Als je zo’n mooie reis gemaakt hebt met zoveel indrukken moet je het altijd even laten bezinken en de dingen op je laten inwerken.
De maand december stond natuurlijk in het teken van de feestdagen. Wat een mooie drukke tijd betekend, maar dit jaar was die maand voor ons toch heel anders dan anders, want onze dochter woont voor een schooljaar in Amerika en die was er niet bij. Heel raar is dat. Maar zij had het gelukkig prima naar haar zin daar, ze was zelfs met haar gastfamilie een mooie cruise gaan maken naar de Bahama ‘s, St Maarten en St Thomas. De mazzelaar.

We hebben veel nagepraat over onze vakantie, met elkaar maar ook met onze vrienden en familie. Iedereen wilde weten hoe we het ervaren hadden. Hadden we nog steeds de droom om ooit naar Spanje te gaan, of was daar iets in veranderd na de reis.

Ja, de droom was er nog steeds, maar wat ons wel duidelijk is geworden dat het echt heel moeilijk is om van een b&b rond te komen. De meeste eigenaren deden er nog wat bij, of snoepte wat van hun eigen spaargeld af in de moeilijke maanden.

Het is eigenlijk een must om Spaans te spreken voordat je die stap maakt, want de Spanjaarden spreken vrijwel geen Engels en ook al heb je alles op papier goed geregeld in de praktijk loopt het toch altijd anders en moet je weer naar de gemeente, het gasbedrijf, de telefoonmaatschappij, het waterbedrijf, de aannemer etc etc om alles te regelen en te veranderen en dan is het toch wel heel erg handig als je de taal spreekt.

Omdat we in een aantal verschillende b&b geslapen hebben weten nu toch wel een beetje wat we wel willen en beslist niet willen. Ook al hebben we het overal naar ons zin gehad, zowel in een dorpje, als net buiten het dorp. Wat eenvoudiger en wat luxer. De één was wat meer betrokken met de gasten, de ander gaf de gasten wat meer privacy. De één probeerde je echt het Spaanse leven te leren ontdekken en bij de ander was het wat meer zoals in Nederland. De één had wat meer horeca ervaring en de andere klooide maar wat aan.

Maar de mensen waren allemaal aardig en deden vreselijk hun best om het ons naar de zin te maken. De prijzen lagen tussen de 40 en 70 euro per kamer per nacht incl ontbijt voor de periode in het laagseizoen. Dat prijsverschil merkte je vaak ook wel.

Ik vind het wel een groot verschil met een overnachting in een hotel, een goed hotel is keurig, zakelijk en professioneel en je hebt er heel veel privacy.

Bij een b&b zijn de mensen wat persoonlijker, vertellen ook wat meer over hunzelf en zijn gexefnteresseerd in jou als gast. Je kan gezamenlijk eten, wat in een hotel niet zo snel voorkomt.

We hebben een heel goed beeld gekregen van hoe wij het zelf zouden willen. We realiseren ons heel goed dat als we een b&b willen beginnen we er financieel een stuk op achteruit zullen gaan. We hebben nu beide een goede baan wat lekker verdient, maar we halen er niet ons volledige levens geluk uit. Je krijgt niet de garantie dat je dat wel krijgt als je voor jezelf begint, maar je hebt wel de vrijheid om te bepalen hoe jij je leven zelf wilt invullen.

Wat willen wij:
We willen een b&b die maximaal een half uurtje lopen vanaf een klein dorpje ligt. In het dorpje moet wel wat te doen of te zien zijn voor de gasten. Bijvoorbeeld een mooie kerk, een wekelijks marktje, wat winkeltjes, wat eetgelegenheden.

Het vliegveld moet maximaal in een uur te berijden zijn.

De omgeving moet zich lenen om mooie wandeltochten en fietstochten te kunnen maken.

De b&b moet vrijstaand zijn, het volgende huis moet zo ver af liggen dat we volledige privacy hebben.
Er moet een zwembad bij zitten, er moeten genoeg mogelijkheden zijn om schaduwplekken te kunnen creëren. Er moet een vlak stuk grond bij zitten waar we een tennisbaan kunnen maken.

