Op vrijdag 8 oktober kwamen Elvira en Cheyenne ook aan op de hacienda. Inmiddels waren we nu met z’n tienen, mijn ouders dachten dat het gezelschap nu compleet was. Maar niks was minder waar want Ramon en Esther waren niet zomaar gisteren een dagje naar de kust, ze hadden hun zoon Mart en vriendin Noelle opgehaald die midden in de nacht aankwamen vliegen vanuit Denemarken. Ze sliepen die nacht in een hotel in Torremolinos en kwamen als verrassing toch nog naar het feest van oma en opa. In de eerste instantie zou dat niet lukken vanwege de studie maar gelukkig redden ze het wel om een weekend te komen. Dit leverde traantjes op bij oma en opa zag ik ook stiekem slikken.

Bijna het gezin compleet. Jammer genoeg was alleen onze zoon Jairo met zijn gezin er niet bij maar dat snapten we allemaal omdat Fallon nog maar 9 weken was en de reis in de corona tijd toch iets te pittig zou zijn voor zo’n kleintje van nog geen 4 kilo.

Onze huis die normaal 6 slaapkamers heeft had er nu ineens 8.

In de Marokkaanse kamer werd een extra twee persoons bed neergezet en in de voorkamer boven nog een 1 persoons, het kan allemaal, genoeg ruimte in ons familiehuis.

We gingen die avond lekker met z’n twaalven bij Meijas eten, altijd goed eten voor een zeer schappelijke prijs.

Net voor de zomer hebben we met stenen van ons land een jeu de boules baan gemaakt en met de zomervakantie hebben onze gasten daar al flink gebruik van gemaakt. We hebben zelfs vernomen dat een kleine gast van 6 jaar een ware fan is geworden en thuis gelijk een eigen set ballen heeft aangeschaft. Het is een eenvoudig leuk spelletje voor jong en oud en als kind heb ik op de camping in Frankrijk het ook talloze keren met plezier gespeeld. Maar wat ik nooit geweten heb is dat mijn moeder een waar talent is.

We hebben enorm gelachen om die prachtig geworpen ballen van mijn moeder, ze maakte ons allemaal in. Ik ben super blij met onze mooie natuurlijke jeu de boules baan echt een aanwinst voor het spelletjes plezier op ons domein.

Ramon en Esther gingen op 7 oktober een dagje naar de kust met z’n twee. De kids bleven bij oma en opa en gingen lekker scampi’s eten.

Wij hadden afgesproken met Rene en Francis. Eindelijk na jaren elkaar niet gezien te hebben troffen we elkaar in Spanje. Rene is een vroegere tennisvriend van Lesley en is naar Engeland verhuisd, we hebben wel altijd contact gehouden met een kaartje met kerst en later via facebook maar pas toen we er achter kwamen dat we allemaal een passie voor Spanje hadden is het contact weer intenser geworden, maar nog wel steeds via internet en de telefoon. Toen we hoorden dat ze een huis wilden kopen in Spanje hebben we de contact gegevens gegeven van Sunset Countries Properties waar makelaar Marcel werkt. Iemand die we van harte aanbevelen.

Ze hebben een dorpshuis 15 km bij ons vandaan gekocht dus nu zijn we praktisch buren. Chey en ik zijn nog wezen kijken bij dit huis wat ze op het oog hadden van de zomer en hebben onze positieve mening gegeven, ze hebben het uiteindelijk gekocht zonder het live gezien te hebben, want vanwege de corona konden ze vanuit Engeland niet vliegen naar Spanje. Best een onderneming allemaal, maar het is helemaal goed gekomen en ze zijn super happy met hun paleisje met prachtige patio. Lesley en ik gingen vandaag bij ze op bezoek en hebben alles nu ook van binnen gezien. Echt een prachtig goed onderhouden huis.

Het was ontzettend leuk om elkaar weer te zien na zo’n lange tijd en het klikt nog steeds enorm, er zullen zeker weten vele gezellige avondjes in Spanje gaan volgen.

