Het was alweer een half jaar geleden dat ik bij ons huis in Spanje was, ik keek er dan ook weer behoorlijk naar uit. Heerlijk om er weer even te zijn, maar echt luieren zal er niet bij zijn. Na de winter moet er altijd weer veel gedaan worden, het zwembadzeil moet er af en het zwembad moet schoon gemaakt worden, het terras rondom het zwembad moet flink geboend worden, de meubeltjes moeten in de olie, de witte muurtjes zijn niet wit meer en moeten weer een likje latex hebben, het onkruid in de tuin moet aangepakt worden. We hebben maar 5 dagen, niet veel maar we proberen een eind te komen.

Dit keer hadden we een auto gehuurd en reden we direct naar de Ikea om een nieuw tuinsetje te kopen. Helaas door het buiten staan de hele zomer en het gebruik van de gasten was dat echt nodig. Daarna door naar de supermarkt om ons eten in te slaan voor de komende dagen.

Het weer was lekker, 17 graden en een zonnetje. Ik begon gelijk met het vegen van het terras en Lesley ging de tuinstoelen in elkaar zetten.

Wat een mooi setje, wat staat dat weer prachtig. Zo blij word ik daarvan! We zijn direct, ondanks dat we aan de bak moeten, weer aan het genieten.

De carnaval gekte heeft zijn hoogtepunt in Februari. Vooral in het zuiden van ons land zijn ze gek op carnavallen, maar in Spanje kunnen ze er ook wat van. Elke stad heeft zijn eigen tradities, vaak met gekostumeerde optochten en praalwagens en veel muziek, het is een gezellige boel. Een plaats die normaal rustig is verandert in een grote feestplek.

Ik had nooit kunnen vermoeden wat er zou gebeuren toen ik een boekingsaanvraag kreeg via de Facebook bij de Hacienda la Suerte pagina van een Spaanse vrouw, zij vertelde dat ze in haar jeugd veel hier geweest was. Ik wist niet precies wat ze met hier bedoelde het huis zelf of het dorp. Normaal verhuren we het eigenlijk niet voor een weekend maar ze bleef toch een beetje aandringen, want het leek haar zo leuk om met haar familie bij ons huis te verblijven, ik dacht ach wat leuk ze heeft schijnbaar mooie herinneringen hier liggen en daar ben ik dan toch gevoelig voor.

Ik stond het dus uiteindelijk toch toe, ze sprak geen Engels maar gelukkig hebben we een Spaanse sleutelbeheerder die voordat ze aankwam even het haardje aan kon steken en haar en haar familie kon verwelkomen.

Ik zag ineens wat foto’s op Facebook voorbij komen. Dat lijkt ons huis wel, het begon maar een paar leuke foto’s van een klein groepje verklede mensen, ik dacht toen oh wat leuk, onze gasten gaan natuurlijk naar het carnaval in het dorp. Toen dacht ik, hé op deze foto staan weer andere mensen en de volgende foto weer andere mensen, met hoeveel mensen zitten ze in godsnaam in ons huis en toen bij de volgende foto schrok mij het apelazarus. Ik zag een groep van wel 50 mensen verkleed poseren op ons terras, wat gebeurd daar? Gaat dat wel goed, hoe tref ik straks het huis aan? Ik kan niet ontkennen dat ik zeer bezorgd was.

Maar gelukkig toen ze de sleutel weer afleverde en onze sleutelbeheerder de controle gedaan had bleken ze het netjes achter gelaten te hebben, ze hadden het geweldig gehad. Oma haar verjaardag werd in ons huis gevierd met al haar kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen, het was een feest om nooit meer te vergeten. Oma vond het geweldig om haar familie zo mooi uitgedost te zien vrolijk en zingend.

Dat vind ik achteraf dan toch wel heel erg schattig en leuk dat de familie en vooral oma zo genoten heeft van het feest in ons huis.

Maar ik ben toch ook wel weer een lesje rijker, ik moet bij de boeking voortaan maar vermelden dat ik dit soort acties wel moet weten en dat ze van te voren goedkeuring moet vragen als er meer mensen dan 12 in het huis verblijven, ook al blijven ze niet allemaal slapen.

