Gezellig nu echt met z’n alle kerst ontbijten. Proberen naast het kerstbrood en de panatone niet teveel te eten want vanavond staat er een 5 gangen diner op het menu. Terwijl de rest even de deur uit ging om in de omgeving nog wat te ondernemen doken Lesley en ik de keuken in. Gelukkig kunnen we bij de supermarkt nog even de vergeten spulletjes halen want in Spanje vieren ze geen tweede kerstdag. Als we het vertellen dat wij dat wel doen, kijken ze ons altijd raar aan. Grappig hoor voor ons zo normaal. Als appetizer hadden we een amuse bereid, een zelf gemaakte paté. Daarna hadden we gerookte zalm en toen een avocado/kip salade en vervolgd door een paddenstoelen soepje en als hoofdgerecht een runderrollade met asperges en gekarameliseerde lof, aardappel puree en voor de liefhebber ook nog wat frietjes. Het het toetje werd verzorgt door onze dochter, een chocolate melting cake. Mmh!

Het eten werd goed ontvangen maar wat de avond gemaakt heeft is dat we livemuziek hadden, als verrassing hadden we een Spaanse gitarist en zangeres laten komen, gefinancierd door mijn ouders en wat was dat een kers op de taart zeg. Ik kan eerlijk zeggen dat ik zelden zo’n leuke kerst gehad heb. Iedereen was aan het meezingen en klappen of bij rustige nummers aandachtig aan het luisteren terwijl wij de lekkere gerechtjes voor hun neus zetten. Echt een top avond met familie en vrienden en dat zomaar in ons Spaanse keukentje! Feliz Navidad, i wish you a merry Christmas werd natuurlijk luidkeels meegezongen.

Na het kerstontbijt waarbij we allemaal een cadeautje kregen van mijn ouders gingen we lekker in het zonnetje zitten bij het zwembad. Ineens kwam er een auto aangereden op ons terrein om 12 uur. Wie is dat nu zei ik nonchalant verbaasd (ik wist het natuurlijk). Iedereen ging staan en kneep zijn ogen fijn, ik lette gespannen op hun gezicht. Jairo!!!! riep iemand ineens en de emoties kwamen los. Ook bij mij ik had het zolang verborgen moeten houden. Onze zoon en zijn vriendin zouden er eerst niet bij zijn met kerst maar ze hadden het toch kunnen regelen. Les en ik zaten in het complot maar de rest wist van niks. Wat een vreugde en wat een mooi kerstcadeau om samen de kerstdagen door te brengen op Hacienda la Suerte. Ons gezin was compleet.

Later op de dag besloten we naar het dorpje Iznajar te gaan om daar een klein hapje voor de lunch te gaan eten en lekker te struinen door de smalle straatjes van het witte dorpje om daarna bij het stuwmeer te gaan kijken die wij nog nooit zo laag hadden zien staan. De droogte in de streek is enorm het gedeelte bij de oude brug stond zelfs helemaal droog.

Het was ineens niet meer zonnig maar dat mocht de pret niet drukken. We gingen toch lekker buiten zitten, het vuurtje van de buitenhaard was heerlijk.Er werd een emmer met kooltjes onder de tafel gezet door de vriendelijke Spaanse ober, die goed duits sprak, om warme voetjes te hebben.

We hadden maar een klein hapje gegeten want s’avonds kregen we bij Manolo een uitgebreid 4 gangen kerst diner met kalkoen en al. We hadden 2 lieve sponsors voor de kosten. Elvira en Eefje wilden ons verwennen als dank voor de goede zorgen en de gezelligheid. Natuurlijk werden er her en der wat speeches gegeven en de avond was super gezellig. We ploften zowat uitelkaar en met hele dikke buikjes dronken we thuis alleen nog een kopje thee en gingen we daarna snel uitgeput en voldaan naar bed. Het was een geslaagde eerste kerstdag.

Vandaag stond een bezoek bij neef Bob op het programma. Hij en Jolanda gingen elk jaar al een maand in de winter naar Spanje en waren helemaal weg van een buur huis, van hun vaste huurhuis, op de berg van Torrox. Deze kwam te koop en ze wisten het gewoon, deze wordt van ons. Er waren alleen nog wat obstakels wat betreft de legaliteit. Maar met een goede advocaat aan hun zijde durfde ze de stap wel te zetten en ze kochten hun droomhuis twee maanden geleden.

