Het weer was wederom prima, niet te veel zon maar wel een aangename temperatuur, ongeveer 28 graden.

Prima dag om tempels te gaan bezoeken, in de buurt van ons hotel liggen er op loopafstand velen kwamen we achter. We zijn begonnen bij de Hainan Temple, deze dateert uit 1866 is verbouwt in 1895 en gerenoveerd in 1995, het is een chinese tempel en dedicated to the patron saint of seafarers, the godness Mar Chor.

Het ziet er allemaal prachtig uit, je raakt er bijna niet uitgekeken maar er stonden nog meer tempels op ons programma dus op naar de volgende, de Godness of Mercy Temple ook Chinees, deze tempel is dedicated to Kuan Yin. Het was er erg druk, veel chinese mensen die allemaal wierook kwamen branden.

Buiten voor de tempel stond een man met allemaal vogeltjes in kooitjes, je kon voor 5 rm (xe2x82xac 1.25) een kooitje kopen en dan mocht je het vogeltje vrij laten, voor deze goede daad lacht het geluk je toe in je leven zeggen ze.

We kwamen daarna terecht in Little India, hier was het minder toeristisch dan in Kuala Lumpur het is hier echt een leefplek voor de Indixc3xabrs.
We kwamen langs de Hindoetempel  Mahamariamman, deze is gebouwd in 1883 en het is de oudste Hindoe tempel in Georgtown, gewijd aan de moeder van het universum.

Hij was jammergenoeg dicht op het moment dat wij erlangs kwamen, maar de buitenkant was al fraai genoeg om te zien, veel sierlijk houtsnijwerk.

Onze tocht kwam toen langs de Teochew Tempel, deze chinese tempel dateert uit 1855/1870 en in 2006 is het op de unesco lijst gekomen, deze tempel is ook wel bekend onder de naam Han Jiang Teochew Ancestral.

Ook deze tempel was ook erg prachtig van binnen, op de grote toegangs deuren staan goden met een gouden helm op hun hoofd. Op de ene deur een bruine god en op de andere deur een blanke.

De Kew Tong Lim Kongsi tempel was de volgende op ons lijstje, deze tempel van de draken is zelden open. Nu ook helaas niet.

Daar weer vlakbij lag de De Choo Chay Keong tempel, deze kleine tempel werd opgericht ter verering van de beschermheilige van de Yap Clan goden. 
Op het dak vind je fraaie versieringen.

Je kan dus duidelijk op dit eiland zien dat de Chinese in de meerderheid zijn met al hun tempels maar het is natuurlijk ook een moslimland dus wij wilde graag ook een moskee bezoeken. Toen wij daar aan kwamen was het net bidtijd, er wordt 5x per dag gebeden, wij mochten dat bijwonen, onze schoenen moesten uit, dat moet overigens bij bijna alle tempels, alleen moesten de vrouwen zich hijsen in een grote soepjurk en moesten een hoofddoek op, met elkaar mochten we alleen aan de rand kijken, we werden zeer gastvrij ontvangen, de vrouwen mochten nog bij de vrouwen kijken maar de mannen m
ochten daar niet komen. Voordat de mannen gingen bidden gingen ze eerst hun voeten wassen.

The kaptian Keling Mosque.

De vrouwen trokken over hun eigen kleren witte gewaden aan.

Dit zijn de tijden waarop gebeden wordt.

 Het was inmiddels in de middag en wij hadden nog tijd om 2 andere tempels te bezoeken alleen daarvoor hadden we een taxi nodig want het was ongeveer 15 minuten van ons hotel. Deze 2 redelijk grote tempels liggen tegenover elkaar.

We bezochten eerst de Thaiboeddistische tempel de Wat Chayamangkalaram, daarin vind je een liggende boeddha van 33 meter.
En uiteraard nog veel meer boeddha's.

 

Aan de overkant van deze tempel ligt de Burmeese Buddhistische tempel, The Dharmikarama Temple.