Het was lastig iets te betalen met mijn ouders in de buurt, ze wilden alles op zich nemen, gelukkig toen we ze meenamen naar Cortijo la Haza en zeiden dat deze traktatie een cadeau was voor hun verjaardag lieten ze het toe. Net op dat moment was het s’avonds iets frisser en konden we niet buiten zitten, maar binnen zit je hier ook heel gezellig. We hebben genoten, het eten was als vanouds heel erg smakelijk en vooral was mijn vader goed te spreken over de brandy op het eind.

Ramon, Esther, Jake en Suus waren op 5 oktober ook op Spaanse bodem geland, mijn vader en mijn moeder waren in hun sas, nu beide kinderen om zich heen met aanhang.

Gelukkig is het huis groot genoeg. We zijn nu met z’n achten en dat worden er nog meer het komende weekend.

Vanuit het alweer wat kouder wordende Denemarken was het natuurlijk heerlijk om in het zonnetje te komen, dus de badkleding werd aangedaan en er werd een duik genomen in het zwembad.

Omdat Manolo jammer genoeg voor 2 weken dicht was vanwege vakantie gingen we deze avond eten met elkaar bij La Paloma, het restaurant wat het dichtst bij ons huis ligt en gek genoeg was dit pas de eerste keer voor hun, in al die jaren waren ze er nog nooit geweest. Het viel gelijk in de smaak, iedereen zat te smullen. Ik heb zomaar het vermoeden dat de eerste keer niet de laatste keer is.

Mijn hard werkende en ijverig studerende man kon gelukkig een paar daagjes vrij maken om ook naar Spanje te komen. We hadden elkaar inmiddels al 2 weken niet gezien. Ik was dus heel blij om hem weer te zien. Mijn ouders vonden het leuk om ons extra te verwennen op Lesley zijn eerste dag in Spanje en hadden een avondje lekker eten bij Flati in Loja in petto voor ons.

Ik had wel zin in de entrecote, er stonden er twee op de kaart een grote en een kleine. Ik bestelde de entrecote en de ober vroeg hoe ik hem gebakken wilde hebben, medium zei ik, hij antwoorde al punto? Si antwoorde ik en Lesley zei erachteraan nog medio.

Toen de ober dus met een onwijs grote entrecote aan kwam zetten denk ik dat ze dachten dat ik de halve kilo variant wilde. Ik schaamde me een beetje tegenover mijn ouders want blijkbaar had ik het duurste gerecht van de kaart besteld. Maar gelukkig konden ze er wel om lachen en aten ze ook nog een stukje mee met mij, hij was zalig.

Inmiddels was het begin oktober en nog steeds konden we buiten ontbijten, Lesley vertelde dat in Nederland het al dikke herfst was dus daarom genoten we nog maar extra van ons ochtend zonnetje.

Net toen Lesley ook wilde relaxen, werd hij geroepen om te helpen met het riet op de overkapping te plaatsen. Wat wordt het al mooi.

Ondanks dat het metselwerk pas volgende maand verder gaat kon ik het niet laten om alvast wat kussens neer te leggen en mijn nieuwe kleed en tafeltjes uit te stallen om zo een idee te krijgen hoe het er uit gaat zien.

De lamp was ook al opgehangen deze hadden we bij een hippe Chinese woonwinkel gekocht Casa d’Ella in Antequera.

Afgelopen zomer had ik al mooie blauwe potten gekocht en ik wilde er nog meer hebben, wat een leuke verrassing was het dat mijn moeders broer en schoonzus als dank dat ze het zo fijn gehad hadden in ons huis er ook 2 gekocht hadden voor ons. Super lief van ze, ze hebben een mooi plekje gekregen naast de houten palen.

Ik denk dat ik er volgend jaar kleine palmpjes in ga zetten. Ik ben helemaal in mijn nopjes met dit prachtige nieuwe buitenplekje, wat een aanwinst en het wordt alleen maar mooier.

Het terras vordert gestaag, Wat zou het fantastisch zijn als het allemaal klaar is voordat de familie allemaal komt. De muur was inmiddels al opgehoogd met stenen en nu gaan ze verder met de overkapping.

Mooie dikke balken voor de standers werden in het beton gemaakt en iets minder dikke balken voor de liggers komen er bovenop. Op de top wordt mimbre (riet) gelegd. Alles om een zo natuurlijk mogelijke look te houden wat precies bij de omgeving past.

