We zullen Spanje weer een aantal maanden moeten missen, maar ook zullen we deze b&b gaan missen, we hadden hier best nog een aantal daagjes willen blijven. Dus wanneer we in de buurt zijn, ga ik hier zeker weer een keer terug. Al is het alleen maar om te zien wat ze er verder nog aan verfraaid hebben aan hun cortijo, en om eens in een andere kamer te slapen. Wij sliepen dit keer in de India kamer, een zeer stijlvolle kamer met veel leuke accessoires. Speciaal voor ons waren Gé en Susan een uurtje eerder opgestaan, erg aardig!

We zijn binnendoor naar Eijca geredenen daar de A4 gepakt naar Sevilla. Opeens was er uit het niks een file, ik dacht eerst dat er een ongeluk was gebeurd want er stonden allemaal politieauto’s op en langs de weg. Wij werden eruit gepikt en moesten naar de kant gaan. Er werd naar onze paspoorten gevraagd door agenten met grote geweren, we moesten onze achter klep open maken en daar werd de boel onderzocht. Best eng eigenlijk, geen idee wat er aan de hand was maar na ongeveer 10 minuten mochten we weer doorrijden. Gelukkig maar want zag het al helemaal voor me dat we ons vliegtuig zouden missen. Bij de airport aangekomen konden we eerst de afleverplek van de autoverhuur niet vinden, dat stond echt nergens aangegeven.  Het bleek dat we niet het bordje salida moesten volgen maar P1, de auto moesten we gewoon ergens neer zetten bij Augricrown en de sleutel binnen afgeven, buiten was er geen mannetje te ontdekken.  Apart, het is dus overal elke keer weer anders. Binnen met de lift weer naar boven en toen stonden we in de vertrekhal. Op schiphol werden we door mijn ouders opgehaald in hun nieuwe bollide. De bmw was immers gesneuveld in Frankrijk zie eerder bericht. De vakantie zat er nu echt op helaas.

Deze b&b blijft je verbazen, als je een deur open trekt, is er weer een nieuwe ruimte om te ontdekken, er is een receptie, een winkeltje, een gezamelijke binnenruimte, een bar, 2 keukens, een grote hal  en de eetkamer natuurlijk. Het onbijt was in buffetvorm, het weer was prima dus we hebben lekker buiten gegeten.

Daarna hebben we buiten wat rondgelopen samen met hun lieve hond Sam. Gé en Susan hebben na veel zoeken deze Cortijo gevonden, eerst wilde ze in een ander gebied gaan wonen, maar elke keer vonden ze iets wat net niet naar hun zin was. Hun verhaal, hoe het allemaal zo gekomen is, staat uitgebreid beschreven op hun site, erg leuk om te lezen. Ze hebben 5 hectare eigen grond en zijn nu bezig delen van hun tuin wat te verfraaien.

Na het onbijt zijn we binnendoor naar het plaatsje La Rambla gereden. Als je wilt zien hoe ceramiek gemaakt wordt moet je daar zijn, bijna het hele dorp houd zich daar mee bezig. We hebben veel mooie dingen gezien maar helaas kan je die niet allemaal meenemen in het vliegtuig, als we ooit in Spanje gaan wonen, ga ik hier mijn eigen servies laten maken. We hebben dit keer alleen een waterkan en een schaaltje gekocht.

Na nog wat gedronken te hebben op een terasje zijn we naar Cordoba gereden. De auto hebben bij een groot winkel centrum gezet. Bij de Eroski supermarkt kan je gratis parkeren. In het winkelcentrum heb ik nog 2 Spaanse cd’s gekocht om het Spanje gevoel een beetje vast te houden voor als we weer thuis zijn. Daarna zijn we in 20 minuten langs de waterkant naar het centrum gelopen naar de kathedraal Mezquita.