We willen ongeveer 4 tot 6 gasten kamers. Deze ruime kamers moeten allemaal een eigen toilet en douche hebben en een eigen 2 persoons zitje. Er moet een gezamenlijke ruimte komen om te ontbijten en te dineren. Een gezamenlijk relaxruimte met openhaard of gaskachel. Diverse buiten terrassen waar mensen ook in privacy kunnen eten of zitten.

Onze eigen verblijf wat we het liefst gescheiden houden van het gastenverblijf moet bestaan uit een keuken, woonkamer met openhaard en mogelijkheid om computer neer te zetten, 1 tot 3 kleine slaapkamers waar een 2 persoonsbed in past en natuurlijk een eigen badkamer.

Je ziet we hebben een hoop wensen en of zoiets te realiseren is met ons budget is nog maar de vraag. Wat we wel gemerkt hebben, is dat ze bijna allemaal een hypotheek op hun huis hebben, afgesloten op hun Nederlandse inkomen.

Nu maar weer even verder denken over dit alles.

Dat is alweer de laatste dag van onze vakantie. Gelukkig hebben we nog de hele dag om Malaga te verkennen.

We hebben veel tips gehad van Gerard en Anita;
* Dat je moet zorgen dat je je site altijd up to date houd, wat voor Gerard niet zo moeilijk is want hij heeft altijd met computers gewerkt en Anita werkte bij D-Reizen dus die is ook thuis in wat vakantiegangers willen.
* Het is handig om ook een ruimte te maken voor een appartement want er zijn ook gasten die meer privacy willen en een langere tijd willen blijven, zij hadden boven hun huis een appartement gemaakt.
* Kijk of je ook de sleutelbeheerder kan worden van appartementen in de buurt en kijk of je kan samenwerken met andere mensen van andere appartementen of b&b’s als die van jou vol zit, of dat je leuke arrangementen wil aanbieden met verschillende dingen.

We hebben van deze reis veel opgestoken, niet alle vragen zijn beantwoord maar wel heel veel, we laten het allemaal eerst maar even bezinken en gaan het later wel evalueren als we weer thuis zijn.

Malaga, we zijn de Monte Gibralfaro opgereden, daar vandaan heb je een prachtig uitzicht over de stad en de havens.

Castillo de Gribralfaro vind zijn oorsprong bij de Fenicië maar later werd het omgebouwd in zijn huidige vorm door de Arabische Yusuf I.

Helaas was de Alcazaba dicht toen wij er waren, maar vanaf het kasteel kan je daar zo naar toe lopen.

Beneden in de stad liggen de meeste monumenten op loopafstand van het Plaza de Merced.

Het Pablo Picasso museum, Paseo del Pargue, de stierenvechtersarena
(Plaza de Tores) La Malagueta vind je ook op loopafstand.

Na de lunch moesten we toch echt op weg naar Malaga Airport waar we om 8 uur weer terug naar huis vlogen. Helaas aan deze fantastische vakantie is een eind gekomen.

Vandaag dan toch maar een bezoekje wagen aan de stad Torremolinos. Het leek me niks en het was niet echt iets, tenminste niet voor ons. Er staan pal aan het strand hoge torenflats en er zijn heel veel toeristen, zelfs in november dus.
Spanje is zo mooi en daar is het zo toeristisch dat je er het echte Spanje echt niet vind. Maar we wilde er wel een keertje geweest zijn. Op de lange boulevard aan het strand hoorde je alle talen behalve Spaans en je vind er veel toeristen winkeltjes en Hollandse, Duitse en Engelse restaurants.

Gelukkig vonden we de straat achter de boulevard wel een Spaans pleintje met een leuk Spaans restaurant, om daar te kunnen eten moest je wachten aan de bar tot je omgeroepen werd, er werd flink gekletst door die Spanjaarden, ze nemen echt de tijd om lekker lang te lunchen met hun vrienden en familieleden. Wij bestelde gazpacho, gamba piri piri, dorade en inktvisringen veel te veel eigenlijk maar wel lekker.
Daarna weer terug naar Totalan, daar hebben we nog lekker op het terras gelezen in de magazines die daar lagen over Spanje Viva Espana .

