Een avondje was natuurlijk te kort voor deze leuke stad daarom besloten we vandaag weer naar Málaga te gaan. Dit keer wilden we een keer bij het Romeinse theater en het fort La Alcazaba gaan kijken, dit hadden we nog niet eerder gedaan.

Heel modern moesten we een kaartje uit de machine kopen, echter alleen cash geld werd geaccepteerd, dat is dan weer een beetje Spaans ouderwets, maar voor rond de € 3,5 incl toegang voor het hoger gelegen kasteel, konden we naar binnen, echt niet duur voor zo’n leuke bezienswaardigheid.

Het theater is in 1951 ontdekt toen ze bezig waren met het opknappen van de bibliotheek. Het is een mooie historische plek en in de zomer worden hier nog steeds concerten gegeven.

Het militaire fort La Alcazaba ligt er pal naast en heeft diverse niveauverschillen en het is gebouwd tussen de 9e en de 11e eeuw. De Moorse vestiging herbergt een paleis en prachtige tuinen, eromheen staan vestigings muren. De prachtige Arabische invloeden zijn hier volop te zien, mooie details van houtsnijwerk, uitgehakt steen, mooie bogen en kleurrijke tegeltjes. Verder heb je prachtig uitzicht, maar het mooiste uitzicht heb je als je via de zijkant helemaal naar boven loopt, een behoorlijke klim van ongeveer een half uur hoor en een flinke kuitentrekker. Maar als je het kasteel Gibralfaro binnen treed zit je op 130 meter hoogte en heb je prachtig uitzicht over de kustlijn, de stad en de stierenarena kan je zo van bovenaf bekijken.  Op het binnenplaatsje heb je een barretje waar we een drankje gedaan hebben, hadden we wel nodig na deze pittige klim.

Naar beneden ging een stuk makkelijker en sneller en op het plein van de zon, Plaza de la Merced, ook wel het Picassoplein genoemd, omdat zijn beeld er staat, dronken we een heerlijk glaasje wijn en een tinto de verano (zomer drankje van wijn met een soort sprite) en aten we wat tapas. Het leek echt wel zomer zo eind januari, zalig! Als toetje aten we een ijsje in de winkelstraat Calle Larios.

Daarna reden we nog even naar het grote winkelcentrum Plaza Major omdat de meiden ook daar nog wilden shoppen. Met volle tasjes reden we tegen de avond weer naar onze casa.

Vroeg opstaan want Keith kwam de palletkachel een onderhouds beurt geven en de twee ketels nakijken die geen warm water gaven. Op de door ons 2 jaar geleden nieuw aangeschafte ketel staan 2 badkamers aangesloten en de keukenkraan, het zou toch wel handig zijn als juist deze het zou doen, van de oude ketel waar 1 badkamer op aangesloten is, hadden we de hoop al bijna verloren maar wonder boven wonder was deze oude juist als eerste gerepareerd.

Na het ontbijt en een warme douche kreeg Daisy eerst een rondleiding van Jai, nu eindelijk zag ze ons huis ook in het echt. We hadden haar van te voren gewaarschuwd dat ze pantoffels en een warme trui voor de ochtend en avond mee moest nemen maar ondanks de waarschuwing viel de kou haar toch tegen. Wij weten het inmiddels wel want het is echt heel anders in zo’n oude finca dan thuis in je geïsoleerde huis.

Het was inmiddels droog buiten dus we besloten om naar Antequera te rijden en bij het bijzondere landschap van El Torcal te gaan wandelen.

Na eerst een lunch genomen te hebben bij Molino Blanco een restaurant wat midden in de bergen ligt en tevens een klein musea is van oude materialen, reden we steeds hoger.

Lesley was hier alweer voor de derde keer en ik voor de tweede keer en voor de kinderen was het nieuw, maar ook voor ons was het weer indrukwekkend om die grote grijze rotspartijen te zien die net op een maanlandschap lijken, of op een soort vulkaangebied.

