Ik ben superblij, want gisteren kon ik mijn zoon weer in mijn armen sluiten. De vlucht ging voorspoedig met continental airlines, hij moest alleen overstappen in Houston en kwam precies op tijd op schiphol aan. Toen ik hem omhelsde voelde ik meteen zijn dikke spierballen. Hij was een echte vent geworden, even een paar maanden weg onder moeders vleugels en je krijgt er een volwassen kerel voor terug.

Heerlijk om te luisteren naar zijn verhalen en avonturen. Hij heeft veel vrienden en vriendinnen gemaakt uit veel verschillende landen. Zijn beste vriend woont in Honduras. Hij heeft veel gereisd met het tennis team, hij is al in diverse staten van Amerika geweest.
En het is hem zo goed bevallen dat hij graag weer terug gaat, hij wil daar zijn studie graag afmaken, nog 4 semesters moet hij voor zijn bachelor. Hij gaat weer weg in augustus, met de kerst is hij weer thuis en gaat dan weer in januari terug tot en met mei, en als alles volgens planning loopt gaan wij ook in mei 2011 naar hem toe met vakantie samen met mijn ouders en broer met zijn gezin,( mijn moeder wordt dan 65 jaar en die wil dat op deze manier met haar gezin vieren) dan gaan we tevens op bezoek bij de amerikaanse gastouders van onze dochter. Het jaar erop in 2012 zal onze zoon dan waarschijnlijk zijn bachelor halen en dan gaan we weer naar Amerika voor zijn graduation natuurlijk.

Eigenlijk wil ik eind dit jaar ook nog een weekje naar Spanje, op onderzoek uit want dat zit zeker nog steeds in mijn hoofd. Allemaal plannen, nu maar hopen dat ik mijn baan hou(financieel gezien), anders loopt het allemaal anders waarschijnlijk.

Maar enfin, nu genieten van mijn kind. Ik dacht neem een dagje vrij kunnen we weer samen wat bij kletsen, maar meneer had andere plannen hij ging gelijk weer naar Amsterdam om bij het amstelpark te trainen.
Hij was al weer gevraagd om op donderdag op de inhaaldag van de competitie mee te doen.

Heerlijk voor hem en ik, ik ben maar zijn koffers gaan uitmesten en heb me bezig gehouden met die 40 kilo was.
Daar heb je ook je moeder dan weer voor toch!

Mijn oma die vorig jaar augustus 90 jaar is geworden is heel verdrietig, haar tuinbank die ze van al haar vrienden en familie gehad heeft staat niet meer in de berging van het huis waar ze woont. Ze vermoedt dat deze per abuis is meegenomen of zelfs gestolen. Het was voor oma een speciale bank, er zat zelfs een naamplaatje op, wie doet er nu zoiets vraagt zij zich af. Een beetje dramtisch maar toch heel erg tof dat ze zo strijdlustig is en er alles voor over heeft om haar bank terug te vinden. Ze is door RTV NH benaderd (nav van een door haar zelf ingezonden stuk in de krant) voor een tv uitzending bij Zuks Dus met een oproep. Oma ik hoop voor u dat ze hem vinden!  

Met een dochter die in buitenland gewoont heeft en een zoon die er nu woont, hoor ik veel over de gewoontes die typisch Nederlands zijn en die zij nu wel of juist niet missen, verafschuwen of juist fijn vinden. Soms zijn we ons er niet van bewust maar als je een buitenlander bent of in het buitenland woont zie je die dingen des te beter.

Gisteren was het natuurlijk Koninginnendag. Iedereen gaat dan naar (vooral) Amsterdam, uitgedost in het oranje. Kijken naar de bootjes in de grachten (wij zaten natuurlijk ook op een boot), de vrijmarkt waar alle kindertjes tweedehands spulletjes verkopen, de gratis concerten en het eten op straat, gepaard met veel drank!
Ontzettend gezellig en oer Hollands.

Als we het over eten hebben hebben we het natuurlijk over drop, kaas, veel melk, haring, stroopwafels en kroketten. Het eten om 18.00 uur, boterhammen mee nemen voor de lunch naar het werk,  de stampotten en het eten wat geprakt wordt, met een kuiltje jus!
Na de geboorte van een kindje beschuit met muisjes eten.