De Mezquita is een uniek monument, het is gebouwd in de 8e eeuw als moskee maar in de 13e eeuw heeft het christendom er een kathadraal van gemaakt, gewijd aan Maria. In de loop van de eeuwen hebben er verschillende verbouwingen plaats gevonden, maar zowel de moorse als christelijke invloeden zijn duidelijk zichtbaar gebleven. De kathedraal en het historische centrum van de stad Cordoba staan sinds 1984 op de wereld erfgoedlijst van Unesco. De 860 zuilen en de fraaie koepels zijn een belangrijk kenmerk van de kathedraal. Je blijft foto’s maken, er is zoveel moois binnen in de kathedraal te zien. Na ongeveer 1.5 uur hier binnen geweest te zijn, hebben we buiten voor de kathedraal ons zelf gekochte tortilla en stokbrood met kalkoen opgegeten. Daarna zijn we wat wezen rond lopen in de binnenstad. In de binnenstad vind je veel kleine straatjes met toersisten winkeltjes.

Het is de joodse wijk maar als je Marokkaanse wijk zegt geloof ik het ook want er worden veel marokaanse spulletjes verkocht.

Cordoba is de derde stad van Andalusie en de warmste stad van europa, de temperatuur stijgt maandenlang boven de 35 graden uit.

We kwamen op een gegeven moment uit bij het Alcazar de los Reyes.  Dit koninklijk gotische kasteel was van oorsprong bedoeld voor koning Alfonso XI.  Het was in dit kasteel dat Columbus in 1485 zijn plannen besprak met koning Ferdinand en koningin Isabelle over zijn grote reis naar Indië. Je vindt hier een fraai uitzicht over de mooie tuinen en de prachtige stad. 

We zijn toen in een uurtje weer terug gereden naar Puente Genil waar we na een frisse douche onze laatste avond van dit jaar in Spanje gingen beleven.

We hadden wederom een heerlijk maaltijd, dit keer aten we wel buiten, zalig om 9 uur s’avonds, zonder jas nog wel, dit zullen we echt gaan missen. We begonnen met een voorgerecht van verschillende soorten vis met soja saus en als hoofdgerecht kip en lamskoteleten van de barbeque, sla met gekookte wortels en toe merenge ijs. Omdat het onze laatste avond was en ook die van de andere gasten trakeerde Gé ons in zijn eigen bar op een lekker glas anisette met ijs. Het was erg gezellig! Rond 12 uur gingen we naar bed.

Toen we beneden kwamen stond het onbijt klaar. Een grote schaal, waar we melk of yogurt in konden doen samen met cereals, een vers glaasje jus en koffie en thee. Mark vroeg ons of dit goed was, want hij wist eigenlijk niet zo goed wat Hollanders als ontbijt zouden eten. Wij vertelde dat we normaal brood met vlees en kaas(alleen ik dan) aten, maar dat dit ook prima was hoor. Maar hij ging toch nog wat toast voor ons maken met jam. Hij vertelde dat er al uit verschillende landen mensen gelogeerd hadden en dat iedereen weer andere ontbijt gewoontens heeft. Na het onbijt zijn we naar Osuna gereden, een stad met 17000 inwoners. Bij de plaatselijke vvv kregen we een kaartje van het stadje en gingen op weg. We belanden eerst bij een archeologisch museum van spullen die daar allemaal uit de grond gehaald zijn.Het was er niet groot maar best interessant. Daarna liepen we naar de kerk, maar daar konden we niet in omdat die sloot tussen de middag en het zeker 1.5 uur duurden volgens die mevrouw eer we alles gezien hadden. Dan maar niet, we liepen door naar de universiteit die bovenin het dorp ligt met prachtig uitzicht over de omgeving, het gebouw dateerd uit de 16e eeuw, er wordt daar nog steeds gestudeerd. Daarna liepen we terug naar het centrum waar we een menu del dia hebben gegeten,bij een eenvoudig restaurant, voor €8,50 incl 1 drankje, kregen we een heldere gazpacho waarin je zelf uitjes en paprika en kool kon doen en gekookte aardappel met stoofvlees(papas con carne) en toe fruit. Lekker hoor, alleen was het niet echt sfeervol binnen.

