Wie kent ze niet de koningssteden van Andalusië. Nu in het hart van die koningssteden ligt het huis wat wij gaan kopen.

Ongeveer 45 minuten van de luchthaven van Malaga af tussen de dorpjes Archidona en Villanueva de Tapia in ligt ons mooie Spaanse huis. Heel makkelijk te bereiken via de snelweg en beslist geen moeilijke of enge weggetjes.

Granada= 1 uur Cordoba= 1.5 uur Sevilla= 2 uur

Een perfecte plek voor ieder die het moois van Andalusië wil bekijken, een mooi groot huis tussen de olijfboomgaarden.

We moeten nog even een plan de campagne maken, want samen met onze hulptroepen willen we het voor de zomer bewoonbaar maken.

Je kan er nu al wonen eigenlijk, alles is aanwezig maar cosmetische gezien kan het wel een opknapbeurt gebruiken. Ook lopen we alles even na, water, elektra, schoorsteen van de openhaard etc. De boel moet even helemaal fris wit geverfd worden, het zwembad moet behoorlijk gepoetst worden en de ploeg moet door de tuin.

Veel mensen vragen aan ons of we er zelf permanent gaan wonen.

Nee is daarop het antwoord, we hebben dit huis als vakantiehuis gekocht. Misschien in de toekomst maar op het moment is daar nog geen sprake van.

Maar vrienden, kennissen, collega’s en familie kunnen het deze zomer wel al voor een zacht prijsje huren.

Langzaam zullen we een aantal dingen willen verbouwen aan het huis, we willen de keuken groter maken, het dak iets hoger, nieuwe badkamers en van de schuur willen we ook 3 slaapkamers maken in de toekomst.

Ook de tuin is een project, als het onkruid eruit is en de stenen uit de grond zijn moeten we dat ook deel voor deel verfraaien met leuke terrasjes en planten perkjes.

Tussen april en juni hebben we dus mensen nodig die willen helpen het huis te moderniseren. Schoonmaken, verven en kleine klusjes kunnen we zelf maar het wordt al moeilijker als je een tuin ontwerp nodig heb, of er moet een bouwtekening gemaakt worden of als er een muurtje gemetseld moet worden of als er wat betegeld moet worden of er moet een deur in gehangen worden of een kozijn geplaatst worden.

Materialen daar zorgen wij voor, maar als er nette mensen zijn die in een leuk huis willen zitten maar daarvoor niet hoeven te betalen met geld maar met kundigheid en vakmanschap dan kunnen we daarover praten, misschien kunnen we iets voor elkaar betekenen.

Maar ook mensen die een website kunnen maken in ruil voor een verblijf kunnen we gebruiken.

We gaan er eerst zelf eens heen in april en daarna kunnen we een schema maken over wat er nog precies gedaan moet worden en wie er na ons in het huis kan verblijven, om te genieten van het huis en om te klussen voor een paar uurtjes per dag. De eerste aanmeldingen zijn al binnen.

Lijkt het jou/jullie wat meldt je dan aan, en zet erbij wat je specialiteit is en wanneer je kan tussen half april en eind juni. Ik weet niet of we wat voor elkaar kunnen betekenen maar we kunnen altijd met elkaar in gesprek gaan, toch?

spaansgeluk@hotmail.com

We hebben een euforisch gevoel, een hevig gevoel van blijdschap, want na maanden er mee bezig geweest te zijn is het eindelijk gelukt om iedereen te overtuigen dat dit huis echt voor ons bestemd is.

Raar hé, je ziet een huis en je weet het gelijk, dit is ons toekomstige huis, natuurlijk hebben we hier goed over nagedacht maar toch is het een enorme stap.

Het is niet zo dat we genoeg geld op de plank hebben liggen om dit allemaal te kunnen bekostigen, we steken flink ons nek uit om dit huis te kunnen kopen.

Maar wie geen risico’s neemt komt ook niet vooruit. Het hoeft ook allemaal niet in één keer perfect, we hebben de tijd om van dit huis ons paleisje te maken.Het hoeft er ook helemaal niet strak en gelikt uit te zien, ik houd juist van autentiek, maar het moet natuurlijk wel allemaal schoon en netjes zijn. Dus de komende tijd zullen we moeten gaan poetsen en verven.