S’avonds hoefde we niet meer te eten we zaten nog steeds vol. Op onze kamer stond nog een rode fles wijn als welkomstgeschenk van de eigenaren, die hebben we lekker opgedronken.

Na een lekker ontbijt van vers gebakken bruinbrood was het de bedoeling dat we via Colmenar, Colmares en Olias naar Totalan zouden rijden, een mooie route om zo wat van de omgeving te zien. Maar natuurlijk waren we verkeerd gereden, want ook hier deed onze tomtom het weer eens niet. In Spanje is het ontvangst van de satellieten in de bergen niet zo goed. We kwamen uiteindelijk uit in Rincon de la Victoria waar we even over het brede strand gelopen hebben. Je vind er een hele lange boulevard waar iedereen aan het joggen, skeeleren of wandelen is er zijn geen hoge torenflats. Het zand bij het strand aan de costa del sol is een beetje beige, geen helder wit zand, maarja misschien ben ik een beetje verwent met de stranden die ik afgelopen zomer heb meegemaakt in de Dominicaanse Republiek. Vanuit Rincon de la Victoria zijn we in 15 minuten naar Totalan gereden.

Totalan is een schattig wit dorpje gelegen in de Montes de Malaga, ongeveer een half uur rijden vanaf de grote stad Malaga. Het dorpje heeft maar 650 inwoners, op een hoogte van bijna 300 meter. Het ligt op de Route de Raisin Website dat is een wijn route van ruim 60 km langs leuke dorpjes en steden.

De b&b waar we deze nacht gingen slapen heet Casa Esperanza Website we hebben deze plek uitgekozen omdat het niet te ver af ligt van de luchthaven, maar ik had dit ook uitgekozen omdat ik ze de mooiste website vond hebben van alle b&b die ik heb bekeken. Heel verzorgd en vol duidelijke informatie, stijlvol en niet te druk of juist te veel informatie zoals je bij heel veel andere sites wel ziet. De b&b ligt aan de rand van het dorp aan de ene kant kijk je zo het dorp in en aan de andere kant heb je mooi uitzicht van de natuur. Je kan de auto voor de deur parkeren je moet alleen wel een goede handrem hebben. Met de eigenaars Gerard en Anita hebben we eerst op het terras wat gedronken. Ze runnen deze b&b nog maar sinds mei 2008. Alles ziet er heel netjes en verzorgd uit. Deze b&b was weer totaal anders dan de vorige, maar dat vinden we juist leuk om van alles wat te zien en mee te maken.

S’middags hebben we eerst een rondje in het dorp gelopen waar we kennis gemaakt hebben met de ezel van het dorp, daarna hebben we een route rond het dorp gelopen van ongeveer 1,5 uur lekker de natuur in. S’avonds aten we mee, we kregen tomaat met broodkruim, stokbrood met kruidenboter daarna boontjes, een soort schnitzel, saus en aardappels. Als dessert een flensje met ijs.

Vandaag 23 jaar geleden was onze ontmoetingsdag, waar blijft de tijd. Toen waren we in Amsterdam nu lekker in Spanje.

Vroeg in de ochtend zijn we nog een keer via het leuke winkelstraatjes terug gelopen naar Balcon de Europa want gisteren werd het snel donker en we wilde het nog een keertje bij daglicht zien.

Nerja is echt een leuk plaatsje, wel toeristisch maar het is toch heel Spaans gebleven. Daarna zijn we naar de grotten gereden die om 10 uur open gingen. De grotten liggen een paar km van het centrum, eigenlijk gewoon de weg die voor onze hostel ligt doorrijden tot je een bordje Cueva de Nerja ziet. Je hebt een uurtje ongeveer nodig om alles te bekijken.