Omdat de werkmannen daar toch bezig waren vroeg ik ze ook een bankje te metselen, daar had ik eigenlijk al iemand anders voor gevraagd maar dat pakken ze dan gewoon even erbij dacht ik want ik wilde het zsm klaar hebben.

Toen ik zelf de BBQ bij het zwembad opnieuw aan het verven was hoorde ik de werkmannen met luide stemmen tegen elkaar praten. Mijn vader en ik keken elkaar aan, zal het goed gaan daar? Soms denk je dat ze ruzie hebben maar is het gewoon hun manier van praten, echter dit keer ging het er wel heel hard aan toe.

We hoorden uiteindelijk dat de ene man niet meer verder wilde werken, dus dikke pech voor mij en ligt het metsel werk stil tot nader order.

Om al die toestanden te verwerken gingen we maar naar Rute om daar te gaan lunchen, we hadden een tip gekregen om bij Gastrobar Juanes aan te schuiven, nou wat een goede aanbeveling was dat zeg, echt een top tent. De chef kwam hoogst persoonlijk na het eten vragen of het lekker was geweest, dat konden we wel waarderen. Deze plek houden we erin!

Dames gaan jullie maar lekker boodschappen doen en shoppen dan blijf ik wel thuis zei mijn vader en hij was blij even van dat gekakel af te zijn en lekker in zijn eentje te genieten van de rust op de hacienda.

Een bezoekje aan de chinees vinden mams en ik altijd leuk, je vindt er altijd wel wat van onzin, een soort action dus. Je hebt een kleding filiaal en een prullaria filiaal, mega groot beide. Ik heb veel leuke kussentjes gekocht voor mijn nieuwe buitenplekje en mijn moeder alvast spulletjes voor het feest weekend in oktober, dan vieren mijn ouders hun verjaardag namelijk.

Tevens hebben we boodschapjes voor de hele week in huis gehaald want we wilden ook een aantal keer thuis gaan eten.

We zijn ook nog naar het tuincentrum geweest om een aantal oleanders erbij te kopen, ik zag ook mini cipressen staan dus daar heb ik er ook een aantal van aangeschaft. Mijn vader had de taak van mij gekregen om lege waterflessen door te knippen want als je de jonge plantjes net geplant hebt moeten ze beschermd worden aan de onderkant tegen het geknabbel van de konijnen, zo’n afgeknipte plastic fles is daar prima voor geschikt.

Mijn moeder zat deze week helemaal in haar moeder rol om mij te verwennen, ze wilde me alles uit handen nemen. Ik was weer even kind. Er werd lekker voor me gekookt. Wat een genot om buiten op ons te terras te eten samen en dat terwijl het bijna oktober is.

We zijn ook nog in die week naar de Ikea geweest met z’n 3, mijn vader had zijn zinnen gezet op nieuwe buitenlampjes en ik heb een mooie schilderij lijst gekocht voor de reliëf landkaart van Malaga die we cadeau hadden gekregen van onze Nederlandse buren toen ze van de zomer 2 weken ons huis gehuurd hadden. Zo aardig als mensen cadeautjes geven en wat staat het mooi, net alsof het daar altijd al gehangen heeft.

Bij de Jysk wat naast de Ikea ligt had ik nog wat kleine spulletjes gekocht en bij de mooie goed gesorteerde Maisons du monde wat daar weer naast ligt heb ik een prachtig kleed gekregen van mijn ouders, alvast voor mijn buitenplekje.

Ondanks de heerlijke thuis maaltijdjes van mijn moeder zijn we ook nog wel uiteten geweest af en toe, we hadden geluncht bij de goede keuken van Casa Juani in Iznajar, een menu del dia voor slechts € 9 pp. We zaten als echte Spanjaarden lekker koel binnen met uitzicht op het lege meer.

Echt niet normaal hoe laag deze staat, volgens mij heb ik het in al die jaren nog nooit zo laag gezien op sommige stukken zie je gewoon de bodem. Best zorgwekkend, wetende dat Sevilla hier hun drinkwater vandaan haalt. Er moet wel wat bij gaan vallen want anders ontstaan er problemen vrees ik.