Maar ook het gevarieerde eten is hier erg in trek, uit verschillende landen kan je hier wel een maaltijd kopen. Spaans, Italiaans, Chinees, Thais, Indisch, Indiaans, Surinaams, Mexicaans en Turks.

Het gedrag van de Nederlandse mensen is ook een gewoonte die anders kan zijn.
Het woord gezellig wordt heel vaak gebruikt, maar hoe leg je dat nou aan een buitenlander uit.
De mensen hier komen meestal op tijd en afspraak is afspraak.
Op afspraak bij iemand langskomen en het op visite gaan, we houden ook van lang na tafelen.
Verjaardag vieren in een kringetje.
Het huis versieren met balonnen en slingers.
Toostjes en chips voor de gasten en gebak bij een verjaardag.
We kussen elkaar 3 x bij een begroeting en als we weer weggaan.
We kunnen klagen en zeuren als de beste. We praten makkelijk over allerlei onderwerpen, ook over onderwerpen die voor een buitenlander vaak taboe zijn. We zijn erg direct, hebben snel een eigen mening en uitten die dan ook.
Iedereen kan fietsen.
We praten veel over het weer. We hebben vier seizoenen. Helaas is het nooit echt lekker weer, of te koud of te warm of te veel regen.
We koken alleen voor het gezin, of we nodigen mensen uit voor het eten. We houden van gezellig gourmetten of fonduen samen met vrienden of familie. Vaak wordt er ook met familie of vrienden een gezelschapspel gespeeld.

De kinderen gaan met Sint Maarten op 11 november langs de deuren met hun lampion en we vieren 2 kerstdagen, elk jaar wordt er 4 en 5 mei herdacht. Sinterklaas en zwarte Piet vieren we op 5 december en met oud en nieuw steken we vuurwerk af.

Het is niet dat wij zelf dit nu allemaal zo doen, maar om ons heen gebeurd het wel.

Zullen wij dit echt allemaal ook ooit gaan missen?

In ons gezin zijn we allemaal gek op dieren, we hebben op het moment 4 hele lieve katten maar als ik ooit in Spanje ga wonen wil ik er nog wel 2 bij en ook nog 2 honden, kippen en een paard. Ik wil een fruitboomgaard en een groentetuintje, echt een boerinnetje wordt ik dan.

Mijn liefde voor dieren is er altijd al geweest. Ik was 8 toen ik mijn eerste cavia kreeg, een borsteltje Vlekkie heette ze, later kwam er ook nog een langharig mannetje bij, Dotje. We hadden ook nog 2 kippen Flip en Troeteltje, deze eitjes waren uitgebroed door de duiven van mijn opa. Flip ging helaas snel dood maar Troetel hebben we nog jaren gehad. Ook hadden we kleine parkietjes en vissen en toen ik 16 was kregen we de grijze poezeman Parel, een super lieve kater, hij is 18 jaar geworden.

Toen ik 22 was mocht ik een witte pers uitzoeken van mijn ouders voor mijn verjaardag, dat werd de odd- eyed(2 verschillende kleuren ogen) Jade maar toen ik haar op ging halen zag ik nog een heel lief klein bruinlangharig kattevrouwtje, Moti (dat betekend Parel in het Idiaans) en haar wilde ik ook hebben, ik was opslag verliefd op beide.
Later hebben we nog de rode langharige kater Amor uit het asiel gehaald.

Perzen worden helaas niet zo heel oud en toen ze dood waren was het wel erg leeg in huis.

Onze kinderen die inmiddels ook kattemelkers geworden waren stonden erop dat we weer poezen zouden nemen en ja dan ga je overstag hxc3xa9.

Mijn dochter mocht 1 babypoesje voor haar verjaardag uitzoeken uit een opvanghuis voor zwerfkatten. Ze wilde graag een zwarte, het werd Flowertje. Maar je kent ons inmiddels wel, we gingen er uiteindelijk met 2 weg, de vertederende kleine witte Silver ging ook mee. Gewoon 2 huis tuin en keuken katten dit keer.