Razend nieuwsgierig was ik, ik had de foto’s gezien en kon niet wachten om de casa in het echt te zien. We hadden afgesproken bij het Burriana strand in Nerja rond lunchtijd. Daarvoor wilde ik met onze gasten nog even Nerja zelf in om het Balcon de Europa te laten zien waar je een prachtig uitzicht hebt op de zee en de rotsen van het strand.

Bij onze favoriete strandtentje Ayo bij Burriana werden de eerste voorbereidingen al getroffen voor de grote pan paella die ze elke dag daar vers maken. Voor slecht € 7.50 kun je daar een bordje krijgen en als je meer trek hebt kun je gratis een tweede bordje halen, echt ongelofelijk.

Om half 1 kwamen Bob, Jolanda en haar vader ons vergezellen. We hoorden het verhuisavontuur van de spullen uit Nederland, voor mij hadden ze nog een babybedje die ik bij bol.com besteld had mee genomen (de beste keuze volgens de consumentenbond) omdat gasten die van de zomer komen er 1 nodig hebben. Inmiddels waren hun spullen neergezet en hun tweede huis werd zo eigen gemaakt.

Hoe is de weg ernaartoe vroeg ik, nou zei hij, inmiddels best te doen, voorheen was niks verhard nu is alleen het laatste stukje wat minder. Oh jee ik moest rijden omdat de auto alleen op mijn naam en Elvira haar naam stond en ik ben geen held op enge weggetjes. Maar vol goede moet volgden we in onze Aygo de auto van Bob en Jolanda.

Na een kwartiertje rijden vanaf Nerja langs de kustweg stonden we onderaan de berg, oeps, het begon al met een kiezelig zandweggetje en we reden al kronkelend steeds verder omhoog. Er was geen ruimte voor een tegenligger dus ik hield mijn hart vast. Giebelend zeiden we allemaal tegen elkaar, Bob zei toch alleen het laatste stukje is wat minder, we kregen van de zenuwen de slappe lach bij elke enge haarspeld bocht. Het was te doen, alhoewel ik het best eng, maar stoer van mezelf vond totdat we na een kwartier zo gereden te hebben bij het laatste stukje kwamen. Zelfs in zijn 1 kon de Aygo met 4 man erin niet de berg op komen. Elvira riep benauwd, ik ga eruit en ik zette de auto op zijn handrem. Nadat ze was uitgestapt besloot ik de auto zachtjes een stukje naar beneden te laten glijden tot een wat vlakker stukje en toen zijn we allemaal uitgestapt en heb ik Lesley die laatste 100 meter naar boven laten rijden terwijl wij de benenwagen namen. Zelfs alleen aan het stuur lukte het Lesley maar net, met gierende motor kwam hij bovenaan.

Mijn god wat een avontuur.  Maar wat een uitzicht zeg zo bovenop de top van de berg. Je zag de hele kustlijn met in de verte Malaga. Het huis is ook een plaatje. Het is keurig achtergelaten door de vorige bewoners en met een klein beetje verfwerk konden Bob en Jolanda zo hun spulletjes neerzetten. Ik was alleen nu al angstig over de weg naar beneden, voor het donker wilde ik deze berg weer af zijn.

Als je het een aantal keer gereden hebt zei Bob valt het reuze mee hoor, maar ja, beide zijn stoere politiemensen en ik ben maar een suffe bankmedewerker met minder lef in mijn lijf blijkt maar weer.

Cheyenne en mijn ouders vonden het best stoer van mij dat ik had gereden, zelfs mijn vader die ook nog voor ons reed vond het wel een beetje griezelig.

Maar het huis was helemaal top. Twee slaapkamers en twee badkamers en buiten nog een garage een overdekte buitenkeuken met nog een toilet. Geen zwembad, maar wel een buitendouche. Dat zwembad komt er t.z.t ook nog wel. Hun eerste grote verbouwing wordt een glazen schuifpui zodat je zo vanuit de huiskamer naar het dal en de zee kijkt. Dat zal echt fantastisch worden. We hebben heerlijk buiten gezeten, het was behoorlijk warm, het is denk ik in de winter zo’n 5 graden warmer daar dan in Tapia. Jee dat beloofd wat voor het voorjaar en de zomer als het hier nu al dik boven de 20 graden is. Dan heb je echt wat schaduwplekjes nodig.