Vanwege de privacy van onze gasten heb ik de gezichten onherkenbaar gemaakt.

Achteraf kan ik hier erg om lachen en vind ik het echt wel grappig, hoop maar wel dat ze een zeer goede recensie achterlaten.

Eigenlijk is 3 nachten tekort. Vier had beter geweest, dan hadden we nog een badhuis kunnen bezoeken voor een lekkere massage en in het helende water kunnen zwemmen en misschien hadden we dan nog een operaconcertje of balletvoorstelling kunnen meepakken. Nu deden we het alleen met een bezoek aan het operagebouw, erg prachtig en beroemd om zijn goede akoestiek.

Als we meer tijd hadden hadden we zeker een kaartje gekocht, al is het alleen maar voor de beleving, de achterste rij kaartjes zijn namelijk spotgoedkoop, slechts een paar euro.

We aten nog een apart zoetbroodje, Kürtós kalács, het deeg wordt om een stok gerold en wordt draaiend in een oventje een paar minuten verwarmd, daarna in een zoet mengsel naar keuze gerold, ik had gekozen voor kaneel en Lesley voor vanille, de buitenkant van het ‘broodje’ is hard en de holle binnenkant zacht, het smaakt echt super lekker. Op vele hoeken van de straat zie je een klein hokje staan waar ze deze broodkoek in klaarmaken, je eet het warm en als het koudweer is smaakt dat nog lekkerder en het kost maar €1.

Daarna nog even wat gedronken in een leuk volhangend met papier café, waar je een bak pelpinda’s voor je neus krijgt en de schilletjes op de grond mag gooien en toen zat onze mini vakantie er toch echt op. Met openbaar vervoer gingen we weer terug naar de luchthaven en kwamen na 2 uurtjes vliegen s’avonds weer in Nederland aan en Jairo onze zoon haalde ons op en Cheyenne onze dochter had een heerlijke maaltijd voor ons klaar staan, wat een lieve kids hebben wij ook.

Ik kan echt iedereen, jong en oud, deze superleuke stad Boedapest aanraden voor een leuke boeiende stedentrip!

Vandaag alweer 27 jaar getrouwd, toch bijzonder, nu lekker saampjes in deze prachtige stad, die ons toch wel enorm verrast heeft. Vandaag doen we een wandeling naar de andere kant van de Donau naar Boeda, gisteren hadden we wel 20km gelopen nu maar even wat rustiger aan, heb wat last van mijn rug. Maar ben wel een doorzetter hoor, want nadat we de oudste brug van de stad, de kettingbrug over waren gelopen had ik makkelijk het kabelbaantje kunnen pakken de Budavárheuvel op maar koos toch voor de traptredes naar het Boedapaleis.

Eenmaal boven gekomen keken we weer onze ogen uit, wat een mooie gebouwen bezit deze stad toch. Het paleis, de Matthiaskerk, het vissersbastion allemaal even mooi.

En dan het uitzicht, hiervandaan kijk je prima naar Pest met het prachtige parlementsgebouw.

We daalden weer af naar beneden en daar namen we de tram naar de vrijheidsbrug, bedenk dat er voor 1849 niet één brug was over de Donau nu zijn er meerdere.

Voordat we de brug weer overliepen waren er nog 2 dingen die we wilden bekijken namelijk eerst de grotkerk. Deze grotwoning was eerst van een kluizenaar die met het thermale geneeskrachtige water zieken genas, later werd het een kerk en deze wordt nog steeds gebruikt.

We hebben erover nagedacht om een thermaal bad te bezoeken, maar we besloten om toch niet een hele middag kwijt te zijn met relaxen maar liever om de stad te ontdekken. We wilden echter wel even een kijkje nemen in zo’n badhuis want het hoort wel bij de traditie en geschiedenis van Boedapest.

We liepen naar binnen bij het Gellértbad, het oudste golfslagbad van Centraal Europa, het ziet er statig uit binnen met veel zuilen, beelden en mozaïek werken. Het 38 graden hete water in de baden is rijk aan magnesium en zwavelchloride en fluoride.

Er zit ook een viersterren hotel bij waar menig beroemdheid geslapen heeft.

