Ik opende mijn mail en ik zag de titel al. Water leak!!!. Oh nee hé wat nou weer dacht ik. Onze schoonmaakster Rose mailde dat de badkamer onder water stond en ze vroeg ook of de kaarsjes beneden in het water hoorde te drijven of dat er misschien wat water ook door het plafond naar beneden gelekt kon zijn.

NEEEE ik heb geen kaarsjes drijven in het water natuurlijk, balen zeg, ik word hier soms zo moedeloos van. Het vervelende is je zit op afstand en je kan zelf niet zomaar ingrijpen. Die topper van een vader van mij ging gelijk kijken op internet naar een ticket. Nee papa dat hoeft niet ik vraag wel iemand ernaar te kijken. De hoofdkraan staat nu uit dus verder kan er niks gebeuren. Maar mijn vader bleef volhouden, eigenlijk heb ik ook wel weer zin om te gaan en dan kan ik ook wat voorbereidend werk doen voor april als we de badkamer beneden gaan vernieuwen zei hij. Ondertussen had ik wel al een loodgieter gebeld, het zat mij ook niet lekker. Gelukkig bleek het de kraan te zijn die vernieuwd moet worden. Dus het valt mee. Maar mijn vader heeft toch geboekt, volgende week gaat hij, met een schetsboek met badkamer model tekeningen en een lijstje met klusjes erop onder zijn arm.

Heel apart, je kan met banken echt onderhandelen in Spanje, dat wist ik niet. Ik werk bij een bank en onze tarieven zijn transparant. In Spanje daartegen kan je buurman dus een ander tarief betalen bij afname van de zelfde producten dan jij, zijn we achter gekomen.

Drie jaar geleden waren wij blij dat we de hypotheek rond konden krijgen, zo makkelijk ging dat namelijk niet meer voor buitenlanders. Wel maar 70% van de getaxeerde waarde, dat wel, maar toch waren we daar heel gelukkig mee. Eurobor tarief met een opslag, ook prima, tarief was redelijk. Ze wilden wel de verplichte woonhuisverzekering en levensverzekering hebben bij hen, ook begrijpelijk.

Onze advocaat heeft het allemaal geregeld, doe de inboedel en de auto maar ergens anders dat is goedkoper, werd ons verteld, wij hadden er geen omkijken naar dus wij namen alles voor lief.

Nu bijna 3 jaar verder dacht ik als bankvrouw, ik ga toch maar even shoppen, hoewel lastig als je de taal niet goed beheerst en ook niet goed weet hoe het allemaal werkt in een ander land. Wel leek het me beter om de woonhuis en inboedel bij de zelfde maatschappij te hebben. Ik had inmiddels een mooie aanbieding binnen gekregen en toen hebben we de opzegformulieren opgestuurd.

Wat er toen gebeurde, ik wou achteraf dat ik eerder gezegd had dat ik weg wilde met die verzekeringen want ik werd gemaild en gebeld, waarom wilden we opzeggen, waren we soms niet tevreden. Ineens werd bij het eerste gesprek beloofd dat we geen bankkosten van €100 per jaar meer hoefde te betalen omdat we zo’n goede klant waren. Ik hapte niet direct toe en toen vertelde ze me dat als ik bleef en ook de inboedel bij hen zou afsluiten, ik een korting zou krijgen van 1% op de hypotheek voor het komende jaar. Jemie dat zijn echt honderden euro’s, ongelofelijk, dat dat kan.

Natuurlijk hebben we ja gezegd. Dus weet mensen blijf alert en ga shoppen want er is echt heel veel geld mee te verdienen en dat geld stop ik natuurlijk liever in mijn huis dan in hun kluis.

Vroeg uit de veren want we hadden kaarten gereserveerd voor het Alhambra.

Lekker ontbijten en toen direct de auto in. Ongelofelijk gisteren nog zo warm en nu moesten we de ruiten krabben, ja dat is ook Zuid Spanje. Natuurlijk hadden we geen ruitenkrabber daarom maar met oude cd hoesjes, we waren heel crea.