Toen gingen we alweer op weg naar onze laatste b&b in Puente Genil. Cortijo Gesusan

Echt geweldig vonden we het daar, wat een mooie cortijo. Van binnen is het werkelijk prachtig, helemaal onze smaak. De eigenaren Gé en Susan kwamen gelijk naar ons toe. Hele aardige brabantse mensen, die de brabantse gezelligheid hadden mee genomen naar Spanje. We hebben echt respect voor ze hoe zij  deze cortijo zo prachtig verbouwd hebben, echt bewonderingswaardig. Gé is timmerman en dat is echt te zien. Hij heeft alle kozijnen, luiken, deuren, keukenkastjes, de tafels, stoelen, bloembakken etc etc zelf gemaakt.

Toen ze de cortijo kochten was deze redelijk vervallen, ze zijn een jaar lang aan het klussen geweest om het  te krijgen zoals het nu is. We kwamen binnen via de receptie, van daaruit  kom je op de binnenplaats, deze was versierd met grote bakken met palmbomen, leuke bankjes en 2 grote eettafels.  We begonnen met een heerlijk wijntje. Er waren op dat moment nog meer gasten dus alle kamers waren bezet. In totaal hebben ze 3 twee persoons suites en 1 zespersoonssuite. Verder hebben ze voor hun beide dochters nog een suite voor als ze op bezoek bij hun ouders in Spanje komen. En zelf hebben ze een hele grote ruimte waar ze een slaap/woonkamer van gaan maken, maar dit is nog niet af, eerst alles voor de gasten hé zei Gé. Ze hebben een prachtig buiten zwembad en nog genoeg plannen om er een echt welness centrum van te maken. We hadden beide gelijk een heel goed gevoel hier, de mensen super aardig en de B&B precies zoals wij het mooi vinden. Net toen wij waren aangekomen kwam er een plaatselijke film ploeg opnamens maken over buitenlanders die iets moois in Spanje waren begonnen, en wij mochten mee spelen als gast, grappig hoor.

Die avond hebben we met z’n allen gegeten in de eetkamer, buiten stond er iets te veel wind.

Susan kan heerlijk koken, vooraf hadden we wat verschillende soorten droge pittige worst, heel dun gesneden met champignons en rucola. Als hoofgerecht stoofvlees, aardappel blokjes, sla en bloemkool, alles geserveerd in mooie schalen en op eigen bordjes die ze in het pottebakkers dorpje La Rambla hebben laten maken. En toe een kaasplankje met kweepeer. Kweepeer is echt een lokaal product, het is een soort dikke jam
die je op de kaas kan smeren. Voor mijn husband een yoghurtje want die lust natuurlijk niks met kaas erin.  Het was een gezellige groep mensen zo bij elkaar.

