Wat hebben we het druk gehad de afgelopen weken. Elke dag klussen na het werk en in het weekend, bij het huis van onze dochter. Je ziet het steeds mooier worden, het slopen gaat snel maar het opbouwen duurt toch wel een stukje langer. Alles verven, de deuren, de raam kozijnen, de trappen, de leuningen, eerst grondverf en daarna twee keer aflakken, wat een klus, we zijn nog lang niet klaar.img-20160824-wa0005

We zitten er een beetje doorheen en zijn echt aan vakantie toe. Maar eerst nog even oma haar 97 verjaardag vieren op 27 augustus(wat een pracht mens met een pracht leeftijd) en daarna lekker 2 weken op vakantie vanaf 28 augustus.20160919_114751

Ik zeg eerlijk, ik kan me niet herinneren dat ik er zo ontzettend aan toe was. Gewoon even helemaal niks doen. Voorheen kon dat eigenlijk niet als we naar Spanje toe gingen, er moest altijd wel wat geklust worden, maar nu gaan we echt niks doen hoor.

We werden opgehaald bij het vliegveld door een vriend. Hij haalt ons altijd op met onze eigen auto, hij rijdt dan naar ons huis, zet daar zijn eigen auto neer en pakt onze auto. Hij vertelde dat hij bijna zijn eigen auto niet kwijt kon op ons terrein. De gasten die ons huis via booking.com hadden gehuurd waren met velen.

Ik schrok me natuurlijk rot, dat was namelijk niet de afspraak. Er zouden 5 stellen in zitten, nou dan heb je 5 auto’s lijkt me. Nee er stonden er vele meer zei hij.

Mijn god wat is daar nu weer gebeurd dacht ik. Om het nog spannender te maken vertelde hij dat hij zag dat ze de party tenten aan het inladen waren.

Als je het huis aan Spanjaarden verhuurd wordt het dus altijd feesten weten we nu uit ervaring. We hebben ons minimum verblijf nu ook aangepast naar min. 5 dagen ipv 3. Maar deze boeking stond nog.

Toen ik met lood in mijn schoenen uit de auto stapte stonden er maar 3 auto’s. De aanhanger zat vol spullen en de mannen liepen haastig heen en weer om alles verder nog in te laden. De vrouwen waren druk aan het vegen en aan het poetsen. Ik hoorde geen geluid. Ze keken naar ons op en zeiden niks. Mm ja, ik zal maar iemand aanspreken dacht ik, we hadden afgesproken dat ze een uurtje later mochten uitchecken en dat was nu. Pardon, spreek u Engels. Er werd niet gereageerd, nogmaals, misschien sprak ik niet hard genoeg, nee hoor geen reactie. Ik tikte iemand op de schouder. Er werd druk heen en weer gelopen om iemand te halen, ik herhaalde mijn vraag. Deze mevrouw keek mij doordringend aan en toen snapte ik het, ze keek naar mijn lippen, het was een groep dove mensen. Zij konden niet praten en de vrouw die voor me stond kon er een paar kreten uit krijgen, maar voor mij onverstaanbaar. Dos en nog iets zei ze leek wel. Ik snapte er niks van. Het was nu 12 uur, zou ze bedoelen dat ze pas om 2 uur weg wilden? Nee toch. Ik zei Mi Casa, soy el propertario, ahoro check out. In de hoop dat ze me zou verstaan, maar ze bleef maar zeggen dos, dos.

Ik belde Paco de sleutelbeheerder hij vertelde dat hij er bijna was. Gelukkig!. De mensen gingen druk door met opruimen. Toen Paco er was vertelde hij dat ze de borg nog terug moesten krijgen 2 honderd. Oh dus dat wilde ze zeggen: Doscientos.

Gelukkig hadden ze het huis keurig achtergelaten. Wat was er nu gebeurd, 1 gast was 50 jaar geworden en had met vrienden het huis gehuurd. Op 1 avond hadden ze nog meer vrienden uitgenodigd om het te vieren. Dus er was een lange tafel neergezet op het terras en daar hadden ze lekker met z’n allen paella gegeten. De cateraar kwam de spullen weer ophalen vandaag.

Pff gelukkig hadden ze de boel niet gesloopt, je schrikt altijd wel even hoor. Omdat weekend verhuur weinig verdiend hadden we besloten om zelf de schoonmaak te doen zodat we er toch nog iets aan over zouden houden. Ik heb nu nog meer respect voor de schoonmaaksters, wat een klus zeg.

6 slaapkamers, bedden verschonen en soppen, 4 badkamers, spik en span maken, de keuken, de bijkeuken, de 3 woonkamers, het terras bij het huis, het terras bij het zwembad. We waren na 8 uur nog niet klaar. Morgen maar verder. Nu maar even genieten van de rust en het uitzicht.

Paco zou ook nog even terug komen, hij had nog wat voor ons.20160831_120341