Een jaartje erbij, tijd voor een nieuwe look, ik vond het ontzettend spannend om te laten doen. Mijn dochter zegt altijd tegen me "mam, je hebt toch een donkere uitgroei, wat is nu eigenlijk je eigen haarkleur." Ik zou het werkelijk niet weten, vroeger was ik altijd ontzettend blond totdat ik een jaar of 16 was toen werd het peper en zout en dat vond ik toen veels te saai, vanaf die tijd blondeer ik altijd mijn haar. Ik heb het 10 jaar geleden licht bruin met rode gloed gehad en nu dus donkerbruin mahoni. Ik lijk nu meer op mijn moeder zegt iedereen en misschien lijkt mijn dochter nu ietsje meer op mij(hoop ik). Want iedereen zegt altijd, wat zijn jullie moeder en dochter?!? Dan lijkt ze zeker op haar vader.

Er is één ding waar ik niet tegen kan en dat is onzekerheid. Ik heb namelijk te horen gekregen dat mijn baan komt te vervallen. Ik wist dat de bank aan het fuseren was en dat er banen moeten verdwijnen maar ik had nooit gedacht dat dat mijn baan wel eens kon zijn. Ik heb me nooit zorgen gemaakt, totdat ik 2 weken geleden op een cursus in een ander dirstrict hoorde, vervelend hoor van je functie. Wat, ik weet van niks, vertel. Nou eigenlijk mag ik niks zeggen maar afgelopen vrijdag is het bekend geworden en je leidinggevende zal je wel bellen vandaag. Ik wachten de hele dag, maar geen telefoontje. Uiteindelijk heb ik zelf maar gebelt. Mijn leidinggevende wist ook van niks, dus die weer met haar leidinggevende bellen.

Wat er is nu precies bekend gemaakt, nou je hebt in de bankshop de standaard klantadviseur, de tweedeman ook welgenoemd klantadviseur plus, en de bankshopmanager, verder heb je nog specialisten die zich bezig houden met pensioenen en hypotheken. Als klantadviseurplus geef je advies over alle bankzaken tot €50.000,- (behalve hypotheken daar doe je alleen een intake voor), tevens vervang je je leidingegevende bij afwezigheid. Advies geven boven de €50.000,- doen de preferredbanker adviseurs maar als je zo’n klant aan je balie krijgt doe je wel het voorgesprek maar verwijs je hem later door naar de preferredbanker.
Het ligt het aan de grote van je bankshop hoe hoog de schaal is van je functie.

In de nieuwe bank valt mijn functie er tussenuit. De extra taken die ik doe worden door andere functies overgenomen. Mijn leidinggevende die 2 kleine bankshops leidde krijgt ook geen leidinggevende functie meer in de nieuwe shop, zij krijgt de functie van specialist wonen/vermogen aangeboden. Ik kom daarvoor niet in aanmerking omdat ik net een schaal te laag ben en je in de nieuwe bank geen promotie mag maken bij reorganisatie.

Dat houd in dat als ik in de zelfde schaal wil blijven een ander soort baan moet gaan doen. Bijvoorbeeld assistent van de preferredbankers. Die functie is ook weer in 2 schalen verdeeld en mijn schaal is gelijk aan de hoogste schaal van de assisstenten.

Ik kom niet automatisch in aanmerking voor die functie omdat het een totaal gewijzigde functie is, dat houd in dat er selectie en matching gaat plaats vinden. Ik moet dus weer gaan solliciteren, ik moet na 22 jaar werken bij de bank mijn cv weer in orde gaan maken en ik moet waarschijnlijk assetments gaan doen.

Na 8 april weten we hoeveel mensen er op die functie nodig zijn in de shops en hoeveel mensen er kans willen maken op die functie.

Wat er gaat gebeuren als blijkt dat ik geen kans maak weet ik nog niet, ik mag dan solliciteren op andere functies in de shop die lager zijn waarschijnlijk. Nou en dat steek me. Want dan moet ik achter aansluiten in de rij, degene die nu een lagere functie hebben gaan gewoon voor. Er wordt namelijk alleen naar rugnummers gekeken. En ik zit nu eenmaal niet in de goede schaal.

Voor 1 juli weet ik of ze me een functie kunnen aanbieden. Zoniet dan wordt ik boventallig en dan heeft de bank nog 3 maanden de plicht om elders in het bedrijf, dus buiten de shops nog iets voor mij te zoeken. Vinden ze het niet dan kan ik 1 oktober kiezen om de stimmuleringspremie te pakken of om een jaar lang lang geplaatst te worden in een redeploymentcentrum waar ze opzoek gaan naar een baan voor mij binnen of buiten de bank.

