Dat ik ontzettend blij ben met ons tweede huis is voor iedereen wel duidelijk. Maar soms vliegt het grote grondbezit me een beetje aan omdat er best wel veel bij komt kijken.

Dat gevoel had ik met name het meest tijdens de afgelopen jaren in het hoogseizoen wanneer we het huis verhuren. Dat komt omdat ik graag wil dat de gasten heel erg genieten, net zoals wij dat zelf altijd doen. Ik probeer dan voor de gasten vanuit Nederland alles tot in de puntjes te regelen. De mensen om mij heen zeggen dan, het is een vakantiehuis die je verhuurd hoor, je bent geen reisbureau of een evenementenbureau. Tja ik moet toegeven ze hebben wel een beetje gelijk, ik ga soms wel heel ver voor onze gasten en dat allemaal op afstand.

Ik merk dat de gasten me van alles altijd vragen. Ik word voor de reis start met heel veel vragen bestookt maar ook vaak tijdens het verblijf word ik regelmatig gebeld, gemaild of geappt, soms met hele kleine vragen maar ook regelmatig met hele vreemde vragen. Natuurlijk mag iedereen vragen stellen maar soms kunnen ze ook best zelf dingen uitzoeken en oplossen.

Ik heb er ook last van als ik merk dat klanten soms voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Het maakt helemaal niet uit denk ik wel eens hoeveel geld je vraagt voor de verhuur ze willen een vijfsterren kwaliteit voor een klein prijsje. Nadenken over de prijs kwaliteit wordt meestal niet gedaan. Lees verder →

Volgens mij heb ik het mooie weer uit Spanje mee genomen in mijn rugzak naar Nederland. Meer dan een rugzak mag je trouwens tegenwoordig niet meenemen van Easyjet zonder extra kosten, gelukkig gaat voor niks wel de zon op. Op de heenweg werd trouwens niks gecontroleerd door de luchtvaartmaatschappij, terug daartegen werd alles gevraagd, PCR test en gezondheidsverklaring, nou dat vind ik prima dan heb je voor je gevoel tenminste niet voor niks al dat extra geld uitgegeven.

Ik had voor de vakantie al mijn vriezer volgegooid. Ik ga de komende week lekker veel groente eten want dat mis ik wel in de restaurants in Spanje.

Hoe zal dat me bevallen alleen thuis zijn? Ik dacht van te voren dat ik het zalig zou vinden maar ik miste mijn mannetje toch wel. Vooral de avonden vond ik saai, ik hoorde allerlei geluidjes en voelde me toch minder op mijn gemak. Ik realiseerde me dat ik in al die jaren dat we elkaar kennen (36 jaar) nog nooit een week alleen thuis ben geweest.

Maar de week vloog om, dus voor ik het wist was mijn man gezellig weer thuis.

Maar ik had me toch ook wel vermaakt hoor. Ik was met de kinderen lekker naar het strand geweest om een hapje te eten.

Ook was ik gezellig met mijn moeder wezen lunchen, dat was nog een cadeau voor haar 75 ste verjaardag. Lekker luxe bij landgoed Waterland, poepie chique plekje, een heerlijk moeder dochter momentje. Inmiddels zijn mijn ouders voor een paar weken naar Denemarken vertrokken en zitten lekker op Stilbjerg Sleep & Hygge in hun caravan te genieten bij mijn broer en zijn gezin.

Voor een controle freak als ik is het soms moeilijk iets los te laten, ik houd het het liefst allemaal in de gaten en weet graag wat er allemaal gebeurd. Ik ben mijn leven lang al aan het proberen zaken wat meer losjes over me heen te laten komen. Maar mijn omgeving weet natuurlijk ook hoe ik ben en zonder dat ik erom vraag word ik toch vaak op de hoogte gehouden.

Ik ben dan ook heel blij met foto’s uit Spanje van mijn man en schoonzus betreft de klusjes die ze gedaan hebben.

Het lijstje is afgewerkt hoor schreven ze en ik kreeg foto’s van de balustrade die weer prachtig wit is en de onderkant van de muur van het huis heeft ook weer een likje verf gehad. Je stekjes worden goed verzorgd, ze krijgen elke dag een beetje water.

Nou mooi om allemaal te horen dat het goed gaat. Ook wel ontspannen hoor schreef ik terug.

