. Wat een verrassing, wat lief van haar en zo werd onze dag toch nog onwijs leuk. Maar het fijnste is natuurlijk dat we nog steeds samen zijn na al die jaren en we gaan op voor de volgende 33 jaar!

Onze voorgenomen vakantie is in duigen gevallen omdat mijn man ziek is geworden en dat net andere halve dag voordat we zouden vertrekken. Dikke pech maar nog het meeste voor hem want hij voelt zich hondsberoerd. Hij kan geen eten binnen houden en alleen maar in bed liggen, heeft koorts en veel spierpijn. Het is geen corona maar wel een ander virusje. Onze schoondochter en zoon hadden het ook. Gelukkig ben ik, tot nu toe, bespaard gebleven.

Maar wel balen natuurlijk, we hadden allemaal plannen in Spanje. Het leuke hotelletje wat we geboekt hadden in La Herradura voor onze trouwdag konden we niet meer annuleren en hebben we nu maar cadeau gedaan aan mijn neef Bob met zijn vrouw, ze zullen foto’s sturen, dan kunnen we toch nog even meegenieten.

Terwijl Lesley in zijn bedje ligt kan ik kijken op netflix wat ik wil, haardje aan en kopje gemberthee erbij.

Is prima hoor maar liever had ik in Spanje lekker bezig geweest in bv de tuin met de belletjes van de geitjes op de achtergrond of de loeiende koeien, maar ons volgende ticket in maart was al geboekt, we komen er wel, alleen nog even ietsjes langer wachten.

Hoop dat de restaurants snel open gaan dan kunnen we samen met de kinderen hier in Nederland lekker gaan eten voor onze trouwdag, moeten we nog wel even wachten tot onze dochter weer terug is uit Mexico.

In deze corona tijd hebben we zo allemaal onze verlangens, van winkelen, een avondje naar het theater, een concertje pakken of gewoon weer eens lekker uiteten en daarna het er weer aftrainen bij de sportschool.

Veel kan er nog niet maar langzaam zal er steeds meer kunnen gelukkig, de mensen zijn het allemaal een beetje beu, zelfs de mensen die zich keurig aan de regels hielden worden nu ook opstandig, maarja zo’n virus laat zich niet zomaar leiden, we zullen geduld moeten hebben en onze levens erop moeten aanpassen want weg is het voorlopig niet. Maar dat er soms in onze ogen wat oneerlijke beslissingen genomen worden voelt niet prettig en geeft onrust.

Ik moet eerlijk zeggen ik heb zelf niet zo’n last van al die regels. Ik heb geen eens tijd om veel dingen te doen. Ben druk met mijn werk en met het oppassen op mijn kleindochter, tevens loop ik een paar keer per week nu hard. (Nog beginnersniveau hoor maar doe mijn best)

Maar ik heb zeker wel een verlangen in deze tijd maar dat heeft voornamelijk met het jaargetijde te maken. Ik verlang namelijk naar de zon. Boven de 5 graden functioneer ik nog wel prima maar eronder vind ik erg lastig. Gelukkig mogen we wel vliegen en in Spanje wordt corona als een griepje behandeld las ik. Dus daarom kijk ik er naar uit om weer naar ons huis te gaan, het ticket is geboekt.

Ik heb zelfs een dagje een hotelletje geboekt aan de kust bij La Herradura met onze trouwdag, waar het meestal wel 5 graden warmer is in de winter dan bij ons in het binnenland.

Ik kan niet wachten om in het vliegtuig te stappen en lekker te gaan genieten van Hacienda La Suerte.

De avonden zijn wel koud bij ons in Spanje dat verschilt niet veel met Nederland. De monteur van de palletkachel die nog steeds stuk is heeft beloofd hem te komen afmaken en samen met de openhaard zullen we het dan niet koud hebben. De snoeier van de olijfbomen gaat volgende week beginnen aan onze boomgaard. Een afspraak met de zwembadboer is gemaakt om te praten over nieuwe tegels en als ik Lesley nog even om kan praten ook over zwembadverwarming. We gaan mijn neef Bob bezoeken in Torrox, we gaan met vrienden wandelen, lekker met vrienden eten etc etc. Dus het wordt vast een lekker gezellig druk weekje. Ik hoop natuurlijk ook op wat lekkere zonnestralen, zin in!!

De feestdagen zijn weer achter de rug. Ondanks de strenge regels hier in Nederland hebben we er toch wat gezelligs van gemaakt. Onze buikjes zijn weer vol gegeten en vol nieuwe wensen en dromen zijn we het volgende jaar in gegaan, wat zal 2022 ons gaan brengen?

Het jaar 2021 was voor ons een bijzonder jaar, natuurlijk omdat onze kleindochter Fallon geboren is, wat brengt die kleine meid veel geluk in ons leven. Inmiddels is ze alweer 5 maanden oud.