En daar zijn dan weer allemaal formules op van toepassing kwa inkomen en geld wat je eventueel mee krijgt. Ik heb al uitgerekend wat ik mee krijg als ik ervoor zou kiezen om de bank te verlaten. Ik kan dit overigens alleen kiezen als ik officieel boventallig verklaard wordt. Als ze mij een functie aanbieden, wat dan ook, mag ik deze niet weigeren.

Het bedrag wat ik meekrijg is nog geeneens 2 bruto jaarsalarisssen van wat ik nu verdien, dit omdat ik altijd minder gewerkt hebt in het verleden en dan gaat er ook nog eens 52% belasting vanaf.

Natuurlijk dacht ik, misschien is dit het juiste moment om mijn droom te laten uitkomen en die b&b echt te gaan starten. Maar eigenlijk zijn we er nu nog niet klaar voor. De kinderen studeren nog, wat heel veel kosten met zich meebrengt, je huis verkopen is op het moment ook niet echt makkelijk, we spreken nog geen spaans, en het geld wat ik mee krijg is niet echt veel.

Maar die onzekerheid met mijn werk heeft er toch wel weer voor gezorgd dat ik weer vaker zit te speuren op makelaarssites, en aan het schetsen ben hoe ik wil dat mijn toekomstige huis eruit gaat zien en dat ik alle senarios zit te bedenken en te dromen hoe we dit misschien wel al eerder kunnen realiseren.

 

Bv we verkopen het huis (als het lukt tenminste) we kopen met de overwaarde een huis in Amsterdam. Bij een spaanse bank nemen we een hypotheek en kopen een huis die nog opgeknapt moet worden. Mijn dochter en ik gaan daar alvast wonen. De plek waar we wat gaan kopen moet dan wel dicht bij een grote stad liggen max 45 minuten rijden, zodat mijn dochter daar kan studeren.

 

Mijn man blijft vorlopig nog hier werken en probeert 1x per maand een week naar Spanje te komen.
We huren wat spaanse bouwvakkers in die voor niet al te veel geld het huis gaat opknappen. Onze zoon die kan altijd in zijn schoolvakantie bij zijn vader in Amsterdam wonen en ook bij zijn moeder in Spanje.

Ik zelf en hoop wat vrienden die af en toe langskomen helpen dan ook met kleine klussen.
Zodra we wat gastenkamers hebben proberen we die al te verhuren.

Als het loopt dan komt mijn man ook naar Spanje en verkoopt het huis in Amsterdam, hopelijk met weer wat winst.

Loopt het niet dan wordt het ons tweedehuis en ga ik ook weer werk zoeken in Nederland.

Maarja eerst maar eens afwachten hoe het met mijn werk gaat dus. Ik kan echt niet tegen die onzekerheid.

Voorlopig kijk ik veel op:

http://nl.moulin.nl/onroerend-goed-te-koop-spanje

en op http://www.libercasa.be/spanje/huizen

Dus als iemand nog goede makelaars sites, betrouwbare bouwvakkers weet of andere tips heeft, hoor ik het graag want ik droom liever over Spanje dan dat ik me zorgen maakt over dat rot werk!

 

De meeste mensen gaan voor een lang weekend naar Barcelona, maar wij hadden zelfs na 5 nachten nog steeds geen genoeg van deze geweldige stad. Mijn dochter wil er wel wonen zei ze. Kunnen jullie geen appartement hier voor me kopen dan ga ik hier studeren aan de universiteit.
Als dat zou kunnen zou dat mooi zijn, maar dan moet eerst die staats maar eens vallen. Maar dromen mag altijd!
Voor nu is het voor onze portemonee ook wel mooi geweest, maar deze laatste dag gaan we nog even genieten van de leuke straatjes en gezellige pleintjes het mooie weer en het lekkere eten. Helaas mooie Spaanse mannen hebben we niet gezien. Mooie lange mannen met zwarte golvende haren en prachtige bruine of groene kijkers, nee hoor niet gezien. Antonio Banderas en Enrique Iglesias waren in geen velden of wegen te bekennen, wel hebben we veel kleine mannetjes gezien!