Dat doen we zeker was het antwoord. Ze hebben een nieuw restaurantje bezocht schreven ze. De oude Cha Cha bar heeft een nieuwe eigenaar en dat is Taska Lucia. Wat nu zo grappig is ze hebben daar een tapas op de kaart staan die mijn naam heeft, zo ben ik er toch nog een beetje bij.

De vakantie begint bij Manolo en eindigt bij Manolo. Ik wil nog niet naar huis, als ik in Spanje ben wil ik daar wel eeuwig blijven. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Lesley en Elvira blijven nog lekker even. Maar niet getreurd over een maand ben ik ook weer terug.

We zijn behoorlijk opgeschoten de afgelopen weken maar er ligt nog een klein klusjes lijstje voor de achterblijvers en wat niet afkomt komt volgende maand wel.

Dat is nu echt een relaxt idee, niks hoeft alles mag.

De testuitslag kwam binnen na ruim 11 uur, we zijn negatief, dus op naar onze thuisbasis en Hasta Luego Hacienda la Suerte tot snel.

De inwoners van Málaga staan bekend als Malagueños en in de volksmond soms als boquerones.

Je moet hier gewoon langs de haven en het strand lopen en een visje eten.

Maar het historische centrum is ook echt heel gezellig en super schoon.

Deze keer moesten we naar Malaga om een test te doen bij het vliegveld, dat moet een dag voor je vertrekt, de uitslag heb je binnen 12 uur in je mail. Het verliep heel soepel en na 10 min stonden we weer buiten. Daarna gingen we naar de stad, even lekker slenteren en wat een pracht, de stad kleurde paars door de mooie jacaranda bomen.

Bij het altijd drukke Plaza de la Merced waren nu maar weinig mensen, zelfs Picasso zat alleen op het bankje. We hebben het gemist om hier te zitten in de zon, die altijd lijkt te schijnen op dit plein, het voelde vertrouwd, zeker toen er een Spaanse zanger uit volle borst (met mondkapje) ons toe begon te zingen.

Het was een look a like van onze vertrouwde Flamenco zanger die we al jaren zien zingen op het plein, echter deze zanger had een minder krachtige stem en trok ook niet aan zijn keel, zoals onze zanger dat wel altijd deed. Daarom noemden wij hem ook keeltje. Ik ben benieuwd wat er van keeltje terecht is gekomen. Zal hij nog leven, nu zijn inkomsten zijn gedaald tijdens de corona crisis? Of heeft hij na al die volle petjes geld die hij altijd van de toeristen kreeg eindelijk een goed leven kunnen opbouwen en is hij nu zakenman geworden, die nu zelf zijn krantje op het plein aan het lezen is? Wie weet?

Iets verder lopen dan het plein zagen we de letters Malaga mooi opgesteld, natuurlijk wilden wij daar even als echte toeristen op de foto, met op de achtergrond het Romeinse theater met de paars gekleurde bomen.

Ik kan er wel aan wennen, een paar uurtjes werken in de tuin, afkoelen in het zwembad, wat lezen, douchen en s’avonds een leuk restaurantje uitkiezen. Het voelt echt als vakantie ondanks het tuinieren en het verven. Thuis ga je natuurlijk lang niet zo vaak uiteten en heb je talloze verplichtingen. Hier kan alles, uiteten gaan is hier ook betaalbaar in Nederland schrik je je elke keer rot van de rekening.

Natuurlijk zijn er in Spanje ook prijsverschillen. Het restaurant wat het dichts bij ons huis ligt is La Paloma, zeker niet het duurst maar ook niet het goedkoopst.

Je zit er altijd zo leuk buiten, om half 9 nog steeds in het zonnetje en ze hebben er Aperol Spritz en heerlijke entrecotes, de keuken is Spaans/Italiaans.

Meijas is echt het goedkoopste. Als je daar een gin tonic besteld zit er bijna meer Gin in dan tonic.

Manolo is een echte favoriet, je zit er zo gezellig en het is altijd druk. De ensaladilla Rusa is echt het beste ooit daar.

We hebben er sinds vorig jaar een pareltje bij, we eten graag een 3 gangen verrassings menu bij het restaurant van B&B Cortijo La Haza, de Belgische kok kookt de sterren van de hemel, bourgondisch met een Spaanse twist.

We hadden ons erop verheugd om buiten te zitten in de prachtige tuin waar ze ook een schitterende infinity pool hebben.