1.5 jaar later werden we middenin de nacht wakker van een hard geluid en bovenop de hoogslaper van mijn dochter had Flower een kindje gekregen, zo bijzonder. We hadden net een paar dagen ervoor tegen elkaar gezegd, het lijkt wel of ze wat dikker wordt, ze zal toch niet zwanger zijn. Ze was aan de pil maar tijdens onze vakantie had de oppas die pil blijkbaar niet goed gegeven.

Yci was geboren, een klein zwart/wit mannetje. Hij was niet van Silver want die was al geholpen maar het had kwa kleur zomaar gekunt. Flower was immers zwart en Silver wit.

Maar 3 poezen was niet genoeg, onze dochter zat in de combiklas mavo/havo en ze kon goed leren maar had er niet zoveel zin in. Om haar wat te motiveren vroegen we haar: Wat wil jij voor een cadeau hebben als het jou lukt om naar 2 havo te gaan. Je raad het al een poesje, maar dit keer een grijze langharige, maar niet met een hele platte neus zei ze stellig.

De havo haalde ze op haar sloffen en belofte maakt schuld.
Via marktplaatst heb ik een oproep geplaatst en zo vonden we Yana, een britse langhaar.

Iedere kat heeft zijn eigen karakter en ze zijn niet echt op te voeden maar juist dat eigengereide vinden wij zo leuk aan katten.

Flower: Is de oudste maar ook de bangste poes, ze is voor alle andere katten bang. Ze slaapt het liefst boven op de kast in mijn dochter haar kamer. Ze is er als de kippen bij als er eten op tafel komt, ze bedelt graag om een stukje vlees. Ze erg lief geeft graag kopjes maar is geen schootkat. Ze gaat af en toe even naar buiten maar nooit echt heel lang en ze kan heel hoog en ver springen. Als er een andere kat in de buurt is kan ze uit paniek wel eens blazen of grommen, ook tegen ons, maar als ze uithaald doet het nooit pijn.

Silver: Dit is echt een geval apart, hij is aanhankelijk, zit graag op schoot, wil in bed graag bij je liggen het liefst tegen je aan zodat je je amper kan bewegen. Maar pas op als hij er geen zin meer in heeft kan hij zonder waarschuwen zomaar uithalen of hard bijten, echt een witte tijger, je moet ook beslist niet proberen over zijn buikje te aaien of aan zijn voetjes te komen dan pakt hij je zonder pardon. Hij is de zwaarste van alle katten maarliefst 7 kilo, terwijl er bij ons doorlopend brokjes staan waar alles in zit en waar ze allemaal van kunnen eten als ze trek hebben, eet hij echt het meest en als wij eten komt hij ook wel eens kijken of er voor hem wat te scoren valt. Hij loopt heel vaak van binnen naar buiten hij vind het beide fijn. Hij is de baas in huis. Maar wel super lief, je moet bij hem alleen op je hoede zijn.

Yci: Dit lieve mannetje zal nooit een vlieg kwaad doen, hij heeft ons nog nooit gekrapt of gebeten. Hij is graag buiten, soms uren achter elkaar, maar hij ligt ook heel graag boven in zijn mandje te slapen. Hij zal nooit bedelen. Op het moment is er wat mis met hem maar we weten, na diverse keren de dierenarts bezocht te hebben, niet wat het is. Hij is namelijk boos op zijn eigen staart en gromt en gilt soms heel hard naar zijn staart, heel raar. Het is geen schootkat maar vind het wel fijn om af en toe onder zijn kinnetje aangehaald te worden. Hij is erg op zichzelf.

Yana:
Zij is heel klein van stuk, lief en wollig. Ze wil altijd in de buurt van je zijn en loopt je dan ook altijd achterna. Ze gaat niet naar buiten, wij willen dat niet omdat ze a. nog kindjes kan krijgen en b. ze is niet zo slim en we zijn bang dat ze geen gevaar ziet. Alle andere katten in huis springen vaak door het raam naar buiten maar zij heeft geen idee hoe ze dat doen, terwijl ze ze gewoon ziet springen. Ze zal nooit geen vlieg kwaad doen, krapt niet, bijt niet en heeft een heel zacht karakter. Ze bedelt niet behalve als je een appel eet daar is ze dol op. Ze wil niet graag opgepakt worden of op schoot liggen maar ze komt wel uit zichzelf vaak naast je liggen en wil dan aangehaald worden, ook vind ze het lekker als je over haar buikje aait.

