Het is behoorlijk hectisch geweest de laatste tijd, dus ik kan wel zeggen dat we echt aan vakantie toe waren, al is het nu maar een weekje, het voelt goed om samen even te genieten van ons huis. Dit keer maar niet gaan klussen besloten we maar gewoon ontspannen.

We waren er vroeg uit want de zwembadtechnicus kwam langs om een nieuwe pomp te installeren, hupakee gelijk weer €300 euro armer. Maarja zonder pomp kan een zwembad echt niet, met een zonnetje erbij is het zwembad zonder pomp binnen een paar dagen namelijk groen.

Ja dat zonnetje was er gelukkig weer, zelfs op dit vroege tijdstip konden we al buiten ontbijten, wat een genot is dat.

De hele dag zijn we op een tuinstoel blijven liggen en ontspannen een boek gaan lezen, af en toe even de voetjes in het water en insmeren omdraaien maar.

Vrijdag zijn we naar de supermarkt gegaan in Archidona om nog wat eten te kopen en om bij het makelaarskantoortje langs te gaan om Marcel te begroeten. Marcel vertelde dat de timmerman zo goed als klaar is en alleen nog wacht op de ventilatieroosters die in de ramen gezet moeten worden. Het heeft even geduurd zeg, soms vraag je je wel eens af of die Spanjaarden wel geld willen verdienen. De opdracht om 6 raampjes te maken is in februari al gegeven.

Ook weten we niet of de olijvenman wel onze bomen wil verzorgen, er valt geld mee te verdienen met de pluk van de olijven alleen die bomen moeten eerst gesnoeid en de grond moet bewerkt worden, daar heeft de beste man waarschijnlijk niet zoveel zin in, hij zegt van wel maar doet vervolgens niks. Lastig hoor soms die manana cultuur. Maar wij blijven lachen want wij hebben maar mooi een prachtig stuk land daar in Spanje. Ook al ziet die tuin er nu niet uit en moet daar nodig wat aan gedaan worden, er zit perspectief in.

We hadden een avondvlucht en kwamen daardoor maandag 20 mei pas om 23 uur aan op de luchthaven van Malaga, mijn ouders stonden ons al met hun bruine koppies op te wachten. Toch best lang hoor om 6 weken je ouders niet te zien. Maar de ontspanning en rust was in hun ogen te zien. “Les en Ira het was zo lekker hier, we hebben zo genoten van jullie huis, we zouden hier nog wel wat langer willen blijven”.

Maar deze week is het onze beurt, morgen nog 1 dagje samen en daarna vliegen mijn ouders naar huis om vervolgens in september weer 2 maanden terug te komen, slecht leven hoor die pensionado’s.

Helaas regende het in Spanje, wat is dit nou, dit hebben we niet besteld.

Ons huis lag er prachtig bij, mijn ouders hadden het keurig onderhouden en het voelde heel goed om weer thuis te zijn in ons tweede huis.

Gelukkig kwam er alweer een klein zonnetje door de volgende dag en we gingen lekker lunchen in het blauwe potten straatje in Iznajar. Zelfs als het zou regenen kan je daar ook nog gezellig binnen zitten.

Die avond hebben we heerlijk een perfect gebakken entrecote gegeten bij Manolo in Sardinas. Gezellig hoor zo met z’n vier, er was weer heel wat te vertellen.

Op woensdag brachten we mijn ouders naar de luchthaven, wij zijn daarna wezen shoppen bij het mega grote winkelcentrum Plaza Major. Wij waren hier nog nooit geweest, wat een winkel walhalla zeg, alle top modewinkels van Spanje vind je hier, het ligt op een steenworp afstand van de luchthaven en van Ikea.

Dit moet Cheyenne de volgende keer zien dacht ik de hele tijd!

Met tassen vol keerden we weer saampjes naar huis. Heerlijk even wat quality time voor ons beide.

