Lesley wilde net beginnen aan de monniken klus, de Portugese tegels (die in Vietnam gemaakt worden) en gelegd moeten worden in de kamer die wij Marokkaanse kamer gaan noemen (snap je het nog), toen we bezoek kregen van de Belgische Alain. Hij heeft een b&b vlakbij ons, Pura Vida, hij heeft deze verkocht (ook aan Belgen) en gaat volgende week definitief terug naar België. Hij kwam langs met een fles cava, alleen 1 werd 2 en de uurtjes verstreken we zaten zo gezellig te kletsen, toen heb ik maar een lekkere lunch klaar gemaakt. Rond vieren ging hij weer op huis aan en we beloofde ook nog bij hem langs te gaan voordat wij weer naar Nederland terug zouden vliegen om ook afscheid van zijn huis te nemen.

Dus pas laat werd er begonnen met tegelen, maar zelfs zo’n klein stukje ziet er al leuk uit, dat beloofd wat. Ik heb nog een lading onkruid bij de ingang verwijderd en gelijk in het nog steeds smeulende vuurtje gegooid, de vlammen vlogen me weer om de oren, wel onder begeleiding van onze meester fikkie stoker Robert hoor.

De helft van de yucca’s staan nu in de tuin achter bij het washok, hoop dat ze aanslaan. Engelse Robert is super handig met de kettingzaag en heeft zijn diploma daarvoor, hij heeft onze palmboom gesnoeid en nu lijkt ie net op een ananas. Tevens hebben we hem gelijk gestrikt om nog meer bomen te snoeien, de coniferen aan de onderkant en de amandelboom die altijd wat blaadjes in het zwembad achter laat en hup er werd in de boom geklommen en het klusje werd samen met Paul geklaard. De schuurtjes achter op het land zijn nu ook allemaal leeg en aangeveegd. Die kunnen mooi als houthok gaan dienen. De folie is gelegd achter het zwembad waar we ons rotstuintje willen en er kan begonnen worden met het verzamelen van de keitjes en deze daar te plaatsen.

De grote shovel heeft ook weer een dagje erop zitten met het verplaatsen en het in model brengen van de tuin. Ik voel me net zo’n tuinarchitect. De ingang ziet er goed uit hoor, ik dacht laat ik daar ook maar wat grond laten storten nu we toch bezig zijn. Alleen zoveel regen als vorig jaar kan deze niet aan, dus laten we hopen dat dit weg blijft, het land van de boer loopt schuin af dus overvloedig water zal daar toch blijven liggen. Hoop dat de gemeente daar ooit wat aan kan doen, we hebben wel weer een brief geschreven en laten vertalen maar geen enkele reactie gehad.

Lesley is de prachtige rosé inloop kast maar wit gaan maken, wie verzint dat een rosé kast, dat kan alleen onze oude muziek hippie Simon(vorige eigenaar) maar bedacht hebben.

Vandaag werd er opnieuw aan de tuin gewerkt, dit keer met de kleine shovel.

De waterslangen werden ingepakt in buizen en ingegraven. Er werd een begin gemaakt met het verplaatsen van de stenen. De stapels onkruid en al het onbruikbare hout wat er nog lag op ons terrein en de troep in de schuren werden verbrand, we werden echte pyromaantjes, drie verschillende brandstapels waren er. We hadden een afvalbak besteld maar handiger is om alles wat je kan verbranden in de vlammen te gooien en de overige bende alleen in die bak te stoppen, want een mens heeft meer troep dan ie denkt, er lag nog een puinhoop zeg, in de oude kippen en koeien schuur. We hadden al eens een jaar geleden veel geruimd, maar nu wilde ik echt alles wat we niet gebruiken weg hebben. Het prikkeldraad, de oude kippenhokken, jerrycans, olievaten en nog veel meer troep werd van ons land gehaald, wat een klus weer, maarja als je tzt het huis gaat verhuren moeten de kids ook vrij over het land kunnen lopen zonder dat ze iets gevaarlijks tegen komen.

