Wij zijn ouderwets, wij houden niet van navelpiercings, tongpiercings en tattoos.

Mijn helaas onze dochter wel, tot 3x toe heeft ze een navelpiercing laten zetten, hij groeide er elke keer weer uit tot haar spijt. Dan maar een tongpiercing, maar dat was ook geen succes. Over een tattoo wilde ze wel goed nadenken, het blijft immers voor altijd zitten, ook als je een oud vrouwtje bent.

Ze had er echt heel goed over nagedacht en ze had toen besloten om het te laten doen als ze haar P gehaald zou hebben en ook haar rijbewijs.

Natuurlijk wilde ze wel bij een tattooshop die heel goed bekend was, toen wij vorige week in Amsterdam waren gingen we dus op zoek naar de tattooshop waar ze goede verhalen over gelezen had, Hanky Panky  de Tattoo studio van Henk Schiffmacher. Dus zo kwam het dat wij op de wallen liepen om info te halen over het hoe en wat van een tattoo.

De winkel zag er goed en netjes uit. Ik kon haar niet meer tegen houden want ze is 18 jaar en dan mag ze zelf beslissen. Maar stiekem vind ik het best wel goed hoor, haar vader totaal niet overigens.

Maar ik wilde toch niet mee, want eng vind ik het wel een beetje, ga maar met een vriendin en zo ging ze vandaag haar eerste tattoo laten zetten.

En jullie zijn natuurlijk nieuwsgierig wat het plaatje geworden is, nu de A van Alabama want daar heeft ze een jaar gewoont en dat is een belangrijk deel van haar leven geworden. Ik vind het prachtig, tenminste een beschaafde plek en goede grote. Het voetje van Miss Alabama.

Ik heb vanavond bloed gegeven. Jaren geleden ben ik ook ooit bloeddonor geweest maar door meerdere verhuizingen is het er nooit meer van gekomen om me weer op te geven. Totdat mijn schoonzusje vertelde dat zij het ook deed. "Neem maar eens een aanmeldfoldertje voor me mee "zei ik toen. Dat is zeker al een jaar terug. Laatst vond ik dat foldertje weer en heb ik mij eindelijk weer opnieuw aangemeld.

Na wat e mail vragen kreeg ik een oproep voor vanavond. Ik werd weer opnieuw door een arts ondervraagd nav een vragenlijst, mijn ijzer werd gemeten en mijn bloeddruk. Alles prima.

Toen mocht ik gaan liggen, maar op een duistere manier stroomde mijn bloed niet goed. Raar zei de verpleegkundige dit heb ik niet eerder mee gemaakt, ik doe dit werk al 22 jaar en ik heb toch echt in de juiste ader geprikt. Na wat bewegen begon mijn bloed eindelijk te stromen, ik zei "dan prikt u toch opnieuw of dan prikt u toch in mijn andere arm", maar dat mag volgens de voorschriften niet.

"Mevrouw" zei ze "normaal zou ik stoppen maar u heeft zo'n zeldzaam bloed dat wil ik niet verloren laten gaan"en ze heeft de hele tijd de naald in mijn arm vastgehouden en is hem blijven bewegen.

Het enige nadeel voor mij is dat mijn arm waarschijnlijk behoorlijk blauw gaat worden maar dat heb ik er wel voor over als ik andere mensen kan helpen.

Die mevrouw vertelde mij namelijk dat er op het moment een groot tekort is aan B negatief bloed en met name voor het geven van plasma wordt B negatief ook veel gevraagd. "Is dat zo" zei ik "volgens mij hebben mijn vader en broer dat ook", " oh" zei ze "haal hun dan ook a.u.b over om te gaan geven, we zullen ze met open armen ontvangen."

Het volgende vond ik op internet:

Binnen de Nederlandse bevolking zien we vooral de bloedgroepen 0 (47%) en A (42%), in duidelijk mindere mate B (8%) en AB (3%). Daarnaast is 85% Rhesus positief en 15% Rhesus negatief. Veel donors en patixc3xabnten zijn dus A+ of 0+ en weinig donors en patixc3xabnten zijn B- en AB-.

Met mijn schoonzusjes scheel ik 12 jaar. Vrijdag was ik op de verjaardag bij degene die 12 jaar jonger is dan ik en zaterdag bij degene die 12 jaar ouder is dan ik. Grappig hxc3xa9.

Beide hadden het prima verzorgd, vrijdagavond werden de gasten verwent met allemaal heerlijke tapas hapjes en zalige bubbels en zaterdagmiddag stond er een heel buffet klaar for friends and family.

Moppie het hondje van mijn schoonzus lag moe en voldaan heerlijk op mijn schoot te slapen.

Het is maar goed dat ik vandaag weer bij de sportschool langs geweest ben. Maar er moeten meer maatregelen genomen worden hoor, we hebben besloten om elke avond een rondje in de wijk te gaan wandelen van 3 km. Want elk pondje gaat door het mondje en aan die half uur per dag bewegen komen we met ons kantoorbaantje ook niet altijd. Misschien ook maar een hondje nemen…….

Ik heb me ooit aangemeld bij my citydeal tegenwoordig heet dat groupon. Dat houd in dat je elke dag een aanbieding ontvangt in de plaats van jou keuze. Dat kan een korting zijn van 50% op een restaurant of eetcafxc3xa9 maar ook op een fotoshoot of een schoonheidsbehandeling bijvoorbeeld.