Toen mijn man en dochter nog even terug naar binnen liepen om kaarsjes te kopen werden ze gewenkt door een monnik en toen werden ze besprenkeld met water en de monnik ging teksten prevelen waarschijnlijk allemaal goede wensen, ook kregen zij een oranje armbandje om, deze moet je laten zitten tot hij afvalt en komt het geluk naar je toe.

Het was een leerzame, indrukwekkende en mooie dag geweest, die avond hebben we de taxi genomen helemaal naar het noorden van het eiland naar Batu Feringgi waar je een avondmarkt hebt aan de straatkant. Ook daar verkochten ze weer allerlei nep spulletjes maar ook veel lokaal gemaakte werkjes.

We hebben wederom gegeten bij hawkerstalletjes, alleen hier was het veel beter geregeld, je kon je eten bestellen en het werd later naar je tafeltje toegebracht, doordat niet iedereen bij de stalletjes stonden te wachten was het veel minder rommeling en daardoor veel relexter om te eten.

Brood bij het onbijt, nee hoor, yoghurt, echt niet, tegenwoordig is het nasi lemak, een tradioneel gerecht uit Maleisixc3xab wat bestaat uit witte rijst gekookt in de cocusmelk met gember daarnaast eet je een hard gekookt ei, komkommer, pinda's en gedroogde ansjovis en eventueel wat sambal, echt heel lekker we kunnen nu al niet meer zonder. Na het onbijt werden we naar het vliegveld gebracht om naar Penang te vliegen, een eiland ten noord-westen van Maleisixc3xab. De meeste mensen die op het eiland wonen zijn van Chinese afkomst 60%, 30% Maleis en 7% is van Indiase afkomst, de rest overig.

Het eiland is een smeltkroes van culturen en dat maakt het eiland juist zo leuk om te bezoeken. We verbleven in Georgtown in hotel Bay View, grote ruime kamers en rondom het hotel liggen diverse tempels om te bezoeken, die komen morgen aan de beurt vandaag eerst maar eens wat rondsnuffelen in de buurt. Na een stukje lopen kwamen we bij een klein winkelcentrum, een beetje shabby, later zagen we vanuit de taxi dat als we nog wat door waren gelopen er een veel groter winkelcenrum achter lag, maar toen waren wij al op weg naar Fort Cornwallis.

Dit fort is gebouwd door de britten, tegenwoordig dient het als openlucht museum en er worden diverse culturele activiteiten georganiseerd, nu net toen wij er waren was er een Thais food festival met kindertjes die gingen optreden. Er stonden diverse kanonnen opgesteld die ooit van de Hollanders geweest zijn. Daarna via de esplanade, een promenade langs de zeekant naar ons hotel terug gelopen, onderweg zagen we nog wat mooie gebouwen, de townhall een klassiek koloniaal gebouw en de cityhall.

S'avonds zijn we met de taxi naar Gurney plaza gereden een hele grote mall. Vlak daarnaast op Gurney drive vind je de beroemde hawkers foodstalls, dat is een pleintje waar allemaal kleine eetstalletjes staan, elk stalletje verkoopt weer eten van een andere keuken, Zo kan het gebeuren dat mensen aan 1 tafeltje de Maleise satay eten samen met een indiaanse roti canai en de ander heeft hokkien mee met tandoori chicken, je koopt gewoon wat je lekker vind en eet het op, op het middenpleintje, ontzettend goedkoop en heel leuk om te doen, maar wel een druk en rommelig gebeuren. 

Zo ziet het er overdag uit, wat een verschil.

Op tijd de wekker gezet want als je naar de Petronas Towers wil moet je zeker er om 8 uur al staan had ik gelezen. De toegang is gratis, alleen er worden maar een beperkt aantal kaarten per dag weggegeven rond de 1200 stuks en te laat is te laat.