Lesley werd een echte Picasso in de Marokkaanse kamer, goud werd er gebruikt voor de contouren voor de haard, ook binnen in de haard werd het zwart gemaakt, met vuurbestendige verf, later plaatsen we daar ook een houtkachel in. Nu de bank door Rob gemetseld is ziet alles er al anders uit. Kan niet wachten tot de tegels gelegd gaan worden.

Aan het eind van de dag zijn we naar Antequera gereden om landbouw plastic te kopen wat we onder de stenen en het toekomstige grind kunnen gaan doen zodat er veel minder onkruid groeit, ook nog even langs de Chinees daar gegaan, mega groot, maar wat een zooi zeg wat ze daar verkopen, echt made in China prullen.

Terug naar huis reden we zo tegen de Indiaan aan. (Montaña del Indio) Als je je hoofd schuin houdt zie je een Indianen hoofd in de berg zitten, grappig hé.

Maar er gaan verschillende legendes over deze berg, Peña de los Enamorados, ook wel genoemd, deze liefdes berg ligt tussen Archidona en Antequera in, de  geliefden kwamen ook beide uit één van deze plaatsen, ze hadden een verschillend geloof en mochten niet samen zijn en daarom gooiden ze zich van deze berg af. Zielig verhaal, ik prefereer het Indianen verhaal.

Laat op de avond werd er weer fikkie gestookt in onze eigen haard, het was een vurig dagje.

Via facebook was ik op een groep gestuit die elk weekend gaan wandelen met elkaar. Jeff en Steve zetten de wandelingen uit. Op zaterdag een moeilijke en op zondag een makkelijke, een paar dagen voor de walk wordt deze op facebook beschreven. Het zijn voornamelijk Engelse mensen, mensen die hier permanent wonen en mensen die een tweede huis hebben. Het leek ons leuk om een keer mee te gaan om zo de omgeving ook wandelend te leren kennen. Meetingpoint was over de tweede brug in Iznajar bij bar Jaleo. Het bleek een diverse groep te zijn van mensen vanaf 35 jaar, Engels, Spaans en Nederlands en een aantal honden. In totaal waren we met om en nabij de 30 man. Ook fotograaf Jan heb ik nu ontmoet, de man die mijn ouders al eerder ontmoet hadden, waar we stekjes van gekregen hebben, heel toevallig was dat hij een Nederlandse gaste had meegenomen die vlakbij ons woont in Nederland. De wandeling was in Algarinejo, ongeveer 25 minuten rijden, we reden met een Engels stel mee, ik had gelijk een leuke klik met Louise. Zij hebben hier al een aantal jaar een tweede huis en gaan ongeveer een keer of 6 per jaar hier naar toe. Helaas vertrekken ze morgen alweer maar we hebben afgesproken dat we elkaar weer gaan ontmoeten als we beide weer hier zijn. Wat een fantastische wandeling hebben we gemaakt zeg, langs beekjes, watervallen, veel natuurschoon, prachtige herfstkleuren, kleine smalle dorpspaadjes en schattige loopbruggetjes. Onderweg in het dorpje hebben we een drankje gedronken met de hele groep aan een lange grote tafel, bij elk drankje kreeg je een gratis tapas. Toen we de weg terug liepen liepen we onderaan aan de andere kant van het beekje, op de heenweg bovenaan, beide schitterend uitzicht. We zagen ook nog een lokaalvrouwtje lopen die walnoten aan het zoeken was, toen we haar wilde fotograferen werden we bekogeld door haar met walnoten, met haar tandeloze bekkie riep ze lachend wat onverstaanbare woordenTerug in Iznajar hebben we met een groepje van 10 nog bij het barretje wat drankjes en tapa gedaan. Veel later dan we van te voren dachten waren we weer thuis. Maarja bij inspanning hoort ook ontspanning.

