Vandaag verder aan het kamertje boven. Behang op de muur geplakt, prachtig het lijkt wel een tapijt.  Tekst stickers op de muur gewreven en nu nog een bed en deze kamer is ook helemaal klaar.

Eigenlijk hadden we vandaag naar Malaga gemoeten voor de itv keuring (apk) van onze auto, maar deze hebben we helaas moeten afzeggen omdat die stomme rot auto nog steeds niet terug is. De onderdelen moeten helemaal uit Italië komen. We willen wat doen, even eruit gewoon, grrr.

Dan maar weer wat klusjes. Alle mee gebrachte schilderijtjes hangen inmiddels en alle prulletjes staan op de juiste plek.

We hebben ook een muziek hoekje gecreëerd, het is immers het huis van de muzikant, tenminste zo noemt de plaatselijke bevolking het huis. De oude eigenaar Simon, speelde diverse instrumenten en had in de schuur zelfs een ware geluidsstudio waar ook cd’s zijn opgenomen. In die studio had hij wat oude instrumenten laten staan en daar hebben we een mooi plekje voor gevonden, naast de oude schilderijen die ook nog in het huis stonden.

Het leven op het platteland is zo fijn, je zit er echt midden in de natuur, gek zijn wij van de hagedissen en gekko’s, af en toe lukt het ook om er eentje te pakken te krijgen, maar meestal niet want ze klimmen razend snel tegen de muur op.

Begin februari had ik al van mijn collega’s een mooie kruising gekko/hagedis voor aan de muur gehad, past precies in dit Andalusische huis.

Dit keer maar weer eens op tijd het bed uit. Het zwembad moest schoongemaakt worden. Best een klus hoor, eerst alle kleine insectjes eruit met een net en daarna ga je het zwembad stofzuigen en daarna controleer je de ph en het chloor gehalte en dan vul je het water bij wat elke dag een beetje verdampt door de zon.

Rondom het zwembad veeg je aan en dweil je dan, je bent er samen wel even zoet mee. Daarna kan je weer een lekkere duik nemen.

Vandaag even wat onkruidjes uit de tuin gehaald en wat kleine schoonmaak klusjes rondom het huis uitgevoerd.

Genoten van de vele hopjes en koekoeks die je hoort en gewoon even ontspannen vandaag. Nog steeds geen auto terug balen hoor.

Vandaag hadden we weer lang uitgeslapen, we waren een beetje lui, nou ja wat geeft het het is tenslotte vakantie. We genieten van ons prachtige uitzicht, er staan een paar paardjes in de wei voor ons huis, leuk om te zien hoe die af en toe voorbij galopperen.

De druiven die boven ons hoofd groeien zie je met de dag groter worden.

De balken zijn inmiddels allemaal wit geverfd gelukkig en daar ben ik blij mee want ik wil dit kamertje gewoon klaar hebben, onze dochter komt in september en zij kan dan in deze kamer slapen, toen ze voor het eerst in het huis kwam zei ze gelijk, deze kamer is het mooist deze wil ik hebben.

Lesley is verder gegaan met nog een stukje mozaieken, dit is nu ook klaar.

Ik had zelf vandaag tijd om even in mijn leerboek te gaan bladeren, wft hypotheken, wat een disipline he.

Weer had Les s’avonds voor me gekookt, wat een verwennerij!

We hadden vandaag lang uitgeslapen, is ook wel eens lekker. Daarna is mijn creatieve man de plavuizen in stukjes gaan hakken om zo een trappetje te kunnen mozaieken. Erg mooi geworden, helemaal in de style van onze woning.

ik ben verder gegaan met de balken te witten, inmiddels was ik deze klus behoorlijk zat aan het worden, het is lastig zo boven je hoofd te werken. Daarna moet er nog een keer gelatext worden tussen de balken en klaar is het verfwerk.

Het buitenmuurtje heb ik inmiddels ook af en dat is een echte Spaanse schoonheid geworden zo met die dakpannetjes.

Wat ben ik toch blij met een man die de hotelschool gedaan heeft want s’avonds had hij weer een heerlijke maaltijd voor mij gekookt.