Achteraf hadden we nog wel even langer kunnen blijven liggen, of eigenlijk juist niet want we waren inderdaad te laat, om 8 uur in de morgen stonden er al honderden mensen, we hoorden dat de eerste er al om 4 uur stonden, hoeveel mensen staan er al, zullen we nog op tijd zijn? vroegen we ons af, bij navraag zeiden ze: i can't promise nothing but you can wait zei de xc3xa9xc3xa9n de ander zei no you are too late, come back tomorrow 7 o'clock.

De volgende dag zouden we alweer door vliegen naar de volgende accomedatie dus het was now or never. Ik denk dat wij nummer 1250 waren geweest ofzo, net te laat waren we dus, toch zonde.

Maar de toegang zou toch alleen maar zijn tot de luchtbrug tussen de 41e en 42e verdieping en dat is minder hoog dan de Kl toren troosten we ons zelf, totaal heeft het 88 verdiepingen en het gebouw is 452 meter hoog. Het is wel een indrukkendwekkend gebouw hoor, van de buitenkant hebben hem tenminste wel goed bekeken. Toen hij geopend werd in 1997 was het het hoogste gebouw van de wereld, nu inmiddels staat het op de 4e plaats, de vorm van de torens is afgeleid van traditionele islamtische vormen. xc3x89xc3xa9n toren wordt verhuurd aan de oliemaatschappij Petronas vandaar de naam.

Er zit ook een megagroot luxe winkelcentrum in, dus toch maar weer even shoppen, wat vervelend nou. 

Na het winkelen hadden we weer even een voetmassage nodig natuurlijk.

Daarna zijn we met de taxi ongeveer 10 km buiten de stad naar de Batu Caves gereden, dat is een heilige plaats voor de Hindoes.( 7% van Maleisixc3xab is Hindoe). De caves(grotten) zijn ongeveer 400 meter lang en 100 meter hoog. Om de ingang van de grot te bereiken moet je een 272 trede lange trap op, rondom de trappen lopen allemaal butale aapjes. In het begin van de treden staat een 42 meter hoog beeld van Lord Murugan.

Binnen in de grot vind je allemaal kalkstenen indische tempeltjes, het is xc3xa9xc3xa9n van de belangrijkste tempels voor de Hindoes. Jaarlijks vindt er rond februari een groot feest in plaats, het Thaipusam feest dan komen er meer dan een miljoen mensen op af.

Na dit bezoek hebben we lekker vegetarisch gegeten in een Indiaas restaurantje onderaan de trappen, lekker met je handen.

Om in de Indiaase sferen te bijven heeft de taxichaufeur ons daarna in Litlle India afgezet. Je vind daar eigenlijk net zoiets als in Chinatown een marktje waar je allerlei spulletjes kan kopen net zoiets als de zwarte markt hier in Beverwijk. In Little India vind je veel sjalen en gekleurde doeken, sieraden, tassen en je kan er met henna een mooi versiersel op je hand laten maken, verder was er veel eten te koop.

Hoewel wij vonden dat we al aardig wat durften te eten, vonden wij de spullen die ongekoelt op de markt lagen toch iets te ver gaan.

Die avond hebben we wel in een beroemd eetstal straatje aan de Jalan Alor gegeten waar je allemaal lokaal eten kan krijgen. Je zit dan gewoon voor xe2x82xac25 met z'n vieren zalig te eten, incl drinken.

Niet geslapen in het vliegtuig, ondanks de slaappil die we gekregen hadden van een vriendin die verpleegkundige is. Met de slaap nog in onze ogen wilden we vandaag zolang mogelijk wakker blijven om snel in het ritme te komen en zoveel mogelijk te gaan zien van deze stad waar we maar 2 nachten zouden slapen.

Als je daar aankomt ruikt het en voelt het gelijk anders. Een vleugje van de geur van de aziatische keuken en het klamme vochtige van het tropische klimaat.

We hebben deze reis via Fox geboekt, wij hebben daar goede ervaringen mee want 3.5 jaar geleden waren mijn man en ik ook met Fox op een groepsrondreis geweest door Noord-Thailand. Dit keer geen groepsreis dat vond onze dochter helemaal niks, maar de hotels, de transfers en de vluchten hebben ze wel voor ons geregeld.