Het was een tijd geleden dat ik echt alleen was op de hacienda met mijn pappie en mammie. Het deed ons denken aan het moment dat we net de hacienda gekocht hadden en Lesley na een week alweer naar huis moest voor zijn werk en ik nog 3 weken alleen met mijn ouders daar bleef, mijn ouders hebben het er nog vaak over dat ze dat toen zo leuk vonden, hun kind voor hun alleen te hebben en nu was het weer zover. Lesley komt pas 2 oktober dus ik ben een weekje alleen met mijn ouders.

We hadden geen plannen gemaakt en er waren geen lijstjes om af te werken, viva la vida !

Ik had stiekem toch wel een lijstje maar dan voor Paco. Ik ben namelijk een nieuw projectje gestart. Achter op ons land hadden we oude kippen en geiten schuurtjes, deze stonden half op instorten en dat werd een beetje gevaarlijk. Je kent kinderen, als zij iets zien waar ze een hut in kunnen maken en in kunnen rondstruinen doen ze dat.

Ik had deze schuurtjes van de zomer al laten afbreken, behalve de authentieke kalkoven, daar had ik plannen mee en deze is ook te speciaal om te slopen, hij is waarschijnlijk meer dan 100 jaar geleden gebouwd namelijk.

Het puin is geruimd en omdat het land daar achter behoorlijk afloopt heb ik wel een oud muurtje laten staan om de grond zo tegen te houden.

Wat een ruimte ineens zeg. Bovenop de kalkoven, (waar ik een pizzaoven van wil laten maken) zit een gat en daar komt de rook uit als hij aan is dus daar hebben we een hekje voor laten maken, voor de veiligheid.

Omdat er nog een een aflopend stukje was aan de voorkant heb ik daar een natuurlijke muur laten maken van grote rotsblokken die op ons land te vinden waren.

Toen bewapening en daar werd een dikke laag beton op gestort door een grote beton wagen, maar liefst 150m2 is het terras groot.

Daarna een handmatige laag omdat je natuurlijk wil dat het wat afloopt zodat er geen regen op blijft staan.

De vorige keer dat we hier waren hebben we zelf ook nog stenen gezocht samen met Rinus en Catrien om nog een randje te maken aan de ene kant zodat het er daar ook netjes uit gaat zien, omdat het daar nog wat meer afloopt, op dat tweede laagje planten we dan oleanders.

Aan de andere kant waar ook de olijfbomen staan achter het zwembad, hebben we het onkruid weggehaald en daar zahorra laten storten, dat is fijn steenzand uit de steengroeve, dat houd hopelijk het onkruid wat tegen.

Mijn idee begint al vorm te krijgen. We willen namelijk van dit nieuwe plekje een gedeeltelijk overdekt buitenterras gaan maken. Als het huis de maximale bezetting heeft is het namelijk fijn als je je kan terug trekken op een rustige plek en daar wat kan lezen, maar ook gezellig een wijntje kan drinken met elkaar, er zijn een tal van nieuwe mogelijkheden.

Dit alles was afgelopen juli al allemaal gedaan en ik had dat niet tegen mijn ouders verteld omdat ik ze wilde verrassen met mijn nieuwe projectje. Hun verbazing was dan ook groot toen ze aankwamen en al die veranderingen zagen.

Paco zijn lijstje bestond dus nu uit het verder gaan met mijn plannen. Ik gaf Paco nieuwe instructies en hij ging aan de slag. Misschien had ik nog wel wat willen wachten met de volgende stappen maar Paco had aangegeven aan het einde van dit jaar te stoppen met bouwklussen en aangezien het fijn werken is met hem en hij precies begrijpt wat ik bedoel en ook meedenkt en ook belangrijk, goed Engels spreekt wilde ik hem dit nog laten doen. Zonder shovel kan je ook niet voor de volgende stap en laat hij daar nu net een expert in zijn. Paco ging als ervaren chauffeur in zijn karretje zitten en nieuwe stenen zoeken want de volgende stap is om de muur verder op hoogte te brengen.

Dat bleek een onderschatte, lastige klus te zijn. Maar het is gelukt.