Wat heerlijk we hebben een weekje vakantie, natuurlijk gaan we weer even in Spanje kijken hoe het er allemaal bij ligt, we hebben er niet voor niks een tweede huis. We gaan er een relaxt weekje van maken, gewoon helemaal niks moet alles mag weekje.

Ik hoop van harte dat het mooi weer is, mijn neefje en nichtjes hebben in het kerkje, vlakbij ons Spaanse huis, speciaal gebeden daarvoor.

Maar anders gaan we gewoon af en toe een dagje naar de kust want daar is het altijd een paar graadjes warmer.

Wie weet laat ik dan wel in Torremolinos net zo mooi mijn haar in vlechten als de meisjes.

Ik werd vandaag wakker door de twee stemmetjes van mijn kinderen, Mama er staat een lekker moederdag ontbijtje voor je klaar, hoe geweldig is dat. Wat ben ik toch blij en trots op mijn lieve grote kinderen, die de hele tafel vol gezet hadden met lekkere dingetjes.

Mijn moeder zit in Spanje en haar heb ik ook maar even gelijk gebeld, ik ben blij dat ik haar volgende week weer zie als wij ook naar Spanje gaan. Het is heerlijk weer hier vertelde ze, zeker 30 graden. Wat een zalig idee, flink wat zon en de tijd nemen om te relaxen.

Helaas gaat het in Spanje nog niet helemaal zonder problemen, de zwembadpomp doet het ineens niet meer. De timmerman is nog steeds niet geweest en we hebben ook nog steeds niks van de gemeente gehoord over de belastingaanslag. Maarja mijn ouders blijven wel lachen hoor, heerlijk om zulke positievo’s als ouders te hebben. Mart is vandaag jarig en dat hadden ze in Spanje al gevierd maar ze missen wel enorm de kindertjes nu om hun heen, het is toch wel weer stil zonder hen.

Ondanks dat het hier zeker geen 30 graden is was ik gisteren toch op het strand bij mijn vriendin Paulette, die daar een strandhuisje heeft, voor een wine and dine met ongeveer 10 meiden, iedereen had wat lekkers meegenomen en het was onwijs gezellig. 

Vorige week zat ik bij mijn andere vriendin Joyce nog heerlijk op haar dakterras in de zon, het weer is wispelturig hier in Nederland maarja geldt dat niet voor alles in het leven.

Inmiddels zijn er al heel wat mensen wezen kijken bij ons Spaanse huis, maar nog nooit waren ze zo jong.

Het zwembad is nog nooit zo goed gebruikt en een plezier dat ze hebben. De kindertjes van mijn broer en schoonzus vinden het maar wat spannend daar in Spanje. Ze boffen maar, hun ene tante heeft een huis in Denemarken en hun andere tante in Zuid Spanje. In 1 week hebben ze beide huizen bezocht.

Oma en opa vinden het natuurlijk fantastisch dat ze daar zo met z’n zevenen zitten. Af en toe komt er een foto binnen, heerlijk vind ik het om die blije koppies te zien.

Inmiddels zijn mijn ouders alweer bijna 3 weken in Spanje en volgens de verhalen hebben ze het prima naar hun zin. Elke dag doen ze een klusje hier en een klusje daar. Mijn moeder loopt helaas na haar knieoperatie van een maand geleden nog steeds niet goed en kan daardoor minder dan ze zou willen doen, maar ik vind het allemaal fantastisch wat die oudjes van mij presteren. Echt een win win situatie, zij blij dat ze een heerlijke vakantieplek hebben en wij blij dat ze genieten en ook nog wat aan de verfraaiing van onze woning doen.

Mijn tante en oom waren toevallig ook in Andalusië op vakantie en die zijn ook even langs ons huis geweest om het te bewonderen. Natuurlijk is er ook een bezoekje gebracht aan het pittoreske Iznajar wat op een steenworp afstand ligt van ons huis.

Als het goed is komt de timmerman deze week de nieuwe kozijnen plaatsen voor de bovenramen. Dat zou leuk zijn want donderdag komt mijn broer met zijn gezin voor een weekje Spanje en dan is het toch leuk als het er allemaal wat mooier uitziet.