Voor maar €2,50 pp kon je ontbijten bij de b&b. Na het ontbijt zijn we nog even Ronda ingegaan. We zijn langs de zijkant van het dorp over het geitepaadje naar de Arabische baden gelopen. Tenminste dit was vroeger een badhuis. Nu waren er alleen nog resten daarvan over. In de ruine werd een film vertoont, en daardoor kon je je precies een voorstelling maken van hoe het er vroeger uitgezien moest hebben, erg leuk om te zien. Ondanks dat we in Sevilla al naar een stierenvechtersarena waren geweest, wilde we deze in Ronda ook graag zien, De plaza de Toros is een van de oudste arena’s van Spanje en hier mag je overal kijken.  Dus ook bij de paarden en de stierenverblijven.
Na Ronda zijn we in 30 minuten naar Sentil de Las Bodegas gereden. Dit dorpje is bekend om de woningen die wel lijken geplakt te zijn in de rotsen. Deze rots woningen zijn weer heel anders dan die we gezien hebben vorig jaar in Guadix. Na rond gewandelt te hebben in dit dorpje van ruim 3000 inwoners zijn we wezen lunchen bij Dominquez, op een pleintje.Een heerlijke gazpacho met heel veel knoflook en inktvisringen.
Na de lunch zijn we in een halfuur doorgereden naar Olvera. Een dorp wat zich wederom kenmerkt door op een heuvel gebouwt te zijn, met op het hoogte punt een kerk en een fort. We sliepen daar bij hele aardige engelsen mensen, Maria en Mark Casa Maroc
Zoals de naam het al zegt zagen de kamers er  marokaans uit. Het interieur hadden ze zelf uit Marokko gehaald. Mark zijn zus woont ook in Spanje, vlakbij de boot naar Marokko. Zelf wonen ze hier nu een jaar en na een korte verbouwing zijn ze  sinds 4 maanden open. Ze hebben 2 kinderen van 7 en 4 en hebben gewoon hun boeltje gepakt en zijn vetrokken naar een nieuw leven in Spanje.Ik vind het een stoere stap van ze. Olvera is best een leuk dorp maar persoonlijk zou ik er niet willen wonen, niet in het dorp tenminste. Op de beurs in Nederland hadden we een makelaar gesproken die hun dat huis verkocht had en misschien zouden we daar langs gaan, maar toen we daar langs liepen was het pand dicht en we hadden geen zin om het later weer te proberen. De huizen zijn hier wel goedkoop. Voor onder een ton heb je al een dorpswoning met een aantal slaapkamers.Naast onze kamer lag een gezamelijke woonkamer en een dakteras, we waren hun
enige gasten die dag, dus hadden het rijk alleen. Maria en Mark woonde in de kelder. Ze hebben 4 gasten kamers,1 vier persoons, 2 twee persoons en 1 een persoons. Mark werkt er ook nog bij in de bouw, ze zijn immers net begonnen en de gasten beginnen hun langzaam te vinden. Wij waren hun eerste Nederlandse gasten. We zijn eerst even het dorp ingegaan en hebben een bezoek gebracht aan het fort/Arabisch kasteel. Daar was een heel leuk museum in, alle kastelen uit Andalusie werden er beschreven en het bleek dat wij er toch al bij aardig wat zijn geweest.Na een wandeling door het dorp gingen we terug naar Casa Maroc en hebben we op het dakteras een heerlijke rioja gedronken. Om 9 uur zijn we een restaurant gaan zoeken. Maria had ons een aantal leuke tips gegeven, maar niet alles was open bleek. We kwamen terecht bij Taberna Juanito Gomez Echt een top tapasbarretje. Alle tapas kostte er 2 euro, en de wijn en bier was 1 euro. We hebben zalig gegeten: Grote champignons, stoofvlees in wiskeysaus, langoustines met ham op een stokje, viskoekjes en kroketjes van kip, en de rekening was heerlijk laag.

Het is echt jammer dat de weg naar Maravilla Verde zo slecht is, want de accomodatie is echt geweldig. Ik zou als er geld voor was de weg beter maken, minder losse stenen en minder kuilen dan zou het niet zo eng zijn denk ik. Maarja de eigenaar heeft er zelf geen enkel probleem mee.
Na het ontbijt, we zagen dat er inmiddels weer 4 gasten waren bij gekomen, gingen we op weg naar de witte dorpen. We reden langs Villa Martin naar Zaharra de la Sierra. Al van een afstand zie je dit prachtige dorp liggen.

Het dorp ligt aan een blauw stuwmeer. We besloten het dorp nog niet in te rijden maar door te rijden naar Grazamala omdat we hier in Zahara wilde gaan lunchen s’middags.

Grazamala is een leuk wit dorpje om even doorheen te lopen.  Zoals in vele spaanse dorpjes kan je hier ook een flesje water tappen uit een bron van water uit de bergen.

We reden weer terug naar Zahara, dit dorp is uitgeroepn tot nationaal monument, waar we gingen lunchen bij Al-Lago Een restaurant wat onderin het dorp ligt met een prachtig uitzicht op het meer, echt een schitterend plekje.  Ik had als voorgerecht verschillende koude tapas. Artisjokken, aardappelsalade, olijven, en ansjovis in het zuur en mijn man had kippesoep met mint.