Het is heel belangrijk dat je bij het Alhambra op tijd bent, want je moet de kaartjes nog ophalen, je creditcard laten zien en vanaf de kassa nog 15 min. lopen voordat je voor het paleis staat en te laat is te laat, want er mogen maar een beperkt aantal bezoekers per keer naar binnen. Gelukkig waren we er om 10.15 al en om 10.30 mochten we het paleis in. Het blijft mooi om te zien, ik zelf ben er al diverse keren geweest maar het blijft fascineren. Het idee dat het al zoveel jaren oud is en dat de mensen dit toentertijd allemaal gemaakt hebben en dat het allemaal bewaard is gebleven is heel bijzonder. We zijn ongeveer een uurtje in het paleis geweest en daarna nog in de tuinen en toen zijn we naar het centrum van Granada gereden.

Granada is een leuke stad, het nieuwe gedeelte waar je lekker kan shoppen en het oude gedeelte met de witte kleine straatjes. Om naar onze favoriete uitzichtpunt(mirador) te gaan kijken moesten we door de Marokkaanse wijk gaan. Een hele klim naar boven en al die keren die ik daar gelopen heb liep ik anders, ik snap niet dat ze geen pijltjes of bordjes neer zetten met de kortste route, net een doolhof daar. Maar het uitzicht wat je uiteindelijk hebt is schitterend. Het Alhambra en daarachter de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada, welke maar op 45 min afstand ligt.

Granada is de stad waar je nog lekker bij je drankje gratis tapas krijgt, bij bar Olivier zit je helemaal goed. Leuk tussen de Spanjaarden om de echte Spaanse sfeer te proeven. Na terrasje hier terrasje daar en wat shoppen gingen we rond 7 uur weer naar huis. Thuis nog lekker gegeten, klaargemaakt door mijn moeder en wijntje wijntje gedronken en na dit nachtje zat ons weekendje er al weer op. We waren het er allemaal over eens dat het nog wel iets langer had mogen duren. We hebben het namelijk super gehad!

Twee jaar geleden was ik deze datum met mijn collega’s van het Houtplein in Spanje want toen was ik 25 jaar bij het bedrijf. Vorig jaar met onze kids want toen waren Les en ik 25 jaar getrouwd en hebben we geskied. Nu was ik met mijn moeder en haar vriendin en met 2 buurvrouwen van mij tevens vriendinnen, wat een gezelligheid allemaal.

Elke keer probeer ik weer wat nieuws en anders te beleven. Met Lesley was ik eind vorig jaar al geweest in Benalmadena en toen dacht ik al leuk hier wil ik heen met de meiden. Ik had echter nooit kunnen voorspellen dat het zo’n mooi weer zou zijn, het was zeker 23 graden.

In mijn hoofd had ik bedacht dat we eerst met het kabelbaantje zouden gaan maar helaas was deze in januari dicht. Toen maar langs de mooi verzorgde boulevard naar de haven gelopen.

Wat een heerlijk weer, onze jassen gingen uit en we lieten de zon op onze gezicht stralen, oh wat welkom was dit.

We liepen daarna door naar de haven waar we eerst een drankje en een klein hapje gingen doen, we moesten namelijk wat in ons maag hebben want we gingen op een echte piratenboot varen, wat een avontuur.

Echt een mooie haven hoor, leuker dan Marbella vind ik, misschien zijn de boten hier wel minder duur maar de sfeer is hier beter.

Voor slechts 5 euro konden we ruim een half uur varen, het is niet lang maar het was heerlijk ontspannen om zo langs de kust te varen.

Dit is zeker een tip om te doen, ook leuk met kinderen, in de haven vind je ook nog een zeeaquarium, even verderop een soort dolfinarium Selwo Marina en pretpark Tivoli.

Na de boottocht hebben we op z’n Spaans paella gegeten aan de boulevard. We werden wel beduveld daar hoor, ik had duidelijk gezegd dat we 1 portie van een eurootje of 17 met z’n drie wilde delen, prima zei hij, dat zou 20 minuten duren, geen probleem voor ons, hij kwam met 1 pan met drie bordjes. Toen ik de hoeveelheid zag begon ik te vermoeden dat het misschien toch niet klopte, nee joh je hebt het heel duidelijk gezegd zeiden de anderen, maar ja hoor toen de rekening kwam waren er gewoon drie porties berekend. Ik deed mijn beklag, maar hij deed net of zijn neus bloede. In het Engels blufte ik, ik ben een journalist en ik ga hier een artikel over schrijven, met de hoop dat hij wat zou doen aan de rekening, hij deed heel star en hij kwam ons op geen enkele manier tegemoet.