Af en toe denk ik dat is leuk dat doe ik, je betaald dan van te voren en de bon die je ontvangt per mail is dan een bepaalde periode geldig. Het leuke is dat je dan beland in een onbekend restaurant en eet voor een scherp prijsje.

Afgelopen vrijdag was ik met mijn dochter naar Amsterdam geweest en we hadden een high tea bij Shape-n-dine. De deal was 2 voor de prijs van 1. Het is een leuk tentje in de buurt van het marnixbad, ik ben er al heel vaak langs gereden maar nooit geweten dat je er zo leuk kan zitten.

royal high tea 
Sandwich kipsalade met geroosterde amandelen en dragon, sandwich met humus, kaas en sla, zalm-avocadosalade, bruchetta met tomatensalsa, ijs-amuse, American pancake, cake, chocotaart, yoghurt met banaan en honing
1 kop verse munt thee

Mijn favoriete activiteiten bestaan vaak uit de volgende zaken: lekker eten, mooie films kijken en een goed boek lezen.

Ik ben uiteten geweest met 3 collega's van mijn vorige kantoor bij restaurant De Kale Pater. We hebben weer even lekker bijgebept.

Met man en dochter ben ik naar de film Sonny Boy geweest. Wat een mooi maar ook tegelijk schrijnend verhaal is dit zeg, gebaseerd op een waar verhaal. Echt een aanrader om naar toe te gaan.

Tevens heb ik een dik boek van Karin Slaughter uitgelezen in 1 week, Genesis, ik kon dit spannende boek gewoon niet wegleggen. Nu ben ik begonnen in deel 3 van de Blanke Masai, Weerzien in Afrika. Een bijzonder verhaal wat echt gebeurd is.

Ik heb besloten dat ik mijn Spaanse boek er ook maar weer eens bij ga pakken: Caminos 1 want dromen over Spanje is leuk maar nu is het tijd om echt wat werk te maken van die Spaanse taal, ik stel het elke keer uit omdat ik bang ben om te leren, ik ben bang dat ik het niet zo makkelijk onder de knie krijg.

Misschien eerst wederom met een beginnersgroepje starten dit voor mijn zelf vertrouwen en daar vanuit doorgaan naar gevorderd. Want alles wat ik 2 jaar geleden in die 8 lessen geleerd heb is allang vervlogen.

Ik ben gestuit op een leuke site met allemaal Emigranten verhalen deze mensen hebben echt de sprong gewaagd en ze zeggen allemaal, leer eerst de taal. Dus aan mijn favoriete lijstje met dingen die ik graag doe moet ik nu ook het woord LEREN erbij gaan zetten!

Terwijl er in Rotterdam de spannende finale gespeeld wordt van Soderling tegen Tsonga is in Alabama de stemming toch wat minder. Het team van Jairo is in mineur. Hun beste speler heeft zijn voet gebroken. Terwijl ze volgende week een belangrijke wedstrijd moeten spelen in Tampa Florida.The Jaquars

Jullie moeten allemaal een stapje harder lopen zei ik, geloof in jullie zelf. Jai, een paar jaar geleden stond je toch een prachtige pot te spelen tegen Thomas Schoorel en hij stond nu zelfs in de eerste ronde van het ABNAMRO tennis toernooi te spelen. Zo kan het soms lopen als je een tandje bijzet. Wanneer je mentaal een sprong maakt kan je zo die wedstrijden pakken. Ja zijn papa en mama geloven wel in hem. Jammer genoeg is dit het laatste tennisseizoen voor hem in Amerika.

Vanaf september mag hij niet meer voor de university uitkomen, hij was namelijk maar 5 jaar speelgerechtigt na het behalen van zijn Havo diploma. Leeftijd kijken ze niet naar, ook niet in welk jaar je zit. De jaren gaan gewoon tellen nadat je een middelbareschooldiploma gehaald hebt. Echt jammer hoor want de meeste spelers in zijn team zijn ouder maar hebben gewoon langer over hun middelbareschool gedaan zodat ze nog wat meer de tijd hebben. Snelle leerlingen die na hun middelbare school een tijdje niks gedaan hebben worden dus op die manier gestraft in Amerika blijkt. Het systeem is allemaal wat harder dan in Nederland. Het schoolgeld is ook vele malen hoger dan hier, maar daardoor zullen ze daar niet zo snel lopen pielen op school maar flink hun best doen om snel hun diploma te halen want anders is het helemaal niet te betalen.

In september mag hij nog wel meetrainen met het schoolteam dat wel, maar de wedstrijden voor de school zijn verleden tijd, wel mag hij natuurlijk onder zijn eigen naam futures en toernooien spelen. Jai heeft enorm veel doorzettingsvermogen door zijn sport gekregen en dat komt later ook in het bedrijfsleven goed van pas. Dus het komt allemaal wel goed met die goozer. Echt prof worden is zo ontzettend moeilijk, zeker voor een tennisser.

Nog 2 semesters studeren in the States en dan zien we wel wat de toekomst hem brengt. Nu nog even goed genieten en lekker tennissen bij The Jaquars op the Universtity of South Alabama.