We besloten de wandeling te gaan maken van drie kwartier, maar wij deden er ruim een uur over want onderweg keken we ons ogen uit en maakten we grappen en grollen door ons te verstoppen en af en toe een scene uit de Lord and the Rings na te spelen, met Gollum and Smeagel over de gestolen ring. Het was een reuze gezellige en mooie wandeling, echt de moeite waard. Tenslotte zijn we aan het eind van de dag nog langs het tuincentrum gereden in Antequera want ik had nog een kerstcadeautje te innen van Cheyenne, ik mocht namelijk een mooie plant uitzoeken voor de tuin en dat werd een prachtige palm! Super leuk cadeau.

Bedjes opmaken voor de kids, gezellig zij komen vanavond. Wel heerlijk om eerst even twee nachtjes samen te zijn, maar we verheugen ons ook op de komst van de druktemakers. Op ons gemakkie vertrokken we voor een toertje in de omgeving. Via Villanueva del Trabuco reden we naar Alfarnate, duur ongeveer een half uurtje. Wat een prachtige route, dit gebied is werkelijk adembenemend. Hoge rotsen, afgewisseld met grote vlaktes, glooiend landschap, veel diverse soorten bomen en alle verschillende kleuren groen, heel mooi.

Helaas regende het nog steeds dus geen wandeling buiten, dan maar een restaurantje induiken. Venta Alfarnate Antiqua was een groot succes. Dit is echt het mooiste echt Spaanse restaurantje wat ik tot nu toe ontdekt hebt. Het was super druk met alleen maar Spanjaarden en dan weet je ook dat het goed is. Wel heel grappig want dit restaurant ligt in de middle of nowhere het is prachtig historisch met mooie houten balken, leuke doorgangetjes en antieke materialen aan de wanden. Het eten was prima en de diverse haardjes zorgden voor veel sfeer. Weer een leuk plekje wat we bijschrijven in ons boekje.

Na de lunch reden we naar Malaga stad waar we bij een leuk tereria een kopje thee en koffie dronken.

Daarna reden naar de luchthaven waar de kinderen om 20 uur aankwamen.

Leuk om die blijde koppies weer te zien, ze hadden nog niet gegeten en het leek ons leuk om dat in Malaga te doen. Na eerst een klein stukje door de stad gelopen te zijn besloten we bij twee typisch Spaanse populaire tentjes te gaan eten. Eerst bij El Patio en daarna bij El Pimpi. Onwijs gezellig, Jairo zijn vriendin Daisy was voor het eerst mee en zat ook zichtbaar te genieten.

Brr wat kan het koud zijn zonder je vertrouwde centrale verwarming. We draaiden ons nog maar een keer om, het is tenslotte vakantie, dus heerlijk lang bleven we in ons warme bedje.

De palletkachel hadden we die nacht laten branden maar we merkten dat de radiator in onze slaapkamer die daar op aangesloten was niet echt warm werd, ook was er niet in elke badkamer warm water dus we belde Keith, hij is erg handig en we vroegen hem ons te helpen, maandag kon hij langs komen zei hij.

Ondertussen was het flink gaan regenen buiten, niks aan, het is echt niet altijd mooi weer in Spanje. We moesten best wel weer even acclamatiseren. De muurtjes buiten waren alweer groen aan het worden en je ziet dat er nog steeds een hoop moet gebeuren en het was koud en daardoor kan de moed wel eens een beetje in je schoenen zakken. Maar na 2 dagen is dat gevoel wel weer weg hoor weten we uit ervaring. Ik kon het toch niet laten ietsje te klussen en ik heb gouden sjablonen in de Marokaanse kamer gemaakt. Daarna besloten we naar Rute te rijden om bij het anijsmuseum en ham museum te gaan kijken. Voor de zoveelste keer dat we hier waren bleek deze dicht te zijn. Dit keer stonden wel de openingstijden op de deur. Alleen doordeweeks tot 2 uur bleek, we gaan nog wel een keer een poging doen.