Als hoofdgerecht hadden we Pato(eend) met Pedro Ximenez saus en Forel met salie. Na de lunch reden we door naar Ronda.

Onderweg hebben we genoten van het prachtige landschap.

In Ronda aangekomen hebben we onze auto geparkeerd op de Plaza Ruedo Alameda, een pleintje net buiten de stadsmuren en op 150 meter afstand van onze volgende bestemming.

B&B Boabdil  Deze B&B wordt gerunt door Fleur. Zij woont sinds 3 jaar in Spanje samen met haar man Sam. Ze hebben een zoontje van 7 maanden, een schatje, en ze hebben dit questhouse sinds 2 jaar. Sam runt 2 eigen winkels in Ronda, een internetcafe en een videotheek.  Fleur is erg aardig en ze verteld ons dat we op dat moment de enige gasten zijn. We mogen gebruik maken van de keuken als we willen, deze is speciaal voor de gasten samen met een  woon/eetkamer. In totaal hebben ze  4 kamers, zelf wonen ze iets verderop, er komen veel gasten uit verschillende landen, ook buiten europa. Ronda is echt een leuke stad, veel leuker dan we gedacht hadden. De lokatie is uniek, boven op een rots, het oude gedeelte van de stad ligt gescheiden van de nieuwe stad door een enorme kloof, bekend als El Tajo. De beide delen van de stad zijn verbonden met elkaar door de brug Puente Nuevo gebouwd in 1793. Vanaf de brug hebt je een spectaculair uitzicht over de kloof en de omgeving. Fleur vertelde dat we zeker moesten gaan naar de  Casa del Rey Moro, dit pad leidt naar beneden de kloof in,  de traptrede (la Mina) zijn uitgehakt uit steen. Dat konden we nog net halen voordat het donker werd. Best een pittig stukje zijn we naar beneden gelopen en het uitzicht was groots. We gingen er even bij zitten om te genieten, zo prachtig en een schitterend uitzicht over de brug.
We hebben ook een bezoek gebracht aan een mooie kerk, de Iglesia de la Santa Maria la Mayor. Normaal ben ik niet zo van de kerken, maar hier in Spanje zijn ze allemaal zo mooi, dat je er gewoon naar binnen moet gaan om het allemaal te bekijken.

Inmiddels was het al na 7 uur, dus buiten donker, we zijn over de brug gelopen naar het nieuwe gedeelte van de stad. De brug was prachtig verlicht.

We hebben even lekker gewinkeld, in de vrij moderne winkelstraat van Ronda. Bij een supermarkt hadden we een stokbrood gekocht en bij een typisch spaanse slager 2 soorten ham.

Op onze patio bij de kamer hebben we dat lekker opgegeten samen met een heerlijke fles wijn. Weer een dag voorbij helaas.