Daarom hierbij: Ga nooit eten bij Bar Hawaiano Paseo Maritimo (Playa Santa Ana) Benalmadena Costa want ze flessen je daar!

Vroeg uit de veren want we moesten om 10 uur Catrien en Inge van de luchthaven halen. We ontmoeten ze om half 11 en de schrik zat nog een beetje in hun lijf. Toen het vliegtuig eigenlijk wilde landen trok het weer omhoog en zo maakte ze een doorstart. Best eng vonden ze, onverwachte windvlaag was het antwoord van de piloot en excuses. Best raar om mee te maken lijkt me.

We reden direct door naar Torremolinos waar de aanblik van de zee ze vast tot rust zou brengen.

Het weer was zalig ongeveer 18 graden, we konden zelfs buiten zitten in het zonnetje er was wel een beetje wind. Na nog gezellig even bij de winkeltjes gekeken te hebben reden we door naar Malaga Stad.

 Wat een leuke stad zeiden de dames, na de prachtige kathedraal gezien te hebben, te hebben geluncht bij El Pimpi en natuurlijk even met Picasso op de foto geweest te zijn gingen naar het dakterras van een hotel aan de haven.

Er stond veel wind daarom konden we niet buiten zitten, maar achter glas was het onwijs lekker en wat een schitterend uitzicht hadden we zeg, weer een nieuw plekje ontdekt.

We kwamen rond een uur of 8 thuis waar we heerlijke verse zalm gegeten hebben en tot in de late uurtjes voor de openhaard hebben gezeten. Wat gezellig zo met z’n allen.

Altijd spannend om in de winter naar Spanje te gaan. De nachten zijn fris bij ons en  het  huis heeft maanden leeg gestaan. Hoe is het met de temperatuur binnen, is er veel vocht, hoe ziet het er buiten uit, alle muurtjes groen van de alg of valt het mee?

Het zwembad hebben we afgedekt met een groot zeil, ooit in de toekomst komt er wel eens een prachtig oproldekzeil, maar nu volstaat dit prima, er komen tenminste geen blaadjes die van de bomen af gevallen zijn in het bad. Wel op het terras zal er veel troep liggen, moeten we direct gaan vegen? Allemaal vragen en na onze vroege ochtendvlucht van vrijdag 30 januari wist ik het antwoord.

Ja, er lagen wat blaadjes, ja her en der waren de muurtjes groen en op sommige was het verf aan het afbladeren, maar het viel mee, het is te overzien, in het voorjaar een kwastje erover en alle onevenheden zijn weer opgelost. Binnen was het best koud, 6 graden maar direct hebben we de palletkachel, de openhaard en 2 gaskacheltjes aangezet en in een mum van tijd was het 19 graden.

Onderweg bij de benzinepomp hadden we verse stokbroden gekocht en na de rondleiding die mijn moeder en ik Janny gegeven hadden zijn we neergeploft op de bank met een pot thee en peuzelden we het stokbrood op.

Janny vond het huis prachtig en mijn moeder liet trots haar kamertje zien.

In de namiddag kwam onze schoonmaakster Rose om nog even alles door te spreken voor de komende maanden voor als ze het huis gaat schoonmaken nadat de gasten weg zijn, ook gaat ze voordat de nieuwe mensen komen nog even door het huis om de stofjes weg te halen, omdat de boekingen elkaar niet altijd direct opvolgen hebben we dat zo afgesproken. Wat een geregel direct weer.

Daarna naar de supermarkt om inkopen te doen voor het weekend, morgen komen er nog twee dames. Janny keek haar ogen uit in de prachtige goed gesorteerde supermarkt. Alles tegen scherpe prijzen, er werd direct voor de terugreis naar Nederland wat ingekocht, dat kon wel in mijn koffer vonden de dames, zij hadden alleen handbagage, nou vooruit dan maar.

Ook de Chinees werd aangedaan, nee niet om te eten want in Spanje kan je bij de Chinees hele andere dingen kopen, eigenlijk van alles behalve eten, een soort winkel van sinkel.

Inmiddels was het al 8 uur geweest en reden we door naar restaurant Manolo, maar laten zij nou net deze week vakantie hebben, toen maar gegeten bij het stationnetje.

Perfect gegrild vlees voor een mooi prijsje. Bekaf gingen we die avond rond 12 uur naar bed.

