Ik heb ze ook ontdekt hoor de fitflops. Vooral met hardlopen heb ik vaak pijn net boven mijn achilispees, ik denk dat dat komt omdat ik altijd op hakken loop, mijn spieren zijn gewoon te kort geworden. Nu zeggen ze wel eens, je kan best op hakken lopen maar dat moet je dan afwisselen met platteschoenen. Nu vind ik platte schoenen gewoon niet lekker zitten en gympies staan niet altijd onder je kleding. In mijn omgeving zag ik ineens een aantal mensen met de fitflops lopen en ik ging op internet kijken wat dat nu precies voor een slippers zijn en ik las het volgende:

Loop je fit met de Fitflop

De zool is dikker en die zool bevat de zogenaamde Microwobbleboard Technology. De zool is onderverdeeld in drie delen met verschillende densiteit. Hierdoor ga je je houding veranderen en ga je ook bepaalde beenspieren harder aan het werk zetten.

* Achteraan, aan de hiel bevat de zool hogere densiteit hierdoor ga je meer schokken opvangen xc3xa9n dit is zachter voor je gewrichten.

* Het middenste deel van de zool heeft een lage densiteit, een zachtere zool dus en dit voel je echt metxc3xa9xc3xa9n!! Je voet zakt precies een beetje weg, het voelt comfortabel aan, maar laat je niet vangen, deze zachtere zool zorgt er net voor dat je beenspieren 16% harder moeten werken!

* Vooraan, aan de tip van de flipflop heb je een medium densiteit om het tempo op peil te houden!

Maar hxc3xa9t belangrijkste deel is dus dat middenste deel, lekker zacht maar dit zorgt dus voor instabiliteit en hierdoor moeten je beenspieren harder werken. De Fitflop op zich zit erg comfortabel en je merkt wel dat je houding en je voet anders ondersteund wordt als dat je gewend bent. Hier moet je dus wel even aan wennen.
Maar je weet waarom je het doet, die strakke billen.

Ik was om en Ik loop nu al een paar dagen op mijn nieuwe Pietra's, dit is het mooiste model vind ik. Ze zijn niet goedkoop xe2x82xac69.95 maar het is een goede koop want ze lopen zalig en ik vind ze nog leuk ook.

Het valt niet altijd mee om je kinderen los te laten. Zeker als ze erg ondernemend en reislustig zijn. Vandaag hebben we onze dochter naar Schiphol gebracht. Met de KLM vloog ze naar Parijs en vandaaruit in 12 uur door naar Sao Paulo, een miljoenenstad.

Het is de grootste stad van Brazilxc3xab en in de stad zelf wonen ruim 11 miljoen mensen maar vlak er omheen nog eens 9 miljoen, gigantisch dus. Vanaf Parijs belde ze al, ik zit in het vliegtuig hoor en ze had haar vriendin ook al gesproken die zou klaar staan op het vliegveld. Een geruststelling ik kan zo tenminste lekker slapen maar echt fijn voel ik me pas weer als ze belt dat ze in het huis is van haar vriendin, morgen rond het middaguur schat ik zo.

Ik gun mijn kinderen heel veel leuke belevenissen en ervaringen maar ik blijf altijd wel een beetje bezorgd en dat weten ze, dus ze bellen me altijd op als ze op reis zijn, op stap zijn of iets anders spannends gaan doen.

Nu pas voel ik wat mijn ouders met mij gevoelt hebben toen ik voor de zoveelste keer naar een concert ging van Doe Maar (zelfs in Belgixc3xab) ik was nog maar 16, ik ging ook met mijn vriendinnen met de trein naar Zuid Frankrijk en toen had je geen mobiele telefoontjes of je lap top mee.

Maar hoe bezorgd mijn vader vroeger met mij was hoe makkelijk hij zijn auto sleutels aan mijn zoon geeft, ga maar een rondje rijden hoor goozer en dat laat mijn zoon zich geen tweede keer zeggen.

Vanochtend vroeg opgestaan om een bijdrage te leveren voor een goed doel. Mijn dochter en ik hadden ons opgegeven om vrijwilligerswerk te doen wat bestond uit het verven van een basisschooltje. Scholen hebben namelijk altijd te weinig geld en om de kindertjes weer na de schoolvakantie naar een mooie, frisse school te laten gaan zijn we via de foundation mensen voor mensen gesponserd door Fortis/Abn Amro aan de slag gegaan . Voor elke persoon die zich aanmelde mocht je vanuit de foundation xe2x82xac80 euro pp aan materialen kopen.

Wij hebben het schoolplein prachtig opgeknapt, geeft toch weer een goed gevoel om voor zo weinig moeite andere mensen te helpen.

Na een ochtend in de hitte geverfd te hebben ben ik naar mijn vriendin die een eigen huisje op het strand heeft gegaan. Ze had een heerlijke lunch klaar staan, samen met de dames van het voormalige cursusgroepje hebben we gezellig de hele middag op het strand gezeten.

Paul wat heb je gedaan?