Terug naar huis vlak voor Iznajar ligt aan de weg restaurant El Charcon, wat een ontdekking, een super leuk plekje om te eten, gespecialiseerd in gegrild vlees. Trekpleister is de grote openhaard waar je als het ware inzit. Echt een leuk locaal nieuw plekje om te eten op slechts 12 minuten van ons huis, zo ontdekken we steeds weer nieuwe dingen.

Niks geen klussen dit keer in Spanje besloten we, gewoon lekker uitrusten en vakantie vieren.  We vertrokken vroeg in de morgen met z’n twee. Om 11 uur kwamen we al bij ons huis aan, nu konden we eindelijk in het echt zien hoe onze tuin veranderd is, wat was het prachtig geworden en wat een verschil zeg. Het was gewoon nog mooier dan op de foto’s. Daarna snel naar boven, kijken naar de kamer die mijn vader betegeld had en naar de isolatie in de twee andere bovenkamers, het zag er echt goed hoor. Zo leuk dat ons huis steeds mooier wordt.

Het was alleen erg koud, snel de palletkachel en de gaskacheltjes aan, als de warmte eenmaal in de muren zit dan scheelt dat enorm. Omdat de kinderen over 2 dagen ook komen moesten we flink wat proviand inslaan dus hup naar de Mercadona in Archidona. Die avond hebben we gezellig bij het openhaardje een glaasje wijn gedronken, heerlijk om weer in ons huis te zijn.

Het afsluiten van een roerig jaar en het starten van een nieuw jaar met nieuwe kansen dat was mijn doel. Helaas begon het iets anders.

Hoewel ik niet graag schrijf over nare dingen zal ik het nu ook kort houden daarover en snel overgaan op leuke zaken want dat geeft energie.

Ik ben ingestort, zomaar ineens werd alles te veel en zat ik als een zombie thuis, er kwam niks uit mijn handen, zelfs in mijn favoriete hobby bloggen had ik geen zin.

Soms moet je gewoon naar je lichaam luisteren en pas op de plaats maken, niet als maar hollen en doorgaan maar ook af en toe rust! Slapen deed ik niet goed en dat heeft me gebroken denk. Voor het eerst in mijn leven voelde ik me echt down, nu weet ik ook hoe dat voelt. Niet leuk kan ik je vertellen. Mensen zeggen tegen mij maar als ik je blog lees lijkt het wel of alles perfect gaat. Luitjes hierbij, elk huisje heeft zijn kruisje.

Gelukkig gaat het nu al iets beter, ik voel herstel, ik heb ook weer zin om te bloggen, Hoera!

In Spanje was er geen rust er werd namelijk flink doorgewerkt aan de bovenkamers door onze Engelse vrienden, gesponsord door mijn vader en moeder die die kamers hun eigen gaan maken en daar gaan slapen als ze in ons huis logeren.

Het was erg vochtig daarboven en daar moest iets aangedaan worden, de balken werden afgedekt met plastic, toen werd er een ijzerenframe gemaakt en daar kwamen blokken schaapswol tussen en met platen werd alles afgedekt. Spandraden werden er gespannen om de metalen veel te lage steunstangen te vervangen, die nodig zijn om de muren bijeen te houden. Nu is de boel helemaal goed geïsoleerd en ziet het er netjes uit. Er moet nog wel een verfje op maar dat gaat mijn vader doen in april.

Als ik zulke goede vorderingen zie wordt ik weer helemaal blij en kan ik niet wachten om weer er naar toe te gaan om alles in levende de lijve te aanschouwen. Over een paar dagen is het zover.

Het jaar 2013 is bijna om, ik kijk uit naar 2014. Het is een roerig jaartje geweest, niet alles heb ik als leuk beschouwd dit jaar helaas, er zijn veel dingen gebeurd die veel indruk op me gemaakt hebben. Ik probeer positief te blijven en vooral over leuke dingen te blijven bloggen. Het slagen van onze dochter voor haar Hbo was zeker een hoogte puntje.