Toen we rond 5 uur weer naar beneden gingen besloot Bob mee te rijden zodat we de juiste weg terug namen. Ik besloot maar bij hem in te stappen en Elvira stapte dapper achter het stuur van onze Aygo.

Kom lekker hier op de berg oud en nieuw vieren zei Bob meerdere keren, je gasten zijn dan toch weg en ik heb vrienden hier uit de buurt uitgenodigd dus het wordt heel gezellig.

Nou daar moet ik echt nog even goed een aantal nachtjes over slapen en diep nadenken hoor!

Les zijn zus en haar vriendin vertrokken al vroeg naar het Alhambra in Granada. De rest is daar al meerdere malen geweest en zo konden wij ook nog even rustig aan doen, dat we wel naar Granada wilden stond vast, dat is zo’n heerlijke stad en met 50 minuten van ons huis af sta je zo in het centrum. Van de parkeergarage in Granada (maar trouwens in elke grote stad in Andalusië) ben ik geen fan, ze zijn soms zo krap, maar nu hadden we er 1 gevonden die ik ga onthouden. Als je naar binnen rijdt moet je uitstappen want de auto wordt voor je geparkeerd. Ideaal!

Na 10 minuutjes lopen stonden we bij de Kathedraal waar we natuurlijk wederom bij bar Oliver een drankje gingen doen, een barretje waar alleen de Spanjaarden zelf komen en waar je het echte Spaanse sfeertjes ervaart, met een heerlijke gratis tapa bij je drankje. De meiden hadden inmiddels ook het Alhambra verlaten en samen liepen we door de Marokkaanse straatjes en de joodse wijk zo naar het uitzichtpunt St Nicolas wat beslist een must see punt is om te bezoeken als je in Granada bent.

Na nog lekker ergens gegeten te hebben en daarna nog geshopt te hebben, bijna alle dames hadden schoenen gekocht want deze zijn spotgoedkoop in Spanje, liepen we weer terug naar de parkeergarage waar ons een aangename verassing te wachten stond. Terwijl de auto voor ons gehaald werd konden we namelijk kiezen tussen een glaasje anijs likeur, een citroen likeurtje of een koffielikeurtje en voor wie geen alcohol drinkt lagen er ook nog koekjes, wat een service en eigenlijk ook wel heel grappig om voor een bestuurder wat alcohol klaar te zetten.

We reden in het donker weer terug. Het wordt 1.5 uur later donker hier in Spanje dan in Nederland, pas om half 7.

Thuis aten we de pizza op van de dag ervoor. Dat is nou eens echt waar voor je geld. De pizza koste namelijk maar 8 euro en daar kun je dus gewoon 2 dagen van eten!

De vriendin van mijn schoonzusje kwam naar me toe en zei dat ze al even het terrein was rondgelopen, wat een geweldige plek, zei ze, ik voel de rust nu al in mijn lijf komen, je hoort alleen maar de natuur en wat is je huis mooi!

Ik trots natuurlijk, ik ervaar het ook elke keer weer als ik hier ben, het is zo fantastisch hier.

Eerst lekker met z’n alle ontbijten. Van de 6 kamers zijn er nu 5 vol, wat een gezelligheid. De zon scheen uitbundig en volgens mijn ouders die hier al een paar weken zijn was het al die tijd zalig vertoeven hier. Een beetje in de tuin werken en daarna lekker bij het zwembad. Heel wat anders dan in Nederland waar wij op 10 december nog verhuisd hebben in de sneeuw.

We besloten een pot te maken om zo onze gezamenlijke boodschappen, etentjes en drankjes te betalen. Gisteravond hadden mijn ouders al getrakteerd, een pot voor het vervolg leek ons wel de beste oplossing. Alle ontbijt spullen en drankjes werden gehaald in Archidona en Les en ik hadden een eigen kar want wij betalen de boodschappen voor het kerstdiner op de tweede dag.

Daarna even langs de chinees natuurlijk, want daar kun je altijd wel iets kopen wat je van pas komt. Omdat de temperatuur zo lekker was en ik alleen een dikke jas bij me had kocht ik daar een leuk vest, Eefje kocht de zelfde maar dan in een andere kleur.