Elk land heeft zijn eigen gewoontes. Wat voor de één vanzelfsprekend is is voor de ander een vraagteken. Spanjaarden zijn commercieel gezien wat minder sterk heb ik ervaren. Zo hebben bedrijven vaak geen internetsite en als je een offerte vraagt kan het soms weken duren, laat staan hoelang het duurt voordat ze het werk gaan doen waar ze een opdracht voor hebben liggen. Ach je went eraan, het heeft wel wat relaxt. Soms snap ik er ook geen bal van, het is crisis denk ik dan, ik wil je hebben voor die opdracht kom dan over de brug, maar nee hoor manana manana, ooit betekend dat hebben we geleerd.

Maar nu was er iets gebeurd waar ik helemaal niks van snap. Ik had een offerte gevraagd voor rejas(een hekwerk) tussen de muurtjes van het zwembad en ook voor een hek wat je dicht kan doen. Dit allemaal vanwege de veiligheid voor de kindertjes bij het zwembad. Echter toen we de offerte kregen schrokken we hoe duur het nog was. Laten we dan eerst maar het hekwerk doen tussen de pilaren en we zoeken even een andere oplossing voor het hek. Misschien halen we het hek wel weg bij het terras en maken daar een houten hek en plaatsen dan het hek bij het zwembad, hadden we al als oplossing bedacht.

Inmiddels hadden we het geld naar de smid overgemaakt voor de rejas. Toen ik van de week een vriend van ons vroeg om een foto te sturen van het resultaat viel ik zowat achterover van verbazing. Er zat ook een hek in, nou ja, hoezo hier hadden we helemaal niet om gevraagd en zeker niet voor betaald.

Bij navraag hoorden we, je mag wel later betalen, het staat toch mooi! Eigenlijk dus heel commercieel, want nu moeten het nu wel nemen en ach ja het staat prachtig. Maar op zijn geld kan ie even wachten, nu zeg ik manana, manana!

En heeft het je gebracht wat je ervan had verwacht? Vroeg laatst iemand aan mij.

We hadden een droom, een droom over iets moois voor de toekomst, iets waar we naar toe kunnen leven, iets waar we onze passie in kwijt kunnen en waar we energie van krijgen.

Ja, dat is allemaal gelukt kan ik zeggen. Toch is het allemaal iets anders gelopen dan wat we van te voren van plan zijn geweest.

Het idee was over een afzienbare tijd een b&b te gaan starten en te vertrekken uit Nederland. Daarom zijn we ook op zoek gegaan naar een groot huis met veel kamers en met veel grond, want misschien wilden we ook wel een tennisbaan daarop laten aanleggen om tennis vakanties te organseren. Naast het huis moest er ook een klein huisje bij zitten, waar we zelf konden verblijven.

Maar onze gedachte is in de loop van het proces toch wel wat veranderd.

Het is niet allemaal zonder slag of stoot gegaan, af en toe hadden we het gevoel dat we in een slechte aflevering zaten van ik vertrek, daar waar alles mis gaat. Alleen wij zijn niet daadwerkelijk vertrokken naar het land, gelukkig maar zou ik zeggen want zonder die geldstroom uit Nederland van ons inkomen hadden we het dan misschien wel niet gered. Nou ja dat was toch al ons plan niet om direct te gaan maar wel over een paar jaar. Die paar jaar zijn nu over een aantal jaren geworden. We hebben toch wel gemerkt dat we nog niet full time in Spanje willen zitten omdat we nog te gehecht zijn aan Nederland en ook dat het heel moeilijk wordt om echt in Spanje ons geld te verdienen. Hypotheek, alle verzekeringen, auto, onderhoud huis, eten en drinken, kleding en zakgeld moet dan allemaal betaald worden van het geld wat we verdienen met de verhuur van de kamers. Nou dat gaat het echt niet worden in deze economische zware tijd. Daarom hebben we ervoor gekozen ons huis geheel te verhuren en gewoon in Nederland te blijven wonen voorlopig.

We hebben het nu bijna 3 jaar in bezit en er is heel wat gebeurd.

Het eerste jaar begon met een naheffing van de Spaanse belastingdienst, die vond dat we te weinig overdrachtsbelasting betaald hadden omdat zij vonden dat we ons huis te goedkoop gekocht hadden, we zouden wel wat onder de tafel betaald hebben werd er gesuggereerd. Nou mooi niet. Alles onwijs eerlijk gedaan en dan dit. Advocaat erop gezet en na maanden eindelijk het verlossende woord. We moesten wel iets betalen maar gelukkig niet zoveel als er geëist werd. Maarja inmiddels kwamen er natuurlijk ook advocaat kosten bij. Toch zonde.

