Toen we in december 2011 voor de laatste keer in Amerika waren(diploma uitreiking van Jairo) had ik niet verwacht dat ik er zo snel weer een keer naar toe zou gaan.(vanwege de centjes). Toen wisten wij immers dat we een huis in Spanje zouden kopen, tijdens die reis zaten we namelijk flink in de spanning of het allemaal door zou gaan. Zal het bod wat we gedaan hebben geaccepteerd worden, zullen we de financiering rond krijgen, zullen we legalisatie van alle gebouwen op het terrein op tijd bevestigd krijgen? Gelukkig is dat allemaal voor elkaar gekomen en in maart 2012 waren we eigenaar geworden van ons Spaanse huis.

Wat was het nu dan ook een enorme verrassing toen mijn ouders hun gezin uitnodigde om 1 of 2 weken mee te gaan naar Florida om hun 50 ste huwelijksdag te vieren op 14 oktober.

Dat dat stomme gips van Cheyenne zoveel problemen zou geven hadden we van te voren nooit kunnen bedenken. Maar het is gelukt, Cheyenne en ik zijn er. Wel 2 dagen eerder dan de rest, maar elk nadeel heeft dan ook weer zijn voordeel.

De annuleringsverzekering van ABNAMRO heeft gekeken wat is duurder de hele reis annuleren voor de groep en die die kosten kwijt zijn of 2 personen eerder heen laten gaan en die kosten uitbetalen. Zo blij met hun service.

??????????????

Het was wel een heel gedoe met het vliegen, de rolstoel moest mee omdat ze niet kon lopen en ook een gedoe om de bagage mee te schouwen want in Amerika moesten we het vliegtuig uit in Orlando, koffers halen en weer inchecken voor Miami. Tijdens de vlucht heeft ze wel wat pijn gehad, maar ze wilde zo graag mee dat ze dat voor lief heeft genomen.

In Miami was het enorm warm, 34 graden, wat een overgang. We moesten er beide aan wennen. Natuurlijk is het voor zo’n jonge meid niet leuk om in het hippe Miami in de rolstoel geduwt te worden door je moeder en ook niet naar het strand te kunnen en niet te kunnen zwemmen. Het hotel waar we zaten was helemaal gericht op strandgangers en had ook geen plekje om even een boekje te lezen in de schaduw.

??????????????

Uiteindelijk zijn we maar met de taxi naar een grote mall gereden en hebben we lekker geshopt, ook best lastig weer met de rolstoel. Maar we moesten er ook gewoon even aan wennen. Als je niet normaal kan lopen zijn zoveel dingen ineens een stuk gecompliceerder, daar sta je normaal nooit zo bij stil. De doorgangen die smal zijn, vele trappetjes, mensen die niet opzij gaan etc etc. Maar soms werd de rolstoel bij de deur gezet en ze ging de winkel in met krukken en toen lukte het wel.20151005_100326

Toen de rest van de familie 2 dagen later kwam waren we het gewent en konden we genieten van het samen zijn, lachen om de gekst en mooist geklede figuren die rondliepen en rondreden op Ocean Drive in hun mooie, rare en grote auto’s.

??????????????

Miami is hip en overal om je heen hoor je Spaans, het was top, maar niet te lang, alles is namelijk zo ongelooflijk duur hier op Southbeach. Je denkt voor een redelijk bedrag te kunnen eten, maar nee hoor overal komt nog tax van 9% bij en servicekosten van 18% en dan vragen ze ook nog een tip. Ik ben natuurlijk het goedkope Spanje gewend. Daardoor is het toch fijn dat we weer verder gaan en wel naar het zuidelijkste puntje van Noord Amerika.