Het is ook oa het jaar geweest waarin mijn ouderlijk huis verkocht werd, onze zoon de sleutel kreeg van zijn nieuwe huisje waar hij voor het eerst in gaat samenwonen samen met zijn vriendin. Ook is het het jaar waarin ik te horen heb gekregen dat er veel gaat veranderen met mijn baan, mijn huidige functie komt in iedergeval te vervallen.

Hoe het allemaal verder gaat lopen is erg spannend en geeft ook weer nieuwe perspectieve en nieuwe uitdagingen. Dus voor mij wordt 2014 een jaar vol avontuur en deze ga ik vol passie tegemoed.

Met oud jaar zal ik 12 druiven klaar leggen om op de laatste klokslagen van het jaar ze snel naar binnen te werken voor veel geluk en voorspoed in het nieuwe jaar. Las uvas de la suerte is een eeuwenoude traditie in Spanje.

De mannen zijn weer thuis, omgevlogen zei onze zoon, ach het is vast niet zo snel om gegaan als mijn weekje Engeland zei onze dochter. Wat een wereldreizigers toch ook die kinderen van ons. Cheyenne had een theater cursus gedaan in de stad en werd heel gastvrij ontvangen bij een tennisvriend van Lesley die met zijn gezin net een halfuurtje buiten het centrum van Londen woont, ze heeft het fantastisch gehad. Jairo is samen met opa naar ons Spaanse huis geweest en zij hebben daar weer vorderingen gemaakt.

Dit jaar wordt er niet meer gereisd en we bereiden ons voor op de kerst. Beide dagen hebben we eters, dus we moeten ons nu inlezen in de kookboekjes ipv Spaanse lectuur.

Voor de olijfboeren fantastisch, voor mijn klusmannen minder. Het regent voor het eerst sinds maanden weer eens in Zuid Spanje. Jairo heeft toch aardig zijn best gedaan, hij is flink aan het sjouwen geweest met de keitjes. Wat jammer dat het weer niet zo goed is whatsappte ik, er is nog zoveel buiten te doen. Mam ik heb ook vakantie hoor, kreeg ik terug. Pff ik was weer aan het doordraven, natuurlijk joch geniet ervan samen met opa.

Opa is boven een tegelvloertje aan het leggen vertelde hij en ik heb ook al genoeg gedaan met die steentjes, is het zo een beetje naar je zin vroeg hij toen hij een foto stuurde. Perfect goozer, jullie werken hard.

De mannen waren ook onder de indruk van de tuin metamorfose. De zahorra staat erg mooi in combinatie met de stenen vonden ze. Bij het tuincentrum in Loja hebben ze drie palmpjes gekocht. De rest van de plantjes zagen er niet zo goed uit, die moet je zelf maar gaan scoren in januari zei mijn vader. De regen is wel weer goed voor de palmpjes die vandaag geplant gaan worden maar verder hoop ik dat het niet zo stortbui wordt als vorig jaar anders gaat ons net mooi aangelegde paadje er ook weer heel anders uit zien vrees ik.

Wat een verschil zeg, eerst een grote onkruid zooi en nu een keurig grind tuintje. Her en der een plant erin en het staat helemaal top. Er komen nog drie palmen bij en het is een enorm verschil met hoe het was. Ik ben gewoon zo blij als een kind en ik raak niet uitgekeken op de foto’s. Er was nog iets tekort en daarom komt er deze week nog een extra vrachtauto steengruis voor het parkeergedeelte.

Opa en kleinzoon hebben het al live mogen bewonderen die zijn inmiddels in Spanje gearriveerd, hebben ook al een voetbalwedstrijdje Malaga achter de rug. Deze wedstrijd werd verplaatst van 20 uur naar 22 uur op hun dag van aankomst, dus de zondag werd er rustig aan gedaan, maar daarna is er genoeg werk aan de winkel, allemaal om het huis steeds maar mooier te laten worden.