We hebben eind maart begin april een aantal weken vrij genomen om de eerste stappen te zetten. Echt iets verbouwen kunnen we pas gaan doen als ons huis in Nederland verkocht is, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet echt heel veel haast mee. Morgen komen er wel mensen voor de tweede keer kijken, maar het zal toch heel raar voelen als we hier ineens uit moeten. Maar als je A zegt moet je ook B zeggen vind ik..
Lees verder →

We zijn zo blij, de makelaar belde dat hij na veel praten en praten en overtuigen en ook nog wat van zijn provisie heeft afgehaald, de eigenaar heeft kunnen overhalen het bod te accepteren.Fantastisch hé, wat een opluchting, we zijn hier gewoon 5 maanden mee bezig geweest.

Maar nu worden wij toch echt eigenaar van dit prachtige pand in het Spaanse Andalusië. De cava ging open en we proosten met elkaar op de goede afloop.

Maar we zijn toch nog wel een beetje voorzichtig want er moet nog 1 document door de gemeente worden afgegeven betreft de legale status. Het is in orde volgens Del Prado onze advocaat, maar het stuk moet wel afgegeven worden, ze verwachten dat dit binnen twee weken gebeurd.

We denken eind maart te kunnen passeren.

Nu nog even praten over welke spullen de eigenaar in het huis wil laten staan. Van ons mag hij alles laten staan, behalve natuurlijk zijn persoonlijke spullen, die kan hij ophalen.

Er zit een hoop troep tussen maar ook wel een paar bruikbare spulletjes. Nu hoorden we al dat de eigenaar weer extra geld wil zien, nou dat zijn we niet van plan, het zijn namelijk spullen die al een jaar in het onbewoonde huis staan, dan neemt hij alles maar mee en levert hij het huis maar helemaal leeg op, inclusief de bouwafval troep uit de schuren.

Wij dachten hij geen extra werk van het leeg halen, wij misschien nog wat bruikbare spulletjes, maarja als hij het zo niet ziet.

Dus dit wordt ook nog even een puntje, we blijven bezig.

Na veel rekenen, praten met mijn ouders, andere oplossingen bedenken kwamen we tot de conclusie dat we het niet gingen redden om het bedrag bij elkaar te krijgen wat de eigenaar wilde. Dat zou toch echt jammer zijn als het nu niet doorging, we waren er zo dichtbij.

We kwamen er ook ondertussen achter dat ze in Andalusië de overdrachtsbelasting in 2012 ineens verhoogd hadden van 7% naar 8%, daardoor werden de kosten koper ook duurder, maar het hypotheek bedrag is natuurlijk lager wat we krijgen dus dat valt tegen elkaar weg en daardoor hadden we ook niet een extra potje.

Maar als we nu eens ons vakantie geld eerder laten uitbetalen komen we al weer iets verder, maar niet genoeg.

Met lood in onze schoenen hebben toen toch maar ons allerlaatste bod gedaan, x804000 minder dan de eigenaar als laatste tegenbod aangaf.

Weet je wij hebben er alles aan gedaan en als het niet doorgaat dan is het maar zo, dan kan het gewoon niet, dat moeten we gewoon accepteren.

Duimen draaien maar.

Wat we al verwachten kwam uit, de eigenaar ging niet akkoord. Hij wilde eigenlijk helemaal niet zakken, maar de makelaar van Sunset Country Properties had hem verteld dat we echt van goede wil waren maar dat wij ook met ons hoofd tegen de muur lopen omdat de bank ons gewoon niet meer hypotheek geeft.

Nu hij wilde dan wel iets zakken maar niet zoveel als ons bod. Hij deed een tegenbod van x8012500 lager en dit was echt zijn bodem, voor lager dan dit gaat het echt niet weg, zei hij tegen de makelaar.

Jemig wat nu, we moeten maar weer even gaan rekenen.

Vandaag kregen we een domper, het taxatierapport was eindelijk binnen.

Maar helaas door de crisis en de vele huizen die er te koop staan in Spanje, is het huis lager getaxeerd dan het bedrag waarop we gehoopt hadden.

Het is een onafhankelijke partij, deze staat los van de bank, ook al werken ze wel samen met de bank.

Wat betekent dit voor ons, nou dat we het huis niet kunnen betalen helaas, want we krijgen immers maar 70% van de getaxeerde waarde van de woning.

