We werden huilend gebeld toen we in het vliegtuig stapten door onze kinderen, ons lieve poesje Yana was overleden. Zo verdrietig en zo onverwachts.

Ze was plots heel ziek geworden en de dierenarts heeft alles nog geprobeerd om haar beter te maken maar het mocht niet baten, het bleek iets aan haar lever te zijn concluderende ze nadat de echo gemaakt was, er waren daarvoor nog bloedtestjes gedaan en er was een hartfilmpje gemaakt. Sterke medicijnen en een infuus hielpen allemaal niet. Poesjes zijn er meester in te verbergen als ze iets hebben zei de dierenarts nog.

Zo erg, we kwamen dus thuis na onze vakantie en moesten direct ons lieve poesje begraven. Yana is 12 jaar geworden, voor een raskat een prima leeftijd zei de dierenarts, maar ze was wel de jongste van onze vier katjes, dit hadden we niet zien aankomen en ik vind het heel erg dat ik geen afscheid van haar heb kunnen nemen.

Helaas moesten we 3 weken later ook afscheid nemen van ons katertje Yci. Hij was al 2 jaar ziek, hij werd steeds magerder en de vele onderzoeken die we hadden laten doen en de medicijnen die we gaven mochten geen echte oplossing geven voor zijn gewicht. De aanhoudende warmte zorgde ervoor dat hij helemaal verzwakt was en op 15 jarige leeftijd moesten wij ook van hem afscheid nemen.

Nu hebben we nog mannetje Silver en vrouwtje Flower van 17 jaar over. Ik hoop dat zij nog een tijdje bij ons blijven, maar ik zie ze wel steeds meer kleine gebrekje krijgen dus ik hou mijn hart vast.