Na dit korte bezoekje liepen we de brug over naar ons hotel, even uitpuffen, toch weer 15 km gelopen.

Lesley vroeg de receptionist een tip voor een leuk restaurant, vorige keer was het ook goed bevallen dus dit was het proberen waard, het was echter nog wel een stukje lopen. Toen we het eindelijk gevonden hadden liepen we zo door naar binnen, zonder op de kaart te kijken, ik was een beetje misselijk van de rugpijn en we kwamen terecht naast een kakmadam die erg naar vieze parfum rook, bah. Ik keek om me heen en zag dat dit restaurant wel erg stijfjes was en toen ik de kaart kreeg en eigenlijk niet iets zag waar ik echt zin in had besloten we om toch maar weg te gaan, het waren forse prijzen en dat is dan ook zonde als je er niet echt van kan genieten.

We liepen nog een rondje op zoek naar een normale leuke tent. Het hoeft allemaal niet zo speciaal, we vinden elkaar speciaal.

Met lekkere een cocktail kwam ik helemaal bij en we genoten van elkaars gezelschap. Op de terugweg nog een blik op de prachtige bruggen en de rivier de Donau, dit was onze laatste avond alweer hier. Jammer!

Wat een bonus, er zat werkelijk een geweldig ontbijt bij dit hotel, met bubbels en al. Alles wat je maar kan bedenken stond op het buffet, zalm, diverse eieren, divers beleg, verschillende broodjes, verse jus, echt niet normaal zoveel. Op zondag kun je zelfs tot 12 uur hier gebruik van maken.

Toen we buiten kwamen wachtten ons nog een verrassing, alles was wit. Het leek wel een sprookje. Het is een landklimaat, warme zomers en koude winters en omdat het zo koud was bleef de sneeuw ook liggen, leuk hoor, echt een vakantie gevoel.

We pakte het boekje 100% erbij en kozen uit de 6 wandelingen er een paar die we zeker wilde maken, allemaal zal niet lukken, maar sommige kunnen we combineren en dan komen we al een heel eind.

Natuurlijk kun je ook niet elk adresje bezoeken die erin staat maar we proberen de leukste eruit te kiezen. De wandelingen gaan langs de vele mooie statige gebouwen die Boedapest rijk is, soms vraag je je af wat is dit en dan blijkt het gewoon een woonhuis te zijn.

De mensen die hier wonen houden ervan om op zondag op chique een lekker kopje koffie/thee of chocomelk te gaan drinken met een taartje erbij. Dus wij zaten ook heerlijk bij Central Kavehaz, een prachtige locatie alsof je je waant in 1887, het is namelijk een exacte kopie van hoe het toen was. Op een zilverblaadje kregen we onze warme chocomelk die zo dik was dat het bijna saus leek met daarnaast een glaasje room en water.

Na deze verwennerij liepen we langs de grootste synagoge van Europa, gebouwd in de kleuren van de stad, rood, geel en blauw. In de tuin staat een kunstwerk, een zilveren treurwilg, op elk blaadje staat de naam van een slachtoffer van de Holocaust. Het Joodse museum wat er naast ligt verteld meer over de geschiedenis.

We wandelden lekker door de sneeuw tot we bij de hotspot kwamen van Boedapest, een oude fabriek die omgetoverd is tot een waanzinnig leuk café, Szimpla Kert. Ze noemen dat een reünie café. Ik vond het helemaal te gek, de hippie in mij kwam hier helemaal naar boven, overal waren leuke hoekjes, barretjes van steigerhout met vrolijke kleuren, op zondag is er ook een biologisch marktje op de binnenplaats. Regelmatig zijn er dj’s of bandjes voor een heerlijk hip avondje uit.

Het straatje Gozsdu Udvar nabij metrohalte Deák Ferenc Tér is ook een absolute must go. Tientallen leuke restaurantjes vind je hier, één van de populairste is Spiler, je kan er leuk, eenvoudig eten en heerlijke biertjes en cocktails drinken.

Het is echt de combinatie tussen het oude en het nieuwe wat deze stad zo leuk maakt. Je ziet oude trammetjes rijden maar ook een spik splinter nieuwe metro.

