Wat hebben we het druk gehad de afgelopen weken. Elke dag klussen na het werk en in het weekend, bij het huis van onze dochter. Je ziet het steeds mooier worden, het slopen gaat snel maar het opbouwen duurt toch wel een stukje langer. Alles verven, de deuren, de raam kozijnen, de trappen, de leuningen, eerst grondverf en daarna twee keer aflakken, wat een klus, we zijn nog lang niet klaar.

We zitten er een beetje doorheen en zijn echt aan vakantie toe. Maar eerst nog even oma haar 97 verjaardag vieren op 27 augustus(wat een pracht mens met een pracht leeftijd) en daarna lekker 2 weken op vakantie vanaf 28 augustus.

Ik zeg eerlijk, ik kan me niet herinneren dat ik er zo ontzettend aan toe was. Gewoon even helemaal niks doen. Voorheen kon dat eigenlijk niet als we naar Spanje toe gingen, er moest altijd wel wat geklust worden, maar nu gaan we echt niks doen hoor.

We werden opgehaald bij het vliegveld door een vriend. Hij haalt ons altijd op met onze eigen auto, hij rijdt dan naar ons huis, zet daar zijn eigen auto neer en pakt onze auto. Hij vertelde dat hij bijna zijn eigen auto niet kwijt kon op ons terrein. De gasten die ons huis via booking.com hadden gehuurd waren met velen.

Ik schrok me natuurlijk rot, dat was namelijk niet de afspraak. Er zouden 5 stellen in zitten, nou dan heb je 5 auto’s lijkt me. Nee er stonden er vele meer zei hij.

Mijn god wat is daar nu weer gebeurd dacht ik. Om het nog spannender te maken vertelde hij dat hij zag dat ze de party tenten aan het inladen waren.

Als je het huis aan Spanjaarden verhuurd wordt het dus altijd feesten weten we nu uit ervaring. We hebben ons minimum verblijf nu ook aangepast naar min. 5 dagen ipv 3. Maar deze boeking stond nog.

Toen ik met lood in mijn schoenen uit de auto stapte stonden er maar 3 auto’s. De aanhanger zat vol spullen en de mannen liepen haastig heen en weer om alles verder nog in te laden. De vrouwen waren druk aan het vegen en aan het poetsen. Ik hoorde geen geluid. Ze keken naar ons op en zeiden niks. Mm ja, ik zal maar iemand aanspreken dacht ik, we hadden afgesproken dat ze een uurtje later mochten uitchecken en dat was nu. Pardon, spreek u Engels. Er werd niet gereageerd, nogmaals, misschien sprak ik niet hard genoeg, nee hoor geen reactie. Ik tikte iemand op de schouder. Er werd druk heen en weer gelopen om iemand te halen, ik herhaalde mijn vraag. Deze mevrouw keek mij doordringend aan en toen snapte ik het, ze keek naar mijn lippen, het was een groep dove mensen. Zij konden niet praten en de vrouw die voor me stond kon er een paar kreten uit krijgen, maar voor mij onverstaanbaar. Dos en nog iets zei ze leek wel. Ik snapte er niks van. Het was nu 12 uur, zou ze bedoelen dat ze pas om 2 uur weg wilden? Nee toch. Ik zei Mi Casa, soy el propertario, ahoro check out. In de hoop dat ze me zou verstaan, maar ze bleef maar zeggen dos, dos.

Ik belde Paco de sleutelbeheerder hij vertelde dat hij er bijna was. Gelukkig!. De mensen gingen druk door met opruimen. Toen Paco er was vertelde hij dat ze de borg nog terug moesten krijgen 2 honderd. Oh dus dat wilde ze zeggen: Doscientos.

Gelukkig hadden ze het huis keurig achtergelaten. Wat was er nu gebeurd, 1 gast was 50 jaar geworden en had met vrienden het huis gehuurd. Op 1 avond hadden ze nog meer vrienden uitgenodigd om het te vieren. Dus er was een lange tafel neergezet op het terras en daar hadden ze lekker met z’n allen paella gegeten. De cateraar kwam de spullen weer ophalen vandaag.

