Toen de bank besloot om 2 jaar geleden op maandagochtend dicht te gaan moest ik gaan wisselen van dagen. Ik werkte eerst 3 hele dagen, ma-wo-vr. Maar dat zou dus worden 2 hele dagen en 2 halve dagen, dat leek me helemaal niks, ik had toen besloten om 4 hele dagen te gaan werken voor een jaartje, mijn dochter zat op dat moment toch voor een uitwisselingsjaar in Amerika.

Mijn nieuwe rooster werd dus di-wo-do-vr de hele dag. Nog steeds moet ik daaraan wennen, het is best veel in combinatie met je gezin en huishouden. Maar een extra centje ivm onze dure kids is ook wel welkom dus heb ik maar besloten om dit voortaan te blijven doen. Maar maandags vrij vond ik helemaal niks.

Nu in deze nieuwe functie die 1 oktober van start gaat mag ik wel weer op maandagochtend werken, dus ik ben gelijk geswitcht van de maandag naar de vrijdag, veel beter om die dag vrij te zijn vind ik.

Mijn laatste vrije maandag is het vandaag en ik heb lekker helemaal niks geplant voor vandaag, eindelijk die stapel libelles die ik altijd van de buurvrouw krijg maar eens lezen misschien.

De lunch afspraakjes die ik vaak met mijn vriendin heb op maandag moeten nu maar naar de vrijdag verplaatst worden. 

 
De laatste keer dat we samen aten had ik een salade met een bolletje zalmmousse gemaakt. Lekker met brood en franse kaasjes erbij.

Volgende week maandag heb ik gelijk een hypotheekcursus maar daarna ben ik vervolgens 2 weken vrij want ik ga Spanje weer onveilig maken. Kan ik ook weer wat leuke lunch ideetjes opdoen want ik ga me natuurlijk weer helemaal te buiten aan de lekkere Spaanse tapas.

Het komt niet vaak voor bij de bank maar vandaag heb ik gewerkt. Wel heel leuk werk hoor, ik moest meehelpen bij de Achmealoop in Haarlem.

Een georganiseerd loopparcours door de stad, je hebt de family run van 1.5 km, de halve marathon en de 5 en 10 km loop. Onze bank was sponsor en we gaven prijzen weg voor de kindertjes die meededen.

Alleen het opstaan op zondagmorgen viel niet mee, gisteren hadden we eters en het was nogal laat geworden. We hadden een lichte maaltijd van gerookte kip als voor gerecht en zeebaars als hoofdgerecht. Mijn man was dit keer de kok.

Vis vers gehaald uit de haven van IJmuiden, een prachtige grote vis die we daar hebben laten fileren, hij was echt verrukkelijk, gebakken op de huid met wat grof zeezout, wel prijzig maar precies geschikt voor een etentje. We moeten echt vaker daar vis gaan halen, er was werkelijk van alles te koop.

Vis is lekker en heel gezond, we gaan het vaker eten hebben we ons voorgenomen maar vanavond even lekker, na nog 2 uurtjes in de tuin gewerkt te hebben, aan de pannekoeken en dat gaat er hier ook echt wel in, mmh lekker met stroop.

Ik was van mijn beide oma's het eerste kleinkind. Mijn opa van mijn vaders kant had wel al 2 kleinkinderen, jongetjes. Toen ik geboren was waren er aan mijn moeders kant 5 generaties.  

Dat is heel bijzonder, ik stond er ook mee in krant toen der tijd. Ik had een moeder, een oma, een overgrootmoeder en een bedovergrootvader. Helaas is mijn 91 jarige bedovergrootvader na 6 weken gestorven. Mijn overgrootmoeder is gestorven op mijn 21 ste verjaardag.

Na mijn geboorte kregen mijn oma's en opa's nog meer kleinkinderen, allemaal jongetjes in de eerste instantie. Mijn ene grootouders 6 jongetjes en na 20 jaar nog 2 meisjes en de andere 4 jongetjes en ook pas na 20 jaar nog 1 meisje. 

20 jaar lang het enige meisje in de familie, je begrijpt wel dat ik op handen gedragen werd door beide grootouders. Ik had een ontzettend goede band met mijn grootouders en ben ook erg blij dat ik heel lang heb mogen genieten van ze. Dit heeft mede meegespeelt dat ik jong kinderen gekregen heb want een goede band met je grootouders is onbetaalbaar en heel belangrijk voor een kind.

Nu leeft (naast mijn ouders natuurlijk)alleen de moeder van mijn moeder nog, zij is 91 jaar en nog helemaal bij en redelijk gezond. Zij heeft gisteren van haar tweede kleindochter een kleinkindje erbij gekregen, haar eerste kindje, een meisje: Belle.

Vorige week hadden ook al 2 neven van de kant van mijn vader een baby gekregen. De xc3xa9xc3xa9n een jongetje: Pepijn, stamhouder, en de ander een meisje :Emy.