Net als vorig jaar vierden we Lesley zijn verjaardag in ons Spaanse huis. Alleen vorig jaar waren de kinderen erbij en nu waren we met z’n twee, je mist die rakkers dan toch wel hoor. Maarja dit zal wel ons voorland zijn, zolang zal het niet duren voordat ze hun eigen weg gaan.

Ik had Lesley verwent met een lekker ontbijtje, als cadeau had ik een verrekijker gekocht en een goede fles Rioja.

Nu zijn we beide weer even oud en we hebben alles, een kind( zelfs 2), een huis(zelfs 2) en elkaar( laten we dat maar gewoon bij 1 houden).

Elke dag doen we wat kleine klusjes om ons paleisje zo mooi mogelijk te laten worden. We begonnen vandaag met de romantische bovenkamer te decoreren.

Maar omdat het toch een feestdag is besloten we na een uurtje of twee, te gaan relaxen bij het zwembad, lekker met een flesje cava erbij en we nemen gewoon een duik als het te warm wordt.

Rob en Ibolja kwamen nog een bus verf brengen zodat we toch morgen verder kunnen met de balken, zonder auto was het ons niet gelukt omdat te kopen. Wat wel zonder auto lukte was s avonds lopen naar restaurant La Paloma, wat ongeveer 3 km van ons huis afligt. Heen was prima te doen, een prachtige route, alleen heb je geen echte wandelpaden dus terug was best wel een beetje spannend, zo met zaklantaarns langs de weg lopen.

Thuis gekomen waren we zo moe en we hadden ons buikje zo vol gegeten met die heerlijkheden van het Spaanse/Italiaanse restaurant dat we direct ons bedje indoken.

We kregen een telefoontje van de automonteur, de auto zou voorlopig nog niet klaar zijn, balen hoor, je hebt hier namelijk beslist een auto nodig. Hadden we nu maar in de bus ook fietsen uit Nederland ingeladen zeiden we achteraf tegen elkaar.

Toen de timmerman om 10 uur kwam bedacht ik iets geniaals, als hij tussen de middag naar hiuis rijdt kunnen we misschien meerijden om boodschappen te doen in Archidona. Zo gezegd zo gedaan, gelukkig weer voldoende eten, water en heel belangrijk wijn in huis.

We zitten nu een aantal dagen vast aan huis, maarja niks aan te doen, er is hier genoeg te doen, dus dat komt goed uit.

Bij de chinees hadden we gordijnrails gekocht en voor maar €25 prachtige gouden gordijnen, deze heeft Lesley opgehangen, samen met het rolgordijntje wat we uit NL hadden meegenomen.

Ik was begonnen met het verven van het buitenmuurtje.Daarna heb ik nog een randje van sjablonen om de spiegel gezet. Zo dit kamertje is nu ook klaar. Heel trots waren we op het mooie resultaat.

Die avond had Lesley heerlijk voor me gekookt, zalm, die dag gekocht bij de Mercadona.

Ik meende te herinneren dat er op woensdag markt was in Rutte en omdat ze daar van die lekkere olijven hebben wilde ik daar naar toe.

Echter toen we bij de tweede brug in Iznajar aankwamen bleek deze voor 4 dagen afgesloten te zijn. Geen idee hoe we moesten rijden, er stond wel een bordje met omleiding maar bij een spitsing stond er niks meer, dan maar gokken. Na een tijdje over kronkelweggetjes gereden te zijn toch maar de tomtom aangedaan en deze stuurde ons terug. Zullen we dan toch de verkeerde afslag gepakt hebben? Echter bij de spitsing aangekomen wilde hij ons weer naar de brug sturen, dat moest ook maar niet, dan maar de andere afslag. Maar deze weg ging over van asfalt naar beton naar een zandweg. Het was een prachtige route met geweldig uitzicht maar ik had het helemaal gehad en had geen zin meer in de markt. Wat gebeurde er toen, de auto begon ineens te roken en te stinken, dit is niet goed dachten we. We besloten om maar even te stoppen en de motor te laten afkoelen. Helaas hielp dat voor geen meter, balen dat die stomme brug dicht was want net aan de overkant was een garage. We hebben toen onze steun en toeverlaat Marcel de makelaar maar gebeld. Hij heeft voor ons de garage gebeld en gevraagd of ze via een omweg toch naar ons toe konden rijden om te kijken wat er aan de hand was. Na ongeveer een half uurtje wachten kwam de automonteur. Hij dacht dat er iets mis was met de remblokken, maar we konden best nog wel een stukje rijden nu de auto al een tijdje stil had gestaan. We moesten hem maar volgen, ineens sloegen we af naar een weggetje door de olijfboomgaarden dit was een behoorlijke alternatieve route zo over een grindweggetje waar geen plaats was voor tegenliggers, ik keek naar de afgrond en hoopte maar dat de remmen het nog even zouden volhouden. Wat een avontuur weer.