De ontdekking van de grotten is gedaan door 5 jongens uit Maro en Nerja in 1959, ze wilde vleermuizen gaan jagen, eenmaal in de schacht ontdekte ze een luchtstroom, met hun zaklamp keken ze waar het vandaan kwam, maar ze konden er niet bijkomen, de volgende dag besloten ze terug te komen met wat gereedschap, toen de gang groot genoeg was om er door heen te kruipen zagen ze dat ze niet de eerste waren die daar geweest waren, er lagen skeletten en keramische schalen. Ze vertelden het hun familie en hun leraren. Ze maakte foto’s die in de lokale kranten kwamen, in het begin werd de grot Cueva de las Maravillas genoemd (grot van de wonderen) later werd de grot Cueva de Nerja genoemd, het is een van de grootste grotten van Europa met de de mooiste voorbeelden het paleolithische tijdperk was ontdekt en maakte van Nerja een beroemd plaatsje.

Na dit bezoek aan de grotten zijn we naar onze volgende b&b gereden in Alfarnatejo. Deze plaats ligt aan de olijfolie en bergen route Website ongeveer een uur rijden vanaf Nerja.

Alfernatejo is het op één na hoogte dorp van de provincie, je vind hier ook een reeks imposante bergkloven (tajos) de bekendste is de gomer kloof. Het dorp telt 388 inwoners.

El Aquila Libre Website gerund sinds een jaar of 4 door Denise en Arend, deze b&b ligt in een prachtige omgeving aan een rustige weg. Het is geen vrijstaande woning, er zitten nog 2 huizen aan vast. Het is een oud huis maar erg leuk en knus opgeknapt. De eigenaren hebben het huis op een eenvoudige manier ingericht, veel spullen van hun wereldreis daarvoor gebruikt. Wat ik wel jammer vond is, dat ze niet zo’n mooie tuin hadden. De tuin bestaat uit veel rotsen en onregelmatige hoogten, alleen aan de zijkant een klein vlak stukje. Maar de mensen die hier komen logeren komen voornamelijk om te wandelen en zijn de hele dag lekker buiten in de natuur, want de omgeving is werkelijk adembenemend. Zie hier het huis in de verte liggen.

We vroegen of we die avond mochten mee eten, maar dat hadden we eerder moeten doorgeven vertelde ze, wat we wel konden doen was s’middags in het dorpje een late lunch nemen, deze zijn altijd erg goed.

We zijn naar het dorp toe gewandeld in een half uurtje, onderweg zagen we de berggeiten met hun belletjes op de bergen staan. In het dorpje aangekomen zagen we een boerenstal met allemaal geitjes, de boer zag ons staan en hij bracht mij een babygeitje om vast te houden, lief hoor zo’n klein geitje. Het aanbevolen restaurantje Los Pirineos konden we bijna niet vinden, er hing namelijk helemaal geen bord van het restaurant buiten, het leek wel een woonhuis. We hebben daar zalig gegeten en heel goedkoop €8 per menu. Mijn man had een dikke soep met asperges en ei, lomo met friet en ik had spaghetti met roomsaus en zwaardvis met friet(wat mijn halve bord vulde), toe een rijste pudding daarna ook nog koffie/thee met een soort Baileys en een mini chocolade solero en ook nog een glas wijn erbij, niet te geloven hoe kunnen ze dat doen voor dat geld en de bediening was ontzettend aardig. De burgemeester van het dorp was ook aan het eten daar op dat moment.

We hadden ons buikje zo vol dat we s’avonds niks meer hoefde te eten. We zijn rustig weer terug gewandeld en we hebben toen bij de openhaard met Denise en Arend lekker gekletst en gezellig een wijntje gedronken.

Denise werkt naast het runnen van de b&b ook nog 3 dagen per week in het wolvenpark in Antequera en Arend doet nog wat bouw klusjes, want alleen rond komen van de b&b is toch wel erg moeilijk begrepen wij.