Ik ga nu bedenken samen met mijn ouders vanaf mijn ligbedje aan het zwembad wat de volgende stap moet worden.

Onze mini vakantie was erg leuk maar ook best druk, veel lopen en veel zien. Nu maar even rustig relaxen op de Hacienda.

Mijn moeders broer en schoonzus waren inmiddels ook weer vertrokken. Ze hadden het erg leuk gehad met elkaar maar mijn moeder was wel een beetje ongerust over mijn vader. Eerst de vliegreis en toen weer actief zijn op de hacienda, misschien was dat iets te druk.

Hij was wat stiller en hij liep minder goed vond ik. Ik besloot aan de smid te vragen om extra leuningen te maken zodat hij meer houvast had als hij de trapjes op moest lopen. Smid Mariano kwam langs om het door te spreken en op te meten en met klem vroeg ik hem dit zsm te doen want hij zag ook wel dat mijn vader moeite had om het trapje op te komen. Maarja Spanje hé waar mañana ooit betekend. Ben benieuwd hoelang het gaat duren en of het een beetje gaat lijken op mijn voorbeeld plaatje.

Chey is nog maar 2 dagen hier en dan zit haar 9 daagse vakantie er ook weer op en begint ze in oktober aan haar nieuwe baan.

We besloten om de komende dagen gewoon helemaal niks te doen, gewoon lekker uitrusten en nieuwe energie krijgen en s’avonds natuurlijk heerlijk uiteten gaan, het werd een avondje bij Montesillo.

En een avondje La Paloma, mijn ouders gingen hier alweer voor de derde keer heen sinds ze in Spanje waren.

De rode loper ging bijna voor ze uit als ere gasten. Wat goed is is goed!

De weg naar Cadiz toe vanaf Tarifa is niet geweldig vind ik en dat om zo’n grote stad te bereiken. Het verbaasde me want ik ervaar het wegennet verder in Spanje als zeer goed.

Mijn doel is om alle grote steden van de provinciën van Andalusië te bezoeken. Ik heb ze nu bijna allemaal gehad.

Ik was benieuwd naar Cadiz, de haven stad van Andalusië aan de Zuid-Westkust. Het ligt op de punt van een smalle landtong en aan 3 zijden is er water, een brug verbind de stad met het vaste land. Cadiz wordt ook wel het Little Havana van Europa genoemd.

De gekleurde panden aan de Atlantische zee zien er gezellig uit. In de sfeervolle historische binnenstad vind je een hele grote indrukwekkende kathedraal, verder zie je vestingswerken, er zijn knusse smalle straatjes, gezellige pleintjes, een zeepromenade en een strandje, genoeg te ontdekken dus. De highlights liggen allemaal op loopafstand.

We hadden een charmant hotel geboekt met een prachtige inrichting namelijk Hotel Argantonio, iets duurder dan dat ik normaal boek maar ik wilde graag in het centrum een slaapplek hebben en dan moet je wat meer in de buidel tasten. Het hotel was gelegen in een mooi groot pand, maar de kamer was niet echt heel erg groot, incl parkeerplek waren we €130 euro kwijt, een groot verschil met een dag ervoor in Tarifa waar we maar €60 betaalde. Maar toen we de deur uitstapten bij ons hotel waren we wel gelijk in het centrum en konden we goed alle mooie pleintjes en leuke winkeltjes en andere bezienswaardigheden bezoeken. Ik denk dat er voor deze prijs wel andere hotels te vinden zijn met een grotere kamer, maar ontevreden was ik zeker niet.

De kathedraal is zo groot dat het moeilijk is om er een goede foto van te maken, maar het is een plaatje om te zien, Maarliefst 116 jaar (van 1722 tot 1838) heeft de bouw geduurd en daarom zie je verschillende stijlen, barokke, rococo en neoclassicistisch.

Er zijn allemaal restaurantjes rondom de plaza waar je onder het genot van een drankje van een afstandje het prachtige gebouw goed in je kan opnemen.

Het kroegje La Barrica wat wij kozen lag op een hoekje en zo grappig deze heeft de zelfde tegels op de vloer als de tegels in de slaapkamer van mijn ouders boven in onze hacienda. Goede smaak hebben ze! Tevens op de zelfde plaza ligt de kerk Iglesa de Santiago Apóstol uit de 16e eeuw.