Ontbijten in het hotel was vrij duur, we zijn daarom lekker de stad ingelopen. Wederom was het prachtig weer en dat voor eind oktober. We hebben ontbeten in de Calle Mateos Gago bij Bar Giralda. Je kan er zowel lekker ontbijten als lekkere tapas eten. Ik bestelde warme chocomelk, tenminste dat dacht ik, maar ik kreeg warme chocolade saus die ik zo kon oplepelen. Later vertelde iemand me dat ze vaak chocomelk met churros bestellen en dan gaan ze dopen vandaar het zo dik is. Maarja ik dronk(lepelde) het met een gebakken ei en verse sumo de naranja. Na het ontbijt hebben we nog wat door de winkelstraat Velazquez Tetuan gelopen, hebben uitgechecked, €145 voor 2 nachten en hebben een taxi voor €23 naar het vliegveld genomen. Op het vliegveld hadden we onze bestelde huurauto bij augricrown opgehaald. Een peugeot 308, we moesten een volle tank betalen en we hebben een extra banden verzekering genomen, je weet het immers nooit met die Spanjaarden, zie onze aanrijding van vorig jaar. Kosten €200 euro voor 7 dagen.
We zijn direct naar het plaatsje Carmona gereden zo’n 20 min. van het vliegveld.  Carmona is een leuk stadje van ongeveer 26000 inwoners en erg geliefd bij bruidjes, we hebben er wel 4 gezien die dag. Het stadje ligt op een lage heuvel die uitkijkt over de vlakte van de Sierra Morena. Op de grens tussen de oude en nieuwe stad vindt je de Puerto de Sevilla de van oorsprong Moorse toegang en de poort is ten dele romeins. De kerktoren San Pedro is een immitatie van La Giralda. Het parador de Carmona is een luxe hotel gelegen in het historisch gebouw Alcazar del Rey Don Pedro, een moors fort uit de 14e eeuw. Zeker even een bezoekje waard. Op het pleintje Plaza San Fernando hebben we een heerlijke koude aardappelsalade gegeten met een tinto de verano erbij. Deze salade was zo lekker dat ik hem thuis ga proberen na te maken.
Na de lunch zijn we binnendoor in 1.5 uur via Alcala de Quadaira en Utrera naar Puerto Serrano gereden. Onze volgende bestemming konden we bereiken door via een 3 km lang kronkelend, smal zandweggetje naar beneden te rijden, niks voor mij. Maaaaar het lag dan ook wel op een unieke plek. Echt zo’n oude hacienda uit een Zorro film.
Maravilla verde. We werden verwelkomt door de Friezen Klaske en Jan die daar sinds 11 maanden woonden. Ze boden ons wat te drinken aan en we gingen even kletsen.  Het was altijd al Jan zijn droom geweest om ooit in Spanje te wonen, en Klaske die hij 3 jaar geleden ontmoette wilde graag met hem mee. Ze zijn eind 40. Ze hebben 12 hectare grond en heel veel olijfbomen. Misschien dat Jan in de toekomst Aleo vera wil verbouwen.

Op het land staat ook een stierenvechters arena, deze is alleen nooit in gebruik geweest, deze plek was ooit bedoelt als school voor de stierenvechters, maar vandaag de dag is daar weinig animo naar, nu lopen er alleen een aantal kippen in de arena.

De B&B loopt zo goed dat Klaske het er erg druk mee heeft en er niet aan toe komt om Spaanse lessen te volgen. Ze hebben 6 gastenkamers en nog 2 apartementen, ze kunnen max 25 gasten ontvangen, er lopen 4 honden, 4 kippen en 2 paarden. Ze verzorgen hun eigen stroomvoorziening dmv zonnecollectoren en hebben hun water uit eigen bron.  Ze krijgen voornamelijk Nederlanders te logeren en aangezien niet iedereen s’avonds over dat zandweggetje durft eten ze ook vaak mee. Zo wij ook die avond. Er was ook een stel van rond de dertig die mee at. Er was een grote gezamelijke ruimte waar 3 grote eettafels in stonden. Er werd niet gezamelijk gedekt maar wel aan de zelfde tafel met een open plek ertussen. Klaske en Jan aten aan een aparte tafel. Het eten was lekker, brocoli, punt paprika’s(pimonto), aardappelblokjes, lekker gekruide karbonade met knoflook en toe een arozzo con leche(soort rijstepap met kaneel). Later kwam er er nog een stel van eind 40 die bij de openhaard een wijntje ging drinken. Deze B&B is prachtig maar ik zou hem zelf niet willen hebben vanwege de ligging wel vanwege de ruimte en de stijl van een hacienda met binnenplein.