We hadden één van de eerste dagen al eens een ijssalon gezien met hele aparte smaken, maar die konden we steeds niet terug vinden, onze laatste dag besloten we deze serieus te gaan zoeken. En wat bleek de salon lag vlak bij het parlementsgebouw. We kozen de smaken drop, advocado en chocolade met spaanse pepers en ze smaakte zalig.
Voor de lunch belanden we weer in zo’n super gezellig echt spaans tentje Orio
Je kon gaan zitten aan hoge lange tafels met een kruk, iedereen zit naast elkaar en op de bar staan allemaal verschillende soorten tapas met een stokje erin, ze hebben allemaal de zelfde prijs €1.95. Als je klaar bent met eten telt de ober de stokjes en dat moet je betalen. Zo iets zou in Nederland nooit kunnen dachten wij gelijk, die schooiers gaan de stokjes verduisteren om zo minder te hoeven betalen, maar hier werkt het blijkbaar wel en gezellig dat het is.

Als laatste nog even een rondje door “onze”wijk, nog even 1 drankje buiten op een terras en toen moesten we toch echt naar het vliegveld.

We hebben het echt fantastisch gehad, veel gezien, lekker gekletst, heerlijk ontspannen, maar nog nooit zulke moeie voeten gehad! Gelukkig stond op schiphol mijn eigen knappe man met donkere haren en groene ogen mij alweer op te wachten en dat was toch ook wel weer heel fijn! Schat wil je aub mijn voeten masseren?

Als allereerste zijn we een pas gekocht shirtje gaan ruilen bij het winkelcentrum aan de haven, er zaten nu al gaatjes in, zonder problemen kregen we gelijk een nieuwe, prima service bij Desiquel.
Daarna zijn we nog wat gaan rondlopen in de buurt van de metro halte Jaume, dat leuke buurtje bij het Picasso museum waar we gisteren te snel waren door gelopen. We hebben de gotische kerk Santa Maria del Mar gezien, deze kerk ontleent haar naam(Maria van de Zee) aan de vele zeemannen die in de 14e eeuw in de wijk La Riberia woonachtig waren. Toen was het tijd voor de lunch, we hebben zalige mijillones(mosselen) en gambas ajillo gegeten buiten op het terras met muziek van de straat muziekanten bij  La taberna del Cobre

Inmiddels hadden we het metrosysteem al aardig door en vlogen we als echte Barzonelezen ondergronds de stad door richting de halte Espanya. Daar buiten aangekomen zagen we tegenover Placa d’Espagna aan de Noordelijke kant van de steile heuvel Montjuxc3xafc een schitterend paleis liggen. In dit impossante paleis (Palau National) is een museum gevestigd, Museu Nacional d’Art de Catalunya (MNAC). Het museum bezit de belangwekkende collectie romaanse kunst ter wereld, met beeldhouwwerken, houtsnijwerk, goud en zilverwerk altaarkleden, emailkunst, munten, muurschilderingen van kerkmuren (uit de 11 en 12e eeuw) in heel Catalonie en nog veel meer, ook moderne kunst en zelfs een collectie decoratieve kunst met juwelen.

Aan de achterkant van het paleis zijn we door gelopen naar de centrale ontmoetings plaats van de olympische spelen uit 1992, L’Anella Olimpica, een monumentaal complex van beton en marmer, met daarnaast de koepel vormige Palau de Sant Jordi van zwart staal en glas, een overdekt stadion. Er kunnen wel 65000 toeschouwers in en het wordt gebruikt voor sportmanifestaties maar ook voor concerten van beroemde popsterren.  We hebben daar een aardig Amerikaans stel uit Colerado ontmoet, hij vertelde dat hij American footbal speelt voor Barcelona, grappig hoor.

Voor bij het plein bij het paleis vind je de magische fontein (Font Magica) een trekpleister voor de toersisten uit vele landen. Die avond om 7 uur begonnen de fonteinen te spuiten en de grote fontein in het midden zelfs met allerlei speciale lichteffecten, het water kreeg allemaal mooie kleuren en de muziek erbij maakte het werkelijk magisch, romantisch en sprookjesachtig tegelijk. Een geweldige laatste avond van ons Barcelona tripje.

Na het fontein spektakel zijn we weer terug gegaan naar de wijk waar ons appartement lag, El Raval en we hebben heerlijk nog een wijntje gedronken en een tapaatje gegeten buiten op het terras om 10 uur s’avonds, zalig gewoon, dit gaan we missen!

Het is zoveel fijner om wakker te worden met een zonnetje. We hadden het echt getroffen met het weer, het was namelijk weer een stukje warmer dan gisteren.