Er vlakbij liggen de markthallen Mercado Central Cádiz daar waar de lokale mensen hun eten halen, altijd leuk om te zien en daarna zijn we door gelopen door de smalle straatjes naar het strand Playa La Caleta. Niet om te zonnen maar gewoon om te kijken hoe het er daar uit ziet. De stranden zijn hier wel met mooi geel zand in tegenstelling tot vele andere stranden in Zuid Spanje.

Het strand ligt tussen de twee vestingwerken direct aan de rand van het oude centrum een voormalige badhuis staat nog op het strand, wat nu als archeologisch onderwatercentrum dienst doet.

Nadat we het strand bezocht hadden keerden we weer terug naar ons hotel om ons s’avonds weer op te maken voor het diner. We hadden gelezen dat je beslist moet gaan kijken bij Casa Manteca, we konden het echter niet direct vinden dus we belanden bij Bar La Tabernita. Een super populaire bar met oude wijnvaten als tafel, met hoge krukken eromheen en midden in de restaurant buurt van Cadiz. Er stonden mensen in de rij te wachten om een tafeltje te bemachtigen en wij hadden geluk dat we er om 20.15 al waren en het restaurant pas om half 9 open ging.

Achteraf bleek ons gezochte restaurantje om de hoek te liggen en toen we er langs liepen zagen we dat het er inderdaad leuk uit zag.

De volgende dag nog even een foto gemaakt bij het centrale plein met het stadhuis wat dichtbij ons hotel ligt.

Ik vind Cadiz een leuke stad en niet toeristisch, tenminste niet in september. Iedere stad van Andalusië heeft zijn eigen charme. Het lijkt op elkaar maar toch weer niet.

Na het lekkere ontbijt bij El Cafe de Ana reden we binnendoor terug naar ons huis en dat was echt een perfecte weg en eigenlijk helemaal niet zolang maar 2.42 min, dus prima te doen zeker als je er een nachtje bij boekt in de stad.

Wat ik wist van Tarifa was dat het een kitesurf walhalla is en dat het ligt op het zuidelijkste puntje van Spanje. Maar dat het zo dichtbij Marokko lag wist ik niet, maar 14 km, je ziet het goed liggen bij helder weer.

De oude binnenstad is vrij klein, maar je moet echt opletten dat je in de smalle, kronkelende straatjes niet verdwaald. Tientallen leuke gezellige restaurantjes vind je er en vooral s avonds bruist het in the old town zoals het ook wel genoemd wordt.

Ons hotel Hospedaje Villanueva ligt naast de Moorse Puerta de Jerez de toegangspoort tot het ommuurde oude centrum, een perfecte plek om te overnachten en voor een zeer gunstige prijs, vanuit ons raam zagen we zelfs de zee. Parkeren is ook gratis op 10 min lopen gewoon tussen de huizen.

Er stond een loei harde wind mijn god als je een foto wilde maken moest je echt opletten dat je mobiel niet weg waaide. Nu staat hier denk ik altijd wel wat wind want het staat bekend als een ideale plek voor kitesurfen en windsurfers. Maar vandaag was het extra heftig, Chey wilde eigenlijk gaan duiken, maar dat kon niet vanwege de wind.

Toen we naar most southern point liepen en aan de ene kant de Atlantische oceaan zagen en aan de andere kant de middellandse zee zagen, waren we onder de indruk van de waalhalzen die daar op hun kite stonden, spectaculair gewoon.

We dronken een lekkere aperol Spritz bij strandtent El Chringuito en zaten in de luwte van de wind en bleven daar tot zonderondergang zitten kijkend naar de sportieve surfers, wat een hotspot dit.

S’avonds aten we bij het leuke restaurantje op de hoek Los Melli.

Daarna dronken we nog een wijntje bij een leuk barretje, zo kun je hier bij vele hippe plekjes terecht.

De volgende dag nog even ontbijten bij El Taller 2.0 een juweeltje voor het ontbijt, wat een keuze heb je daar voor een goed ontbijtje! Daarna door naar Cadiz. Tarifa is ook een plek om terug te komen met Lesley vind ik.