Wat een genot, het weer is zalig, ik ben echt een buitenmens merk ik, terwijl Lesley binnen aan het werk is loop ik buitenklusjes te doen, fantastisch vind ik dat.Lesley is de Marokkaanse kamer aan het witten en ik ben de yucca aan het splitsen, de stekjes zet ik in het water en later zet ik ze uit op verschillende plekken in de tuin. Ook ben ik weer wat troep van het land aan het afhalen, je wilt niet geloven hoeveel oude schoenen ik al gevonden heb, verder zijn de verroeste blikjes en flesjes bier ook favoriet, ook veel verweerde zakken, jerrycans, prikkeldraad en plasticafval is er te vinden. Er liggen ook veel takken en grote hout stronken, vooral kleine takjes die handig zijn om de haard aan te maken heb ik bij elkaar gesprokkeld. Overdag is het rond de 22 graden maar de avonden zijn frisjes, ongeveer 10 graden op het moment, maar omdat we geen centrale verwarming hebben moet het haardje toch aan. Sfeervol is dat zeker. Deze avond hadden we eters, Rob en Ibolja kwamen bij ons eten en Lesley had heerlijk gekookt. Gezellig om weer even bij te kletsen het was toch wel bijna 5 maanden geleden dat we voor het laatst in Spanje geweest waren.

We hadden al eens een keer een mannetje aan het werk gehad in onze tuin, hij werkte wel hard, alleen had hij de verkeerde shovel mee daardoor kon hij niet zoveel werk verzetten helaas. Dit keer kwam er eentje die een big shovel mee had. Dat beloofd wat. Ik had een plan in mijn hoofd maar de vraag is hoe breng je dat over en is het wel uit te voeren. We moeten beginnen bij het begin, de entree moet netjes gemaakt worden. Alles moet wat vlakker gemaakt worden, het moet een natuurlijk verloop krijgen.Er zitten heel veel grote keien in onze tuin, dat komt natuurlijk omdat we onderaan een berg zitten en de berg zit vol rotsen. Gelukkig was er Engelse hulp met inzicht aanwezig en samen met de shovel man bespraken wij ons plan. Er werd gestart, wat een klus. Er werd begonnen met het slopen van de resten van het oude gebouw, naast het gebouwtje staat nog een ouderwetse buitenoven en deze laten we intact, de beschermde steeneik had de oven helemaal overwoekerd en stiekem hebben we die wat bijgesnoeid zodat er weer wat zicht was en wat zagen wij tot onze verbazing onder het gesloopte gebouwtje vandaan komen, een echte trapslang, famillie van de gladde slang, niet giftig gelukkig. Wel enorm spannend om te zien, Lesley de slangenfreak was er als de kippen bij. We hebben hem maar heel ver van ons huis weer terug op het land gezet. De oude brokken van de ruine hebben we als een soort natural wall aan de kant van het hek tussen ons en de buren laten storten zodat je er later eventueel wat gras over kan laten groeien. Her en der een grote rots voor het natuurlijke effect omdat dat gewoon bij deze omgeving hoort en ook een leuk muurtje van rotsblokken. Het begin is gemaakt, maar hij heeft nog wel een dagje werk nodig en dit alleen maar voor het grondwerk. Het is echt een grote kostbare klus die tuin. Er kwam ook nog een smit langs om te kijken voor een leuning voor de twee trappen, deze beste man sprak geen woord Engels en daardoor moest ik de weinige Spaanse woorden gebruiken die ik ken om duidelijk te maken wat ik precies wil. Hij komt dinsdag terug met wat voorbeelden. Verder ben ik begonnen met het afkrabben van een kamertje wat de Marokkaanse kamer moet gaan worden en Lesley is een randje gaan mozaiken in de badkamer boven. We gaan morgen gewoon door met klussen en in de tuin wordt maandag weer gewerkt.