Het enige wat we kunnen gaan doen is een lager bod uitbrengen, ik zag het somber in, dat doet de eigenaar nooit dacht ik, hij is al zoveel gezakt tov zijn eerste vraagprijs.

Maarja wij kunnen niks anders, we hadden dus een bod van x8022.500,- lager uitgebracht, we zien het wel, nee heb je, ja kan je krijgen.

De klok was vannacht verzet dus we konden een uurtje langer slapen. Het ontbijt was in buffetvorm, er lagen placemats op de tafels, her en der verspreid, dus ieder kon zijn eigen plekje kiezen er was niet naast elkaar gedekt. Vandaag hadden we een druk programma. We hadden van te voren via internet een rondleiding gereserveerd bij Gonzales Byass, bij de Bodega Tio Pepe een bekend sherry merk.

Gelukkig waren we op tijd weggegaan want we konden het eerst niet vinden. Het bleek gewoon in het centrum te zijn. Wij hadden de Engelse rondleiding en in treintjes werden we over het terrein vervoerd. Je hebt sherry’s van droog naar zoet.

Van de Amontillado tot de Pedro Ximex

In de bodega worden honderden vaten bewaard, waarin de sherry langzaam rijpt.

Er zijn al vele beroemdheden wezen kijken bij deze bodega, op sommige vaten hebben zij hun handtekening achter gelaten.

De oprichter Manuel Maria Gonzalez Angel, heeft de bodega naar zijn oom vernoemd. Tio (oom) Pepe.

Na de rondleiding konden we een echt glaasje Tio Pepe sherry drinken, gemaakt van de Palomino Fino, en het smaakte ons, samen met wat tapas, prima!

Inmiddels was het al half 3 en hadden we na een korte wandeling door het centrum van Jerez trek in wat te eten gekregen. Ik had een tip gehad van een echt Spaans restaurant, waar ook de lokale bevolking eet, vlak bij het station.

Casa Pepa Het zat er helemaal vol. Er was net nog 1 tafeltje voor ons over. Het eten was bijzonder lekker en erg goedkoop. Voor een klein paella pannetje betaalde je maar € 1.75.

Na het eten reden we naar het dorp Arcos de la Frontera. Dit dorp is in Nederland nu erg bekend vanwege het programma de Spaanse droom die daar wordt opgenomen. Het gaat over een aantal stellen die gaan klussen aan een pand die een B&B moet worden. Elke week valt er een stel af, de uiteindelijke winnaar mag de B&B gaan uitbaten. Wij waren toch nieuwsgierig geworden naar de plek en ook wie er zou winnen uiteindelijk dus wij besloten om te vragen in het dorp waar de plek precies lag en wie er de winnaar was geworden. In Nederland moesten er nog 4 uitzendingen komen voordat dat bekend was.

Het dorpje is best leuk maar de plek vond ik niet echt geweldig, tenminste vanaf de buitenkant. We konden namelijk niet veel zien het was nog gesloten. Dus hoe het er van binnen uit ziet weten we niet. Maar het straatje waarin het lag was vrij smal, je kan er je auto niet kwijt en ik zou daar ook niet met de auto doorheen willen rijden,het heeft een kleine toegangsdeur en lag vrij hoog in het dorp, kuiten trekkende weggetjes. Wij hebben inmiddels al in diverse B&B geslapen en die vond ik allemaal mooier liggen, dus ik vraag me af of het gaat werken. In het begin zullen de mensen er natuurlijk heen gaan omdat het bekend is van Tv maar daarna? Ik weet het niet, ik hoop het voor ze. Ach wie weet als wij er nog eens in de buurt komen gaan we er ook wel eens slapen, om het echt goed te kunnen beoordelen.

El Sueno De website ziet er in ieder geval goed uit. Het oudste gebouw in het dorp is het castillo, een vervallen kasteel, strategisch boven op een heuvel.

Ik was vergeten dat het een uurtje eerder donker zou worden, om 7 uur dus al, en ik wilde nog wel voor het donker weer terug zijn bij de B&B Maravilla Verde (met het enge weggetje), maar dat ging niet op, we moesten het beleven en gelukkig viel het heel erg mee want er stonden wat reflecterende paaltjes langs de afgrond zodat je prima kon zien waar je reed, maar mijn hobby zou het nooit worden. We hebben op de kamer nog wat gelezen die avond en we hebben een flesje Cava gedronken die we eerder al in een supermarkt gekocht hadden. Er was geen koelkast op de kamer en we hebben hem gekoeld in de wasbak. Even lekker relaxen na een drukke dag.

