Zondag en vandaag is het echt even een niks dag. Heerlijk doen waar we zin in hebben zonder verplichtingen. Lida is een echte ochtend bird en zij was bij het ontwaken van Les en ik al lang weer in de tuin aan het werk. Het liefst doe ik dat s’ochtends vroeg zei ze, de temperatuur is dan zo ontzettend lekker. Ik ging haar nog even helpen want als doel hadden we alle onkruidjes eruit halen die tussen het pas gezaaide gras tevoorschijn waren gekomen.
Ook een verhaal apart hoor dat gras. Ik had aan Paco onze tuinman gevraagd hoeveel kost het om daar en daar nog wat grind te storten. Ira zei hij dat is toch niet mooi, je hebt al zoveel grind in je tuin, je moet ook een stukje groen doen, waarom doe je daar geen gras. Maar Paco zei ik, dat kan toch helemaal niet, ik ben er niet om water te geven en om te maaien. Maar hij had een oplossing zei hij, ik zaai van dat echte harde mediterraanse gras, dat is langzaam groeiend. In het midden zetten we een mooie conifeer die snel recht omhoog groeit, zo’n mooie smalle en je hebt een prachtige entree. We plaatsen een sproeier met een timer en af en toe kom ik dan het gras maaien. Ik was overtuigd, weet je zei ik, als we toch bezig zijn plant dan ook wat leuke plantjes die weinig water nodig hebben op dat midden stukje achter die grote stenen, welke planten dan vroeg hij, ik zei, ik weet het niet gewoon iets wat het goed doet hier, jij komt hier vandaan, jij bent de expert. Ik spreek een bedrag met je af en ik vertrouw erop dat je er wat moois van maakt. Ik wil gewoon een mooie entree hebben als je het pad bij ons komt oprijden. Komt helemaal voor elkaar Ira zei hij.
Nu weet ik dat ik niet zo naïef moet zijn en dat zo’n gentlemen agreement niet werkt met een Spanjaard. De eerste dag dat ik in Spanje weer bij ons huis aankwam schrok me rot toen ik de “mooie” entree zag. Ik zag nog 1 grote stenen massa met af en toe een sprietjes gras ertussen, vooral veel onkruid en 3 grote blauwe tuinslangen boven op de grond met rare plastic sproeiertjes erop en geen timer. Op het midddenstuk zag ik wel een conifeer staan met af en toe een stukje groen wat een plantje moest voorstellen. Mijn god had ik hier zoveel geld voor betaald.
Ik stuurde direct een mail naar mijn grote vriend Paco en zei dat ik erg ontevreden was en dat hij zo snel mogelijk moest komen om over de tuin te praten. Met verbaasde ogen vroeg hij waar ik niet tevreden mee was, nou Paco zeg nou zelf vind jij dit een mooie entree? Ja maar Ira you want a lot for less money, and your rabbits eat your plants, i can’t do nothing about it.
Ja maar Paco, ik heb vertrouwd op jou expertise, ji komt hier vandaan, jij weet toch wel welke planten tegen de hitte kunnen en welke planten erg geliefd zijn bij konijnen, dan kan je er toch een stukje gaas omheen doen. Verder zie ik afschuwelijk blauwe slangen permanent boven de grond liggen, sproeiertjes die het maar half doen, en de slang moet je handmatig aan zetten en de grond ligt nog veel stenen en gras zie ik niet, alleen maar onkruid. Ja dat snap ik ook niet waar dat soort onkruidjes vandaan komen, zeker een boer die dat ergens op zijn land gezaaid heeft en door de wind hierheen is gevlogen, zei hij. Hij vertelde dat hij 2 soorten gras had gezaaid, 1 langzaamgroeiend en 1 snelgroeiend, de plukjes die ik zag waren van het snelgroeiende de voor rest moest ik gewoon even geduld hebben, de grond was 1 en al steen mopperde hij en daar kon echt geen slang onder de grond en een oude olijfboom vond hij een juweeltje en prachtig staan daar. Vind jij die olijf dan niet mooi zei hij? Jawel Paco die boom wordt vast prachtig maar dat was niet de afspraak, er zou een conifeer komen en precies in het midden, niet schuin aan de zijkant. Ja daar kon hij echt de grond niet inkomen, oh ja en de timer had hij van mijn vader gehad maar die werkte niet en een andere kopen was best duur en dan kwam hij niet uit met zijn budget. Dat wist ik helemaal niet, zei ik, dat je die timer van mijn vader gehad had. Onze afspraak was gewoon dat je alles in orde zou maken voor het afgesproken bedrag en als je merkt dat wat we afgesproken hadden niet zou lukken omdat bv de grond te hard is met al die stenen dan had je me op de hoogte kunnen houden en hadden we een ander plan kunnen bedenken.
Ja maar Ira jij was er niet daarom kon ik het niet vragen, pff maar Paco er is toch ook een telefoon of een email. Nu is het verwachte grasveldje meer een rotstuintje met onkruid en hebben de plantjes te weinig water gehad en is de helft dood en de andere helft opgegeten, ik zie zo helemaal niks terug van het geld wat ik je gegeven heb.
Maar ik heb het echt allemaal gekocht voor je hoor zei hij. Ja Paco, dat geloof ik wel maar ik ben gewoon niet blij, maar laten we erover op houden laat het een les zijn voor ons beide.
Ach wat zeur ik nou dacht ik, het is gewoon mijn eigen schuld, het gaat gewoon allemaal anders hier dan in Nederland, ik wilde een huis in Spanje en dat zal ik weten ook. Dus ik lachte maar weer naar Paco.
Gelukkig is Lida een echte tuinvrouw en hebben we samen de onkruidjes er allemaal uit gekregen, de vraag is alleen voor hoelang, want het leek net of de onkruidjes zaadjes waren en misschien heeft Paco ipv graszaad wel een heel ander zaadje gestrooid, haha het zal me niks verbazen.
S avonds gingen we heerlijk eten in de Spaans/Italiaanse keuken van hotel/restaurant La Paloma, 2 km van ons huis af.
Spaansgeluk 