We waren behoorlijk onder de indruk van het parlement, wat een prachtig gebouw is dat zeg en wederom zo mooi verlicht. De koepel van het parlement is 96 meter hoog en daaarmee één van de hoogste gebouwen van Hongarije.

Het vrijheidsplein Szabadság tér wordt omringd door statige gebouwen, tegenover de Amerikaanse Ambassade staat sinds 2011 een 2 meter hoog brons standbeeld van Ronald Reagan. Volgens de premier hielp Reagan zijn beleid namelijk bij de terugtrekking van de Sovjettroepen uit Hongarije.

Die avond hebben we bij het trendy restaurant Kiosk gegeten aan de Donau. Een eenvoudige kaart maar je zit er super gezellig.

Ik heb de laatste tijd een enorme behoefte om andere plekken van de wereld te ontdekken. Wellicht komt dat omdat we de laatste 3.5 jaar en ook eigenlijk jaren daarvoor tijdens de onderzoeksfase alleen gefocust waren op Spanje. We hebben daar veel tijd, energie en geld in gestoken. Nu loopt het allemaal lekker en nu is er ook weer plek in mijn hoofd voor andere zaken. Eind vorig jaar waren mijn gezin en ik door mijn ouders meegenomen naar Amerika om hun 50 jarig huwelijksfeest daar te vieren,echt helemaal geweldig was dat, ik ben met mijn dochter ook nog samen voor een leuke weekendtrip naar Istanbul geweest en nu in het jaar 2016 wilde ik lekker met mijn man weg. Een mooie gelegenheid diende zich daarvoor gelijk aan in januari, namelijk onze 27e trouwdag op 25 januari.

We vertrokken op zaterdag 23 januari in de vroege morgen gebracht naar de luchthaven door Chey, om naar Boedapest te vliegen. We vlogen met KLM, toch wel heel lekker hoor, ruime plekken en lekker wat te eten en te drinken en het ticket was al zo goedkoop, slechts €100 retour.

Ik vind het altijd leuk om met openbaar naar het hotel te gaan, dit omdat je dan direct wat van het land ziet en tussen de locals bent. We gingen eerst met een bus tot aan het eindpunt van het metrostation en toen met twee verschillende metro’s. Na ruim een uur waren we al bij het art hotel Bohem wat maar twee minuten van de halte af lag, voor een bedrag van slechts €2.20. Als we met de taxi waren gegaan had dat €35 gekost, dus dat was snel verdient.

Boedapest is verdeeld in verschillende wijken en ons hotel ligt in Belváros, vlakbij tramhalte Fövám Tér. Een geweldige plek midden in het centrum met op loopafstand alle highlights.

Het was koud, erg koud, rond de -6, maar het voelde nog kouder, misschien moesten we er ook even aan wennen, gelukkig had ik handschoenen en een muts mee, die waren echt nodig. Vlakbij ons hotel doken we de overdekte markthal in. In deze hal kun je beneden je groente, fruit, vlees, vis, noten en brood kopen maar boven heb je behalve allerlei souvenirs van poppetjes, paprika potjes en tafellinnen ook een aantal leuke eettentjes.

Ik was gelijk gefascineerd, eten wat ik nog nooit op die manier gegeten had lag er. Of je kon een rond uitgehold brood kopen waar goulash in geschept werd, wat je aan kon vullen met een rijst mengsel en/of salade en saus of je kon een driehoek broodje bestellen met diverse braadworstjes en zuurkool erin of een gefrituurd plat brood met zure room, kaas en ui of de goulashsoep. Wij deelden samen het uitgeholde brood met goulash, maar goed ook want het was erg veel en onwijs lekker, maar erg comfortabel eten was er niet bij want je stond aan een statafel en het was bere koud binnen.

Die dag hebben we de omgeving van het hotel bekeken, we zagen direct dat Boedapest een bijzondere stad is, met vele mooie grote gebouwen. Tussen de heuvels van Boeda en het vlakke Pest ligt de rivier de Donau met een aantal prachtige bruggen ertussen. In heel Hongarije wonen 10 miljoen mensen waarvan ongeveer 2 miljoen in Boedapest. Een blikvanger is de mooie kerk Szent István Bazilika vernoemd naar de eerste koning van Hongarije, s’avonds is deze kerk prachtig verlicht. Het leuke aan deze stad is dat je veel monumentale gebouwen ziet maar ook veel hippe dingen, zoals mooie muurschilderingen.