Wat heerlijk, weer op vakantie. Het is dit jaar wel erg luxe geweest met België, Amerika, Frankrijk en nu weer Spanje.
We zijn op de trein gestapt naar Schiphol ,waar we veel te vroeg aankwamen. We waren er 3 uur van te voren en de incheckbalie ging pas 2 uur van te voren open. We zijn eerst maar gaan winkelen, genoeg leuke winkels, Schiphol plaza krijgt er steeds meer bij. Het bleek dat als je met Air Berlin vliegt je in een aparte vertrekhal zit waar geen winkels zijn, dus maar goed dat we dat van te voren gedaan hadden. Onze vlucht ging van Palma de Mallorca (uitstappen en uurtje wachten) naar Sevilla. We hebben een prima service gehad in het vliegtuig met een broodje, een zakje zoutjes en voldoende drinken. Aankomst Sevilla om 23.15, gelukkig kwamen de koffers snel, we namen een taxi en om 24 uur zaten we in onze mooie hotel kamer. Hotel Petit Palace Canalejas

Gelijk naar bed want de volgende morgen wilde we vroeg op staan om zoveel mogelijk van de stad te kunnen zien.

We zaten dan ook al om 9 uur op de fiets. Bij het hotel kan je gratis fietsen lenen, wel wat aan de kleine kant, maar op deze manier konden we ons prima verplaatsten door de stad. Het hotel was vlak bij de winkelstraat, de Calle Velazquez en CalleTetuan, waar bekende grote winkelketens zitten zoals Zara, Mango en zelf een hippe C&A. Op Plaza Nueva hebben we ons drinken opgedronken en onze (Nederlandse) krentenbollen opgegeten. Het weer was werkelijk zalig die dag, zeker 24 graden.

Sevilla is de hoofdstad van Andalusië en de vierde grootste stad van Spanje. Het is de stad van Don Juan, Carmen en van de flamingo. Een stad vol palm en sinaasappel bomen en je vindt er veel mooie gebouwen met zowel Moorse als christelijke invloeden. Sevilla was tussen 711 tot 1248 in handen van de Mohammedanen die hun sporen hebben achtergelaten, waaronder het bekendste monument van de islam La Giralda.

We zijn door de autovrije straat Calle Sierpes gefietst en bij de grootste kathedraal van Europa met de beroemde klokkentoren La Giralda, naar binnen gegaan. Indrukwekkend hoor. Op het plein stonden allemaal koetsjes met paarden te wachten voor een tour door de stad.

Maar dat hadden wij niet nodig, wij hadden immers onze fietsen waar we zelf mee konden toeren. Vervolgens zijn we naar de koninklijke tuinen en paleizen van het Alcazar gegaan. Bij de bouw hebben de  Christelijke leiders zich laten inspireren door de Moren.

De entree prijs is €7,50 pp.

Het was daar prachtig en het deed ons denken aan ons bezoek aan het Alhambra in Granada van vorige jaar, alleen hier hoefde je niet de kaartjes 3 maanden van te voren te reserveren.   

Na dit bezoek zijn we naar de universiteit gefietst, deze ligt midden in de stad en was vroeger een tabaksfabriek, waar de bekende zigeunerin Carmen nog heeft gewerkt. Door haar en de fabriek was de schrijver Georges Bizet geïnspireerd geraakt en schreef toen het succesvolle muziekstuk de opera Carmen. De bouw van de fabriek begon in 1728 en was in 1758 klaar, de bouwstijl is zeer barok, wat in die tijd de mode was, en ontworpen door de Nederlandse architect Sebastiaan van der Bocht. In 1954 is het een universiteit geworden, tot nu toe wordt daar nog steeds gestudeerd.

Na dit bezoek zijn we langs de quadalquivir gefietst (deze bevaarbare rivier loopt tot Cordoba en begint in de provincie Cadiz)  Tot we waren aangekomen bij de stierenvechters arena, Plaza de Toros de la Maestranza, herkenbaar aan de wit met gele barok gevel. Het gebouw dateert uit de tweede helft van de 18e eeuw en er passen wel meer dan 10.000 mensen in, maar je zit wel krap dan hoor, het zijn maar kleine plekjes. Bij  het Plaza de Toros treden nog steeds vele beroemde stierenvechters op. Dat is niet mijn ding, ik vind het erg zielig voor de stieren, maar het is een traditie in Spanje en daarom wilde ik het gebouw wel graag zien en wat horen over de geschiedenis. 