Inmiddels hebben mijn ouders ook geregeld dat er Nederlandse schotel tv is in Spanje. Een Engelse kennis van een kennis, ja zo gaat dat daar.

Zojuist met mijn schoonzusje en zwager besproken dat ze eind juni met een busje vol spullen naar ons toe komen in Zuid Spanje, ik ben samen met haar de route aan het bepalen en onderweg wat leuke b&b’s aan het boeken. Ik ben weer helemaal in mijn element!

Mijn ouders zijn voor een behoorlijke lange tijd vertrokken naar ons huis in Spanje, ik mis ze nu al na 1 week. Maar natuurlijk gun ik ze ook het lekkere weer, de ontspanning en de ontstressing van het hectische leven hier.

Ik wordt regelmatig op de hoogte gebracht van de klusjes die ze doen. Leuk hoor om de foto’s te zien en de verslagjes te lezen. De wintersluier verdwijnt alweer helemaal van het huis af en door de vers geverfde muurtjes ziet het er allemaal een stuk frisser uit.

Helaas loopt het allemaal niet zo soepel op het moment en de altijd positieve ik, laat nu ook mijn koppie wel eens hangen. We hebben namelijk een afwijzing gekregen van de gemeente voor de verbouwing van de schuur. We wilde daar een appartement voor mijn ouders in maken, maar na een half jaar wachten op de vergunning zegt de gemeente ineens dat het niet mag omdat de schuur een agrarische bestemming heeft en geen woonhuis bestemming. Grrr. Het huis staat in de middle of no where waarom doen ze zo moeilijk vraag ik me af.

Ook werden we van de week verblijd met een brief van onze advocaat of we weer geld wilde overmaken voor een ja je leest het goed, derde taxatie van ons huis. De gemeente vindt nog steeds dat we te weinig overdracht belasting hebben betaald en zelfs na 2 aangetoonde taxatie rapporten wijzen ze ons bezwaar af. Ze ruiken geld en willen geld zien.

Mijn hoofd loopt over. Ik wil dat alles weer gewoon normaal verloopt in mijn leven.

Ik ben denk ik aan vakantie toe. Nog een maandje!

Het is weer eens wat anders dan de gym, maar sportief is het wel en je krijgt er ook spierpijn van.

Ik was afgelopen zaterdag samen met mijn dochter te vinden in Breda bij een filiaal van Designtegels. Bij deze loods en showroom vind je prachtige handgemaakte cementtegels. In de volksmond ook wel Portugese tegels genoemd. Nergens in de wereld  behalve Nederland worden deze tegels zo genoemd. Waarschijnlijk omdat ze een mediterraanse uitstraling hebben.

De eigenaar van de zaak vertelde ons dat ze een aantal jaar geleden in Marokko op vakantie waren en verdwaald waren geraakt, toen ze de weg vroegen in een dorpje zagen ze in een klein fabriekje een man met de hand prachtige tegels maken. Ze waren er van onder de indruk en kochten een paar dozen van deze ambachtelijk man. Thuis gekomen reageerden hun vrienden verrukt op hun mooie design tegelvloertje en iedereen wilde ook wel zo’n vloer hebben. Ze besloten toen wat bestellingen te plaatsen en het te laten verschepen, door mond op mond reclame hadden ze zo een bloeiend handeltje. Alleen dat kleine fabriekje kon de bestellingen niet aan (ze maakte steeds meer fouten)en de douane deed ook steeds moeilijker. Daardoor besloten ze op zoek te gaan naar een andere fabriek, en gek genoeg bleken er in Vietnam een aantal van deze bedrijfjes te zitten en daar komen op dit moment dus de “Portugese” tegels vandaan.

Het is handwerk en het vereist echt jarenlange ervaring. Een oude man met ervaring maakt ongeveer 70 tegels per dag. Om die reden zijn de tegels natuurlijk ook erg kostbaar.

