De tegels die we besteld hadden waren gearriveerd en mijn vader begon gelijk met het opplakken ervan, mooi hoor, gelijk een warme en Spaanse uitstraling kreeg de keuken.

Ik ging verder aan de trap, ik heb deze wel 3x moeten verven.

Mijn moeder ging verder met de deuren en Gerbranda en Maurien gingen het boktorren kamertje(waar inmiddels allemaal nieuwe balken in zitten) afsteken en Cheyenne ging leren voor haar tentamens van aankomende week.

Het was best fris in huis dus het palletkacheltje stond lekker te branden, gelukkig regende het niet meer en het zonnetje begon lichtelijk te schijnen.

Die avond ging Maurien lekker voor ons koken, wat een verwennerij.

We hebben eerst nog een uurtje geklust en toen maakte de meiden zich op om naar Malaga te gaan, mijn vader bleef heel wijs thuis.

Cheyenne reed in die grote bak daar was ik blij om want ik ben geen held in een vreemde grote auto in een parkeergarage in een grote stad.

Wat een heerlijke stad, je kan er goed shoppen allemaal leuke winkels in de Calle Larios, oa Bershka, Mango, Blanco en de Stradivarius, allemaal hadden we tassen vol, en moe en onder de blaren plofte we neer in een leuk Spaans restaurantje voor de lunch.

Daarna weer shoppen, shoppen en shoppen en na 9 uur waren we weer thuis.

Gerbranda wilde graag koken en we waren inmiddels helemaal gewent aan de Spaanse eettijden want pas om half 12 s’avonds zaten we te eten.

Na een gezamenlijk ontbijt gingen we aan de slag, het was een klusdag vandaag. Graag hadden we buiten geverfd maar jammer genoeg regende het nog steeds, het lijkt wel of ik dit aan trek, steeds als ik samen met mijn ouders ben regent het, dat was in april zo, in september en nu in oktober ook. Vorige week waren de temperaturen nog tussen de 25 en 30 graden en nu was het vochtig en kwam de temperstuur niet hoger dan 15 graden, balen hoor.

Maar gewerkt zal er worden, helaas wat minder leuk werk, het af krabben van de muren en balken van de boven slaapkamer, wat een rot werk.

Inmiddels regende het stug door en op het weiland lag alweer een plas, de bups ging boodschappen doen en ik bleef alleen achter in mijn huisje, tijd om alvast te beginnen aan de stoot borden en de zijkant van de trap, weg met dat rood.

Ik ging die avond koken en het was super gezellig zo met z’n allen. We voelen ons hier al helemaal thuis zei mijn vriendin en haar dochter beaamde dat. Het Spaanse wijntje smaakt in Spanje zelf namelijk nog beter.

Vandaag even een dagje acclimatiseren, ik gaf de dames een toertje over ons land. Het land is bijna helemaal omhekt op één deel na. Ik vertelde over onze plannen en wensen, sommige dingen wil ik snel sommige staan op de planning om binnen 5 jaar uitgevoerd te worden, dat er nog een hoop werk verzet moet worden was wel duidelijk.

Daarna zijn we naar het dorpje Iznajar gereden wat prachtig op de top van een berg ligt aan een stuwmeer. Bij de plaatselijke tegelhandel bestelde ik muur tegeltjes voor in de keuken, toen reden we naar het strandje en keken we naar het meer waar het in de zomer heerlijk vertoeven is, bij het barretje buiten op het terras gingen we een drankje drinken.

Helaas vielen er wat spatjes en we gingen binnen zitten, ik vond het leuk om Gebranda en Maurien wat Spaanse lekkernijen te laten proeven, de tortilla’s vielen erg in de smaak(aardappel taartje).

S’avonds had mijn moeder een heerlijke maaltijd gekookt en omdat het inmiddels flink aan het regenen was hadden we lekker het openhaardje aan gestoken.