Ik had eerst mijn dochter de deur uitgestuurd om platte instappertjes te kopen voor haar oude moeder.
Mijn god, ik voel nu toch echt dat ik bijna 44 jaar ben. Ik had niet alleen blaren op mijn voeten merkte ik, maar ook pijn aan de bal van mijn voet en spierpijn in mijn kuiten.

We hadden dan ook maar besloten om een metrokaart te kopen want we waren nog lang niet uitgekeken in Barcelona.
Je kan kiezen voor een enkele rit,10 ritten kaart, 2,3 of 4 dagen kaart. Wij hebben voor €15.70 pp een 3 dagen kaart gekocht. Op naar de wijk Eixample, een wijk waar je oa twee mooie Gaudi gebouwen vindt en waar je heel veel sjieke boutieks en trendy tapasbarretjes vindt op de Passeigh de Gracia.

Van mijn vriendin had ik 2 boekjes geleend waar allerlei leuke tips in stonden over wat we beslist moeten zien. Vooral het boekje 100% Barcelona vond ik erg handig, daar staan van elke wijk de hoogtepunten en leuke restaurants in.

We begonnen bij het sprookjeshuis Casa Batillxc3xb3 oftewel het huis der botten, het gebouw is prachtig gedecoreerd met mozaiek in geglazuurd blauw, groen en oker, net een draak, dit is een van de beroemste gebouwen van de modernista-school, ontworpen door Gaudi.
Daarna zijn we doorgelopen naar Casa Mil-La Pedrera, dit appartementenblok is de laatste en beroemste niet kerkelijke gebouw van Gaudi. Het gebouw heeft 7 verdiepingen, met veel zuilen en bogen van kalksteen en vreemde smeedijzeren balkonnetjes.
Het dakterras is spectaculair en moet je beslist gezien hebben.

Tijd voor de lunch, wij wilde wel eens weten waar de Spanjaarden zelf hun tapas eten, dus met het boekje in de hand hebben we gezocht naar Cerveceria Catalana , één van de beste tapasbars van de stad. Het was duidelijke een populaire tent want het was er zo druk dat als we aan een tafeltje wilde zitten de wachttijd 20 minuten was, maar gelukkig waren er nog net 2 plaatsjes vrij aan de bar. We zagen op de bar verschillende soorten tapas staan, je kon gewoon aanwijzen welke tapas je wilde eten, er staan alleen geen prijzen bij dus we hadden geen idee of dit een dure lunch ging worden of niet. Later bleek dat de tapas allemaal verschillende prijzen hadden van 1.50 tot 5 euro per stuk, dus het viel mee, alleen rekende ze 7.50 voor een glas huis rosada(rosé) maar misschien was dat wel een vergissing, ik proefde het er in iedergeval niet vanaf!

Na de lunch gingen we weer met de metro, nu naar de wijk Gracia. Bij metrohalte Lesseps waren we eruit gegaan, het bleek toch nog wel een eindje lopen naar Parc Guell, ik voelde mijn voetjes alweer, ondanks de platte schoentjes.

Parc Guell is ontworpen door Gaudi rond 1900. Je bent even helemaal weg uit de stad om boven op de berg te genieten van het mooie uitzicht over Barcelona, schitterende golvende keramische mozaïek maken het plaatje compleet. Bij de hoofdingang staan twee paviljoens verder zijn er 2 trappen met in het midden een soort salamander(ook wel draak genoemd) van mozaïek stukjes. Bovenaan de trappen vind je een woud van pilaren welke het dakterras ondersteunen. Eusebi G had aan Gaudi de opdracht gegeven om van het park een woon-recreatiegebied te maken, er werden alleen maar 2 percelen verkocht.

We hebben nog  heerlijk van het zonnetje genoten in het park. Op de terug weg hadden we Spaanse schoentjes in één van vele de winkeltjes op de route gekocht voor mijn nichtjes.

Die avond hebben we in een restaurant op de Ramblas een pizza gegeten en ook nog wat patatas bravas, altijd lekker!

Na een zelfgemaakt ontbijtje gingen we de populaire La Rambla verkennen.La Rambla is een brede drukke 1 km lange boulevard die alleen toegankelijk is voor voetgangers, aan beide zijkanten rijden wel auto’s en aan de straatkant zitten winkels en restaurants.  Op de boulevard vind je kiosken,bloemenstalletjes, dierenwinkeltjes met kleine diertjes zoals, konijnen, muizen, vogels en er staan vele straat artiesten als levend standbeeld een centje bij te verdienen. La Rambla begint bij de Plaza de Catalunya en eindigd bij de haven bij het monument van Columbus.

