Ik ben weer aan het werk en ik slaap weer slecht, dit keer niet van de stress op mijn werk maar vanwege de spanning van mijn nieuwe functie, ik heb allemaal ideexc3xabn hoe ik het wil gaan aanpakken. Ik ga mijn markt gebied even goed bestuderen en kijken hoe ik mijn klanten tevreden kan houden en nieuwe klanten kan werven, ik zit al te denken aan seminars met sprekers over bepaalde onderwerpen, modeshows voor de dames, whiskeyproeverij voor de mannen etc etc. Als ik s'avonds niet kan slapen van alles wat er door mijn hoofd rondspookt, dan kruip ik achter de computer en tref dan regelmatig mijn zoon online, we hebben 7 uur tijdsverschil, en dan kletsen we even over onze dag en onze gedachten.

De eerste week heeft hij het druk gehad met van alles te regelen, zijn kamer op de campus, gelukig heeft nu een kamer alleen kunnen bemachtigen, dit is alleen voor 3e en 4e jaars weggelegd, hij moest een mealplan kopen, daarmee heeft hij elke dag een ontbijt, lunch en diner buffet, zijn amerikaanse mobiel moest het weer gaan doen verder moesten zijn boeken gekocht worden, deze worden helemaal door de coach betaald omdat hij voor de school tennist. Hij heeft ook allemaal nieuwe sportkleren gekregen en er zijn nieuwe tennisrackets besteld ook op kosten van de universiteit. Zo'n semester is best prijzig hoor want een stukje wordt door ons betaald een stukje krijgt hij van studiefinanciering en een stukje van de coach.

Studeren in Nederland is vele malen goedkoper maar de ervaring die hij op doet is onbetaalbaar. Verder krijgt hij alle vliegreizen, hotelkosten en dinerkosten vergoed wanneer hij met het team reist om een wedstrijd te spelen tegen een andere universiteit.

De lessen zijn weer vollop begonnen en elke dag moet hij aan zijn huiswerk en ook nog eens 3 uur tennistraining en 1 uur conditie.

Soms in het weekend blijft er tijd over om te feesten en die feestjes op de campus gaan er behoorlijk wild aan toe, maar dat wil moeders natuurlijk niet allemaal in detail weten.

Als ik zie wat onze kinderen allemaal meemaken denk ik dat ze behoorlijk boffen dat ze zich zo kunnen ontwikkelen, maar ik weet zeker dat ze dat enorm waarderen want dat laten ze gelukkig ook merken. Onze jeugd was ook fijn maar zag er toch wel even ietje anders uit, maar door onze kinderen zo te zien genieten, genieten wij extra en dan weet je ook weer waar je het allemaal voor doet.

Ik heb het wel eens eerder gezegd, wij zijn echt gezegende mensen, we werken er ook hard voor maar dat we in dit land geboren zijn is toch wel een enorme pre, laten we dat aub nooit vergeten.