De wereldpers was uitgelopen om de voorspelling van Paul te zien. Helaas voor ons heeft hij Spanje voorspelt als winnaar. Maarja Paul heeft eerder al een een foute voorspelling gedaan bij een finale dus wie weet ligt deze voorspelling hem niet zo goed.

Vanavond gaan we barbequen, ik zat te denken aan inktvis op de grill, maar nee we geven Paul toch nog een kans, dan maar lekker kippetjes.

Het was een enerverend weekje, na die spannende maandag waar ik de verlossende woorden kreeg, gefeliciteerd je hebt de baan, was ik eigenlijk murw geslagen. Er valt dan zoveel spanning van je af dat je helemaal uitgeput bent, de dag na mijn gesprek hebben de preferred bankers het gehoord en dat was een ware slachting maarliefst 9 pb ers weten niet of ze nog een baan hebben na 1 november, de dag daarna heeft mijn vestigingsmanager het gehoord. Zij is helaas ook boventallig verklaard. Werk je 40 jaar bij de bank en dan ben je ineens niet meer nodig. Zij heeft er wel vrede mee overigens, ze krijgt een mooie vertrekregeling mee, maar liever had ze gewoon nog haar huidige baan van vestigingsmanager gehouden, maar dat kon zo en zo niet in de nieuwe bank, zij moest opgaan voor de functie van vermogen/hypotheken en dat zag ze helemaal niet zitten. Maar toch zal het raar voelen voor haar als je ineens geen baan meer hebt. Ze is nog maar 56 jaar.

Ons hele team valt uiteen, het zal voor ons allemaal wennen zijn.
Verder kreeg mijn dochter te horen dat ze haar laatste tentamen niet gehaald had, ze had een 5.3 en had een 5.5 nodig om haar P in xc3xa9xc3xa9n jaar te halen. Dus nu heeft ze het jaar afgesloten met 57 punt. Je moet 40 punt hebben om door te mogen naar het tweede jaar dus dat heeft ze ruimschoots gehaald maar graag had ze haar propedeuse gehaald in het eerste jaar. De ontbrekende 3 punt mag ze in het tweede jaar inhalen. Maar gelukkig was ze niet lang verdrietig want ze mag immers naar Brazilixc3xab.

Die arme Brazilianen snif snif, willen ze nog wel een Nederlander toestaan in hun land, na de teleurstelling van de kwartfinale voetbal. Wat was het een spannende wedstrijd zeg. De eerste helft was ik nog op mijn werk, die hebben we gekeken met de ex fortismensen en ons eigen team onder het genot van oranje worteltjes en oranje(paprika) chips. Toen ik naar huis ging stonden we 1 nul achter en had ik er een hard hoofd in, maar onderweg in de auto werd het gelijkspel en toen ik binnen kwam werd net het tweede doelpunt gescoord. Mijn ouders waren bij mij thuis aan het kijken en iedereen was dol enthousiast aan het gillen. Wat een wedstrijd.

Gisteravond kwamen onze vrienden eten nog vanwege mijn man zijn verjaardag. Het was mijn beurt om te koken.

Coquilles st Jacques

Gaspacho

Groene asperges, truffel risotto en tongfilet met zalm in een honing mosterd sausje

Frambozen met bitterkoekjesijs en Cookie/caramel ijs.

Ik heb echt alles voor mijn kinderen over kan ik wel zeggen en mede daardoor is het ook maar goed dat ik nog een baan heb want ik heb weer iets duurs gedaan.

Over 2 weken vertrekt mijn dochter namelijk voor 2 weken naar Brazilixc3xab, Sao Paulo.  Ik zat te speuren op het internet en toen kwam ik een ticket tegen voor zo'n goede prijs dat ik hem gewoon wel moest boeken.

Onze dochter wordt in november 18 jaar en toen ik laatst vroeg wat voor een wensen ze heeft zei ze dat ze geen feestje wilde maar wel graag een bijdrage voor een reisje naar een vriendin die in Brazilixc3xab woont, ze heeft die vriendin in Amerika ontmoet.

Ook heeft ze goed haar best gedaan het afgelopen jaar op school ( het is best moeilijk op de HBO voor een 17 jarige) omdat wij trots op haar zijn hebben wij besloten dat wij de helft van het ticket gaan betalen. Super blij was ze natuurlijk.

Ze heeft er enorm veel zin in en vindt het opwindend en spannend tegelijk maar ze moet  1x overstappen en dat vind ik dan weer heel eng. Maar dit wordt natuurlijk weer een fantastische ervaring  voor haar. Haar vriendin gaat haar van alles laten zien daar in Brazilixc3xab.

Die kinderen van mij zijn ook een wereldreizigers zeg. Want als onze dochter 9 dagen terug is gaan we zelf met z'n allen naar Maleisixc3xab op vakantie en als we daarvan terug komen gaat onze zoon de volgende dag alweer terug naar Amerika voor zijn studie.

Het mooie van studeren in Amerika is dat ze zoveel vrienden krijgen uit andere landen dat je nog eens een leuk logeeradresje hebt, verspreid over de hele wereld.