Overal heb je leuke eettentjes. Wij gaan met het boekje 100% Boedapest morgen de stad helemaal verkennen.

De eerste avond hadden we aan de receptie gevraagd waar we lekker tradioneel konden eten en op de hoek van de straat bleek een geweldige tent te zitten, Chef café. Aan de naam zou je denken dat het een café is maar niks is minder waar, het is een restaurant waar je nog echt de ouderwetse klant is koning bediening krijgt. De enthousiaste ober sprak veel talen vloeiend, Italiaans, Frans, Engels en zelfs een beetje Nederlands. Super lekker gegeten voor nog geen €50.

Bekaf na onze eerste dag doken we ons heerlijke bedje in. Wat een gave stad.

Wie droomt er nu niet van om een buitenlands tweede huisje te hebben.

Bij slechts enkele blijft het bij dromen en die doen het gewoon. Nou ja gewoon, er komt best wel wat bij kijken.

Huren lijkt in de eerste instantie een stuk makkelijker dan kopen, maar ook dan moet je maar net het juiste pand vinden voor de juiste huurprijs en vaak moet je ook nog wat eigen geld hebben om het wat op te knappen.

Een tweede huis huren en in je eigen land blijven wonen wordt eigenlijk bijna niet gedaan. Je zit vast aan een contract en hoe zit het dan met de woningverbetering die je zelf doet en met de kosten als er wat met een huis is, hoe zit het met verzekeringen en andere vasten lasten en mag je het dan zelf ook nog doorverhuren, daar moeten echt hele duidelijke afspraken over gemaakt worden en op papier worden gezet. Meestal kiezen mensen, die voor een lange periode gaan huren, er toch voor om er zelf permanent te gaan wonen.

Bij het kopen van een tweede huis komt ook heel veel kijken, je moet dan heel wat centjes in je huis steken, geleend of niet, je moet altijd eigen geld meenemen want je krijgt maar een hypotheek voor 70% van de getaxeerde waarde van het pand.

Hier geldt ook de vraag, wat wil je ermee doen, ga je er alleen zelf gebruik van maken, of ga je het ook verhuren of is het alleen een investering voor de toekomst? Duidelijk wel is dat alle kosten voor jou zijn en alle inkomsten na aftrek van de belastingen, hypotheek etc ook voor jou zijn.

Allemaal afwegingen die je moet nemen, je moet doen wat jij vindt dat het beste bij je past.

Iedereen is anders, iedereen maakt andere keuzes.

Het kunnen mensen zijn die niet meer werken, bv met pensioen zijn en die dan een soort tweede Nederland in een warm land creëren, ze zoeken een plek dichtbij de kust daar waar veel andere Nederlanders ook wonen en gaan dan ook veel met taalgenoten om of het zijn bv rustzoekers met een klein huisje in de campo. Ze komen en gaan wanneer ze zin hebben, ze hebben alle tijd.

Het kunnen mensen zijn die een eigen bedrijfje gestart zijn, steeds vaker zijn dat mensen die iets met toeristen van doen hebben. Ze komen regelmatig om zaken te doen.

Een B&B runnen(zowel huur als koop) vanuit een tweede huis situatie is haast niet te doen omdat je er permanent moet wonen om alles te regelen voor de gasten oa het ontbijt verzorgen etc etc of je moet daar ook weer iemand voor in dienst nemen wat het allemaal heel erg complex maakt omdat de gasten soms maar 1 of 2 dagen blijven en verschillende kamers huren.

Het kunnen ook mensen zijn die in Nederland gewoon werken, ze gaan slechts een paar weken per jaar erheen en vanuit Nederland regelen ze alles, wanneer ze het huis gaan verhuren stellen ze een aantal waarnemers aan en voor hen is hebben van een tweede huis behalve plezier ook een investering in hun toekomst, elk jaar wordt het huis een stukje meer afgelost.