Omdat ik vaak op internet aan het speuren ben naar leuke ideeën voor ons Spaanse huis kwam ik op de site van designtegels uit en zag ik dat ze ook een facebook account hadden. Daar stond een oproep op, ze zochten creatieve mensen die voor hun nieuwe doosjes wilde samenstellen van restpartijen tegels.

Patchwork noemen ze dat, het is een bonte verzameling van allemaal verschillende kleuren en motieven. Als beloning voor het samenstellen kreeg je dan 5 m2 tegels mee naar huis.

Dit leek me wel wat, ik wil namelijk in 1 kamertje een andere vloer hebben, het hele huis is met de zelfde tegel en juist in dat ene kamertje wil ik iets aparts hebben, in mijn hoofd noemde ik deze kamer al de Marokkaanse kamer. Het is te klein voor een slaapkamer maar zeer geschikt voor een klein relax theekamertje, er zit namelijk ook een openhaardje in.

Mijn dochter bood spontaan aan om mee te gaan zodat we samen 10 m2 hebben en mijn Marokkaanse droomkamer helemaal betegeld kan gaan worden met deze patchwork mix. Hoe stijlvol zou dat zijn.

Het was een eind rijden naar Breda maar dan heb je ook wel wat, een ontzettend leuk team stond ons op te wachten met koffie en uitleg wat te doen. Geen moeilijk werk wel uiteindelijk zwaar werk, in elk doosje gaan 12 tegels en de dozen staan allemaal verspreid over de grote loods, je loopt dus de hele tijd heen en weer met het doosje op je arm om verschillende patronen bij elkaar te doen, op kleur en op stijl. Ik kan je vertellen dat ik na 5 uur bijna niet meer kon lopen van de pijn in mijn rug. Ouwe doos die ik ben.

Het was enorm leuk om te doen, er waren mensen uit het hele land op afgekomen, wel allemaal creatieve mensen met ook artistieke beroepen en ik was de oudste en ook de enige met een kantoor baan! We kregen een lunch en genoeg te drinken en te snoepen.

Maar de grote beloning was toch wel 20 doosjes met prachtige tegels. Ik kan niet wachten tot ze in ons Marokkaanse kamertje in Spanje komen te liggen!

Lachend kwamen ze gisteren door de schuifdeuren bij Schiphol aanlopen en ze hadden ook een bruine toet. Ik kon zien dat ze het naar hun zin gehad hadden, ze begonnen gelijk honderd uit te vertellen.

Natuurlijk over het wateravontuur, wie verwacht er nu zoiets al voor de zoveelste keer in Zuid Spanje. Wij in ieder geval niet.

Nu maar hopen dat er indruk is gemaakt op de vrouwelijke burgemeester van het dorp door mijn knappe man.

Ze heeft wel de juiste informatie gegeven over de architect, die was inderdaad op vrijdag op het gemeentehuis. Nadat de mannen eerst naar Malaga geweest waren is Lesley aan het eind van de dag die beste man gaan halen en gelukkig wilde hij door de plassen meelopen naar het huis.

Het was best lastig duidelijk maken in het Spaans dat het hier alleen maar ging om een paar aanpassingen en geen hele grote verbouwing en dat het zeker niet de bedoeling is dat mijn ouders hier permanent in gaan wonen, binnenkort laat hij ons weten of we de vergunning krijgen. Wat doen die gasten moeilijk zeg, het heeft alleen al 5 maanden geduurd voordat hij überhaupt kwam kijken.

Zaterdag hadden de mannen weer een klusdag en Lesley was begonnen met het tegelen van slaapkamer nummer 4.

Jai en Mon waren aan het verven begonnen van de bovenkamer en zo heb ik begrepen lag er meer verf op de grond en op hun kleren dan op de balken, ha ha.

Maar toppie hoor mannen boven je macht werken is altijd erg lastig. (O)pa zorgde dat de mannen genoeg te drinken hadden(bier en whiskey) en tussendoor heeft hij ook de noodverlichting nog aangelegd.