Wij houden echt van onze poezen, het zijn onze kinderen!

Je hebt wel eens van die dagen dat je zo ontzettend naar het weekend verlangd en eindelijk is het dan zo ver.
Het rode wijntje heb ik al ingeschonken, even ontspannen. Het was namelijk wederom een heftige week op het werk. De benoemingen van plateau 2 zijn bekend. Pateau 2 daar zitten alle vestigingsmanagers in en de hoofd preferred bankers. Er is flink gesneden en de emoties zijn flink opgelopen, collega’s die in Noord Holland wonen zijn geplaatst in andere provincinies zoals Friesland en Limburg maar ook zijn er collega’s waarvan ik het niet verwacht had, niet geplaatst, heftig hoor. Voor mij komt het allemaal wel heel dichtbij nu, dat kan mij ook gebeuren.
Op moment ben ik zover in het verwerkingsproces dat ik het redelijk kan loslaten. Ik doe mijn best met het assessment en ik ga voor die baan omdat ik weet dat ik het kan. Ziet de bank het niet in mij dan komt er wel wat anders op mijn pad.
Mijn leven wordt dan wel even helemaal omgegooid maar als ik het niet wordt dan ga ik voor Spanje heb ik besloten, tenminste ik ga het plan dan serieus uitwerken. We proberen dan ons huis te verkopen en kopen een mooie cortijo, misschien ga ik eerst alleen iets opstarten of we kopen het voor de verhuur.

Misschien is het een kans om los te komen van het vertrouwde,van het gewone, van het dagelijkse gedoe. Misschien bloei ik wel helemaal op. Maar voor een controlefrick zoals ik wordt het best even wennen denk ik. Toch gek eigenlijk, ik heb altijd gezegd dat ik niet mijn hele leven bij de bank wil werken, ondertussen is het wel al een zeer groot deel van mijn leven geworden en zal het raar voelen als ik daar niet meer zal werken. Maar ik heb toch liever dat ik zelf de keuze maak om weg te gaan dan dat die voor mij genomen wordt. Maar de vraag blijft natuurlijk wel of ik het vertrouwde zelf op zal geven, of ik dat kan. Ik ben namelijk zo trouw als wat, ik ben al 25 jaar met de zelfde man en werk al 22 jaar bij het zelfde bedrijf, honkvast dus. Ik kan dit zien als een kans, een kans om nu al iets heel anders met mijn leven te gaan doen.

Ik ben druk aan het fantaseren hoe ik wil dat onze site eruit gaat zien, marketing is namelijk ontzettend belangrijk voor een nieuw bedrijf. Hoe wil ik dat de B&B eruit gaat zien en op welke doelgroep wil ik me gaan richten. Mijn hoofd loopt over van de ideexc3xabn. Ik vind het onzettend leuk om op internet te surfen naar mooie plaatjes om zoveel mogelijk uit te zoeken wat ik nu precies wil. 

Een andere manier om me te ontspannen is leuke dingen te ondernemen met gezin, familie en vriendinnen. Morgen ga ik samen met mijn dochter en mijn vriendin uit Friesland met haar dochter een weekendje in haar chalet in Hardewijk. De meiden brengen we dan s’avonds naar een concert van Rihanna en wij gaan lekker uiteten in Arnhem.  Vorige week heb ik heerlijk geluncht met mijn Gooise vriendin en haar vriendinnen. Met mijn moeder en dochter heb ik een parfumdag gehad, waarbij je je eigen parfum kan uitkiezen uit meer dan 50 soorten, met aansluitend een hightea.