Barcelona grenst aan de middellandse zee en er wonen ongeveer 1.620.000 inwoners, het is de op één na grootste stad van Spanje.

Bij de haven ziet het er erg verzorgd uit en er is ook een mooi groot overdekt winkelcentrum. Voor ons is Barcelona echt een shoppingwalhalla, zoveel leuke winkels met prima prijzen. De winkel Desiguel kom je echt op elke straathoek tegen, wij hebben zeker wel 15 filialen gezien. Zowel mijn dochter als ik hebben daar super leuke spullen gekocht.

Het weer was prachtig in Barcelona, ongeveer 15 graden, veel te warm voor een winterjas. Ach dan koop je toch gewoon een nieuwe jas, alles kan in Barcelona. Na het shoppen bij de haven liepen we in de smalle straatjes van de wijk Barri Gotic op zoek naar een leuke lunchtent. In de straat Avinyo vonden een heel leuk restaurant Sukur We bestelde daar een menu Del Dia, een verukkelijk 3 gangenmenu incl drankje. Echt een aanrader. Daarna liepen we naar de gotische kathedraal van Barcelona, de Cathedral  de Santa Eulalia aan Plaza de la Seu. Het is nog steeds de kerk van de barcelonezen ondanks dat er ook heel veel toeristen komen om de kerk van binnen te bewonderen. Verder zijn we langs Placa Real gelopen waar in het midden van het plein de straatlantaarn staat die Gaudi’s eerste opdracht was in Barcelona en we zijn langs Placa Sant Jaume gelopen waar je het neoklassieke en gotische Vasa de la Ciutat (stadshuis) vind en er tegenover het reaissancistische Palau de la Generalitat de Catalunya(regeringsgebouw).

Verder zijn we nog heel veel winkels ingelopen, het houdt echt niet op in die wijk, shop till you drop.

Met als resultaat dat ik aan het einde van de dag niet meer kon lopen van de blaren op mijn voeten. Ik had alleen maar hakken mee naar Barcelona, hoe stom kun je zijn. Nou morgen dan ook maar nieuwe schoenen kopen.

Met Vueling vlogen mijn dochter en ik voor xe2x82xac130 pp op 22 februari voor 5 nachten naar bruizend Barcelona. Ik had via www.ownersdirect.co.uk/  een appartement gehuurd midden in het centrum, een zijstraat van de Ramblas.
Echt een perfecte ligging, 3 minuten lopen van Plaza de Catalunya, daar stoppen de bussen en er zit een metrohalte. Wat ik lekker aan een appartement vind is dat je wat meer vrijheid hebt. Het was wel even spannend hoor want je huurt het direct van de eigenaar. Deze had ik maanden geleden via paypal al een aanbetaling gestuurd van xe2x82xac80 euro voor de eerste nacht. Een dag voor vertrek wilde ik nog even kijken wat er allemaal precies in het appartement aanwezig was, handoeken etc, maar ik kon ineens de site niet meer vinden, hij was van ownersdirect afgehaald, wat nu, als dat maar goed gaat dacht ik. Ik had het adres en een telefoonnummer. 

Eenmaal aangekomen in Barcelona zijn we voor xe2x82xac5 pp met een blauwe aerobus in 25 minuten naar de eindhalte van de bus gereden, Plaza de Catalunya. Ik had de eigenaar gebelt en kreeg gelukkig contact,  haar zoon zou ons opwachten voor de deur van het appartement om de sleutels te geven. Daar stond een aparte jonge jongen met staart ons op te wachten en liet ons het verblijf zien. Hij wilde gelijk al het geld hebben voor de komende dagen. Ik vond dat nogal vreemd want meestal betaal je pas aan het eind van het verblijf, tenminste dat is mijn ervaring. Ik had het geld dan ook niet bij me en ik moest eerst pinnen. Van te voren hadden diverse mensen mij gewaarschuwd voor zakkenrollers die actief waren op La Rambla, dus ik had van mijn ouders een klein geel nektasje meegekregen die ik op mijn buik kon laten hangen. Ik pinde de overige xe2x82xac320 euro, ik vroeg de jongen of ik geen betalings bewijs kon krijgen en of we het in het appartement konden afhandelen niet zo buiten op straat. Hij vond dat weer vreemd en belde met zijn moeder. Omdat het allemaal zo raar ging en ik me er niet gemakkelijk bij voelde stopte ik snel mijn pinpas in mijn buiktasje en hield het geld stevig in mijn handen tot we weer binnen waren. Hij liet me zijn legitimatiebwijs zien en schreef met potloot een ontvangst bewijs. Heel raar allemaal. Maar we hadden de sleutels en het appartement zag er prima uit. Pff, even bijkomen en dan lekker de stad in dacht ik, aan de cava!

