Ze zeggen dat als je in mijn woonplaats geboren bent dat je een aardbei bent, zoals je in Amsterdam een mokummer bent, in IJmuiden een viskop, in Haarlem een mug en in Heemskerk een ezel.

Nou deze ezel was vandaag een aardbei, niet dat ik een wedergeboorte heb gehad maar ik had een uur gespint vanmorgen, dat was behoorlijk pittig, mijn hoofd leek echt op een knal rode aardbei aan het eind van de les.

Maar een beetje opnieuw kom ik wel weer op de wereld want dat yogagedoe op het strand was wel even leuk maar eigenlijk veel te rustig voor mij en dat hardlopen is alleen leuk met mooi weer, dus toch maar weer opnieuw beginnen, vol goede moed ben ik lid worden van de sportschool samen met mijn dochter.

Na een coolingdown ook gelijk een lesje zumba meegepakt en het mossel etentje gisteren bij mijn ouders is er ook weer af. Morgen gelijk een intake van 1.5 uur bij de fitness en de wijntjes van het weekend zitten dan ook niet meer op mijn heupen (hoop ik).

De bedoeling is dat ik 2 of hooguit 3x per week ga sporten om het leuk te houden, meer hou ik toch niet vol ivm mijn drukke werkweek.

Ik ga natuurlijk wel 2 weken op vakantie in oktober maar ik ga het niet meer vooruit schuiven anders komt van uitstel afstel.

Ik heb trouwens ook een leuke B&B voor de laatste 3 dagen van mijn vakantie geboekt, in Mijas tussen Marbella en Malaga in.

B&B in Mijas

Onze zoon in Amerika vertelde ons dat er iets vreselijks gebeurd is waar ze allemaal behoorlijk van ondersteboven zijn. De Duitse jongen uit zijn tennnisteam kreeg gisteren een telefoontje dat zijn moeder is omgekomen bij een ongeluk. Echt afschuwelijk, vreselijk voor die jongen zeg, onbeschrijvelijk.

Ze waren er allemaal stuk van, die jongen vliegt vandaag terug naar Duitsland.

Als je zo iets hoort, ook wij die die jongen niet persoonlijk kennen, leven mee want zoiets vreselijks is ontzettend verdrietig.

Het blijkt maar weer, alles is betrekkelijk, het kan zomaar ineens over zijn, leef je leven dan ook zoals jij het zou willen want het duurt maar even.

Natuurlijk denken wij bij zulk shocking nieuws aan onze lieve Jeff( jongste zoon van mijn man zijn zus) die ook zo uit ons leven gerukt werd door een auto ongeluk, hij was nog maar 22 jaar.

Dat verdriet gaat nooit meer over.

Mijn ouders vinden het leuk om elk jaar op hun trouwdag met de kinderen te gaan eten, vandaar we dachten we gaan naar Spanje maar we moeten op 14 oktober weer thuis zijn voor hun trouwdag. Eerst zouden we gaan eten, toen in een huisje en nu hebben mijn ouders bedacht dat ze zelf iets willen gaan doen, prima natuurlijk, niks verandelijker dan een mens, maar dan zit ik net zo lief nog even wat langer in Spanje.

Dus voor xe2x82xac35 pp hebben wij ons ticket omgeboekt zodat we nu lekker 3 nachtjes meer hebben. Ons hele schema staat al vast maar nu ben ik nog alleen nog op zoek naar een B&B niet te ver van het vliegveld af want zondag hebben we en hele vroege vlucht, 10 dagen zitten we rechts van Malaga en de laatste dagen wil ik links zitten. Wil ook even gaan kijken hoe Marbella eruit ziet, daar zijn we nog nooit geweest. Tenslotte wil ik daar tzt gaan werken het liefst.

Ik sprak toevallig met een collega over dit verhaal en zij vertelde dat een oud directeur van de bank, die zij goed kent, in Malaga woont en die is weer bevriend met de leidingevende van het kantoor in Zuid Spanje. Kijk kruiwagentjes zijn altijd handig, morgen toch nog maar even terug komen bij haar daarover.

Het was gisteren een mooie zonnige dag, het is tenslotte nog zomer hoewel we daar niet zoveel van gemerkt hebben de afgelopen periode.

Maar gisteren hebben we heerlijk genoten op de boot van onze vrienden, we hebben gezeild op het IJsselmeer.