Maar dit is niet het enige wat ik gedaan heb, ik heb ook veel overgewerkt en omdat ik het zo ontzettend druk heb met alles heb ik een tuinman ingehuurd om de tuin even onder handen te nemen. Al het gras gaat eruit en er komt binnenkort allemaal siergrind in. Het gras was zo lelijk geworden door een mol en zijn familie en er groeide ipv gras allemaal mos in, ik kreeg het niet mooi meer, dus eruit die zooi. Mijn man wilde het wel zelf gaan doen maar dat is zo’n klus om bij 60m2 gras 10 centimeter grond eruit te spitten dat ik zei: we kopen nu toch geen nieuwe auto ivm de onzekerheid van mijn baan, dan maar de tuin laten op knappen, zodat deze er weer picobello uit ziet. Misschien wel alleen voor de verkoop, maarja het is niet anders, op het moment kijk ik er wel naar uit, een heerlijk idee een nette tuin.

Binnen kan het huis ook wel een likje verf gebruiken. Eigenlijk zou ik wel een deal met iemand willen maken, dus ik plaats de volgende oproep:

Wie wil er ruim 14 dagen vakantie vieren in mijn huis (vlak bij zee, duinen, bos en stad)  wij zijn dan naar Maleisixc3xab in augustus. Als tegenprestatie moet diegene dan onze muren beneden wit verven en onze 4 katten te eten geven. Wie biedt zich aan?   

Gisteren had ik een bijeenkomst van mijn werk waarin uitgelegd werd wat er precies met mijn functie gaat gebeuren. Zoals ik al wist komt deze dus te vervallen. Ik heb gelijke voeding met de functie assistent PB 2,  dat was bij mij al bekend. Wat ik niet wist is dat deze functie veranderd tov de huidige functie ass PB, deze functie wordt namelijk uitgebreid, je bent samen met de Preferred Banker klant verantwoordelijk, je doet niet alleen maar de administratie en hebt niet meer alleen de klant aan de telefoon, je hebt in de nieuwe functie veel meer klant contact face to face. Ik vind dat persoonlijk erg fijn want deze nieuwe functie geeft meer aansluiting op mijn huidige functie. Voor de huidige PB assistenten kwam dit als een verassing, want zij hebben nu ook een gewijzigde functie en worden dus niet automatisch geplaatst en krijgen dus ook te maken met matching en selectie.

Landelijk houd dit in dat er op dit moment een overschot is van 275 man. Dat betekend 1 op de 3 mensen komt niet in aanmerking voor deze functie. Wie het wel gaat worden wordt bepaald door een belangstellingregistratie, een aanbeveling van je huidige leidinggevende, je beoordeling, een sollicitatie gesprek met het nieuwe hoofd Preferred Banking (wie dat wordt is volgende week bekend)  en de door mij gevreesde assessmentdag, welke ik begin mei moet doen.

Ik heb er nu al de zenuwen over, ik ben namelijk niet goed in kubussen en syllogisme etc. Ik ben wel al bezig met oefenen via sites als Assessment test . Dus please als iemand nog tips heeft waar ik kan oefenen laat het me weten. (ik weet zelfs het antwoord niet van deze kubus, ik zie het gewoon niet)

Mijn collega’s klantadviseur hebben (gelukkig voor hen) goed nieuws gehad, zij mogen allemaal blijven er zijn zelfs nog 146 mensen nodig. Maar bij de assistent PB 1 is ook een overschot van 228 man, dus met die 275 man van mijn functie erbij houd dat in dat er ruim 500 man in het zelfde vijvertje vissen dit wanneer we niet door de sollicitatieprocedure heen komen en dit getal beangstigd mij zeer! Want de kans op een baan bij de bank wordt hiermee vrij klein, maar ik ga ervoor en ik ga mij voor 100% inzetten! Nu ga ik een wijntje nemen, want daar ben ik echt aan toe.

Een jaartje erbij, tijd voor een nieuwe look, ik vond het ontzettend spannend om te laten doen. Mijn dochter zegt altijd tegen me "mam, je hebt toch een donkere uitgroei, wat is nu eigenlijk je eigen haarkleur." Ik zou het werkelijk niet weten, vroeger was ik altijd ontzettend blond totdat ik een jaar of 16 was toen werd het peper en zout en dat vond ik toen veels te saai, vanaf die tijd blondeer ik altijd mijn haar. Ik heb het 10 jaar geleden licht bruin met rode gloed gehad en nu dus donkerbruin mahoni. Ik lijk nu meer op mijn moeder zegt iedereen en misschien lijkt mijn dochter nu ietsje meer op mij(hoop ik). Want iedereen zegt altijd, wat zijn jullie moeder en dochter?!? Dan lijkt ze zeker op haar vader.