We kwamen heel vroeg in ons hotel aan, helaas was onze kamer nog niet beschikbaar, dat vond ik wel vervelend want je wilt eigenlijk gelijk even douchen en bijkomen, we hebben toen maar een frisse duik in het zwembad genomen en om 11 uur waren onze 2 kamers beschikbaar.

Het Royale Bintang Hotel ligt midden in het centrum en we besloten gelijk de omgeving te gaan verkennen. Wat ons onmiddelijk opviel is de hoeveelheid vrouwen die hier in burka's rond loopt, verder ook heel veel vrouwen die een gewone hoofdoek om hebben. Ik wist wel dat 60% van de bevolking moslim is, maar we zijn ook diverse keren naar bv Turkye geweest en daar zie je dat bijna helemaal niet. De vrouwen met de burka's waren de toeristen uit het Midden-Oosten, Katar en Saoudi- Arabixc3xab kwamen we achter.

Het straatje van het hotel naar het winkelcentrum zat vol met massage winkeltjes" footmassage Miss, nice body massage, fish fish massage" riepen de zachte vrouwenstemmetjes. Dat klinkt goed dacht ik gelijk, ik voelde mijn gezwollen voeten nog van de vlucht. Maar nee eerst even de Maleise shoppingmalls bekijken en die zijn groot en modern dat verwacht je helemaal niet, de xc3xa9xc3xa9n nog mooier en luxer dan de ander, mijn dochter en ik baalde er al gelijk van dat we hier maar 2 nachten zouden blijven, de mannen hoorde we van opluchting zuchten, gelukkig maar 2 nachten!

De lunch maar even veilig bij de KF genomen, de komende dagen zullen we namelijk genoeg mie en rijst krijgen en eerst maar even uitzoeken waar we veilig kunnen eten zonder dat we last van ons maag krijgen dachten we. Die gedachte bleek onterecht zijn we achter gekomen want bijna overal kan je gewoon rustig van straattentjes eten, we hebben geen dag onze buiken horen rommelen namelijk.

Na de lunch toch maar even met onze voeten in een bak met vissen gezeten, hap hap hap en we hadden weer zachte voetjes, daarna de taxi gepakt naar de Kl tower, taxi's in Maleisixc3xab zijn echt spotgoedkoop, voor 15 ringit per taxi rit, dat is ongeveer xe2x82xac3.75 brengt hij je een kwartier rijden verder. 

De Kl tower is samen met de Petronas towers de meest bezochte attractie van Kuala Lumpur. De Kl tower is 421 m hoog en je komt zelfs bij het bezoeken hoger dan bij de Petronas waar daar mag je maar tot de loopbrug. De Menara Kl toren is nog niet zo oud, sinds 1996 is hij klaar en dient voor telecommunicatie en dient als uitzendmast voor de tv, de toren is gebouwt op een heuvel, je kan je met een gratis shuttle busje voor de ingang af laten zetten, daar kan je toegangskaartjes voor de toren kopen en een lift brengt je naar de top, daar heb je een prachtig uitzicht over de stad en op de Petronas Towers, de Maleise twin towers.

Met het zelfde toegangskaartje kregen we ook nog toegang tot een klein dierentuintje beneden de toren waar een klein aapje bijna mijn fototoestel pikte en we kregen ook nog toegang tot een simulator van de formule 1, wat de mannen weer erg leuk vonden. 

Daarna zijn we naar China Town gelopen, daar vind je een hele drukke lange straat met marktkraampjes waar allemaal namaakspullen verkocht worden. Bij een straatrestaurantje hebben we buiten op het terras spotgoedkoop een lekkere mie maaltijd gegeten en aan de overkant zat een massage salon waar we als toetje ons een uur lang hebben laten masseren met als toefje de earcandeling (een alternatieve methode om je oren van oorsmeer te ontdoen). 