Op het gezellige plein Plaza Ochava in het hart van Archidona besloten we wat te gaan drinken. Ze doen niet aan echte kerstbomen in Spanje maar wel veel aan kerst verlichting, op het plein stond een grote lichtboom. Omdat het barretje Unodeocho, wat ik graag wil steunen, in de schaduw lag besloten we binnen in de kelder, die sfeervol ingericht is, een drankje en een hapje te doen. Ik vind de eigenaresse zo aardig dat ik haar klandizie gun, het tentje is al een keer failliet geweest en ze heeft een herstart kunnen maken. Het ligt beslist niet aan haar vriendelijkheid of aan haar lekkere hapjes dat het niet zo goed loopt maar gewoon aan de zon. In de zomer is het heerlijk dat het terras in de schaduw ligt maar is het voorjaar, najaar of winter dan wil je eigenlijk gewoon elk zonnestraaltje meepakken. Na haar toch even een hart onder de riem gestoken te hebben deden we stiekem ook nog even een drankje buiten in de zon bij de concurrent aan de overkant van het plein, waar het razend druk was. 

Thuis later nog even gechilled en s ’avonds zijn we naar Loja gereden waar we bij een populair Italiaans restaurant gegeten hebben. Als je niet gereserveerd hebt moet je om 8 uur al komen want anders zal je geen plek meer vinden, het was in no-time bomvol. De pizza’s zijn zo goed gevuld dat je de medium niet eens op krijgt en we kregen allemaal een box mee. Bolsa de Perro grapte we.

Als ik kijk voor vluchten naar Spanje, zoek ik er het liefst één uit met vertrek op donderdagavond. Dan hoef ik geen vrije dag te nemen maar dan ben wel al een nachtje eerder bij ons huis. Natuurlijk is dat anders als je een vakantie boekt zonder dat je een tweede huis hebt, dan zie je dat als verloren dag maar ik zie het juist als winst. Nog een nachtje langer in mijn huis en eerder met een wijntje bij de openhaard. Terug wil ik ook graag een avondvlucht want dan heb ik overdag nog om het huis op te ruimen.

Mijn plannetje liep alleen wat anders. Een paar weken voor vertrek kreeg ik te horen dat de vlucht niet laat in de avond ging vertrekken maar in de middag al en terug niet s’avonds maar s’ochtends. Balen dit. Nu moest niet alleen ik maar ook mijn man, mijn dochter, mijn schoonzus en een vriendin van haar die ook meeging allemaal een dag meer vrij nemen. Terug hadden we allemaal een andere vlucht, voor mijn schoonzus was het een meevallertje dat deze vlucht gewijzigd was want nu kon ze kosteloos annuleren en 2 daagjes later weggaan, want zeg nou eerlijk wie wil er niet langer bij Hacienda la Suerte verblijven.

Maar ondanks dat we een dag meer vrij moesten nemen heeft elk nadeel zijn voordeel want we kwamen nu aan het begin van de avond aan en we konden zo doorrijden naar het restaurant van vader Manolo, het stationnetje. Mijn ouders waren al een paar weken in Spanje en het was een gezellig weerzien en met een heerlijk wijntje erbij en met een goed stuk vlees en vis kletsen we de hele avond vol.

Aangekomen bij Hacienda la Suerte had mijn moeder niet alleen het huis binnen maar ook buiten helemaal in de kerst stijl veranderd met dennentakken en kerststerren. Heerlijk thuiskomen zo.

Er werd slecht weer verwacht in het weekend van 10 december. Laat dat nu net de dag zijn dat wij onze verhuizing gepland hadden. Toen ons gehuurde busje de straat in kwam rijden was het al behoorlijk aan het sneeuwen, hebben wij weer!

Het is een behoorlijke hectische periode geweest afgelopen dagen. Alles inpakken en wat heeft een mens veel spullen. Het weekend ervoor was onze zoon verhuisd, ook zijn hele inboedel stond in ons huis. Deze verhuizing verliep voorspoedig in een ochtendje, immers alle spullen stonden al ingepakt in de garage en de studeerkamer. Met 2 ritjes in het busje naar de opslagbox was dat klusje geklaard. Toen zijn spullen weg waren konden we ook goed zien welke spullen er van ons nog in de garage en de studeerkamer lagen. Voor de rest had ik alles in elke kamer al in dozen gezet.

Zondagochtend 10 december begonnen we eerst met alle dozen en overige spullen  naar beneden te brengen. Oh jee onze inboedel was toch wel meer dan we dachten.