Zondag was het de dag van de sport, nee helaas niet door hun zelf maar van onze thuis club Malaga. In het stadium Rosaleda speelde ze tegen Espanol, de tweede club van Barcelona. Ondanks hun gejuich en aanmoediging hebben ze niet gewonnen, maar dat mocht de pret niet drukken, iedere Malaga fan bleef positief en lachen, daar kunnen menige Hollandse voetbalfans nog van leren.

Daarna reden de mannen (incl Rob) naar Torremolinos voor een laars bier buiten op het terras. S’avonds hebben ze weer voor de zoveelste keer bij hun stamkroeg Mejias gegeten voor weinig.

Maandag laatste klusdag, de lopende klusjes werden afgemaakt, het zeil werd van het zwembad afgehaald en om een echt vakantiegevoel te hebben werden de borstkassen ontbloot! Samen met een drankje erbij werd uitgepuft van de zware week!!!

De mannen hebben genoten en misschien kan ik ze nog wel een keertje voor een weekje inhuren?

Hoe krijg je een paar kerels voor je aan het werk in je Spaanse huis? Eigenlijk niet zo moeilijk, bier en voetbal.

Dinsdagmiddag vlogen mijn man, mijn zoon, mijn vader en mijn broer naar Malaga, op naar Hacienda la Suerte.

Onze vriend Rob stond ze al op te wachten, helaas niet met onze eigen auto, want omdat het wederom geplensd had lag onze toegangsweg weer onder water en kon de auto niet van het pad af.

Met de koffers op hun nek moesten ze door het water lopen in het donker naar ons huis toe, wat een toestand weer. Het is echt niet leuk meer.

Gelukkig is het nu wel weer droog en konden de mannen woensdag buiten aan de klus! De mokers en ander zwaar geschut moest eraan te pas komen want het foeilelijke muurtje bij de ingang werd gesloopt. Het puin werd direct verplaatst achter de studio waar in de toekomst een betonnen laag overheen komt voor het terras.

Die avond gingen de mannen na gedane arbeid voetbal kijken in de kroeg lekker aan de bier en tapas, wat wil een man nog meer.

Vandaag is Lesley samen met Marcel, makelaar van Sunset country properties (die altijd voor ons klaar staat), naar de gemeente gegaan om te praten over onze problemen met de toegangsweg, ze werden te woord gestaan door de burgemeester(es) van het dorp.

Ze begrijp ons probleem maar op het moment zijn er geen machines beschikbaar en is er ook geen geld. Het gaat slechts om 2 huizen die niet bereikbaar zijn en daardoor heeft het voor hen geen prioriteit. Ik snap het wel, maar voor ons is het wel een probleem. Wij hebben geen tractor zoals onze buurman om even door de modderpoule te rijden.

Over een half jaar is er misschien meer ruimte in het budget en dan moeten we maar weer eens langs komen. Ook vroegen de mannen wanneer ze de architect konden verwachten om de vergunning te verlenen voor de studio waar mijn ouders hun eigen appartementje in willen maken. Ik had namelijk weken geleden afgesproken dat deze beste man vandaag langs zou komen. Nu bleek dat hij er helemaal niet was en morgen moet Lesley hem maar komen halen. Ben benieuwd of hij hem zo gek krijgt om met rubberlaarzen door de plassen te lopen om bij ons huis te komen.

Door de andere mannen werd verder buiten hard gewerkt, ze hebben veel troep: prikkeldraad, lege blikken etc etc van het land afgehaald. Daarna uitpuffen in het kleine zonnetje.

Morgen hebben ze een rustdag en gaan ze Malaga stad in. De temperatuur zal daar nog een paar graadjes hoger liggen, dan kunnen ze lekker genieten en ontspannen op een leuk terras.

Ik denk dat ze ook vast nog even langs de Bauhaus gaan, want zaterdag is er weer een klusdag.

Ik hoop dat het water snel zakt zodat ze optimaal kunnen genieten van hun mannen weekje!