We hadden een vroege vlucht, een verschoven vlucht want oorspronkelijk wilden we woensdagavond vertrekken maar omdat ik een belangrijke bijeenkomst had heb ik mijn vlucht verschoven naar een dagje later. Gelukkig kon ik mijn vader zo gek krijgen om ons om 5 uur in de morgen op te komen halen. We hadden vertraging van ongeveer een uurtje maar Rob stond ons gelukkig nog steeds op te wachten. Toen we bij ons huis kwamen keken we onze ogen uit, wat hadden mijn ouders het mooi achtergelaten. Prachtig die gang met die poster, super die badkamer, netjes die bijkeuken.

Net aangekomen maar direct weer op pad om boodschappen te doen, maar eerst even wat eten. Op het pleintje in Archidona scheen de zon uitbundig. Wat zalig gewoon begin november zonder jas buiten op het terras zitten. We plofde eerst neer bij Arxiduna voor een drankje en een tapas van het huis, daarna aan de overkant bij een restaurantje die plekjes had in de schaduw, kan je voorstellen het was gewoon te warm in de zon. Dit restaurantje had ook een tapas kaart, de zonnige kant had dat niet helaas, jammer eigenlijk want je hebt immers niet altijd zin in een hele maaltijd en bij Unodeocho is de kaart perfect voor een paar kleine hapjes.

Het plein is echt geweldig, we waren happy met de zon, het lekkere eten en de onstpannen sfeer. Na de lunch een hele kar boodschappen gehaald en thuis nog even lekker van het zonnetje bij het zwembad genoten. Het voelt thuis maar het voelt ook als vakantie.

Mijn ouders zijn 2 maanden in Spanje geweest en hebben daar enorm van genoten, het is omgevlogen vertelden ze en eigenlijk hadden ze niet eens zin om weer naar huis te gaan. Je hebt een doel zegt mijn vader, elke dag een paar uurtjes werken en daarna lekker aan het zwembad liggen met een biertje om te ontspannen.  Mijn moeder ziet mijn vader weer fluiten en geniet zelf ook enorm van de afwisseling werken en in het zonnetje genieten met een glaasje wijn. Af en toe een tripje in de omgeving of gewoon je boodschapjes halen. Vaste prik was in het weekend het blauwe potten straatje in Iznajar en een bezoekje aan Torremolinos voor een drankje en een hapje aan de zee. De Bauhaus werd ook vaak bezocht om weer wat klus materiaal aan te schaffen.

Ook hebben ze bezoek gehad. Onze dochter is 2 weken bij haar oma en opa geweest en samen hebben ze lekker luxe bij het hotel van de koning gegeten en ze hebben op hun city trip een nachtje in Sevilla doorgebracht om daarna naar Albufera te rijden om Jairo en Daisy te verrassen met hun verjaardag.

Mijn tante Marianne is ook een aantal dagen bij Hacienda La Suerte wezen logeren en samen hebben ze genoten van ons huis en hebben de stad Malaga bezocht.

Tevens hebben mijn ouders bij een Facebook connectie van mij(Jan Katuin) wat stekjes voor de tuin gehaald en werden door hem en zijn vrouw vriendelijk ontvangen bij zijn mooie huis ongeveer 25 minuten bij ons vandaan in Fuentes de Cesna.

Rob en Iboja hadden mijn ouders ook uitgenodigd om te komen eten. Je merkt die oudjes mij zijn al helemaal gewent daar in Villanueva de Tapia en beschouwen ons huis ook een beetje als hun huis. Dat vind ik fijn dat wij niet alleen genieten daar maar de hele familie.