Na het ontbijt kregen we nog even een biologielesje van Vanessa, ze liet ons verschillende soorten bomen zien, waaronder bv de citroen, sinaasappel,mandarijn bomen, de olijf boom, de kurkeik, de avocado boom, de mango boom, kersenboom, kweepeer plant etc. leuk hoor om te zien hoe dat allemaal daar groeit. We vonden het heel erg leuk bij deze b&b, maar persoonlijk vond ik het wel iets te afgelegen, het eerste was nl restaurantje was dik een half uur rijden als je tenminste over dat weggetje durft s’avonds, in de zomer is het langer licht, dat wel natuurlijk.

We zijn rond 11 uur vertrokken, langs Mortril, wat bekend staat als de belangrijkste haven plaats van de provincie Granada, het is de grootste stad van de Costa Tropical, je hebt er niet zoveel cultuur maar wel veel lekkere tapasbarretjes. Vlak bij de kust vind je veel kassen en windmolens, daardoor ziet het landschap er niet altijd even mooi uit.

Toen zijn we naar Salobrena gereden, daar hebben we een Moorse verdedigings burcht bekeken, deze kan je bezoeken tussen 10 en 13.30 en tussen 17.30 en 19 uur, entree 2.95 incl museum. De auto kan je het beste beneden aan de berg zetten en zo naar boven lopen, wel een kuitentrekkertje hoor. Onderweg zie je dan schattige versierde Andalusische huisjes en straatjes met mooie steentjes. Bovenop de burcht heb je uitzicht over de zee en over het stadje, allemaal witte huisjes met rode daken.
Daarna zijn we naar Nerja gereden, we wilde de grotten bezoeken maar deze waren dicht gegaan om 14 uur en ze gingen om 16 uur pas weer open, morgen maar weer proberen, we zijn toen 6 km omhoog gereden naar het plaatsje Frigilianna wat op 400 meter hoogte ligt. Het is echt een aanrader om hier even heen te gaan, het is 1 van de best bewaard gebleven Moorse plaatsjes, het stamt uit 1767.

Het ligt op een heuvel en je vind er prachtig gerenoveerde straatjes en ondanks dat het veel toeristen trekt lijkt de tijd hier te hebben stil gestaan.

Op het dorpsplein hebben we een heerlijk koud, plaatselijk zoet wijntje gedronken, een soort sherry.
We hebben een rondje gelopen door de straatjes en we kwamen toen ineens uit bij een kerkhofje, die zien er echt heel anders uit dan bij ons, op elkaar gestapelde witte stenen met beeldjes en bloemen erin.

Daarna gingen op zoek naar onze low budget accommodatie in Nerja. Het bedrag wat we voor deze nacht betaalde was echt een giller, €45 voor 1 twee persoonskamer met ontbijt.

Hostal Azahara Website

Eigenlijk was het prima te doen. Je kan hier zelfs een maand verblijven voor maar €350 per maand, in de winter. Het ontbijt was niks hoor, maarja wat verwacht je nou van dat bedrag. De hostel zag er schoon uit, het lag vlakbij de straat waar de bussen ook doorheen rijden. Net voor de hostel had je een klein straatje waar je je auto gratis kon neer zetten. In de zomer zal het wel een ander verhaal zijn.

Maar in ieder geval met 15 minuten lopen stonden we op Balcon de Europe, een uitzichtpunt over een uitstekende klif in de zee, 23 meter boven zeeniveau. Er staan koningspalmen aan de zijkanten en je vind er twee oude kanonnen, het uitzichtpunt was vroeger een verdedigings fort. Het fort is afgebroken om te voorkomen dat het in handen zou vallen van Napoleon tijdens de oorlog met de Fransen. Ook staat er een standbeeld van koning Alfonso XII, toen hij hier een bezoek bracht na de aardbeving in 1884, was hij zo onder de indruk van dit punt dat hij de naam Balcon de Europa had bedacht.

Die avond zijn we gaan eten in een azuurblauw tapas restaurant schuin aan de overkant van onze slaapplek. Een typisch Spaans restaurant, met aan de bar mannen met een biertje of wijntje die een kleine tapas aan het eten zijn en wij gingen netjes aan tafel zitten met een heerlijke dorade met aioli en gamba’s in knoflook. Mmmh !