Op het laatste moment had ik naar de opslagboxruimte gebeld of we er nog een box bij konden huren. Gelukkig was er nog 1 vrij. We hadden er al 1 van 25m3, groter dus dan onze zoon die 22m3 heeft maar voor de zekerheid hadden we er maar 1 bij gehuurd van 17 m3 en maar goed ook. We bleken hem echt nodig te hebben. Juist voor al die losse spulletjes die niet in de dozen passen.Mijn ouders hadden nog mee kunnen helpen bij onze zoon en schoondochter hun verhuizing maar omdat ze daarna naar Spanje gingen om plaats te maken in hun stulpje voor kun kleinkind die een dikke 2 maanden daar gaat wonen, konden ze met onze verhuizing niet meer meehelpen. Gelukkig kregen we hulp aangeboden van Job, Rinus en Catrien, Elvira, Cheyenne, Jairo en Daisy. Echt onwijs lief want zonder hen hadden we het echt niet gered! Het was een behoorlijk verhuizing die van s’ochtends half 11 tot s’avonds 7 uur duurde.

Het landschap was inmiddels veranderd in een wit wonder sprookjes land.

Bekaf gingen we s’avonds nog met een deel van het clubje bij de pizzaria in Castricum eten. Een gezellig plekje,  waar we dubbel van het lachen lagen want toen we om een leesbril vroegen de serveerster antwoorde: Gucci of Armani. Alle spanning die we die hadden lachten we eruit natuurlijk ook onder het genot van een heerlijk wijntje.

Deze memorabele dag zullen we niet snel vergeten, wie gaat er nu verhuizen in de sneeuw.

Op 13 december was het zover de overdracht van ons huis. Ik realiseerde me dat ik nog nooit in mijn leven ergens zolang gewoond had als hier. 15 jaar hebben we hier een heerlijke tijd gehad en de kinderen hebben hier een super jeugd gehad. Toen ik afscheid van de buurvrouw ging nemen moest ik toch wel een traantje weg pinken.

Bye bye mooi bijzonder huis, die we helemaal zelf hadden laten bouwen en elk detail zelf bedacht hebben. Hello volgende stap in ons leven. Nu eerst een paar maanden bij onze dochter wonen. Wanneer de bank een beetje opschiet met de hypotheekaanvraag, gaan we daar 19 januari de sleutel van krijgen. Nu nog even leren voor mijn examen die ik woensdag heb en daarna heerlijk bijkomen met een gezellig clubje in Spanje!

Iedereen bedankt voor alle belangstelling, het is emotioneel gezien niet niks deze periode!

Het is gelukt we hebben een nieuw huis, nu alles regelen. Lekker druk allemaal over 1.5 maand de sleutel. Maar zooooo blij.

In Spanje wilden we ook weer wat gaan verbouwen maar dit moet nu even wachten, niet alles kan tegelijk. Eerst alles verhuizen komende weken en dan lekker in Spanje genieten van de feestdagen. Hoop dat het weer net zo mooi wordt als vorig jaar.

Over 2 weken moeten we ons huis uit en we hebben nog niks gevonden. Stress, stress, stress en nog eens stress. Het is een ware gekte op de Nederlandse huizenmarkt. Elke keer als er een leuk huis op de markt komt bellen we direct de makelaar. Soms zijn we de eerste en soms ook niet. Maar tegenwoordig maakt dat helemaal niet meer uit. Je doet een bod en er wordt gewoon nog niet gereageerd of het wordt direct afgewezen, zeker als het onder de vraagprijs is. Bijna al het leuks wat ook redelijk af is gaat met een inschrijving. Direct je uiterste bod doen voor de sluitings datum en afwachten of je het bent geworden. Inmiddels hebben we al 5x een bod gedaan op verschillende huizen waarbij we overboden zijn. Gekkewerk soms krijgen ze wel 10x een bod boven de vraagprijs. Wat is nog reëel, is de prijs kwaliteit nog wel in verhouding of is het een reuze bubbel en betaal je veel te veel. Helaas kan je dat vaak pas achteraf zeggen. Net als met de bitcoins. Als je denkt ik koop ze niet want ze staan al zo hoog worden ze gewoon een jaar later een paar keer zoveel waard. Ja wanneer zit je op het hoogte punt.

