We hebben een euforisch gevoel, een hevig gevoel van blijdschap, want na maanden er mee bezig geweest te zijn is het eindelijk gelukt om iedereen te overtuigen dat dit huis echt voor ons bestemd is.
Raar hé, je ziet een huis en je weet het gelijk, dit is ons toekomstige huis, natuurlijk hebben we hier goed over nagedacht maar toch is het een enorme stap.
Het is niet zo dat we genoeg geld op de plank hebben liggen om dit allemaal te kunnen bekostigen, we steken flink ons nek uit om dit huis te kunnen kopen.
Maar wie geen risico’s neemt komt ook niet vooruit. Het hoeft ook allemaal niet in één keer perfect, we hebben de tijd om van dit huis ons paleisje te maken.
Het hoeft er ook helemaal niet strak en gelikt uit te zien, ik houd juist van autentiek, maar het moet natuurlijk wel allemaal schoon en netjes zijn. Dus de komende tijd zullen we moeten gaan poetsen en verven.
We hebben eind maart begin april een aantal weken vrij genomen om de eerste stappen te zetten. Echt iets verbouwen kunnen we pas gaan doen als ons huis in Nederland verkocht is, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet echt heel veel haast mee. Morgen komen er wel mensen voor de tweede keer kijken, maar het zal toch heel raar voelen als we hier ineens uit moeten. Maar als je A zegt moet je ook B zeggen vind ik.
.

Lees verder


