Allemaal baby's dus in de familie in xc3xa9xc3xa9n week. Nog een neef van mij verwacht ook over een paar maanden zijn eerste kindje.

Wel grappig mijn kinderen zijn bijna de deur uit en zij beginnen nu.

Ik stuitte toevallig op een site die familienamen in kaart zet, leuk om te kijken hoeveel mensen er met jou achternaam in Nederland wonen en waar ze dan wonen. Van mijn meisjesnaam zijn er 2158 mensen met de zelfde achternaam en van mijn aangetrouwde naam maar 99 mensen. Familienamen

Vandaag is mijn zoon 21 geworden, raar hoor voor het eerst in zijn leven viert hij het niet met ons. Kleine kindjes worden groot.

Je vergeet als moeder nooit de dag dat hij werd geboren, ik word er haast sentimenteel van.

Uit die tijd heb ik iets bewaard, van mijn oma gekregen toen ik zwanger was, zij had het uitgeknipt uit een tijdschrift en dit gedichtje heb ik al die jaren bewaard omdat ik het zooooo ontzettend mooi vind.

Parel

Jouw hart klopt anders dan het mijne,

toch pompen we het zelfde bloed.

Al zul je eens verdwijnen,

we gaan elkander tegemoet

Jouw eerst nog schuchtere bewegen,

zoals een vlinder in zijn pop,

is nu al lang niet meer verlegen,

je geeft me af en toe een schop.

De warmte waar ik je in koester

is ruim voldoende voor ons twee.

Jij bent de parel, ik de oester

we drijven samen door de zee

Maar straks als je wilt gaan stralen,

dan zal ik voor je open gaan,

zoals ik reeds zo vele malen,

in mijn gedachten heb gedaan.

Mijn hart klopt anders dan de jouwe,

toch pompen we het zelfde bloed,

En daarom kan het me benauwen

dat je me eens verlaten moet.

Als meisje van 19 ging ik op mezelf wonen in Amsterdam samen met een vriendin die ik ontmoet had bij Doe Maar concerten. We kwamen op het idee omdat zij in Hilversum woonde en ik in Santpoort, vaak spraken we dan halverwege af om te gaan stappen, dan gingen we met de laatste trein heen en met de eerste trein terug, het zou toch veel leuker zijn als we in Amsterdam zouden gaan wonen vonden we maar aangezien we arme studentjes waren, ik Hotelschool en zij Hbov, zaten we te prakiseren hoe we dit nu moesten gaan regelen. Mijn vriendin kwam toen via een collega in contact met mensen die voor een jaar naar het buitenland zouden gaan en wij mochten wel in hun huis. Geweldig natuurlijk, ik weet nog goed toen we voor het eerst gingen kijken naar het appartementje, wat waren we blij het zag er zo mooi uit en het lag ook in een hele leuke buurt bij het Hoofddorpplein in Amsterdan West toen we buiten kwamen omhelsde we elkaar en maakte we sprongetjes van geluk.

Toen tot onze spijt dat jaar om was gingen we in een huis wonen van een vriendin die voor een half jaar weg ging naar het buitenland en we verkaste naar Amsterdam Oost, Timorplein. Niet echt een hele fijne buurt maar toch hebben we er met plezier gewoont. Ik had inmiddels mijn huidige man al ontmoet en mijn vriendin was op onze vakantie in Griekenland verliefd geworden op een Australische jongen.

Ik gingen samen wonen in Amsterdam met Lesley en zij vertrok naar Australixc3xab. Ze heeft daar een aantal jaar gewoont maar uiteindelijk In Nederland echt de man van haar dromen gevonden.

In het begin woonde we nog redelijk dichtbij elkaar maar nu wonen we weer ver uit elkaar zij in het oosten en ik in het westen van het land en weer spreken we vaak in Amsterdam af, het lijkt wel een deja vu, alleen nu gaan we niet meer stappen maar houden we het rustig bij een avondje uiteten.

Zo waren we gisteren weer in ons oude buurtje, we herkende het bijna niet meer er was veel nieuwbouw bij gekomen en de huizen zijn goed gerenoveerd, we hebben gegeten bij een trendy restaurant in Amsterdam Oost, het Pompstation, helemaal hip met biologisch eten en er draaide zelfs een dj, het is duidelijk een populaire tent want alle tafeltjes waren bezet.
Het was van deze week niet de eerste keer dat ik uiteten ging want met man en dochter waren we bij ons in de wijk een vorkje wezen prikken bij La Citadel, toen we alle drie geen zin hadden om te koken aan het eind van een lange studie/werk dag.

Ook heb ik afgelopen week nog geluncht in een stampvolle Anne & Max met de nieuwe kantoordirecteur om alvast even kennis te maken voor onze vakanties. Het was me een weekje wel. As zondag ga ik naar de opendag van de sportschool hiervlakbij voor een proeflesje spinnen en zumba, want met al dat eten is dat echt nodig.