Die laatste groep zijn wij, wij hebben ervoor gekozen om te kopen, we hebben er wel over nagedacht om er nu ook al te gaan wonen. Maar om dan je eigen inkomen te verdienen in een land waar heel veel werkeloosheid heerst is best een pittige klus, het kan bijna alleen als je een dikke spaarrekening achter de hand hebt voor de periodes dat het wat minder gaat.

Dus om nu een B&B te gaan starten en daar te gaan wonen is voor ons een te groot risico. Als de inkomsten uit je B&B het enige  inkomen is wat je hebt, ga je het niet redden hadden we berekend, je moet namelijk alles daarvan betalen, je hypotheek, je verzekeringen, je belastingen en je levensonderhoud. Niet te doen, want de maanden waarin je gasten krijgt is meestal maar van mei tot oktober en dan ook niet eens elke dag of week.

Het valt mij op dat het heel vaak mensen zijn van 45+ die deze stap wagen (lekker het roer omgooien) maar helaas  hebben we inmiddels al vele mensen zien stranden. Ze hadden er toch een te romantisch beeld bij of ze zijn gaan zitten in een gebied  waar de concurrentie heel erg groot is en ze gewoon niet genoeg verdienen of ze hebben heimwee.

Wij hebben ervoor gekozen om niet hutje mutje te gaan zitten aan de kust en daardoor is onze doelgeroep ook beperkt. Onze doelgroep zijn mensen die net als wij van rust en de natuur houden en op zijn tijd de drukte willen opzoeken, mensen die voor een week of langer willen boeken, omdat ons huis groot is zijn het vaak meerdere gezinnen of vriendengroepen.

Nu na 3,5 jaar een tweede huis te hebben weten we dat onze keuze om gewoon in Nederland te blijven werken de juiste is geweest, we hebben ontdekt dat we er goed aan gedaan hebben om het roer niet helemaal om te gooien en daar te gaan wonen, we zijn nog teveel gehecht aan alles hier in Nederland.

Hoewel het verhuren van het huis wel veel kopzorgen geeft, geeft het ook veel plezier als we tevreden huurders hebben.

Met de opbrengsten betalen we de vaste lasten en hopen zo over een aantal jaar als we niet meer werken een maandje hier en een maandje daar te zijn, dat lijkt me pas ideaal. Ik sluit echter ook niet uit dat we het huis misschien tzt inruilen voor een kleiner object wat minder werk met zich mee brengt.

Nu gaan we een paar weekjes per jaar naar onze prachtige ruime Spaanse Villa om te genieten en hebben we doordat we nog steeds een full-time baan hebben en het Spaanse huis af en toe verhuren ook nog de mogelijkheid om soms een weekendje of een weekje ergens anders naar toe te gaan.

Ik weet nu dat dit is waar ik de hele tijd naar op zoek was, de hectiek in mijn leven, het buitenleven, de spanning, het avontuur, de beleving, dit is wat mij gelukkig maakt, dit is mijn Spaanse geluk.

We hebben er alweer 4 nachten opzitten, wat gaat de tijd toch snel. We hebben wel echt een goede indruk van Istanbul gekregen. Het is een onwijs leuke stad voor een stedentrip. We vonden het een stad met vele mooie gebouwen, super vriendelijke mensen, we hebben ons er heel veilig gevoeld, ook s’avonds laat op straat.

Het was wel opvallend dat er erg veel zwerfhonden en katten liepen, maar deze zien er niet uitgehongerd uit. Her en der in de stad vind je voerautomaten waar je lege plastic flesjes in kan gooien en dan komen er onderaan het apparaat brokken dierenvoedsel uit.

De honden hebben een vrijwel allemaal een plastic clipje in een oor, wat betekend dat ze gesteriliseerd zijn. We hadden totaal geen last van de zwerfdieren maar ik vond het echt wel heel opvallend dat er zo veel waren.

Verder vonden we het wel enorm druk op sommige plekken, wat wonen er veel mensen zeg, ik zou er daardoor niet kunnen wonen, in ons eigen land wonen bijna net zoveel mensen als hier in Istanbul, ongelofelijk gewoon.