Ik ben al zo vaak op vakantie geweest, heb al heel veel gevlogen dat het voor mij heel gewoon geworden is, maar voor mijn vriendin Gebranda en haar dochter Maurien is het helemaal niet zo gewoon om naar het buitenland te gaan, daarom vond ik het ook heel speciaal dat ze vertelde dat ze heel graag een keer mee wilde naar ons Spaanse huis, ze wilde het graag zien en ze wilde ook graag haar steentje bijdragen, echt heel lief en fijn.

Ze gaat eigenlijk het liefst naar haar geboortedorp op Ameland toe en doet niet echt aan verre reizen maar een waarzegster had haar een tijdje geleden verteld dat ze veel zou gaan reizen in haar leven, ze lachte het weg en dacht dat kan helemaal niet want ik houd er niet zo van maar nu blijkt haar zoon een Japanse vriendin te hebben en haar vriendin een Spaans huis dus de voorspelling komt toch nog uit.

De Friese dames stonden sharp om half 12 hier voor de deur en onze goede vriend en buurman Rinus bracht ons graag naar het vliegveld, echt top.

Mijn ouders stonden ons breed lachend op te wachten en het zonnetje scheen nog.

Het huis lag er prachtig bij en mijn ouders hadden onwijs hard gewerkt, oh wauh die keuken wat was die mooi wit geworden, mijn moeder had hem wel drie keer gewit, de wanden, het plafond en de keukenkastje, ook zaten er nieuwe knopjes op, mijn vader had de slaapkamer helemaal betegeld en de bedjes waren netjes opgemaakt voor onze gasten, het leek wel een echte B&B.

Bijna alle deuren waren wit geverfd en het huis was keurig opgeruimd, wat een super ouders.

Gerbranda en Maurien vonden het huis erg mooi en ook heel groot, trots liet ik ze alle kamers zien.

Wel een beetje een doolhof met al die door gangetjes vonden ze maar wel super gezellig.

Die avond gingen we lekker uiteten bij Mejias en Gerbranda die erg houdt van vegetarisch eten was weg van de Berenjenas a la miel (aubergine met honingstroop) een typisch streekgerecht.

Trots lees ik elke keer het verslag van mijn ouders uit Spanje, ze flikken het toch maar zo met z’n tweetjes om ons huis elke dag een stukje mooier te maken.

Ze zijn echt elke dag wel wat klusjes aan het doen, dat hoeft helemaal niet maar ze vinden het leuk om het huis steeds mooier te zien worden.

Mijn vader stuurt regelmatig foto’s van zijn projectje, mijn moeder houdt het geheim, zij wil mijn koppie zien als ik kom dinsdag, ze kijkt er naar uit hoe ik zal reageren.

De architect is ingeschakeld door mijn vader om te kijken of het mogelijk is om van de oude studio wat op ons land staat, één appartement met nog 2 gasten kamers te maken, als het te betalen is willen zij daar een plekje voor hun zelf in laten maken.

Er wordt dus flink doorgewerkt daar in Spanje en de temperaturen zijn nog prima in Villanueva de Tapia, vandaag en morgen wel iets minder maar daarna weer lekker in de 20 graden, zalig!

Ik krijg wel eens de vraag waarom Spanje? Het is niet zo dat ik al van jongs af aan dacht Spanje is het land waar ik later wil gaan wonen. Nee in tegendeel, ik was eigenlijk helemaal niet zo vaak in Spanje geweest, ik ben vaker in mijn leven naar Frankrijk geweest (zeker 20x) en met een paar Franse vakantieliefdes had het zomaar kunnen gebeuren dat ik daar ooit beland was.

Ik vind Frankrijk nog steeds prachtig en het heeft nog steeds mijn liefde, maar er zijn een aantal dingen waardoor ik toch voor Spanje gekozen heb.