Mij gaat het vooral om gevoel, voel ik me goed hier, kan ik wat van de woning maken. Het hoeft niet groot te zijn maar ik wil wel graag alles in verhouding zien. De nieuwbouw die af is, is bv wel heel praktisch maar het is niet mijn droomhuis dus ik zal niet tot het uiterste gaan. Het kleine huisje wat landelijk ligt maar waar veel aan geklust moet worden daar heb ik wat meer voor over. De ingredienten moeten goed zijn. In de prijs klasse waar wij in zoeken vind je niet je droomhuis, de regio waar we in zoeken is gewoon duur. Maar het moet toch wel heel goed voelen. Van het weekend weer een bod gedaan op een huis wat al een tijdje te koop staat omdat de vraagprijs stevig is voor de grote van het huis, direct afgewezen, wat is de minimale prijs dan vroeg ik, die kreeg ik, dat direct geboden maar helaas de eigenaar wilde het nog even afwachten tot eind van de week omdat hij misschien nog wel meer biedingen zou krijgen. Toen dacht ik ineens ho, tot zo ver.  We hebben nu gezegd, ons bod is tot morgen 12 uur geldig en anders is het niet ons huis. We moeten ons niet gek laten maken.

Stiekem denk ik, ga toch naar Spanje, laat het jachtige leventje hier. Maar ik ben ook realistisch, ga ik daar dan nu al echt gelukkig worden. Dag en nacht gasten over de vloer om mijn geld te verdienen. Weinig privé leven. Alleen vrij tussen november en april en dan in die maanden klussen om het voor het aankomende seizoen weer helemaal top te hebben voor de gasten. Nee, dat wil ik nog niet. Ik vind mijn werk hier in Nederland nog veel te leuk. Informatiebeveiling is hot en daar is nog zoveel in te leren. Een vakantiehuis hebben in Spanje is voor mij toch wel het ideale plaatje. Na een druk leven hier daar de ultieme ontspanning hebben.

Gelukkig gaan we over een maand weer en ik denk dat we dat meer nodig hebben dan ooit. Nu zitten we midden in de verhuisdozen. Onze zoon en schoondochter gaan zaterdag uit ons huis, dus dan gaan we hun spullen naar de opslagbox verhuizen. Zij gaan in opa en oma hun huis wonen totdat ze de sleutel krijgen 1 februari. Oma en opa gaan naar Spanje en wij gaan een weekje later onze spullen verhuizen naar de opslagbox en dan tijdelijk bij ons dochter wonen.

Oh echt duimen dat we morgen een yes  krijgen voor dat leuke landelijke huisje wat dicht bij onze kinderen ligt! Het zou zoveel meer rust geven als we weten waar we aan toe zijn. Het afscheid van dit huis waar we al 15 jaar wonen zal zwaar zijn, pittige tijden dus. Het is echt een chaos in mijn hoofd wil je dat geloven.

Na ons komen er nog gasten in oktober, ik hoop dat ze net zo’n mazzel hebben als wij qua temperatuur.

Terug hebben wij een avondvlucht en mijn schoonzusje een middagvlucht. Terwijl Lesley zijn zus naar het vliegveld bracht ging ik de binnen en buitenboel nog even extra soppen.

Het huis moet toch weer netjes zijn. We hebben zelfs een mooi nieuw kleed gekocht. Hebben wij zelf in de winter als we komen ook warme voetjes.

Lesley was net weer terug toen we gebeld werden door zijn zus, haar vlucht was door Ryan-Air gecanceld, ze stond al voor de gate! Iets met piloten die er niet waren. Er was niemand aanwezig om de gestrande passagiers in goede banen te leiden. Echt heel slecht. Al het andere personeel op de luchthaven deed ook alsof hun neus bloedde, niet hun verwantwoordelijkheid, zoek het maar uit waar je moet zijn.

Wij hebben echter wel pijlsnel gehandeld toen we het hoorden en voor haar de zelfde avond vlucht geboekt als wij, alleen 7x zo duur. Gelukkig waren we net op tijd want een minuut later en onze vlucht was ook vol. Ik was nog niet klaar met de schoonmaak maar zodra dat klusje ook geklaard was reden we naar de luchthaven.

Transavia vloog gelukkig prima op tijd. Mijn schoonzus gaat een dikke klacht indienen, want uren wachten op de luchthaven zonder iets te eten en drinken aangeboden te krijgen was niet echt leuk en gelukkig hadden wij de vlucht geregeld voor haar want van Ryan-Air was nog steeds niemand te bekennen.