Ik had gedacht dat er geen kerstversiering te zien zou zijn, maar het tegendeel was waar op sommige plekken waren veel lichtjes en versieringen met kerstbomen te zien. Ook viel het me op dat met name de vrouwen erg modern gekleed waren, dat vond ik erg leuk om te zien en had ik niet zo verwacht. Wij konden het niet nalaten om ons voor de foto nog even in wat traditionele kledij te hijsen. We hebben wel enorm gelachen.

Het viel ons ook op dat het openbaar vervoer ook erg modern was. Veel wordt er met de tram en metro gedaan, ook onder de Bosporus is er een lijn.

Verder gaan mensen ook veel met de veerboot, een handige manier om zo naar het Aziatische gedeelte te gaan.

Voordat we vertrokken hebben we nog een bezoek gebracht aan de Galatatoren. De toren is 61 meter hoog en heeft 9 verdiepingen, gelukkig zit er een lift in. Verder zit er ook een Chique restaurant in. Oorspronkelijk was de toren van hout en gebouwd in de 6e eeuw, daarmee is dit een van de oudst bestaande torens van de wereld. De toren is sinds de 14e eeuw van steen.

Het uitzicht vanaf de Galatatoren is prachtig, je kijkt uit op zowel Europa als Azië.

Op het laatst hebben we nog wat turksfruit gekocht en een hapje gegeten en toen vlogen we alweer naar huis. Het was een geweldig weekendje met mijn lieve dochter waar ik een enorm goede band mee heb. Wat ben ik een bevoorrecht mens toch.

Uit een stedenboekje kan je leuke tips halen zeker de boekjes van 100% maar de leukste tips krijg je toch van de locals.

Je moet echt een Kumpir proberen werd gezegd. Nooit van gehoord, het is bekend Turks streetfood. Het blijkt dus een gestoomde aardappel te zijn die met schil en al geserveerd wordt. Je snijdt de aardappel open doet er boter en kaas in en prakt het zorgvuldig door elkaar, vervolgens kan je diverse combinaties maken van allerlei verschillende salades, bv couscous, huzarensalade, gewoon sla, tomaat, augurk, sausjes etc etc.  Het is een super smakelijk vegetarisch gerecht. Het plekje wat beroemd is om zijn lekkere Kumpir is Ortaköy. Daar staan tientallen kraampjes naast elkaar, die de Kumpir verkopen voor slechts 15 lira. Het is een gezellig plekje aan het water onder de grote Bosporusbrug, het plaatsje is ook erg bekend om zijn talloze cafés en barretjes. Wij deelden deze heerlijke grote aardappel en aten het op aan de gezellige kade. Daarna nog een lekker kopje Turkse thee(çay) met uitzicht over het water. Leuk om te doen.

Een andere bekende must try streetfood is Balık Ekmek, het is een broodje makreel met ui en sla voor slechts 8 lira. Natuurlijk wilden we dat ook proberen, het is een simpel broodje maar heel erg lekker en de sfeer is er erg goed, je zit echt tussen de locals op een klein houten krukje te eten.

Dagelijks eten duizenden mensen dit broodje vis in Eminönü naast de Galatabrug. Er staan 3 mooi gekleurde bootjes die behoorlijk heen en weer gaan op het water, het is een wonder dat de verkopers nooit zeeziek worden.

Er zit ook 1 tentje onder de Galatabrug waar je deze vis kan eten, de rest van de restaurantjes onder de brug zien er wel leuk uit maar de irritante obers die je zowat naar binnen proberen te trekken stootten juist af in plaats van aan. Het schijnt ook dat je daar als toerist erg moet opletten, vraag duidelijk wat het gerecht wat ze promoten kost anders betaal je echt de hoofdprijs.

Wat je verder nog als streetfood kan kopen zijn de Kestane kebab, geroosterde kastanjes, koop deze alleen wat vroeger op de dag, bij de vele rijdende kraampjes want anders liggen ze de hele dag op het houtskoolvuur en daardoor worden ze een beetje te taai.

Om je bezoek aan Istanbul compleet te maken moet je ook nog de goedkoopste streetfood van Istanbul proberen de Simit, het is een ringvormig broodje met sesamzaadjes erop, voor slecht 1 lira. Op elke hoek van de straat is deze te koop.