Dit jaar alleen maar Spaanse gasten, de Noord Europezen toeristen vinden het of te onzeker om te komen of hun vlucht gaat niet. Helaas wilden de Engelse gasten heel graag komen maar dat kon niet vanwege het reisadvies. Dit jaar gaat de boeken in als een verloren jaar.

Die paar gasten die dit jaar komen zijn helaas niet genoeg om de vaste kosten te dekken die we jaarlijks hebben, eigenlijk alleen om de vaste lasten te dekken verhuren we ons huis. Want eerlijk gezegd wordt je niet altijd vrolijk van verhuren.

Onze sleutelbeheerder had ons al gewaarschuwd, Spaanse gasten zijn anders zei hij. Kijk de Noord Europese toeristen huren het huis een weekje en gaan de ene dag een bezoek brengen aan Malaga, dan een dagje zwembad, de andere dag gaan ze naar Granada, dan weer dagje zwembad en dan gaan ze naar Cordoba en dan dagje zwembad. In de buurt gaan ze tussen de middag en s’avonds lekker wat eten en zijn dus niet heel veel thuis. De Spanjaarden komen met hun hele familie, soms met meer dan toegestaan en nemen ook nog ongevraagd hun huisdieren mee, Ze blijven de hele week op de zelfde plek en gaan nergens heen. De BBQ en de paella steen worden volop gebruikt. Wat natuurlijk prima is maar ze ruimen na gebruik niet het houtskool op wat ernaast gevallen is en lopen dan met zwarte voetjes overal heen. Al het meubilair wordt verplaatst en niet teruggezet bij het weggaan, kortom en ze nemen het niet zo nauw met de spulletjes van iemand anders.

Ach dat zal toch wel loslopen dachten we? Nou we hebben het geweten er is inmiddels al van alles stuk gegaan. Van kapotte parasolletjes tot een kapot bankje en de vaatwasser die vernieuwd moest worden. Daarnaast de nodige borden en glazen gesneuveld. Maarja wat doe je er tegen, is het stuk gegaan omdat ze niet voorzichtig waren of is het stuk gegaan door een andere oorzaak, je weet het niet en kan het niet bewijzen.

Natuurlijk kun je niet iedereen over 1 kam scheren want er zijn gelukkig ook nette Spanjaarden, die hebben we zeker ook wel gehad. Maar onze sleutelbeheerder is blij als volgend jaar weer alles normaal is zegt hij. Nou dat hoop ik ook maar dan me name hoop ik dat er tegen dat vreselijke virus een vaccin is gevonden. Ondertussen blijf ik hoop houden dat de volgende gasten geen schade zullen maken. We krijgen wel van iedereen te horen dat ze enorm genoten hebben van hun vakantie bij Hacienda la Suerte en dat is heel fijn om te horen en daar wordt ik altijd heel erg blij van. Het is ook echt een paradijsje, wie hier niet kan genieten kan het nergens.

Nog even snel dit nog even snel dat, we hadden een drukke laatste dag. Ik bedacht ook om nog even snel de wasbak weer mooi blauw te verven. Het latje van de tafeltennis tafel is ook door Les nog even snel geverfd. De druiven trossen moesten ook nog uit de druiventakken geknipt worden, want als de druiven blauw worden de komende tijd en vallen zit het terras helemaal onder en dat willen we niet. We moeten ook de gasflessen nog even om wisselen voor volle, checken of alle geisers het doen. Nalopen op spinnenwebben. De blaadjes vegen van het terras en de vloer rond het zwembad dweilen. Druk druk druk.