Maar helaas net als de vorige keer dat we hier kwamen was het weer niet zo mooi en moesten we binnen eten en dat was beslist geen straf, want het is heel knus binnen. Volgende keer als we heen gaan is het volop zomer dus dan zal het wel goed komen.

Het dorpje waar ons huis onder valt heet Villanueva de Tapia. Ik weet dat er minimaal 50 dorpen in Spanje zijn die met Villanueva beginnen en ze liggen door heel Spanje verspreid, maar er zijn er zeker nog 4 vlakbij. Villanueva de Algaidas, Villanuea del Trabuco, Villanueva del Rosario en Villanueva de la Concepcion.

Villanueva kun je vrij vertalen als: Nieuw klein stadje, nou nieuw is het niet, maar klein is het wel wel, het heeft maar 1500 inwoners. Het dorp is zeer gunstig gelegen op het kruispunt van 3 provinciën (Malaga, Cordoba, Granada) en het ligt maar 7 km van de snelweg de A92 af die je naar de steden Malaga (65 km), Granada(75 km), Cordoba(135 km) en Sevilla (180Km) brengt.

Eindelijk zijn we een keertje in het centrum bij een restaurantje gaan eten, het is een typisch Spaans klein (niet toeristisch) rustig wit dorpje, niet echt spectaculair of een bezienswaardigheid ofzo. Maar eigenlijk is het wel een beetje schandalig dat we in die 9 jaar wel iets gedronken maar nooit iets gegeten hebben in ‘ons’ eigen dorpje. Vandaar we nu maar eens besloten het restaurant leven te gaan ontdekken.

Er stonden wat tafels aan de rand van de doorgaande weg opgesteld onder een prachtige luifel van zelf gemaakte borduurwerken van de dames van het dorp, ze zijn er een jaar mee bezig geweest vertelde de vriendelijke ober die blij was met wat klandizie in deze moeilijke tijden, wat zaten we verrassend leuk, het eten was ook gewoon prima. Toch maar eens vaker doen besloten we.

De berg Del Pedroso die boven de het gebied uitsteekt en van alle kanten te zien is, heeft een hoogte van 1025m. Er zijn diverse wandelingen te maken rond de berg, staat bij ons nog steeds op het lijstje om te doen, simpelweg omdat we te weinig tijd hebben als we er zijn en het ook vaak te warm is in de periode dat wij er verblijven, maar het staat zeker nog in de planning, dit najaar misschien wel.

Ons huis staat aan de voet van deze berg, de uitlopers van de Pedroso liggen op ons domein.

Wat een heerlijke kracht gaat er van die berg uit, wij vinden het indrukwekkend en elke keer weer kijken we met veel plezier naar de top en voelen we ons ineens heel klein en volledig opgenomen door de natuur. De berg is ook geliefd bij de buur geitjes en regelmatig hoor je hun belletjes rinkelen, zo rustgevend.

Ons huis is ook aardig groot en dat geeft veel vrijheid. Maar het geeft natuurlijk ook wel beperkingen. Je bent altijd aan het werk als je hier bent en je gaat altijd naar de zelfde plek op vakantie, maar mensen wat houd ik van deze Hacienda en wat kom ik hier graag.

Voor mij is vrijheid voelen heel belangrijk als ik op vakantie ben. Ik wil rust en ruimte ervaren en me helemaal onderdompelen in de schoonheid van de natuur, dit als tegenhanger van mijn leven in Nederland waar ik de hele dag binnen achter de computer zit.

Zo beleefd iedereen op een andere manier zijn vakantie en vrijheid. Sommige doen een rugzak op en trekken van hostel naar hostel en dat vinden zij de ultieme vrijheid. De ander wil zijn vakantie vieren in een klein tentje lekker primitief back to nature, de ander gaat ontspannend in een caravan zitten met voortent en weer een ander gaat er met de camper op uit en heeft zijn kleine huisje altijd bij zich. Sommige gaan in een hotel en hebben alleen de luxe slaapkamer tot hun beschikking en weer andere huren een appartement met of zonder eigen keuken of sommige worden blij van een week (of meer) een vakantiehuis huren of B&B boeken, lekker persoonlijk in iemand zijn mooie huis logeren.

Voor elk wat wils en budget. Wij zijn super tevreden met onze keuze voor ons vakantiehuis. Maar ik moet toegeven het kost een paar centen maar dan heb je ook wat en daar werk ik wel elke week 40+ uren hard voor.