Het ontbijt hebben we zalig buiten op het terras genuttigd, we genoten van de ochtendzon en het prachtige uitzicht. Lekker een roerei en een heerlijke tomaten salsa en natuurlijk verse jus, zo van de boom uit de tuin.

Na het onbijt zijn we via dat enge weggetje weer terug richting Motril gereden en daarvandaan was het nog 20 minuten over de snelweg richting Lanjaron waar we de snelweg zijn afgegaan.

Lanjaron wordt gezien als een waar kuuroord. Van juni tot oktober komen de mensen naar Lanjaron om heilzaam water te drinken. We hebben ongeveer 30 minuten over kronkelweggetjes gereden en toen kwamen we bij het eerste dorpje waar we wilde gaan kijken.

Het hele gebied heet Las Alpujarras of La Alpujarra is een spectaculair mooi gebied, dat ligt aan de uitlopers van de Sierra Nevada. De bergen, waarin schilderachtige dorpen liggen, liggen verspreid, ze zijn zo ondoordringbaar dat de Mooren, het een eeuw na de val van Granada in 1492, goed vol konden houden.

Las Alpujarras valt binnen het Nationale Park van Sierra Nevada en is een belangrijke wandelbestemming.

Een rondrit door de Alpujarras leidt langs talloze kleine dorpjes, wij hebben er een aantal bezocht.

We zijn via Orgiva gereden: Dat is de grootste stad van de Alpujarras. Orgiva ligt op een hoogte van 450 m.

Pampaneira: een dorpje gelegen in het dal van de Poquiera. Nauwe straatjes en steile trapjes,overal klatert water door de straten, in fonteinen en door kleine kanalen. Het water komt direct uit de bergen. Het is een klein dorp, maar vooral in de zomer zeer populair als uitvalsbasis voor wandelingen en beklimmingen in de Sierra Nevada.

Bubion: een dorp in het dal van de Poquiera. Een deel van de kinderen uit het dorp wordt opgevoed in een Tibetaans klooster en één zal misschien later de nieuwe Dalai Lama worden. We hebben hier bij een crxeaperie, wat van een Belgische vrouw bleek te zijn, een heerlijke pannenkoek gegeten en warme chocomelk gedronken, je merkt namelijk echt dat het hier een paar graden kouder is en zo konden we ons lekker weer opwarmen.

Capileira: ligt op een hoogte van 1436 m, het is een karakteristiek Moors dorpje, dat in zijn geheel tot monument is uitgeroepen het ligt in het dal van de Poquiera.

Van een afstand lijkt het wel of sommige dorpjes aan elkaar geplakt zijn maar je moet toch elke keer weer een stukje de hoogte in rijden om er te komen.

Er zijn in elk dorpje waar we doorheen gewandeld zijn kleine winkeltjes waar je geweven kleden kan kopen (Jarapas), vlechtwerk, lederwaar en keramiek. Over de prijs kan je onder handelen.
Het schijnt hier het mooist te zijn in mei, april en juni ,maar ik vond het er nu ook al erg mooi.

Na genoeg gekronkeld te hebben over die bergweggetjes gingen we weer terug naar de B&B, ik wilde voor het donker weer terug zijn.

Vanessa had weer heerlijk gekookt. Vooraf plakjes avocado met spekjes en knoflookolie, daarna lamsstoofvlees uit de oven met trostomaatjes met ui en paprika met kruiden erover en een aardappel in aluminiumfolie uit de openhaard. Jorge haar man had de hele dag op het land gewerkt en kwam met de koffie bij ons aan tafel erbij zitten. Wij kregen van hem nog een plaatselijk likeurtje. Hij had de hele dag afvalhout verbrand.Twee keer per jaar krijg je daar een vergunning voor, je kan dus niet zomaar besluiten je hout te verbranden. Het is hard werken met zoveel grond voor Jorge, Vanessa houd zich eigenlijk alleen bezig met de gasten en omdat de cortijo afgelegen ligt blijven de gasten eigenlijk altijd eten en daar heeft zij dan weer haar handen vol aan.