Stierenvechten is een traditie in landen als Spanje, (Zuid-)Frankrijk, Portugal en Latijns Amerika waarbij een gevecht plaatsheeft tussen 1 of meer mannen tegen 1 of meer stieren. In het Spaans zijn verschillende benamingen voorstierenvechten in omloop; tauromaquia, corrida of toreo zijn de meest gebruikte. Een “stierengevecht” verloopt volgens een vast protocol. Uitleg stierenvechten

We kregen een goede Engelse rondleiding in een groep, onder de arena zit een museum.

Rond twee uur zijn we richting Plaza del Salvador gegaan. Op dit plein stond het vol met mensen van 18 tot ongeveer 40 jaar die gezellig met elkaar aan het borrelen waren en olijven aan het eten. Wat heerlijk ook dat Spaanse leven.

Wij hebben net om de hoek bij Restaurant Entre Carceles geluncht, lekkere gamba’s in knoflook met brood erbij en een lekker wijntje. Ons toetje, een ijsje, hebben we gekocht en direct opgegeten op het Plaza del Salvador.

Toen zijn we naar de joodse wijk Santa Cruz gegaan, waar je allemaal schattige straatjes vindt met leuke winkeltjes waar je allemaal souvenirs kan kopen oa tegeltjes, bordjes, tassen, t shirts etc. Er zijn daar ook diverse gezellige tapasbarretjes. Ik heb 3 hele mooie kleine bordjes gekocht met een echt typische andalusisch schilderwerk erop, deze ga ik ophangen in onze keuken.

Op een terras hebben we een glaasje Tio Pepe sherry gedronken, om voor te proeven, aangezien we over een paar dagen op bezoek gaan bij Tio Pepe. Vroeger vonden we droge sherry niet zo lekker, maar wat blijkt, je smaak veranderd in de loop der jaren want nu smaakte het prima. Na deze leuke wijk helemaal doorgelopen te zijn, zijn we naar Plaza de Espana gefietst in het parque Maria Luisa. Dit half maanvormige plein wordt omringd door gebouwen die tot op de dag van vandaag nog steeds door overheids instellingen gebruikt wordt. Onderaan de gebouwen vind je 52 freso’s waarop alle Spaanse provincies zijn afgebeeld in azuelejo’s (typisch Spaanse tegeltjes), midden op het plein staat een fontein en het middenplein wordt door een aantal bruggetjes verbonden met de zijkanten.Ik vind het echt een must om hier naar toe te gaan, het is er erg mooi allemaal.

Daarna zijn we terug gefietst naar de kathedraal la Giralda waar we bij Milagritos  op het terras buiten om 8 uur nog een wijntje hebben gedronken met prachtig uitzicht op de toren en op de achtergrond de maan. Daarna hebben we de fietsen terug gebracht naar het hotel, ons wat opgefrist en om 10 uur zijn we gaan eten in de Calle San Eloy bij La Rueda de Jugopan. Geen bijzonder eten maar wel even gezellig na zo’n vol dagje Sevilla.

Onze zoon is vandaag 20 jaar geworden, waar blijft de tijd. Onze tennisvriend is van plan nog heel lang bij zijn ouders te blijven wonen vertelde hij toen men vroeg wanneer hij op zich zelf gaat wonen nu hij al 20 is. Voor ons Spanje avontuur hebben we nog wel een aantal jaartjes de tijd dus.

Het was een bijzondere dag vandaag mijn oma is namelijk 90 jaar geworden. Voor haar verjaardag hadden we met z’n allen een tuin bank geschonken, die generaties achter elkaar gebruikt kan worden. Hij is geplaatst in de gezamelijke tuin van het huis waar oma woont.  Oma had een zaaltje gehuurd en al haar vrienden en familie uitgenodigd. We hebben een hele gezellig dag gehad. En we hebben een leuke 4 generaties foto kunnen maken. Mijn dochter, mijn moeder mijn oma en ik.