Op sommige dagen hebben ze kleine klusjes gedaan, van onkruid sproeien tot wat schoonmaak werkzaamheden, maar soms werd er flink hard gewerkt en werden er zweet druppeltjes gemaakt door vloertegels te leggen op de nieuw gestorte vloer boven en in de badkamer en de bijkeuken. Ook werd er een precisie werkje gedaan door de rejas te verven. Ook lastige klusjes werden niet vermeden zoals, de trap meerdere keren verven om de rode kleur te laten verdwijnen of tegels precies op maat te snijden voor de randjes. Ze hebben door de timmerman een mooie tussendeur laten plaatsen in de keuken zodat het er weer tip top uitziet allemaal en we het oude huis van het nieuwe huis kunnen afsluiten.De tuin muurtjes zijn weer wit en er werd een paadje van keitjes gemaakt. De buiten wasbak bij mijn eigen blauwe potten hoekje werd ook op kleur gebracht.Over een paar uur zitten we in het vliegtuig onderweg naar ons huis en we zijn enorm nieuwsgierig en benieuwd naar de vorderingen, natuurlijk hebben we veel al gezien op de foto’s maar live is altijd leuker. Spannend weer.

Z= Zon en Zwembad

Denk je aan Spanje dan denk je aan de zon. Malaga ligt aan de Costa del Sol, ongeveer 3 uur vliegen vanaf Amsterdam en je belandt in een prachtig stukje aarde waar meer dan 300 dagen per jaar de zon schijnt. Tenminste overdag, in de zomer maanden loopt de temperatuur op tot wel 40 graden en de hele winter door kan er een zonnetje blijven van wel 20 graden. Maar de nachten zijn vrij koud zeker iets het binnenland in. Ondanks dat de temperatuur een stuk beter is kan het ook behoorlijk regenen, dat hebben we vorig jaar wel gezien. Maar het blijft een feit dat je heel wat vaker lekker buiten bent en de vitamientjes van de zon op pakt en daardoor word ik nu net een vrolijker mens. Dus af en toe moet ik gewoon weer een vluchtje vitamine S (Spanje) pakken.  Morgen bijvoorbeeld, heerlijk!

Zwembad: Het zwembad kan ik morgen echter niet meer induiken, na oktober is daar de watertemperatuur te koud voor. Maar wat is het zalig om bij warme zomers een prachtig blauw zwembad naast je huis te hebben liggen maar wat is het een werk om het te onderhouden zeg, dat had ik nooit verwacht. Maar een zwembad hoort wel echt bij onze casa vind ik, zeker als we het huis willen gaan verhuren is het gewoon een must. S’avonds is het zwembad prachtig verlicht en ik geniet er dan ook heerlijk van om zowel overdag als s’avonds op een bedje naast het zwembad te liggen om te zonnen of om de sterren te bekijken. Zucht, wat boffen wij toch met dit prachtige huis in Spanje!

Y= Ys en Yeso

Waar kan je Lesley voor wakker maken? Nou voor een lekker ysje, Italiaans heeft heeft de naam, maar de Spanjaarden kennen er ook wat van, vooral de bijzondere smaakcombinaties zijn hier geliefd. Wat denk je van chocolade met Spaanse peper en honing met thijm maar ook verschillende soorten plantensmaken zoals lavendel en groentesmaken zoals patas bravas ijs. Bij sommige smaken kan ik me niet echt iets voorstellen, maar je kan het allemaal uitproberen.

In de winkelstraat Calle Larios in Malaga zit ook een heerlijke yssalon en daar kan ik zelfs niet zomaar voorbij lopen.

De Y ook van Yeso, voordat we ons huis kochten had ik hier nog nooit van gehoord, tegenwoordig is dit woord niet meer uit mijn woordenboek weg te denken. Ons hele Spaanse huis zit vol met dit spul. Wanneer we weer een kamertje gaan opknappen en de losse delen van de muur halen moet het daarna aangesmeerd worden met yeso, een kalkachtige wit goedje waar je prima de muur mee kan stucen. Maar niet alleen op de muur het zit ook op het plafond en komt ook op ons bankje in de Marokkaanse kamer die nu in de maak is.