Het plekje is echt heel mooi, de cortijo is vroeger van een lokale aristocratische familie geweest die in de streek 4 cortijo’s hadden. Later zijn ze aan derden verkocht. Jarenlang is hier geen onderhoud aan gepleegd en de vervallen cortijo Valavero is toen gekocht door een klant van Vanessa, zij bemiddelde bij de aankoop en de verbouwing. Later heeft ze het van deze familie overgekocht. Een prachtige aanwinst.

Vanuit Granada hebben we ongeveer een half uurtje gereden over een goede snelweg tussen de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada naar het plaatjes Murchas. Daar zijn we uitgestapt en hebben heerlijk gewandeld door de sinaasappel, mandarijnen en citroen boomgaarden. Hele vriendelijke mensen wonen daar, iedereen groet naar je en van de boer kregen we mandarijntjes om te eten en we mochten gewoon wat sinaasappels plukken om mee te nemen voor onderweg. Na een wandeling van 1.5 uur zijn we weer in de auto gestapt richting Motril een half uurtje rijden. We hadden van de eigenaars van Cortijo Valavero een uitgebreide route beschrijving gekregen. Website

Vanaf Motril was het nog 45 minuten in kronkel weggetjes naar Lujar, dat was prima te doen totdat we ineens een afslag recht naar beneden moesten nemen over een zand weggetje van ongeveer 1,5 km. Ik deed het in mijn broek van angst, dat is echt niks voor mij. Maar toen we bij de cortijo aan kwamen werden we werkelijk betovert door het mooie uitzicht. Het was de moeite waard. Mijn man was gelijk verkocht. Ik zat in het begin alleen maar te denken hoe komen we hier weer vandaan. Ik zag dat smalle weggetjes al weer voor me met de afgrond in het verschiet. We werden verwelkomt door Vanessa een voormalig Belgische topsportster volleybal. Ze heeft vroeger 5 jaar in Amerika gespeeld, verder heeft ze in Italie en Duitsland gewoond en is zo vanwege haar sport in Spanje beland. Daar heeft ze eerst een huis gehad voor de verhuur in Salobrena, maar kreeg steeds meer het verzoek om voor mensen die ook een huisje hadden, hun zaken te regelen, ze spreekt namelijk heel veel talen vloeiend. Met de opbrengst daarvan heeft ze deze cortijo gekocht. Haar man komt uit Lujar en heeft ze ontmoet omdat hij op haar land werkte hij spreekt alleen Spaans. Ze runt sinds 2007 de b&b. Ze hebben 150.000 m2 grond, voornamelijk olijfbomen en produceren 200 liter olijfolie. Verder hebben ze amandelbomen, een paar citrusbomen, verbouwen hun eigen groenten en hebben 2 honden. Aangezien s ‘avonds ergens anders eten geen optie was, ik durfde echt niet op dat weggetje in het donker, bleven we daar eten. Gespreksstof hadden we genoeg omdat onze dochter op dat moment in Amerika woonde en zij daar 5 jaar gewoond had en omdat onze zoon ook topsporter is. Ze kon heerlijk koken. Ze vertelde dat er wel eens een Belgische topkok bij haar verblijft om te ontstressen en daar leert zij weer wat gerechten van. We aten die avond zelfgemaakte champignon soep, kippenborstjes uit de oven met allerlei kruiden uit haar eigen tuin, aardappels met look en andere kruiden en een salade met tomaat/komkommer/paprika en ui en toe een heerlijke vrucht, het smaakte naar peer maar er zaten grote zwarte pitten in. Vanwege de rijpheid kunnen ze niet naar Nederland vervoert worden dus vind je ze daar niet. Toen was het bedtijd, we gingen naar onze mooie kamer met zacht bed.

