Uit de harde cijfers blijkt dat 1 op de 3 mensen gaan scheiden, dat is best heel veel vind ik. Ik ben er dan ook best wel trots op dat wij aankomende dinsdag al 22 jaar getrouwd zijn en dat wij al ruim 25 jaar van elkaar houden.

Mensen veranderen, wat ook heel logisch is want niemand blijft het zelfde ook ik niet. Alles wat je beleeft en meemaakt zorgt ervoor dat je een ander mens wordt. Mensen veranderen door invloeden van andere mensen maar ook door je werk en door je kinderen.

Het probleem ontstaat vaak als je allebei de andere kant op veranderd en niet de tijd en moeite neemt om met elkaar te communiseren en elkaar in zijn eigen waarde te laten. Het is heel belangrijk dat je ook tijd en aandacht schenkt aan elkaar en ook eens iets doet voor de ander.

Te veel tijd aan iemand anders schenken (buiten je relatie) kan ten kosten gaan van je relatie want dan investeer je meer in die ander dan in je eigen relatie. Het klinkt allemaal zo makkelijk maar het investeren in elkaar en communiseren met elkaar zijn wel de gouden regels.

Tenminste dat werkt bij ons zo, wij laten elkaar vrij maar nemen ook genoeg tijd voor elkaar om te praten maar ook plannen we bewust tijd in om leuke dingen te doen samen.

De beroemde midlive crisis gooit ook vaak roet in het eten, is dit alles? Het liedje van Doe Maar snapen wij en mensen van mid 30 en ouder ineens heel erg goed. Je hebt alles voorelkaar, een kind, een huis, een auto en elkaar maar weet je lieve schat wat het geval is, ik wil iets meer ik weet alleen niet wat/waar? Je bent allemaal een beetje op zoek in die fase van je leven.

Ons geheim is af en toe een weekendje weg samen of romantisch een hapje eten en wij hebben natuurlijk een gezamelijke passie gevonden SPANJE.

Natuurlijk zijn er nog heel veel dingen waar we in verschillen en dat is ook prima, we zijn wel partners maar geen tweelingen.

Dinsdag 25 januari op onze trouwdag gaan we heerlijk saampjes naar de sauna en s'avonds gaan we met mijn ouders en onze dochter bij de hotelschool eten. Met onze dochter gaan we eind maart naar Madrid en eind juni, met mijn man zijn verjaardag gaan we met z'n twee weer ergens heen( waar is nog niet bekend), zo houden we prima de balans erin en zo houden we het hoop ik, nog vele jaren voort. 

De dingen die echt waardevol zijn bezit je niet, die heb je lief!

Gisteren waren we bij onze vrienden aan het eten en net toen ik de keuken uitliep hoorde ik de mannen praten over een wintersportplan. Ze willen volgend jaar met een groep vrienden, ongeveer 25 man, een huis huren in Oostenrijk en dan gezellig een weekje skieen. Mijn dochter en man waren al om, maar ik ben zo makkelijk niet. Volgens mij is het geen goede combinatie, wintersport en ik. 'Waarom niet' zei onze Surinaamse vriend, 'het is hartstikke lekker de hele dag in de buitenlucht en bovendien heel gezellig en het is echt niet koud want zelfs ik vind het leuk en ik ben opgegroeid in een warmland.'

Nou zei ik, als je tegen mij zegt ga lekker een weekje mee naar Suriname dan ben ik de eerste die zegt, ja graag, maar wintersport??

Hij heeft zelf een prachtig hotel gebouwd in Paramaribo, maar ik behoor alleen niet tot zijn doelgroep. Het is een Zorghotel voor Surinaamse ouderen die in Nederland continu medische zorg nodig hebben, zij kunnen daar verblijven en hun familieleden kunnen daar dan komen logeren in het hotel.

Het is speciaal bestemd voor mensen die in Nederland AWBZ-zorg krijgen, thuiszorg of in een verpleeg- of verzorgingshuis zitten.

Voor de luxe faciliteiten van het hotel zoals het zwembad, het restaurant, de wasserette en de winkel moeten de patixc3xabnten zelf een aparte bijdrage betalen.
Hij heeft in Nederland ook 4 zorghuizen en ook zelfs xc3xa9xc3xa9n in Spanje (Rojales)

Maar afijn ik ben nog niet overtuigd om te gaan wintersporten, je moet het beslist een keer gedaan hebben zeiden ze allemaal, dan wil je elk jaar. Pff ik weet het niet hoor.

In hun werkelijk prachtige villa (met binnen en buiten zwembad) kregen we de filmpjes en youtube ski momenten te zien van de hele familie en dat zijn er heel wat, ze hebben maarliefst 7 kinderen. (En zelfs ook al een paar kleinkinderen) Het was een hele gezellige avond, moeten we vaker doen, maarja dat is niet altijd makkelijk te plannen met deze bezige bijtjes.