Pff gelukkig hadden ze de boel niet gesloopt, je schrikt altijd wel even hoor. Omdat weekend verhuur weinig verdiend hadden we besloten om zelf de schoonmaak te doen zodat we er toch nog iets aan over zouden houden. Ik heb nu nog meer respect voor de schoonmaaksters, wat een klus zeg.

6 slaapkamers, bedden verschonen en soppen, 4 badkamers, spik en span maken, de keuken, de bijkeuken, de 3 woonkamers, het terras bij het huis, het terras bij het zwembad. We waren na 8 uur nog niet klaar. Morgen maar verder. Nu maar even genieten van de rust en het uitzicht.

Paco zou ook nog even terug komen, hij had nog wat voor ons.

15 juli 2016

Een spannende dag, onze dochter krijgt de sleutel van haar eerste koophuis.

Een prachtig huis gelegen in een leuke buurt wat wil je nog meer! Maar er moet wel eerst wat gedaan worden om het tot een paleisje te maken.

Maarliefst 3 bakkies vol met bouwafval, we hebben werkelijk alles gesloopt. De keuken eruit, de plafonds, de openhaard, muurtjes uitgebroken, ingebouwde kasten weggehaald behang er afgestoomd en de vloerbedekking eruit. Wat een klus.

Dit alles met dank aan mijn lieve vader en moeder die er elke dag zijn, onze zoon en schoondochter, mijn broer met zijn familie, Chey haar vriendinnen, onze buurman/vriend en mijn oom echt top hoor die hulp, zonder hen had het lang niet zo snel gegaan. Gelukkig zitten we nu in de opbouwfase en weer zijn mijn ouders er elke dag om te helpen met schilderen. We zijn nog lang niet klaar, onze dochter zelf kan helaas met haar gebroken been niet zoveel doen al ze zelf zou willen, maar haar paps en mams helpen wel hoor enne we vinden het fantastisch om te doen.

Gelukkig hebben we veel ervaring opgedaan in ons Spaanse huis waar we met veel plezier maar ook met veel zweetdruppel geklust hebben.

Ik krijg er heel veel energie van om een huis met potentie te kopen en een plan te bedenken hoe ik het met zo weinig mogelijk geld weer helemaal kan opknappen.

Ons Spaanse huis was wel een behoorlijk groot project wat ook wel wat nazorg vergt. Daarom denk ik wel eens stiekem, misschien moeten we ons grote pand maar verkopen en een klein pandje terug te kopen en dat weer helemaal van begin af aan opknappen zodat we niet zo die zorg hebben, we hebben immers nu de kennis hoe we het allemaal moeten aanpakken. Aan de andere kant zal dat ons ook aan het hart gaan want het is zo eigen geworden en zo prachtig.

Dus voorlopig houden we het maar even bij het klussen van onze dochter en wie weet volgt daarna onze zoon want hij is ook om zich heen aan het kijken. Komende tijd zitten wij goed en kunnen we ons helemaal uitleven.

Eenmaal thuis aangekomen direct gebeld met de zwembadwinkel, gelukkig goed nieuws, het probleem zat bij het zandfilter wat niet goed dichtgedraaid was door de monteur, daardoor lekte het water eruit.  Pff pak van ons hart. Zelf lukt het je niet om deze goed dicht te draaien dat moet echt met een speciale tang gedaan worden, wel fijn dat er snel gehandeld werd want we weten immers wat voor een problemen het kan opleveren als de pomp te lang uit staat.

Een tweede huis hebben is een genot maar zeker ook een zorg, zeker als het zo groot is als die van ons en tevens is het lastig als je zelf niet in de buurt woont. Op Malaga is wel goed te vliegen maar net even te ver om zomaar langs te gaan.