Als je zo’n mooie reis gemaakt hebt met zoveel indrukken moet je het altijd even laten bezinken en de dingen op je laten inwerken.
De maand december stond natuurlijk in het teken van de feestdagen. Wat een mooie drukke tijd betekend, maar dit jaar was die maand voor ons toch heel anders dan anders, want onze dochter woont voor een schooljaar in Amerika en die was er niet bij. Heel raar is dat. Maar zij had het gelukkig prima naar haar zin daar, ze was zelfs met haar gastfamilie een mooie cruise gaan maken naar de Bahama ‘s, St Maarten en St Thomas. De mazzelaar.

We hebben veel nagepraat over onze vakantie, met elkaar maar ook met onze vrienden en familie. Iedereen wilde weten hoe we het ervaren hadden. Hadden we nog steeds de droom om ooit naar Spanje te gaan, of was daar iets in veranderd na de reis.

Ja, de droom was er nog steeds, maar wat ons wel duidelijk is geworden dat het echt heel moeilijk is om van een b&b rond te komen. De meeste eigenaren deden er nog wat bij, of snoepte wat van hun eigen spaargeld af in de moeilijke maanden.

Het is eigenlijk een must om Spaans te spreken voordat je die stap maakt, want de Spanjaarden spreken vrijwel geen Engels en ook al heb je alles op papier goed geregeld in de praktijk loopt het toch altijd anders en moet je weer naar de gemeente, het gasbedrijf, de telefoonmaatschappij, het waterbedrijf, de aannemer etc etc om alles te regelen en te veranderen en dan is het toch wel heel erg handig als je de taal spreekt.

Omdat we in een aantal verschillende b&b geslapen hebben weten nu toch wel een beetje wat we wel willen en beslist niet willen. Ook al hebben we het overal naar ons zin gehad, zowel in een dorpje, als net buiten het dorp. Wat eenvoudiger en wat luxer. De één was wat meer betrokken met de gasten, de ander gaf de gasten wat meer privacy. De één probeerde je echt het Spaanse leven te leren ontdekken en bij de ander was het wat meer zoals in Nederland. De één had wat meer horeca ervaring en de andere klooide maar wat aan.

Maar de mensen waren allemaal aardig en deden vreselijk hun best om het ons naar de zin te maken. De prijzen lagen tussen de 40 en 70 euro per kamer per nacht incl ontbijt voor de periode in het laagseizoen. Dat prijsverschil merkte je vaak ook wel.

Ik vind het wel een groot verschil met een overnachting in een hotel, een goed hotel is keurig, zakelijk en professioneel en je hebt er heel veel privacy.

Bij een b&b zijn de mensen wat persoonlijker, vertellen ook wat meer over hunzelf en zijn gexefnteresseerd in jou als gast. Je kan gezamenlijk eten, wat in een hotel niet zo snel voorkomt.

We hebben een heel goed beeld gekregen van hoe wij het zelf zouden willen. We realiseren ons heel goed dat als we een b&b willen beginnen we er financieel een stuk op achteruit zullen gaan. We hebben nu beide een goede baan wat lekker verdient, maar we halen er niet ons volledige levens geluk uit. Je krijgt niet de garantie dat je dat wel krijgt als je voor jezelf begint, maar je hebt wel de vrijheid om te bepalen hoe jij je leven zelf wilt invullen.

Wat willen wij:
We willen een b&b die maximaal een half uurtje lopen vanaf een klein dorpje ligt. In het dorpje moet wel wat te doen of te zien zijn voor de gasten. Bijvoorbeeld een mooie kerk, een wekelijks marktje, wat winkeltjes, wat eetgelegenheden.

Het vliegveld moet maximaal in een uur te berijden zijn.

De omgeving moet zich lenen om mooie wandeltochten en fietstochten te kunnen maken.

De b&b moet vrijstaand zijn, het volgende huis moet zo ver af liggen dat we volledige privacy hebben.
Er moet een zwembad bij zitten, er moeten genoeg mogelijkheden zijn om schaduwplekken te kunnen creëren. Er moet een vlak stuk grond bij zitten waar we een tennisbaan kunnen maken.