Gisteren naar de verjaardag van mijn dinnetje (tevens mijn trouwe bloglezerin) geweest.

In haar prachtige keuken met agacooker waar ze altijd de lekkerste hapjes uit tevoorschijn tovert wilde we even gezamelijk op de foto.

Ze heeft 3 kinderen en haar lover ook nog eens 2 dus met zo'n groot gezin zijn ze op het moment bezig om een verdieping bovenop hun schitterende huis te zetten, dan wordt het nog mooier en groter.

De vlucht was dus gecanceld, gelukkig maar want ik denk niet dat je echt een veilig gevoel meer hebt, wetende dat er een gebrek was geconstateerd aan het vliegtuig. 

Hij kreeg een etensbon van xe2x82xac10 waar hij alleen bij Maccie D terecht kon want een bord spagetti op schiphol kost al gauw xe2x82xac17.50. Tevens ontving hij een kortingsbon van xe2x82xac50 op een volgende vlucht.

Hij moest zich na 2 uur melden bij een balie waar ze gingen proberen zijn ticket om te boeken. Hij heeft daar ook nog ruim 2 uur in de rij gestaan en toen hoorde hij eindelijk dat hij pas de volgende dag om half 11 een nieuwe vlucht had, dit keer via Houston ipv via Memphis (jammer voor Elvis).

Hij mocht een nachtje in het Ibis hotel slapen en kreeg daar ook nog een hamburgermenuutje op kosten van de KLM, dat hadden ze dan wel weer goed geregeld.

Hij was bekaf en wilde niet naar huis want anders zou hij toch laat thuis zijn en de volgende dag in de spits weer naar Schiphol terug moeten. Ik denk dat hij het ook wel spannend vond en een belevenis om een nachtje daar te blijven en anders moet je ook weer afscheid nemen en dat is ook niet echt fijn.

De volgende dag verliep de vlucht gelukkig wel vlekkeloos, nu wel met een KLM toestel en op Houston vloog hij met Continental airlines door naar Mobile waar hij dus een dagje later dan normaal aankwam.

Ik zag op de KLM site dat je een claim kan indienen als je vlucht geannuleerd is en vergoeding kan aanvragen.

Hoop dat het gehonoreerd wordt, want ik heb al in mijn hoofd waar de volgende bestemming naar toe gaat. Spanje natuurlijk. Dus wie weet zit ik binnenkort wel op een Spaans terrasje voor een lang weekend aan een lekkere Rioja en een bord Paella. Ik zit te denken aan Madrid.

ps Op deze grappige foto staan Les en ik verkleed als Elvis en Marilyn Monroe op het afscheidsfeestje van onze dochter toen ze een jaar naar Amerika ging voor haar uitwisseling ruim 2 jaar geleden.

Ik dacht laat ik maar eens een vlucht boeken voor mijn zoon met KLM, ons Neerlands trots. Toen ik het ticket tevoorschijn kreeg zag ik echter dat de vlucht uitgevoerd zou worden door Delta Airlines, nou dat is toch ook een prima maatschappij dacht ik.

Om 14 uur zou het vliegtuig vertrekken, vandaag om half 11 reisden we af naar Schiphol. De kinderen lachen erom maar ik wil altijd 3 uur van te voren op de luchthaven zijn, zeker als je naar Amerika vertrekt is de controle extra scherp en duurt het allemaal wat langer voordat je in het vliegtuig zit.

Gezamelijk met oma en opa hebben we nog een kopje koffie gedronken, de stewardess had verteld dat hij om 12.30 al door de douane heen moest.

Het afscheid was weer moeilijk maar ik had geen tranen, je gaat er toch aan wennen blijkt. Ik weet ook dat hij het heel leuk heeft daar en dat hij het leuk vindt om terug te gaan en als ik zie hoe hij gegroeid is in zijn ontwikkeling weet ik zeker dat het goed zit en dan kan je het ook loslaten.

Met zijn mooi geknipte koppie zwaaiden we hem uit, tot mei of december lieverd, riepen we.

Thuis zat ik te kijken op internet of het vliegtuig al vertrokken was, ja vertrokken, maar na een kwartier werd ik alweer gebeld door mijn zoon er waren problemen met het vliegtuig dus ze zijn weer terug gekeerd naar de gate. Vermoedelijk 3 uur vertraging en ze mochten niet uit het vliegtuig. Maar na 3 uur bleek het probleem nog steeds niet verholpen te zijn en de vlucht is gecanceld.

We zullen zo wel een telefoontje krijgen wat er nu gaat gebeuren, misschien slaapt hij wel een nachtje thuis weer, of hebben ze een andere vlucht in de aanbieding.