Bij de garage aangekomen maakte we met handen en voeten duidelijk dat het ook wel belangrijk was om de auto een kleine beurt te laten geven, alles moest maar even nagekeken worden. Hij zou ons de volgende dag bellen om te vertellen wat er nu precies aan de hand was en om ons te laten weten wanneer hij gerepareerd zou zijn. Toen belde we onze andere steun en toe verlaat Rob op om ons op te halen en naar ons huis te laten brengen. Maar voordat we opgehaald werden hebben we nog een drankje met wat tapas gedaan in een klein plaatselijk barretje. Toen de rekening kwam hadden we een geluksmomentje van de dag, gelukkig toch iets positiefs vandaag.

We waren al vroeg op omdat we dachten dat de timmerman om 8 uur op de stoep zou staan, maar hij kwam pas om 10 uur. Geeft niks best leuk om vroeg in de morgen de zwaluwtjes uit ons zwembad te zien drinken.

Ik ging verder aan het verven van de balken, ik ben net zo’n klieder kont als mijn zoon en mijn broer merkte ik al, alles zat onder, de vloer maar ook mijn kleding haar en huid, gelukkig kwam er ook wel wat op de balken terecht.

Lesley had nog een paar kleine klusjes gedaan en ging toen heerlijk verder lezen om te ontspannen, ik had die rust nog niet, ik ben toen maar voor de afwisseling in onze slaapkamer een randje gaan sjablonen.

In de middag kwamen er wat werklui om te praten over de klusjes die nog gedaan moeten worden. De slaapkamers boven moeten nog een nieuw vloertje hebben, met gewapend beton moet dat gebeuren, dit kunnen we niet zelf doen. Ook gelijk gevraagd of ze iemand wisten voor de tuin en daar hebben ze wel wat ideeën voor.

Voor een habbekrats hebben we s’avonds weer bij Manolo gegeten, wat toch wel ons favo restaurantje aan het worden is.

Na het ontbijt gingen Les en Hidde nog even naar het tuincentrum om een paar olijfbomen te scoren. De bus was immers leeg en het thuisfront had laten weten, dan wel voor de grap, dat er wel een paar olijfbomen mee genomen konden worden. Nou dat lieten Mar en Hidde natuurlijk niet zomaar zeggen, die olijfbomen zullen er komen. Voor minder dan 10 euro werden de olijfbomen gekocht, geen geld, de olijfjes zaten er al aan. Leuk hoor!

Helaas was het nu tijd om afscheid te nemen, wat waren deze dagen snel gegaan zeg. Hun volgende stop was in de provincie Madrid en daarna Bordeaux en dan midden Frankrijk en dan waren ze weer thuis.

Na flink zwaaien en enorm bedanken dat ze met hun busje vol zo naar ons toe zijn gereden, maarliefst 2300 km.

Nu zijn we voor 2 weken saampjes en daar gaan we ook zeker van genieten.

Ze waren nog niet weg of de timmerman arriveerde, hij ging 6 raampjes plaatsen, de oude raampjes waren verrot en enkelzijdig glas, nu komen er prachtige nieuwe kozijnen met ramen met dubbelglas en luikjes en roostertjes voor in de plaats, weer een goede verbetering van ons huis.

Later op de dag zijn we door de tuin gelopen met pen en papier en hebben we een schets gemaakt en bedacht hoe we onze tuin graag zouden willen hebben, daarna hebben we een stappenplan gemaakt, wat eerst en hoe te realiseren, wat kunnen we zelf en wat moeten we door wie laten doen. Ook hebben we doorgesproken wat we deze vakantie zelf van plan zijn om te doen. Goed om dit allemaal samen te doen dit geeft mij even wat meer rust.