Er is één ding waar ik niet tegen kan en dat is onzekerheid. Ik heb namelijk te horen gekregen dat mijn baan komt te vervallen. Ik wist dat de bank aan het fuseren was en dat er banen moeten verdwijnen maar ik had nooit gedacht dat dat mijn baan wel eens kon zijn. Ik heb me nooit zorgen gemaakt, totdat ik 2 weken geleden op een cursus in een ander dirstrict hoorde, vervelend hoor van je functie. Wat, ik weet van niks, vertel. Nou eigenlijk mag ik niks zeggen maar afgelopen vrijdag is het bekend geworden en je leidinggevende zal je wel bellen vandaag. Ik wachten de hele dag, maar geen telefoontje. Uiteindelijk heb ik zelf maar gebelt. Mijn leidinggevende wist ook van niks, dus die weer met haar leidinggevende bellen.

Wat er is nu precies bekend gemaakt, nou je hebt in de bankshop de standaard klantadviseur, de tweedeman ook welgenoemd klantadviseur plus, en de bankshopmanager, verder heb je nog specialisten die zich bezig houden met pensioenen en hypotheken. Als klantadviseurplus geef je advies over alle bankzaken tot €50.000,- (behalve hypotheken daar doe je alleen een intake voor), tevens vervang je je leidingegevende bij afwezigheid. Advies geven boven de €50.000,- doen de preferredbanker adviseurs maar als je zo’n klant aan je balie krijgt doe je wel het voorgesprek maar verwijs je hem later door naar de preferredbanker.
Het ligt het aan de grote van je bankshop hoe hoog de schaal is van je functie.

In de nieuwe bank valt mijn functie er tussenuit. De extra taken die ik doe worden door andere functies overgenomen. Mijn leidinggevende die 2 kleine bankshops leidde krijgt ook geen leidinggevende functie meer in de nieuwe shop, zij krijgt de functie van specialist wonen/vermogen aangeboden. Ik kom daarvoor niet in aanmerking omdat ik net een schaal te laag ben en je in de nieuwe bank geen promotie mag maken bij reorganisatie.

Dat houd in dat als ik in de zelfde schaal wil blijven een ander soort baan moet gaan doen. Bijvoorbeeld assistent van de preferredbankers. Die functie is ook weer in 2 schalen verdeeld en mijn schaal is gelijk aan de hoogste schaal van de assisstenten.

Ik kom niet automatisch in aanmerking voor die functie omdat het een totaal gewijzigde functie is, dat houd in dat er selectie en matching gaat plaats vinden. Ik moet dus weer gaan solliciteren, ik moet na 22 jaar werken bij de bank mijn cv weer in orde gaan maken en ik moet waarschijnlijk assetments gaan doen.

Na 8 april weten we hoeveel mensen er op die functie nodig zijn in de shops en hoeveel mensen er kans willen maken op die functie.

Wat er gaat gebeuren als blijkt dat ik geen kans maak weet ik nog niet, ik mag dan solliciteren op andere functies in de shop die lager zijn waarschijnlijk. Nou en dat steek me. Want dan moet ik achter aansluiten in de rij, degene die nu een lagere functie hebben gaan gewoon voor. Er wordt namelijk alleen naar rugnummers gekeken. En ik zit nu eenmaal niet in de goede schaal.

Voor 1 juli weet ik of ze me een functie kunnen aanbieden. Zoniet dan wordt ik boventallig en dan heeft de bank nog 3 maanden de plicht om elders in het bedrijf, dus buiten de shops nog iets voor mij te zoeken. Vinden ze het niet dan kan ik 1 oktober kiezen om de stimmuleringspremie te pakken of om een jaar lang lang geplaatst te worden in een redeploymentcentrum waar ze opzoek gaan naar een baan voor mij binnen of buiten de bank.

En daar zijn dan weer allemaal formules op van toepassing kwa inkomen en geld wat je eventueel mee krijgt. Ik heb al uitgerekend wat ik mee krijg als ik ervoor zou kiezen om de bank te verlaten. Ik kan dit overigens alleen kiezen als ik officieel boventallig verklaard wordt. Als ze mij een functie aanbieden, wat dan ook, mag ik deze niet weigeren.