Hun boot ligt in de Marina haven te Muiderzand. We beginnen altijd op de boot, nog in de haven, met een flesje bubbels en dan gaan we op de moter de haven uit, dan worden de zeilen gehesen en na lekker gezeild te hebben gaan voor anker bij het eilandje Pampus, trekken weer een flesje open eten wat hapjes en varen aan het eind van de dag als het weer het toelaat terug met de bolle Jan(een speciaal soort zeil)

Het is jammer dat ons fototoestel kapot is want het zag er zo mooi uit, al die bootjes op het water, dat was echt een mooi plaatje geweest. Nu maar eens onderzoeken wat een echt goed fototoestel is, die niet te duur is, niet te ongemakkelijk is om overal mee naar toe te nemen, en mooie kwaliteit plaatjes maakt.

Want een goed toestel hebben we zeker weer nodig, volgende maand zitten we namelijk alweer in Zuid Spanje en dat moeten we natuurlijk weer allemaal vastleggen.

Vandaag even Haarlem in geweest met mijn dochter, ze had helemaal geen kleren meer, zielig hxc3xa9. Ze wilde wat truitjes met lange mouwen, natuurlijk hebben we weer veels te veel gekocht, tot ergenis van mijn man. Maarja vrouwen houden nu eenmaal van shoppen, ze worden er gelukkig van, dat is genetisch bepaald, niks aan te doen.

Het geluk was echter van korte duur, want ik heb ontzettend lopen huilen die avond, wat was daar de oorzaak van, nou de film die we gekeken hebben, Hachi, ik heb nu nog dikke ogen, ik kan me niet herinneren dat ik zoveel gehuild heb om een film.

Het gaat over een hond(Hachi), die heeft een zeer goede band met zijn baasje (Richard Gere), elke dag als zijn baasje thuis komt staat zijn hond op hem te wachten voor het treinstation. Maar zijn baasje gaat dood en toch blijft de hond wachten, elke avond weer, zo ontroerend, wel 9 jaar lang tot hij zelf ook dood gaat.

Ik kon niet stoppen met huilen, zo'n mooie film en oh zo verdrietig!

Deze film is waargebeurd en dat maakt de film zo speciaal.

Ik ben weer aan het werk en ik slaap weer slecht, dit keer niet van de stress op mijn werk maar vanwege de spanning van mijn nieuwe functie, ik heb allemaal ideexc3xabn hoe ik het wil gaan aanpakken. Ik ga mijn markt gebied even goed bestuderen en kijken hoe ik mijn klanten tevreden kan houden en nieuwe klanten kan werven, ik zit al te denken aan seminars met sprekers over bepaalde onderwerpen, modeshows voor de dames, whiskeyproeverij voor de mannen etc etc. Als ik s'avonds niet kan slapen van alles wat er door mijn hoofd rondspookt, dan kruip ik achter de computer en tref dan regelmatig mijn zoon online, we hebben 7 uur tijdsverschil, en dan kletsen we even over onze dag en onze gedachten.

De eerste week heeft hij het druk gehad met van alles te regelen, zijn kamer op de campus, gelukig heeft nu een kamer alleen kunnen bemachtigen, dit is alleen voor 3e en 4e jaars weggelegd, hij moest een mealplan kopen, daarmee heeft hij elke dag een ontbijt, lunch en diner buffet, zijn amerikaanse mobiel moest het weer gaan doen verder moesten zijn boeken gekocht worden, deze worden helemaal door de coach betaald omdat hij voor de school tennist. Hij heeft ook allemaal nieuwe sportkleren gekregen en er zijn nieuwe tennisrackets besteld ook op kosten van de universiteit. Zo'n semester is best prijzig hoor want een stukje wordt door ons betaald een stukje krijgt hij van studiefinanciering en een stukje van de coach.

Studeren in Nederland is vele malen goedkoper maar de ervaring die hij op doet is onbetaalbaar. Verder krijgt hij alle vliegreizen, hotelkosten en dinerkosten vergoed wanneer hij met het team reist om een wedstrijd te spelen tegen een andere universiteit.

De lessen zijn weer vollop begonnen en elke dag moet hij aan zijn huiswerk en ook nog eens 3 uur tennistraining en 1 uur conditie.

Soms in het weekend blijft er tijd over om te feesten en die feestjes op de campus gaan er behoorlijk wild aan toe, maar dat wil moeders natuurlijk niet allemaal in detail weten.

Als ik zie wat onze kinderen allemaal meemaken denk ik dat ze behoorlijk boffen dat ze zich zo kunnen ontwikkelen, maar ik weet zeker dat ze dat enorm waarderen want dat laten ze gelukkig ook merken. Onze jeugd was ook fijn maar zag er toch wel even ietje anders uit, maar door onze kinderen zo te zien genieten, genieten wij extra en dan weet je ook weer waar je het allemaal voor doet.

Ik heb het wel eens eerder gezegd, wij zijn echt gezegende mensen, we werken er ook hard voor maar dat we in dit land geboren zijn is toch wel een enorme pre, laten we dat aub nooit vergeten.