Ik pas 1 dag per week op haar en ik vind het heerlijk. Ik wandel na het groenten hapje en de fles zo’n ander half uur met haar buiten en dan valt ze lekker in slaap. Na de wandeling loop ik rondjes in de kamer met haar op mijn arm en zing ik wat liedjes en doen we het spelletje kiekeboe wat ze prachtig vindt, ze kan zo lekker lachen en dan smelt je helemaal. Voor je het weet staan papa en mama alweer om 5 uur voor de deur om haar weer mee te nemen, de tijd vliegt als we samen zijn.

De tijd gaat sowieso hard, het is ook inmiddels alweer 10 jaar geleden dat Jairo afstudeerde in Amerika en dat wij hem gingen opzoeken om bij de graduation te zijn.

Na de diploma uitreiking zijn we gaan reizen en als afsluiting op een cruise gegaan in de Western Caribbean. Net voor deze reis hadden we een bod gedaan op een Spaans huis. We durfden op onze reis niet teveel geld uit te geven want stel je voor dat ons bod geaccepteerd zou worden dan hadden we onze centjes hard nodig. Jammer voor Lesley want de Kaaimaneilanden bleek een waar paradijs te zijn voor horloge liefhebbers.

Dus eigenlijk kunnen we stellen dat Lesley zijn droomhorloge heeft laten liggen voor ons huidige Spaanse huis. Gelukkig werd het bod geaccepteerd en heeft Lesley niet voor niks de juiste keuze gemaakt.

Deze foto hadden we mee op reis toentertijd want deze stond in het verkoopfoldertje. Nadat de akte in maart 2012 was gepasseerd is er van alles gebeurd zowel binnen als buiten en nog steeds verfraaien we, zo zal er ook in 2022 weer het nodige gaan gebeuren. Ik houd jullie weer op de hoogte via mijn blog!

Natuurlijk zijn er ook een aantal zaken waar ik aan moet wennen in Spanje.

Alles duurt langer dan gepland, mañana betekend namelijk niet morgen maar ooit.

Een offerte vragen is leuk maar denk maar niet dat je het ook voor die prijs krijgt er komt altijd wat bij.

De bedden zijn anders van maat, ze zijn kleiner, gelukkig hebben ze ook een Ikea en daar koop je gewoon de maat die je gewent bent.

Alles is dicht op zondag, zelfs de supermarkt. Gelukkig niet de restaurants. Tijdens de siesta zijn de winkels ook dicht, de supermarkten dan weer niet. Zaterdag middag na 2 uur zijn ook veel winkels dicht, zeker in kleine dorpjes.

In Spanje hebben ze andere tijden voor het eten. S ochtends vroeg hebben ze een klein ontbijtje dan rond 11 uur weer, daarna om 2 uur de hoofdmaaltijd van de dag, dat is een warme maaltijd, door de weeks kan je vaak goedkoop een menu del dia bestellen, dat is een 3 gangen menu. S’avonds wordt er pas na half 9 weer gegeten. Vaak weinig groenten, dat moet je dan apart van de maaltijd bestellen.

Als mensen elkaar tegen komen kennis of vriend maakt niet uit er wordt 2x gekust, handen schudden wordt minder gedaan. Maarja hoe dit nu met de corona gaat weet ik ook niet.

Spanjaarden hebben een luide stem, luister maar eens in de kroeg, wat een gekakel, er wordt ook veel gevloekt.

De tv wordt ongevraagd aangezet in een restaurant, leuk toch voor de mannen voetbal kijken onder een romantisch etentje met je vrouw.

Er wordt heel veel varkensvlees gegeten, toevallig houden wij er wel van maar onze dochter eet dat niet, dat is soms wel lastig, je moet het altijd erbij zeggen, want voor je het weet zit er ham in je gazpacho of in je paella of op je sla. Laat staan als je vegetarisch bent, dat is helemaal lastig voor ze. Het is echt een vlees eet volkje, de stukken vlees op je bord zijn enorm!

Als je een huis koopt moet je wel een advocaat in de hand nemen want de verkoper is niet verplicht om gebreken te melden, ook heeft de notaris een andere rol dan in Nederland, het is de advocaat die controleert of de juiste vergunningen aanwezig zijn en of er een schuld rust op je huis. Gelukkig is bij ons alles helemaal legaal, ook het zwembad.

Internet op platteland is slecht en bijna niemand kan je vertellen wat je nu het beste kan nemen. In ons geval zijn we er nog steeds niet uit via wat/wie we nu goede internet kunnen hebben. Ik wil dat wel zsm weten want ik wil graag meer vanuit Spanje gaan thuiswerken. Dus als iemand de goudentip heeft voor goed internet in Villanueva de Tapia hoor ik het graag.

Al met al kunnen wij best leven met deze verschillen en onze gasten ook, ze komen graag bij Hacienda La Suerte in het hart van Andalusië.