Het bedrag wat ik meekrijg is nog geeneens 2 bruto jaarsalarisssen van wat ik nu verdien, dit omdat ik altijd minder gewerkt hebt in het verleden en dan gaat er ook nog eens 52% belasting vanaf.

Natuurlijk dacht ik, misschien is dit het juiste moment om mijn droom te laten uitkomen en die b&b echt te gaan starten. Maar eigenlijk zijn we er nu nog niet klaar voor. De kinderen studeren nog, wat heel veel kosten met zich meebrengt, je huis verkopen is op het moment ook niet echt makkelijk, we spreken nog geen spaans, en het geld wat ik mee krijg is niet echt veel.

Maar die onzekerheid met mijn werk heeft er toch wel weer voor gezorgd dat ik weer vaker zit te speuren op makelaarssites, en aan het schetsen ben hoe ik wil dat mijn toekomstige huis eruit gaat zien en dat ik alle senarios zit te bedenken en te dromen hoe we dit misschien wel al eerder kunnen realiseren.

Bv we verkopen het huis (als het lukt tenminste) we kopen met de overwaarde een huis in Amsterdam. Bij een spaanse bank nemen we een hypotheek en kopen een huis die nog opgeknapt moet worden. Mijn dochter en ik gaan daar alvast wonen. De plek waar we wat gaan kopen moet dan wel dicht bij een grote stad liggen max 45 minuten rijden, zodat mijn dochter daar kan studeren.

Mijn man blijft vorlopig nog hier werken en probeert 1x per maand een week naar Spanje te komen.
We huren wat spaanse bouwvakkers in die voor niet al te veel geld het huis gaat opknappen. Onze zoon die kan altijd in zijn schoolvakantie bij zijn vader in Amsterdam wonen en ook bij zijn moeder in Spanje.

Ik zelf en hoop wat vrienden die af en toe langskomen helpen dan ook met kleine klussen.
Zodra we wat gastenkamers hebben proberen we die al te verhuren.

Als het loopt dan komt mijn man ook naar Spanje en verkoopt het huis in Amsterdam, hopelijk met weer wat winst.

Loopt het niet dan wordt het ons tweedehuis en ga ik ook weer werk zoeken in Nederland.

Maarja eerst maar eens afwachten hoe het met mijn werk gaat dus. Ik kan echt niet tegen die onzekerheid.

Voorlopig kijk ik veel op:

http://nl.moulin.nl/onroerend-goed-te-koop-spanje

en op http://www.libercasa.be/spanje/huizen

Dus als iemand nog goede makelaars sites, betrouwbare bouwvakkers weet of andere tips heeft, hoor ik het graag want ik droom liever over Spanje dan dat ik me zorgen maakt over dat rot werk!

De meeste mensen gaan voor een lang weekend naar Barcelona, maar wij hadden zelfs na 5 nachten nog steeds geen genoeg van deze geweldige stad. Mijn dochter wil er wel wonen zei ze. Kunnen jullie geen appartement hier voor me kopen dan ga ik hier studeren aan de universiteit.
Als dat zou kunnen zou dat mooi zijn, maar dan moet eerst die staats maar eens vallen. Maar dromen mag altijd!
Voor nu is het voor onze portemonee ook wel mooi geweest, maar deze laatste dag gaan we nog even genieten van de leuke straatjes en gezellige pleintjes het mooie weer en het lekkere eten. Helaas mooie Spaanse mannen hebben we niet gezien. Mooie lange mannen met zwarte golvende haren en prachtige bruine of groene kijkers, nee hoor niet gezien. Antonio Banderas en Enrique Iglesias waren in geen velden of wegen te bekennen, wel hebben we veel kleine mannetjes gezien!