We dachten alles helemaal klaar te hebben om 8 uur s’avonds, ik deed nog even een laatste check in het washok en toen hoorde ik het. Lesssss kom eens, het water blijft lopen in de wasmachine. Of je nu het kraantje open of dicht draaide het water bleef de machine inlopen er zat geen waterstop meer op. Lesley draaide aan het slangetje en het water spoot eruit, alles was zeiknat. Ik kon wel janken, Les ging onmiddellijk opzoek naar een nieuw kraantje, hij vond wel wat maar dat kon weer niet op de wasmachine aangesloten worden. Dan maar een tijdelijk iets, de waterstroom moet gestopt worden, dan moet er maar iemand komen van de week om dit op te lossen. Daarna besloot Lesley als laatste klus van de dag nog even snel het zwembad te stofzuigen. Maar oeps wederom een pechgeval, de zuigmond van de stofzuigerslang brak af. Diep adem halen en uit blazen, we gaan ons de onze laatste uurtjes van de vakantie niet gestrest laten worden. Dit komt ook vast wel goed, een appje naar degene die ons zwembad verzorgd als wij er niet zijn of hij dit wilde oplossen gaf ons weer lucht.

Uitgeput zaten we om half 10 bij Manolo om de avond gezellig af te sluiten. Schijnbaar had iedereen het druk gehad vandaag want de mensen kwamen pas laat in het restaurant aan maar om 11 uur zat het stampvol. Dit was een mooie afsluiter van onze vakantie, huisje weltevreden is klaar voor de gasten.

Twee dagen eerder dan wij naar huis gingen brachten we Elvira weer naar het vliegveld. Het was een gezellige tijd geweest, zo blij dat we zijn gegaan, we hebben ons veilig gevoeld in Spanje en Andalusië is een prima plek om op vakantie te gaan, ook in deze tijd. Je hebt er alle ruimte, ja je moet natuurlijk wel de drukke plekjes vermijden om zo afstand te kunnen houden van de mensen maar dat is bij ons in de buurt geen enkel probleem. Dankzij Elvira zijn de kamers weer helemaal spik en span. Bedankt schoonzusje voor de gezelligheid en het meehelpen om ons huis voor de volgende gasten helemaal geweldig te maken. Zij gaan hier vast een super vakantie beleven.

Vrijwel alle muurtjes rondom het zwembad zien er weer uit als nieuw, wat knapt dat op zeg als er een witte kwast overheen geweest is.

Zowel Elvira als ik hebben hard gewerkt om het er zo uit te laten zien. Wat ben ik trots op ons plekkie. De puntjes zijn op de i gezet.

Na gedane arbeid is het heerlijk om weer een bordje tapas te gaan eten. Bar Meijas in Salinas is onlangs verbouwd, ze hadden het dak vervangen, nieuwe toiletten gemaakt en de keuken vernieuwd maar binnen was er niet zoveel te zien echter dit keer zagen we wel wat verandering aan het interieur, nieuwe stoeltjes en een mooi bord waar de tapas opgeschreven stond.

Dit is Meijas 2.0. Deze plek komt weer wat vaker in ons programma te staan want ik denk ook dat ze een nieuwe frituur hebben, de patatjes waren een stuk krokanter dan de oorspronkelijke snotpatat.

Toen we vorig jaar hoorde dat Miquel de eigenaar van onze vaste hangout Manolo weg zou gaan om een b&b te beginnen schrokken we een beetje. Restaurant Manolo blijft toch wel bestaan? Gelukkig ging papa Manolo zijn oude zaak weer terug nemen en stopte jammer genoeg nu wel met zijn restaurant naast het stationnetje.

Jammer dat het stationnetje nu weg is want dat was echt een leuke plek, weer een restaurant minder te bezoeken dachten we toen. Daarom waren we nu zo blij te horen dat de B&B van Miquel niet een kleinschalig iets is maar dat het een hotel is met 14 kamers en een restaurant waar je ook gewoon kan eten als niet hotel gast tenminste als je wel van te voren gereserveerd hebt voor het restaurant.

In het weekend kun je meestal niet zomaar terecht omdat de hotelgasten natuurlijk voor gaan maar door de weeks heb je grote kans dat er een tafeltje vrij is. Je kan a la carte eten maar ook een keuze maken uit een vooraf samengesteld menu, wat slechtst €15 kost.