Wat een toestand, we zijn niet blij met Delta.

Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen of het vakantiegevoel kriebelt alweer. Alleen weet ik nog niet wat ik ga doen dit jaar met de vakantie. Normaal gesproken boek ik namelijk altijd mijn vakantie in deze maand.

Woensdag vertrekt mijn zoon weer naar Amerika en ik weet nog niet voor hoelang. Of hij komt in mei thuis of pas in december weer, het hangt af van summerschool. Als de vakken die hij nodig heeft aangeboden worden van de zomer blijft hij daar en studeert hij in december af, als dat zo is gaan wij in december natuurlijk naar Amerika om daar bij te zijn en dan kunnen we misschien in juni een paar daagjes Spanje pakken. Maar als hij niet naar zomerschool gaat komt hij thuis in mei en gaan we misschien met z'n viertjes nog een leuke vakantie buiten Europa doen en dan gaan wij pas in oktober weer naar Spanje.

Ik moet dus nog even geduld hebben tot februari denk ik, dan worden waarschijnlijk de vakken bekend gemaakt. Maar nu nog even 2 dagen mijn zoon vertroetelen want deze moeder moet de komende week weer heel sterk zijn.

Mijn vader is jarig op 6 januari dus daarom was het feest maar het was dubbel feest want mijn dochter is geslaagd voor haar rijbewijs examen. Echt geweldig, ze had het niet verwacht want ze vertelde dat ze nog nooit zo slecht had gereden.

Die avond gingen we uiteten om de feestvreugde te vieren bij restaurant Boschbeek in Santpoort.

Ons team was 5 januari naar het ABN AMRO Cabaret geweest. Het cabaret wordt voor en door een groepje ABN AMRO medewerkers georganiseerd.

Het bijzondere van dit cabaret is dat de eigen organisatie de hoofdrol speelt. Op een positieve maar kritische manier wordt het eigen bedrijf op de hak genomen.

Het cabaret werd ondersteund door een live band en enthousiaste crew, allemaal ABN AMRO medewerkers

De voorstelling is bedoeld om op een ludieke manier elkaar, medewerkers en management een spiegel voor te houden.

Het spektakel draaide vooral om de fusie met de Fortis er waren oa medewerkers die de raad van bestuur grappig naspeelde.

Voorafgaand aan de voorstelling deed Gerrit Zalm een woordje. Hij maakte er een leuk sketsje van, hij gaf zich namelijk uit voor zijn broer, die begravenisondernemer is en maakte allemaal leuke grappen en grollen. (allemaal fictief natuurlijk)

Daarna kwam de echte voorstelling en die was super en best af en toe gewaagd.

Na afloop zei mijn dochter, die haar eerste personeelsuitje had, Mam dit is ook echt iets voor jou om aan mee te doen. Ik moet toegeven het kriebelde wel weer hoor, maar als ik hieraan mee zou willen doen zal ik eerst auditie moeten doen want ze nemen niet zomaar iemand aan, het wordt behoorlijk serieus aangepakt met een zangcoach, een choreograaf en een professionele regisseur en het zou betekenen dat ik elke keer naar Amsterdam moet gaan om te repeteren. Ik weet het nog niet, maar ik was wel onder de indruk en gexc3xafnspireerd geraakt.

De laatste weken van 2010 was het een gekkehuis op mijn werk. Donderdagavond na mijn laatste werkdag van 2010  viel ik dan ook spontaan in slaap op de bank, die dag was namelijk hectisch verlopen. Echter toen ik naar mijn bed ging om daar verder te slapen voelde ik mij ineens niet erg lekker, ik werd ontzettend verkouden.

Dus mijn laatste dag van het oude jaar en eerste dag van het nieuwe jaar voelde ik me niet helemaal top. Maar desondanks heb ik erg genoten van de jaarwisseling want ik ben zo trots, zo trots op mijn bloedjes want mijn dochter had een heerlijk menu gekookt.

Amuse van een grote gebakken gamba met limoen korianderdressing

Steak tartare

Avocadosoep

Lamsrack met mintsaus

Granddessert van witte Chocolade parfait met noga, chocolade souffle en ijs

Koffie met zelfgemaakte bonbons

En mijn zoon heeft zich gebogen over het oud en nieuwspel. Dat is een traditie in de familie dat er elk jaar met oud en nieuw een zelfgemaakt spel wordt gespeeld. Eerst maakte mijn vader het altijd en toen heb ik het een aantal keer gemaakt en nu is het stokje dus doorgegeven aan mijn zoon.

Wat een heerlijke kinderen heb ik toch ook, mijn dochter die kan koken als een echte chef en mijn zoon die op een andere manier creatief is. Super super trots ben ik.

Mijn ouders waren er en een vriendin van mijn dochter en met z'n allen knalde we het nieuwe jaar in.