Lesley is toen een paar tafeltjes gaan beitsen en wat schilderijen gaan ophangen en ik ben verder gegaan aan het dicht kitten met acrylraat van de boven balken zodat ik ze daarna kan lakken. Natuurlijk hebben we ook even de tijd genomen om te lezen en te relaxen. De dag vloog voorbij.

Als mijn zus hier is zei Lesley wil ik ze beslist het Alhambra laten zien, dat is gewoon een must als je in Zuid Spanje verblijft. Dus daarom had ik al enige tijd van te voren kaartjes via internet besteld.

En nu maar hopen dat ze het ook zo mooi vinden als wij. Maar eerst hebben we die zondag even rustig aan gedaan, nou ja rustig, de mannen wilden persee de tafel en de bijbehorende bank eerst in elkaar zetten.

We vertrokken rond 3 uur naar Granada en besloten de auto pal bij het Alhambra te zetten, de keren ervoor hadden we de auto in de stad gezet maar dan moest je zeker 20 minuten nog een hele klim naar boven maken, daar hadden we geen zin in zeker niet omdat het erg warm was deze dag.

Ondanks dat we gereserveerd hadden via internet duurde het toch nog even voordat we de kaartjes hadden, we moesten dan ook stevig doorlopen om op tijd voor het paleis te staan. Als je te laat bent kom je er echt niet in, we zagen een rij staan en vroegen achteraan voor hoe laat zij het kaartje hadden, dat was een half uurtje later dan wij, daarom liepen we naar voren en vroegen het nogmaals, gelukkig zij hadden dezelfde tijd. Wel kregen we gelijk met een paar Hollanders woorden, waarom wij voordrongen en niet op onze beurt konden wachten. Ik vertelde dat we laat waren en bang waren dat we er niet meer in kwamen als we in de rij stonden van een later tijdstip. Omdat er maar per tijdstip een beperkt aantal mensen naar binnen kunnen is het geen voordringen, maarja ze bleven mopperen.

Gelukkig vonden Marja en Hidde het Alhambra echt prachtig en schitterend gemaakt, ongelovelijk hoe mensen dit geduld vroeger hadden om een kamer zo kunstig te versieren.

In het paleis  zelf zijn we ongeveer een uurtje gebleven, verder hebben we de tuinen nog bekeken, ondanks het late tijdstip was het nog erg warm en snakte we naar een terrasje. Daarom pakte we de auto en reden we naar de stad, maar als je wilt kan je wel uren nog verblijven in het Alhmabra, zoveel is er nog te zien.

De parkeergarage San Augustin is het dichtst bij het centrum, geen grote plekken maar wel te doen. Zo als gebruikelijk kregen we op het terras bij een drankje een gratis tapas, dat blijft leuk en een verrasing wat je krijgt.

Daarna zijn we nog een stukje door de stad gelopen, het nieuwe gedeelte met de mode winkels en door het straatje met de Marokaanse spulletjes en de theebarretjes.

Nog steeds was het warm en daarom besloten we niet omhoog te lopen naar het uitkijkpunt St Nicolas maar om weer een terrasje te pakken.

We waren pas thuis toen het donker was en we namen nog een wijntje in de tuin. Bekaf waren we allemaal. Marja vertelde dat ze nog helemaal geen zin had om naar huis te gaan, ondanks dat ze nog een aantal leuke b& b’s in het vooruitzicht had, beviel het haar prima bij ons.

We praten nog even door over ons huis en ze vertelde dat ze vonden dat we al veel gedaan hadden, er moet best nog wel wat gebeuren maar het is te overzien. Ik vertelde mijn zorg over de tuin en dat ik het moeilijk vond dat te overzien en voor ik het wist zat ik dikke tranen te huilen. Het is echt heel leuk hoor zo’n Spaans avontuur maar ook erg vermoeiend. Ik ben soms zo druk in mijn hoofd dat ik echt moet leren dat alles stap voor stap moet gaan. Ik wil graag het overzicht en de controle houden. Marja en Hidde raden ons aan om morgen saampjes gewoon een stappenplan te gaan maken en een tuinschets. Dat gaan we doen, traantjes gedroogd de wijn terug in de koelkast en lekker slapen gaan, het was gewoon een vermoeiende dag.