Het weer is niet zo mooi als in Zuid Spanje, de huizenprijzen zijn hoger (zeer belangrijk onderdeel van onze keuze) en de mensen komen soms wat arroganter over (chauvinistisch). Ook dachten wij aan de eventuele verhuur van de woning, veel Nederlanders gaan kamperen in Frankrijk dus zullen minder snel je huis huren, ach we weten het niet precies, maar wij dachten er goed aan te doen om voor Spanje te kiezen. Het is ook een gevoel wij voelen ons thuis in Zuid Spanje, het is gemoedelijk en erg mooi met al die olijfbomen om ons heen en we zitten precies in het midden van de prachtige koningssteden. (Cordoba, Granada, Sevilla)

Maar ik moet toegeven toen we onlangs met de auto naar Spanje reden en onderweg in de buurt van Bordeaux/St Emilion bleven slapen voelde ik toch veel van mijn oude Franse liefde boven komen.

Als we ooit nog eens een huis kopen moet het hier zijn grapte ik naar Lesley. Geweldig al die wijngaarden om ons heen en terwijl in Spanje alle huisjes wit zijn zijn ze hier allemaal zalmkleurig, ook erg mooi.

Vroeger op de hotelschool hebben we met drankenkennis heel wat Franse wijnstreken en de verschillende druivensoorten behandeld.

Welke wijn ik lekkerder vind de Franse of de Spaanse kan ik niet zeggen, beide hebben hun eigen charme en is ook heel divers.

De wijnstreek Montilla ligt ongeveer een uur van ons Spaanse huis, deze bodega willen heel graag een keer bezoeken.

Maar ik weet dat als we volgende keer weer met de auto naar Spanje gaan dat we zeker in St Emilion eo zullen overnachten en daar wat wijnkastelen gaan bezoeken.

Toen ik van de week de tv aanzette was er een programma van Ilja Gort op. Toevallig woont hij in een wijnkasteel in de buurt van St Emilion, ooit hadden wij een boek van hem gekocht en nu heeft hij dus ook een tv programma. Ik zocht hem op op internet en hij blijkt ontzettende leuke nieuwsbrieven te schrijven. http://www.slurp.nu/0/index.html

Volgende keer toch ook even bij hem in de buurt snuffelen maar eerst eens een wijntje van hem kopen, La Tulipe of Slurp ze zijn te koop bij de AH. We gaan vanavond bij Rinus en Catrien eten dus ik heb iets leuks om mee te nemen!

En wie heeft er nu geen plezier in om een lekker wijntje open te maken.

Ik eet graag olijven zowel groene als zwarte. Ik bak alles in olijfolie, over mijn sla doe ik olijfolie, heb mijn eigen olijfboom geadopteerd bij Casa Paco in Velez Rubio en nu hebben wij bij ons huis ook onze eigen olijven boomgaard.

Op ons land staan ongeveer 50 olijfbomen, een paar voor het huis maar de meeste achter het huis, prachtige bomen, alleen zijn ze niet goed onderhouden.

De vorige eigenaar heeft er jaren niet naar omgekeken en ook wij zullen er niet veel tijd voor hebben, het is namelijk best wel een klusje.

Ze hebben de zon nodig, gelukkig schijnt deze genoeg in Andalusië, omdat de bomen diepe wortels hebben kunnen ze lang zonder water maar bij heel droog weer hebben ze toch wat water nodig, dat is belangrijk voor de groei, daarom moet er zo nu en dan gesproeid worden, alleen natte voeten is weer niet goed voor de boom, dus de grond moet goed doorlatend zijn.

Regelmatig moeten de oude dode takken gesnoeid worden, dat kan goed in het najaar, het beste is de takken die onderaan de boom staan weg te halen, deze nemen veel voeding van de olijfboom weg. Het is een langzaam groeiende boom maar blijft wel mooi groen in zowel de zomer als de winter.

De oogst van de olijfbomen vind plaats aan het einde van het jaar, er worden netten onder de bomen gelegd en de olijven worden met stokken uit de bomen geslagen daarna worden ze naar een perserij gebracht.

Omdat wij niet niet Spanje wonen is het voor ons een onmogelijke klus om de bomen in top conditie te brengen en te houden.