Toen ik echter mjn pinpas wilde pakken merkte ik dat deze weg was, oh nee hxc3xa9 het begint al goed, ik ben nog geen uur in Barcelona. Wat was er gebeurd, goed nadenken. Ik had het geld bij me gehouden en had de pas in het gele tasje gedaan, eigen schuld dikke bult want bij nadere inspectie bleek dat er 2 ingangen in het tasje zaten, xc3xa9xc3xa9n was goed en de andere was open aan de onderkant. Mijn pas was er gewoon uitgevallen. Mijn dochter is nog naar buiten gegaan om hem te zoeken, maar niks natuurlijk. Ik gelijk bellen om de pas te blokkeren en gelukkig er was nog geen misbruik van gemaakt. Ik blij dat ik het geld zo stevig in mijn handen gehouden had. Nu had ik toch echt een cava nodig hoor.

Na een stukje gelopen te hebben kwamen bij Plaza Universitat en daar zat een hele hippe tapasbar Celler de Tapas waar we zalig gegeten hebben.Daarna hebben we nog wat geshopt en hebben we bij de supermarkt, die om de hoek lag wat eten ingeslagen. Die eerste avond waren we al zo moe dat we zelf wat tapas gemaakt hadden en lekker vroeg naar bed zijn gegaan.

En wat nou als je zoon daar in Amerika een leuke vriendin krijgt, vragen sommige mensen al aan mij.
Ja, fijn voor hem, zou inderdaad zomaar kunnen zeg ik dan. Maar wat vind je er dan van, als hij daar wil blijven. Tja wat zal ik daar op antwoorden, ik gun hem natuurlijk al het geluk van de wereld maar het is wel ver weg natuurlijk, het liefst heb ik mijn kinderen niet al te ver bij mij vandaan. Maarja zeggen sommige dan ook weer, je wil zelf later ook naar Spanje om te wonen, dat is toch ook niet in de buurt.

Ze hebben gelijk, maar het is wel wat dichterbij en wat makkelijker te bereizen en wat goedkoper. Koop maar eens een ticket naar de States das een hoop geld.

Onze dochter heeft van jongs af aan altijd al gezegd ik blijf later niet in Nederland wonen, dus daar zijn we al een beetje op voorbereid, zij zou ook wel eens naar Amerika kunnen vertrekken, want zij heeft immers een geweldig jaar daar gehad. De tijd van mijn leven noemt ze het highschooljaar 2008-2009.

Maar wennen zal het volgens mij nooit, als je kinderen niet dichtbij je wonen.
Het liefst, in mijn droom dan, zie ik ons op een mooie cortijo wonen met veel land eromheen.
Waar 3 huizen op staan, een voor ons voor de B&B die we willen gaan runnen, de ander voor onze zoon met zijn vrouw, hij geeft onze gasten dan tennisles en een voor onze dochter met haar man en zij helpt ons dan met het runnen van de B&B, een echt familiebedrijf. Geweldig lijkt me dat, echt de ultieme droom.

Maarja als ze allebei naar Amerika gaan verhuizen, dan zal mijn Spanje droom wel eens niet door kunnen gaan, want dan willen mijn man en ik daar ook waarschijnlijk gaan wonen.

Mijn man zei het laatst nog: eigenlijk heb ik mijn hele leven al iets met Amerika gehad, ik zou daar best willen wonen. HUH zei ik, maar Spanje dan. Ja Spanje lijkt me ook heel leuk en niet te ver van Nederland maar Amerika.
Ik was helemaal verbaasd, ik wist wel dat hij Amerika leuk vond, maar dat hij er ook echt zou willen wonen.
Ik heb dat niet zo, hoewel ik het wel een fasinerend land vind hoor, maar wonen, nee niet echt, behalve dan als mijn kinderen er gaan wonen dan zou ik het echt overwegen.

Wat wel grappig is dat beide kinderen iets met Alabama hebben, en wat blijkt in Alabama ligt een plaatsje wat Andalusia heet, wie weet belanden we daar ooit wel eens.

Het weer is er iniedergeval wel een stuk beter dan hier in Nederland.

Maar toch blijf ik dromen van mijn Spaansgeluk!