We willen ongeveer 4 tot 6 gasten kamers. Deze ruime kamers moeten allemaal een eigen toilet en douche hebben en een eigen 2 persoons zitje. Er moet een gezamenlijke ruimte komen om te ontbijten en te dineren. Een gezamenlijk relaxruimte met openhaard of gaskachel. Diverse buiten terrassen waar mensen ook in privacy kunnen eten of zitten.

Onze eigen verblijf wat we het liefst gescheiden houden van het gastenverblijf moet bestaan uit een keuken, woonkamer met openhaard en mogelijkheid om computer neer te zetten, 1 tot 3 kleine slaapkamers waar een 2 persoonsbed in past en natuurlijk een eigen badkamer.

Je ziet we hebben een hoop wensen en of zoiets te realiseren is met ons budget is nog maar de vraag. Wat we wel gemerkt hebben, is dat ze bijna allemaal een hypotheek op hun huis hebben, afgesloten op hun Nederlandse inkomen.

Nu maar weer even verder denken over dit alles.

Dat is alweer de laatste dag van onze vakantie. Gelukkig hebben we nog de hele dag om Malaga te verkennen.

We hebben veel tips gehad van Gerard en Anita;
* Dat je moet zorgen dat je je site altijd up to date houd, wat voor Gerard niet zo moeilijk is want hij heeft altijd met computers gewerkt en Anita werkte bij D-Reizen dus die is ook thuis in wat vakantiegangers willen.
* Het is handig om ook een ruimte te maken voor een appartement want er zijn ook gasten die meer privacy willen en een langere tijd willen blijven, zij hadden boven hun huis een appartement gemaakt.
* Kijk of je ook de sleutelbeheerder kan worden van appartementen in de buurt en kijk of je kan samenwerken met andere mensen van andere appartementen of b&b’s als die van jou vol zit, of dat je leuke arrangementen wil aanbieden met verschillende dingen.

We hebben van deze reis veel opgestoken, niet alle vragen zijn beantwoord maar wel heel veel, we laten het allemaal eerst maar even bezinken en gaan het later wel evalueren als we weer thuis zijn.

Malaga, we zijn de Monte Gibralfaro opgereden, daar vandaan heb je een prachtig uitzicht over de stad en de havens.

Castillo de Gribralfaro vind zijn oorsprong bij de Fenicië maar later werd het omgebouwd in zijn huidige vorm door de Arabische Yusuf I.

Helaas was de Alcazaba dicht toen wij er waren, maar vanaf het kasteel kan je daar zo naar toe lopen.

Beneden in de stad liggen de meeste monumenten op loopafstand van het Plaza de Merced.

Het Pablo Picasso museum, Paseo del Pargue, de stierenvechtersarena
(Plaza de Tores) La Malagueta vind je ook op loopafstand.

Na de lunch moesten we toch echt op weg naar Malaga Airport waar we om 8 uur weer terug naar huis vlogen. Helaas aan deze fantastische vakantie is een eind gekomen.

Vandaag dan toch maar een bezoekje wagen aan de stad Torremolinos. Het leek me niks en het was niet echt iets, tenminste niet voor ons. Er staan pal aan het strand hoge torenflats en er zijn heel veel toeristen, zelfs in november dus.
Spanje is zo mooi en daar is het zo toeristisch dat je er het echte Spanje echt niet vind. Maar we wilde er wel een keertje geweest zijn. Op de lange boulevard aan het strand hoorde je alle talen behalve Spaans en je vind er veel toeristen winkeltjes en Hollandse, Duitse en Engelse restaurants.

Gelukkig vonden we de straat achter de boulevard wel een Spaans pleintje met een leuk Spaans restaurant, om daar te kunnen eten moest je wachten aan de bar tot je omgeroepen werd, er werd flink gekletst door die Spanjaarden, ze nemen echt de tijd om lekker lang te lunchen met hun vrienden en familieleden. Wij bestelde gazpacho, gamba piri piri, dorade en inktvisringen veel te veel eigenlijk maar wel lekker.
Daarna weer terug naar Totalan, daar hebben we nog lekker op het terras gelezen in de magazines die daar lagen over Spanje Viva Espana .

S’avonds hoefde we niet meer te eten we zaten nog steeds vol. Op onze kamer stond nog een rode fles wijn als welkomstgeschenk van de eigenaren, die hebben we lekker opgedronken.