Wat een geweldige dag, we schoven zo ons bedje in.

Een traditie in Santpoort, elk jaar in de eerste week van augustus, de Santpoortse feestweek.

Het begint altijd op een zaterdag, elke dag is er wat te beleven, de eerste dag rijden de koetsjes door het dorp. Zondag de concours hippique, maandag het straatvoetbal voor de kinderen, dinsdag het ringsteken, woensdag de agrarische markt en de wielerronde, donderdag de kortebaandraverij, de grootste happening van de feestweek waar iedereen voor uitloopt en flink aan het gokken is, vrijdag de vrijmarkt en de braderie, en zaterdag de laatste dag rondje Zandhaas het wandel parcour rond de molen en het buikschuiven op de zeepbaan. Natuurlijk de hele week de kermis en elke avond treden er leuke bandjes op en wordt er flink gedronken.

Ik ging pas wonen in Santpoort toen ik 16 was, toen deed vollop mee in het feestgedruis maar toen ik 19 was ging ik op mezelf wonen in Amsterdam. Toen ik later weer terug kwam in de buurt ging ik zo en dan eens heen, elk jaar ga ik echter steeds minder. Het leuke van de feestweek is altijd oude schoolvrienden en buurtjes zien s'avonds op het pleintje bij de bandjes, maar als je er al zolang weg bent ken je toch bijna niemand meer en er wordt ook steeds meer met bier gegooid, dat vind ik helemaal niks. Maar mijn broertje die 6 jaar jonger is dan ik, zweert nog steeds elk jaar een paar avondjes bij de feestweek hoor. Hoewel dat ook veranderd want vroeger ging al zijn spaargeld eraan maar nu heeft hij een gezinnetje en is veel met de kinderen bij de vele activiteiten die er te vinden zijn en houd zijn centjes wat meer in zijn zak.

Gisteren liepen we even met z'n allen een rondje om even het sfeertje te proeven. De kleintjes vinden de kermis prachtig.

S'avonds had mijn moeder haar geheime oma recept voor spagetti saus gemaakt en hebben we gezellig met z'n allen gegeten.
Voor Jairo voorlopig zijn laatste familieavondje de volgende is pas weer met kerst dus hij kreeg een dikke knuffel van z'n neefje en nichtjes. Na onze vakantie is Jairo namelijk nog maar 1 dag in Nederland en vertrekt dan weer naar Amerika waar hij weer verder gaat met zijn studie en zijn collegetennis.

De jongens van de man van mijn vriendin vierde hun verjaardag aan het strand, 15 en 18 jaar zijn ze geworden. Ik heb mezelf weer eens onsterfelijk gemaakt door een kaart met 16 en 18 jaar mee te nemen, maarja met die pubers is het ook zo moeilijk schatten altijd.

Na de BBQ raakte ik in gesprek met een andere gast, doordat we het wat koud hadden zei ik zoiets als, ik woon liever in Spanje, waarop zij antwoordde, hoezo dan, wat trekt je zo aan in Spanje?

Nou om te beginnen het weer en ik vind de mensen aardig en hun levensinstelling vind ik zo gemoedelijk, ze zijn wat minder materialistisch.

Waarop ze zei, zo leuk is het niet om altijd in die bloedhitte te zitten, en zo aardig zijn die mensen niet hoor, ze zijn erg op zichzelf, heel erg met hun eigen familie, je vind er geen werk en het levensonderhoud is helemaal niet zo goedkoop als je daar eenmaal woont en ik kan het weten ik heb er gewoont en ik ben blij dat ik weer terug ben na 2 jaar wonen in Frigiliana.

Ik hing natuurlijk aan haar lippen, want ik zit altijd vol mooie gedachten en fantasieverhalen, het is ook wel eens goed om een ander verhaal te horen. Maar ondanks dat lijkt het me toch nog steeds een uitdaging om ooit iets in Spanje te beginnen.