Tijdens het opknappen van de huiskamer bleken een aantal balken niet goed te zijn, aannemer erbij gehaald en die zei dat we alle balken beter konden vervangen. Second opinie gevraagd aan een andere en die zei weer iets totaal anders, de helft van de balken veranderen was de oplossing, toen toch maar een derde man erbij gehaald en die had weer een andere mening, een paar balken en een nieuwe betonnen vloer bij de bovenverdieping want anders houden de balken het niet. Jemig wat nu. Toch maar besloten om een nieuwe betonlaag te laten storten en een paar balken te vervangen. Huppakee weer kassa.

Een paar maanden later hoorden we ineens wat gesis in de bovenkamer, daar bleek de boktor in te zitten, wat nu, vergassen was geen zekere optie dus toch maar de hele boel eruit en nieuwe balken in de hele kamer.

Toen lekkage bij andere kamers, heel nieuw plafond en ook nieuwe betonnen vloeren.

Dit gebeurde allemaal naast de gewone klussen van het renoveren van alle kamers, de buiten muren afkrabben en opnieuw stucen en verven en het zwembad van alle troep ontzien en de dikke kalkaanslag laag verwijderen.

Op het laatst nog de tuin, wat een klus was dat zeg eerst helemaal landscaping, het in model brengen van de tuin en daarna het grind en de planten plaatsen.

En nu blijven er nog wat kleine en af en toe wat grote klusjes over maar vanaf het voorjaar gaan we nu echt starten met de weekverhuur. Zoveel geld is erin gepompt het lijkt wel een bodemloze put.

Maar al met al kunnen we toch zeggen, ja we zijn blij dat we dit avontuur zijn aangegaan en op de vraag of we het iemand zouden aanraden zou ik toch antwoorden denk aub wel 3 misschien wel 4x na, want het is echt een hele onderneming en af en toe zit je echt met je handen in het haar. Maar soms is het ook echt kicken en wordt je zo blij van dit alles en als we er zitten genieten we echt van alles want het is werkelijk een plaatje geworden.

Het gaat goed met de boekingen, de voor en najaar vakantie zit al vol en bijna alle weken van de kinder zomervakantie. Grappig om te merken dat december echt een boekingsmaand is.

Ook vind ik het leuk te merken dat veel grote families boeken. De weken die nu nog over zijn om te boeken zijn zeer geschikt voor vriendenstellen, of gewoon lekker saampjes. Mei, juni, september en oktober zijn uitstekende maanden om leuke stedentrips te maken. Cordoba, Granada, Sevilla en Malaga liggen allemaal binnen een prima afstand.

Voor mijn vriendinnen trip in Januari ga ik op verzoek kaartjes regelen voor het Alhambra, echt de moeite waard om te zien.

Ook gaan we daar met de yogaweek naar toe. Astrid (yogadocente) heeft een mooie nieuwe website, schrijf je in voor zo’n leuke complete yogaweek in de provincie Malaga en beleef de regio Andalusië.

http://www.yogaretreat2beyou.com/

Mocht je zelf een themaweek willen organiseren kan je natuurlijk ook het huis huren.

Geef er zelf een leuke kookworkshop, geef een schildercursus, ga lekker met een paar meiden weg, ga golven in Antequera, geef er je vrijgezellenfeestje etc etc

Het is zo’n lekker huis, een onwijs mooi plekje die ik iedereen gun om mee te maken. Je kan met max 13 personen erin verblijven en als je dat bedrag met elkaar deelt zit je er voor een prikkie.

http://www.haciendalasuerte.com

Helaas is het alweer onze laatste dag van 2014 dat we in ons Spaanse huis zijn. Maar in januari ben ik er weer en dan met een meidengroep. Bijna iedereen die meegaat is er nog niet geweest dus dat wordt hartstikke leuk.

Het was een beetje aan het miezeren, maar dat kwam goed uit want alles binnen tot aan onze mooie trap toe, kreeg nog een keer een sopje.

Vol trots keek ik nog even naar mijn met beton geverfde terras en zo wordt ons huis steeds mooier en met pijn in ons hart sloten we de deur achter ons. Tot de volgende keer HACIENDA LA SUERTE.