Toen we het erf op reden waren we verbaasd dat het zo groot was allemaal. We kregen direct een rondleiding van Miquel, die blij was ons te zien en hij vertelde honderd uit over zijn nieuwe passie Natuurlijk was het zwaar geweest afgelopen maanden want als je net een zaak begint kun je dat er natuurlijk niet bij hebben maar hij heeft er alle vertrouwen in dat Hacienda Mendoza goede tijden gaat krijgen. Wij vonden het er in ieder geval super en heel leuk dat we er weer een nieuw plekje bij hebben om te eten.

Voor onze dochter zit haar vakantie er weer op. Ze heeft flink geholpen met klussen maar toch ook heerlijk op haar luchtbedje genoten van het zwembad. We hebben een aantal restaurantjes bezocht die voor haar ook nieuw waren, zo is er toch elke keer weer wat nieuws te ontdekken voor iedereen, zelfs voor ons zijn er nog verrassingen in petto en die gaan we de komende week ontdekken.

Over 1 restaurant die we de afgelopen week hebben bezocht zijn we unaniem tevreden. Echt een toppertje is het restaurant Los Pirineos in Alfernatejo. Het scoort op alle vlakken goed, het is goedkoop, heeft een super goede keuken en een adembenemend uitzicht door de glazen pui. Allemaal zaten we hier te genieten en weten zeker dat we hier nog vele malen vaker gaan komen.

Gelukkig voor onze dochter komt ze over een paar weken weer terug naar Spanje samen met haar vriendinnen en gaat dan weer verder genieten van dit paradijsje. Haar kamer is weer schoon gemaakt en klaar voor de volgende gasten.

De losse stukjes moeten allemaal van de muurtjes afgehaald worden voordat je er weer een laagje verf opzet. Het zijmuurtje was er het slechtst aan toe maar de muurtjes bij de BBQ waren ook wel aan een nieuw likkie toe.

Ik ben zo slecht in netjes verven daarom moest ik de grond eerst afdekken, randjes afplakken en een emmer water met een doekje erin naast me hebben staan om de druppels gelijk weg te vegen.

Een oud bankje hebben we opgeknapt en dat bij het zwembad gezet. Ik ben blij met het resultaat, het ziet er weer fris en verzorgd uit. Morgen verder met de andere muurtjes.

We gingen lekker uiteten die avond in Loja bij restaurant Flatti. Dit restaurant staat goed aangeschreven en Les en ik zijn er al eens eerder geweest en hebben toen binnen gegeten samen met mijn ouders, dit keer zaten we buiten, het restaurant zat helemaal vol met rijke locals. De keuken is echt geweldig, ik was vorige keer echt te spreken over de steak tartaar daarom wilde Elvira deze ook wel eens proberen. Deze wordt nog ouderwets aan tafel klaargemaakt, echt leuk hoor. De obers dragen trouwens wel bij alle restaurants een mondkapje, wij hoeven dat gelukkig niet, alleen bij het opstaan.

We hebben echt genoten, alles was heerlijk, dit is een restaurant om terug te komen maar omdat de prijzen wat hoger liggen niet elke week!

Mijn ideeën zijn groots maar het kost wel aardig wat geld, tijd en inzet van iedereen.

Een mega grote vrachtauto kwam de zahorra brengen rechtstreeks uit de steengroeve. Toen de vrachtwagen aan kwam rijden vroeg ik me af of hij de bocht wel kon maken om door ons toegangshek heen te komen. Dat leek goed te gaan maar helaas stopte de chauffeur halverwege het pad omdat de takken van de bomen in de weg zaten en hij zijn wagen niet wilde beschadigen.

Lesley hielp nog even mee met het besturen van de shovel omdat we hoopte dat de volgende vrachtwagen wel verder het grind kon storten dus zodoende klom Paco met de cirkelzaag in het bakkie en Lesley (de machinist) stuurde hem omhoog zodat Paco bij de hoge takken kon om ze af te zagen.

Maar helaas de vrachtwagen chauffeur wilde toch niet verder rijden en stortte het grind van de volgende wagens gewoon op de zelfde plek.