We hadden één van de eerste dagen al eens een ijssalon gezien met hele aparte smaken, maar die konden we steeds niet terug vinden, onze laatste dag besloten we deze serieus te gaan zoeken. En wat bleek de salon lag vlak bij het parlementsgebouw. We kozen de smaken drop, advocado en chocolade met spaanse pepers en ze smaakte zalig.
Voor de lunch belanden we weer in zo’n super gezellig echt spaans tentje Orio
Je kon gaan zitten aan hoge lange tafels met een kruk, iedereen zit naast elkaar en op de bar staan allemaal verschillende soorten tapas met een stokje erin, ze hebben allemaal de zelfde prijs €1.95. Als je klaar bent met eten telt de ober de stokjes en dat moet je betalen. Zo iets zou in Nederland nooit kunnen dachten wij gelijk, die schooiers gaan de stokjes verduisteren om zo minder te hoeven betalen, maar hier werkt het blijkbaar wel en gezellig dat het is.

Als laatste nog even een rondje door “onze”wijk, nog even 1 drankje buiten op een terras en toen moesten we toch echt naar het vliegveld.

We hebben het echt fantastisch gehad, veel gezien, lekker gekletst, heerlijk ontspannen, maar nog nooit zulke moeie voeten gehad! Gelukkig stond op schiphol mijn eigen knappe man met donkere haren en groene ogen mij alweer op te wachten en dat was toch ook wel weer heel fijn! Schat wil je aub mijn voeten masseren?

Als allereerste zijn we een pas gekocht shirtje gaan ruilen bij het winkelcentrum aan de haven, er zaten nu al gaatjes in, zonder problemen kregen we gelijk een nieuwe, prima service bij Desiquel.
Daarna zijn we nog wat gaan rondlopen in de buurt van de metro halte Jaume, dat leuke buurtje bij het Picasso museum waar we gisteren te snel waren door gelopen. We hebben de gotische kerk Santa Maria del Mar gezien, deze kerk ontleent haar naam(Maria van de Zee) aan de vele zeemannen die in de 14e eeuw in de wijk La Riberia woonachtig waren. Toen was het tijd voor de lunch, we hebben zalige mijillones(mosselen) en gambas ajillo gegeten buiten op het terras met muziek van de straat muziekanten bij  La taberna del Cobre

Inmiddels hadden we het metrosysteem al aardig door en vlogen we als echte Barzonelezen ondergronds de stad door richting de halte Espanya. Daar buiten aangekomen zagen we tegenover Placa d’Espagna aan de Noordelijke kant van de steile heuvel Montjuxc3xafc een schitterend paleis liggen. In dit impossante paleis (Palau National) is een museum gevestigd, Museu Nacional d’Art de Catalunya (MNAC). Het museum bezit de belangwekkende collectie romaanse kunst ter wereld, met beeldhouwwerken, houtsnijwerk, goud en zilverwerk altaarkleden, emailkunst, munten, muurschilderingen van kerkmuren (uit de 11 en 12e eeuw) in heel Catalonie en nog veel meer, ook moderne kunst en zelfs een collectie decoratieve kunst met juwelen.

Aan de achterkant van het paleis zijn we door gelopen naar de centrale ontmoetings plaats van de olympische spelen uit 1992, L’Anella Olimpica, een monumentaal complex van beton en marmer, met daarnaast de koepel vormige Palau de Sant Jordi van zwart staal en glas, een overdekt stadion. Er kunnen wel 65000 toeschouwers in en het wordt gebruikt voor sportmanifestaties maar ook voor concerten van beroemde popsterren.  We hebben daar een aardig Amerikaans stel uit Colerado ontmoet, hij vertelde dat hij American footbal speelt voor Barcelona, grappig hoor.

Voor bij het plein bij het paleis vind je de magische fontein (Font Magica) een trekpleister voor de toersisten uit vele landen. Die avond om 7 uur begonnen de fonteinen te spuiten en de grote fontein in het midden zelfs met allerlei speciale lichteffecten, het water kreeg allemaal mooie kleuren en de muziek erbij maakte het werkelijk magisch, romantisch en sprookjesachtig tegelijk. Een geweldige laatste avond van ons Barcelona tripje.

Na het fontein spektakel zijn we weer terug gegaan naar de wijk waar ons appartement lag, El Raval en we hebben heerlijk nog een wijntje gedronken en een tapaatje gegeten buiten op het terras om 10 uur s’avonds, zalig gewoon, dit gaan we missen!