Wij hebben iemand gevonden die voor ons de bomen en ook de grond eromheen wil verzorgen.

Het is een win win situatie, wij krijgen een mooie boomgaard en de olijvenman mag de opbrengst houden in ruil voor een paar flesjes olijfolie van eigen bodem.

Natuurlijk zal de beste man in het begin veel tijd kwijt zijn met het op orde brengen van de bomen en de grond eromheen, wij moesten daarom wel beloven dat hij het zeker voor een aantal jaar mag doen, geen probleem, wij zijn alleen maar blij.

Zo leren we steeds meer over de olijven, wij hebben ons laten vertellen dat een goede gezonde grote volwassen olijven boom in top conditie wel 100 kilo olijven kan geven en daarmee kan je weer minimaal 10 liter olijfolie maken.

Maar eer het zover is met onze bomen zal wel even duren.

Altijd weer spannend, een nieuw avontuur.

Onze zoon is weer thuis hij heeft een geweldige week gehad in Spanje samen met zijn oma en opa. Kostbaar hoor die momenten, ik vind het heel fijn dat mijn kinderen zo’n sterke band met mijn ouders hebben en dat ze zelfs als ze volwassen zijn graag bij ze zijn. Natuurlijk worden ze tot op het bot verwent door oma en opa, zo ook deze vakantie.

Lekker eitje Jai? Bakje chips Jai? Biertje Jai? Jai ging om de dag maar trimmen en elke dag even zwemmen en natuurlijk ook nog even wat klussen zodat de overtollige kilo’s gelijk verbrand werden.

In Salinas zijn ze gezellig op een groot scherm bij een barretje de wedstrijd Ajax-Real Madrid gaan bekijken en toen de Spanjaarden door hadden dat er een paar Hollanders in the house waren begonnen ze nog harder te schreeuwen bij elk doelpunt.

Ook zijn ze bij het super de luxe hotel Barceló La Bobadilla, wat ongeveer 5 km bij ons vandaag ligt, wezen lunchen, ons is ingefluisterd dat de koning van Spanje daar 1x per jaar verblijft. Het is een klasse hotel en een oase van rust vertelde mijn moeder en het is er zoo mooiii!

Maar een dagje Torremolinos kon mijn moeder ook wel bekoren, maar het viel niet mee om daar te zijn met 2 mannen die niet van winkelen houden, ik ga daar zeker een keer terug want behalve dat je daar leuke restaurantjes hebt heb ik ook een grote shoppingmall ontdekt zei ze, pap mag mij daar wel even droppen, kan hij naar de Bauhaus ofzo.

Ik heb er weer leuke tips bij dankzij mijn ouders, over 3 weken ga ik weer voor een paar dagen met mijn vriendin Gerbranda en haar dochter en mijn dochter naar Spanje dus die shoppingmall zal zeker bezocht worden, ook gaan we wel even een glaasje wijn drinken bij de koning, gezellig!

Om 9 uur vertrokken we uit het hotel, onderweg een vers stokbroodje gekocht en doorrijden maar, nu wilde we ook zo snel mogelijk thuis zijn. Bij Parijs was er alleen wat file en zodoende deden we er ruim 12 uur over om thuis te komen. Rond 9 uur zaten we heerlijk aan de maaltijd die Cheyenne voor ons had klaar gemaakt.

Even bellen met Spanje dat we weer veilig thuis waren gekomen. Mijn moeder vertelde dat zij ook nog een avontuur hadden meegemaakt want net nadat we weg waren was er bij de buren een geiten/schapen vrachtwagen vertrokken en die was vast komen te staan op onze toegangsweg, wat een geluk dat wij net weg waren want deze auto heeft tot half 5 vast gestaan en een trekker heeft hem uiteindelijk los kunnen trekken, zodoende konden mijn ouders die dag nog geen kant op.

De geest van baas Ira was nog in het huis aanwezig grapte mijn zoon want ze hadden alle drie hard gewerkt die dag.

Kijk dat vind ik nu goed om te horen.