Wel heel fijn dat easyjet nu ook op Malaga vliegt want zelfs in het hoogseizoen kan je soms wel voor minder dan €100 een retourtje kopen, spotgoedkoop!

5 juli 2016

Helaas ook onze vakantie zit er weerop. Na flink het huis gepoetst te hebben, de bedden opgemaakt te hebben en alles nog even nagelopen te zijn dachten we het perfect voor elkaar te hebben. Helaas was het tegendeel waar, want tot onze schrik bleek er weer iets met de zwembad pomp te zijn, er lekte allemaal water uit de meter, wat is dit nu weer, dikke stress. Direct de zwembad winkel gebeld om iemand met spoed te laten komen. We moesten het zwembadhok onder het zwembad maar openlaten want ons vliegtuig wacht niet. Hopen maar dat dit snel opgelost is, wat een toestand weer. Ik zat er echt mee, het lijkt wel of er altijd wat is.

1 juli 2016

Ik kom toch even een weekendje naar jullie toe zei onze dochter, thuis kan ik toch niet zoveel. Stoer hoor gewoon met een gebroken pootje alleen vliegen. Opa en oma brachten haar naar Schiphol, met een karretje werd ze naar de gate gebracht en ze had een stoel met extra beenruimte geboekt. Peuleschilletje toch, in Malaga stonden wij haar weer op te wachten.

We namen het er lekker van saampjes, ze had genoeg tegenslag gehad 2 benen breken in 1 jaar. S’ middags lekker een salade met inktvis voor de lunch delen buiten bij Hotel Rural Carlos Astorga 3 km bij ons vandaan.

Daarna chillen bij het schone zwembad.

S’avonds lekker naar Pajaritos voor de entrecote op zoutblok waar wij zo over aan het opscheppen waren.

Heerlijk zo met ons kind bij ons.

 

30 juni 2016

Het viel niet mee om het zwembad schoon te schrobben in de kokende zon. Ik had liever heerlijk gezwommen in ons diepe zwembad voor een beetje verkoeling.

Maarja het is niet anders. Normaal vervang je het hele bad niet zo vaak, maar als je gasten hebt is het ook niet erg om dat regelmatig te doen, toch wel fijn om een lekker fris bad te hebben.

We hebben 2 kranen 24 uur aan moeten zetten om weer een vol bad te hebben.

Ben benieuwd naar onze waterrekening. De rekening van de chemicaliën die er als start in moeten hebben we inmiddels betaald. Een duur grapje hoor een zwembad hebben en onderhouden.

 

29 juni 2016

Vroeg in de ochtend direct naar de zwembad winkel om er een dompelpomp bij te lenen. Met 2 dompelpompen moet het zwembad zo leeg zijn hoopten we.

Ja helaas er was geen andere oplossing meer mogelijk. Omdat de pomp stil had gestaan waren er algen gegroeid in het zwembad, er zijn toen bepaalde chemicaliën ingedaan, normaal gaat dat goed, echter als je dan het zwembad wil schoonzuigen dien je de pomp op een andere stand te zetten zodat die chemicaliën niet door het zandfilter gaan. Echter wanneer de pomp op de verkeerde stand staat verknoei je het zand in de filter en wordt het niet schoon. Als je er dan ook nog chemicaliën bij blijft gooien, uit noodgreep om het probleem op te lossen, komt het niet meer goed.

Inmiddels was het chloor gehalte te hoog geworden en de ph waarde was ook niet goed genoeg. Slimste oplossing, al het water eruit en opnieuw vullen. Pff wat zijn we toch een amateurtjes.

Wat een gedoe allemaal, daar gaat onze rustige luier vakantie, bijkomend voordeel de zwembadlamp was kapot en deze kon nu ook vervangen worden.

Na 8 uur was het zwembad leeg, morgen de boel maar flink schrobben, want als het leeg is zie je toch wat algengroei in de hoekjes zitten.