De shovel moet nu overuurtjes gaan maken om het grind uit te spreiden op de juiste plek. Uiteindelijk bleken we 3 van die kanjer vrachtwagens wagens nodig te hebben met zahorra en 4 werkdagen om alles te bedekken wat ik van te voren bedacht had en dan te bedenken dat we maar een klein stukje gevuld hebben van ons landgoed die maar liefst 22000 m2 groot is.

Ik ben echt blij met het resultaat, het staat een stuk netter en ruimtelijker, we hebben er een mooi groot stuk bruikbaar land bij gekregen.

De waterleiding en elektra zijn ook alvast onder de grond gegraven omdat ik in mijn hoofd ook alweer bezig ben met mijn volgende project. Dat wil ik volgend jaar realiseren, project landelijk terras naast de oude kalkoven met uitzicht op dit prachtige nieuwe stuk land en nu maar hopen dat de zahorra voor een groot deel het onkruid tegen houdt.

Op tijd op staan en om 7 uur gaan werken tot 10 uur dan ontbijten dan weer even wat werken tot 1 uur. Rond 2 uur gaan lunchen buiten de deur of een siësta houden en dan vervolgens om 17 uur tot 20 uur weer wat te gaan werken en dan om 21 uur richting een restaurant gaan om nog een klein hapje te gaan eten. Zo zien de dagen er van de Spanjaarden uit en wij volgen dat want onze dagen zien er gemiddeld ook zo uit.

Behalve dat we zelf actief zijn hebben we ook wat werk bezorgd aan onze vaste aannemer. We hadden wat snoeiklusjes, de kleine dingen kunnen we natuurlijk zelf maar zodra er een kettingzaag bij moet komen haken we toch af. De amandelboom voor het huis moest aangepakt worden maar dat niet alleen ook de dennenbomen langs het pad waren uitbundig gegroeid. Nu er een aantal zijtakken weg zijn past de auto er weer goed langs. Tevens wilden we achter het zwembad alles onkruid vrij hebben, ook moesten de olijfbomen daar nodig gesnoeid worden, net zoveel zodat het stammetje weer zichtbaar wordt.

Dit alles kostte wel wat tijd, maar je ziet het opknappen. Nu het onkruid weg is en de olijfbomen gesnoeid zijn is het tijd voor de volgende stap, op deze plek wil ik namelijk grindzand (zahorra) hebben zodat het er netjes uitziet en het tevens een lekkere ruime plek wordt om te kunnen spelen voor de kinderen die het huis bezoeken. De werkmannen hebben de komende dagen nog veel werk te doen want de zahorra wordt op 1 grote hoop gestort.

Die avond werden we meegenomen door onze dochter naar restaurant La Paloma, zij trakteerde ons omdat ze wilde vieren dat ze een nieuwe baan heeft geaccepteerd. Half augustus gaat ze de bank verlaten na 6 jaar daar gewerkt te hebben. Haar carrière zit in de lift en ze heeft zin in een nieuwe uitdaging, nee niet in Spanje maar gewoon in Amsterdam bij een mooi bedrijf. Salud!

Het is heerlijk op de Hacienda maar omdat er best veel te doen is en je daardoor de hele tijd bezig bent vonden we het tijd worden om een dagje erop uit te gaan om zo even lekker te ontspannen. We reden in een uurtje naar Benalmadena pueblo, een leuk authentiek Spaans goed verzorgd dorpje waar een stuk minder toeristen lopen dan aan de kust.

Bij het pleintje waar het bronzen beeldje staat van het meisje met de schelp hebben we geluncht.

Daarna hebben we de grootste Boeddhistische stupa van de Westerse wereld bezocht. Ze is meer dan 30 meter hoog. Binnenin is een meditatieruimte.

Een bezoek aan Castillo de Colomares (gebouwd tussen 1987 en 1994) vonden we echt de moeite waard, wat een prachtig kasteel, net een een sprookje alhoewel het geen echt kasteel is maar een monument. Het is een hommage aan Columbus en de ontdekking van Amerika.