Zo was hier laatst een duits meisje voor mijn zoon 

en binnenkort komt hier een Fins meisje voor mijn dochter. Het is ook nog goed voor het bijhouden van mijn talen, nu moeten ze nog even een Spaans vriendje of vriendinnetje zoeken dan kan ik dat ook wat gaan oefenen!

Het gebeurd niet vaak dat we mijn man zijn verjaardag in de tuin kunnen vieren, terwijl hij toch eind juni jarig is. Maar gisteravond was het de mooiste avond van het jaar tot nu toe en we zaten gezellig met z'n allen in de tuin.

Mijn oma van bijna 91 en mijn schoonmoeder kwamen s'middags al en de rest kwam s'avonds rond borreltijd.

De jarige Les was erg verwent, hij had oa twee mooie overhemden gehad, een fles wiskey, een fles sambucca een e-pod en twee replica horloges van zijn lievelings merken Zenith en Jeager le Coultre. Het was een mooie gezellige avond en om half 2 lagen we weer in ons bedje.

Mijn vader is er geboren, mijn man is er geboren en mijn zoon is er geboren. Ik heb het over de hoofdstad van ons land AMSTERDAM.

Ik vind het een heerlijke stad. De prachtige grachtenpandjes, het gezellige sfeertje kortom een stad waar veel mensen zich thuis voelen. Iedereen die je spreekt in het buitenland wil daar wel een keertje naar toe. En terecht. (en echt niet alleen voor de wiet)

Ik was er gisteren, mijn vriendin en ik zaten lekker in het zonnetje op het Leideplein aan een salade, kijkend naar de vele verschillende type mensen die er langs kwamen. Een genot.
Geksherend zei ik, misschien kom ik hier wel te werken. Ik heb namelijk 3 voorkeurskantoren kunnen opgeven voor mijn nieuwe functie en op 3 staat Amsterdam Leidseplein, dus wie weet.

Een Duitse vriendin van mijn zoon (die hij in Amerika ontmoet heeft) komt deze week op bezoek, dus ik heb gelijk voor hun een folder meegenomen voor een leuke rondvaart door de grachten.

 
Wat een prachtstad is het toch.
 

Ik had een uitnodiging gehad voor het laatste districtsfeest van de bank in deze setting, in beachclub Vroeger te Bloemendaal, dresscode white! Helaas was het geen beach weer maar het was wel een memorabel feest. Bijna alle bankshop medewerkers en preferredbankers en assistenten van district Haarlem waren aanwezig. We kregen een emotinele speech van onze huidige districtsdirecteur, zij had er zichtbaar moeite  mee, niks blijft namelijk het zelfde vanaf 1 juli, goede mensen verliezen ook hun baan gewoon omdat er gereduceerd moet worden en daar is niks leuks aan hoe je het ook went of keert. Iedereen wordt herplaatst of niet geplaatst. Maar deze avond was voor ons, om te kletsen om te delen, om te eten om te dansen. We kregen allemaal een ballon waarop we een wens moesten schrijven, het maakte niet uit wat, dat bepaalde jezelf. Gezamelijk hebben we al die bijna 100 ballonnen de lucht in laten gaan. Op naar de toekomst, wat die dan ook mag brengen!

Je kent het wel van die mensen die het altijd leuk vinden wanneer jij iets organiseerd, als jij het initiatief neemt voor een afspraak, enthousiast reageerd als jij belt en het fijn vind als jij bedenkt wat er gedaan moet worden. Niks mis mee hoor, als zij blij zijn ben jij het ook. Deze groep mensen zijn de nemers, samen met jou ,de gever genieten ze van die bezigheden. Om een b&b te willen beginnen moet je ook wel een gever zijn vind ik, je moet het fijn vinden als mensen het bij jou naar hun zin hebben.

Maar het leuke is wel dat ik merk dat heel veel van onze vrienden het beide in zich hebben, dat zijn gevers maar ook nemers. De ene keer bedenkt de xc3xa9xc3xa9n een leuk uitje de andere keer de ander. Ondanks dat wij veel verschillende soorten vrienden hebben hebben we bijna allemaal xc3xa9xc3xa9n gemene deler en dat is ETEN.

Sommige houden het bij eten buiten de deur en anderen houden van koken in hun eigen keukentje.
Dat mijn man en ik elkaar hebben ontmoet op de hotelschool zegt natuurlijk ook veel over onze gezamelijke passie voor het eten.

Gisteren waren we afgereisd naar de provincie Gelderland, waar we genoten hebben van een heerlijk 4 gangen diner. Zalig vind ik het als iemand met veel plezier de keuken in gaat om zijn gasten een heerlijke maaltijd voor te schotelen. Voor de kok is het altijd weer een uitdaging om een lekker gerecht op tafel te zetten zonder kaas want dat gaat er bij mijn man echt niet in. In de prachtige serre was dit het voortreffelijk menuutje.

Zalmtaartje met zeekraal

-.-

Advocadosoep

-.-

Kabeljauwfilet met garnaaltjes
Aardappelpuree met pesto
Venkel

-.-

Frambozen met cava en aardbeienlikeur met sorbetijs