Vroeg opstaan want om half 9 werden we al in het Alhambra verwacht. Vanuit ons hotel was het prima te lopen. Een ticket moet je van te voren al bestellen want anders kom je er haast niet in. Bestellen

Je kan kiezen voor een ochtend bezoek of voor een middag bezoek aan het het paleis (de tuinen kun je ook s’avonds bezoeken), er worden dan een aantal tijdstippen getoond waaruit je kan kiezen,(voor de Nasrid Palaces), je moet dan ook stipt op dat tijdstip voor de ingang van het paleis staan anders vervalt je recht. Je kan het kaartje wat maar x8013 kost via internet met je creditcard betalen, je moet wel de creditcard waar je mee betaald hebt meenemen naar de ingang van het Alhambra.

Het Alhambra bestaat uit 4 verschillende area’s: De Nasrid palaces, de Alcazaba, de Partal en de Generalife Palacealle omringd door mooie tuinen.
De general visit geeft toegang tot alle toegankelijke gebieden van het monument Alhambra.

De Arabische vertaling is: Het rode paleis. Het is een middeleeuws paleis en fort van de Moorse heersers van het koninkrijk Granada, het bevind zich op een heuvelachtig plateau aan de zuidoost kant van Granada. Het werd na de verovering in 1492 als belangrijkste buit gezien, Karl V wilde als vergelding midden in het Alhambra een paleis aan leggen, waarvoor een deel werd afgebroken, zijn vrouw weerhield hem ervan alles af te breken. Je vind er zeer verfijnde islamitische kunst en veel kunstschatten, deze zijn gerestaureerd en zo een goed voorbeeld van Moorse kunst op het Europese vasteland. Daardoor heeft het Unesco een limiet gesteld aan het aantal bezoekers per dag.

We begonnen met het bezoeken van de tuinen.Je staat natuurlijk helemaal boven op een plateau, dus je hebt een prachtig uitzicht over de rand van de stad.
Stipt om 10 uur stonden we voor de ingang van het paleis. Er stonden ook een paar japanners maar die hadden er om half 10 al moeten staan, ze werden er niet meer ingelaten.

Binnen in het paleis zagen we echt prachtige bewerkte houten deuren, plafonds, houtsnijwerken, mooie tegels, ingelegde tegelwerkjes etc etc. Allemaal precisiewerk, uren handenarbeid. Hele hoge plafonds, mooi versierde kamers, prachtig gewoon om te zien. Het ligt natuurlijk op een plateau en je vraagt je echt af hoe ze dit hebben kunnen bouwen. Achter je zie je de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. Het is van Spanje maar je ziet duidelijk de invloeden van de Mooren.

Je blijft foto’s maken er is zoveel te zien, Palacio de Lamores, paleis van de sultan en is gebouwd rond Patio de los Arrayanes. De los Leones (leeuwenhof) met in het midden een marmeren fontein omringd door 124 zuilen gebouwd door Mohamed V in 1377. Het Paleis van Karel V, bouw begon in 1527, een immens vierkant paleis met in het midden een cirkelvormige binnenplaats. El partal.

Buiten het paleis kan je nog veel meer bezoeken, je hebt er echt de hele ochtend wel voor nodig.In november maakt het niet zoveel uit hoe laat je gaat, de temperatuur komt toch niet boven de 20 graden uit maar in de zomer kan je het beste kiezen om hier in de ochtend naar toe te gaan, anders is het wel heel warm.

In het straatje wat je op deze laatste foto ziet zit ons hotel, genomen vanuit het Alhambra, grappig hé.

Ik vond het echt absoluut de moeite waard om het Alhambra te bezoeken dus als je in Granada bent is dit echt een must. Maar je moet natuurlijk niet vergeten kaartjes te reserveren anders kan je het echt wel vergeten. Ze zeggen dat je het geloof ik wel 3 maanden van te voren kan/moet doen.

We hebben onze spullen opgehaald in het hotel en zijn langs de kerk die bij ons om de hoek ligt, terug gelopen, door de nieuwe stad met de moderne winkelstraten met mooie stijlvolle kleding winkels, naar de garage waar de auto stond. Je krijgt een uitrit kaart mee van het hotel voor 24 uur dat kost €18.50 sta je er langer dan moet je in de garage wat bij betalen. Prima geregeld.