In heel veel landen vieren ze geen tweede kerstdag. Wij wel, alleen al omdat het makkelijk is voor de familie vind ik, je ouders de ene dag en je schoonfamilie de andere dag.  Eigenlijk is de tweede dag vrijwel altijd bij ons thuis op 2x na misschien toen we bij mijn schoonzusjes uitgenodigd waren. Dit jaar hadden we het helemaal goed gedaan want met kerstavond hadden we natuurlijk ook familie, dus 3 dagen heel veel lekker eten. Ik durf de komende weken echt niet op de weegschaal te gaan staan hoor.

Lesley zijn vriend Frank was ook bij ons deze tweede kerstdag en ook en mijn jongste schoonzusje en mijn schoonmoeder. Met kerstavond was het thema vis en deze dag was het thema vlees, wild wel te verstaan. Met vooraf een cava en toe een zoete torres om het compleet te maken.

Wij zijn niet gelovig dus op dat gebied betekend kerst niks voor ons, kerst is voor ons een traditie, gewoon genieten van de kerstboom, de versieringen in je huis, de gezelligheid van het samenzijn en lekker eten.

Elk jaar op eerste kerstdag zijn we rond 3 uur te vinden in Santpoort daar waar mijn ouders wonen. Mijn vader en moeder pakken altijd uit, de ene keer kookt mijn moeder de andere keer mijn vader. Dit jaar was mijn moeder aan de beurt, het is allemaal wel een beetje mislukt hoor fluisterde ze me nog toe in de keuken, ach mam dat maakt toch allemaal niet uit het gaat toch om de gezelligheid van het samen zijn zei ik.

Maar ik weet niet hoe ze er bij kwam hoor, mislukt?? Ik heb van de 7 gangen geen gerecht gehad die niet goed smaakte en het zag er ook nog allemaal heel goed uit. Ja ik weet inmiddels wel van wie mijn kinderen het hebben, het streven naar perfectie, juist ja van mijn moeder!

Aan tafel begonnen we allemaal kerstliedjes te zingen en de schelle kinderstemmetjes hadden het hoogste woord, vooral Jingle Bells deed het erg goed, want dat was engels en dat vonden ze prachtig om te laten horen aan hun grote neef en nicht, die natuurlijk ook heel goed engels praten vanwege hun Amerika avontuur.

Het dessert werd spectaculair afgesloten met vuurwerk, de kleine kindertjes bleven lekker bij oma en opa slapen zodat de "oudjes" tot aan de late uurtjes nog even konden blijven nakletsen.

Er ligt nog zoveel sneeuw dat ik elke dag lopend naar het station ga, dus om 7 uur in de morgen loop ik 25 minuten door de sneeuw, met de auto is het bijna niet te doen hier in de wijk, diverse auto's hebben al vastgezeten. Ik ben zo blij met mijn nieuwe sneeuwlaarsjes die ik onlangs gekocht heb, die zijn nu al de beste koop van het jaar geworden.

Het was dus ook nog even spannend of mijn schoonzus zou komen eten op kerstavond want zij woont helemaal in Hoorn en hoe zou het op de weg zijn. Gelukkig hadden Marja en Hidde de rit gewaagd, het was een hele gezellige avond geworden en haar broertje had een lekker gangenmenuutje gemaakt. Lesley was lekker al een aantal dagen vrij en had de tijd, hij vond het leuk om zijn zus te verwennen met een lekkere culinaire maaltijd. Het is altijd gezellig om met een klein groepje aan tafel te zitten want met een verjaardag zijn er altijd zoveel mensen dat je er nauwelijks aan toe komt om echt met elkaar te praten. Onze kids deden volop mee aan het gesprek en we hebben allemaal erg genoten van het lekkere eten en van elkaar. Een superkerstavond.

Mijn vriendin is 3 januari jarig en dan heb je zoveel feestdagen gehad dat je het vieren van je feestje een paar weken uitstelt. Maar dat is voor de grote groep wij vierden alvast ons eigen feestje door saampjes uiteten te gaan. Ongestoord lekker kletsen over echt van alles, de avond vloog om. We zaten in een super trendy restaurantje te eten Dodici met allemaal jongens in de bediening, allemaal Chris Seegers look a likes en Chris met zijn ongeschoren bekkie vertelde ons dat het restaurant zo populair is dat het elke avond vol zit met voornamelijk 30 tigers, je snapt dat wij ons daar dus prima thuis voelde.

We hadden het plekje al een tijdje geleden gereserveerd en nu was het dan zover, het kerstontbijt met mijn naaste collega's.
In het leuke nostaligische bakkerswinkeltje genaamd, in de gevulde broodmand. Op 1 collega na was iedereen er (zij heeft overgens wel een goed excuus want ze zit in Argentinixc3xab) en zelfs mijn collega die pas een babytje heeft was er en de kleine had ze gewoon meegenomen, zoals ik ook met mijn Cheyenne had gedaan toen ze 1.5 maand oud was, ze lag toen lekker op een bureau te slapen tijdens het kerstontbijt. Deze kleine man lag gewoon in zijn wagen lekker naast de kachel.
En wat kan je verwachten als je in een bakkery bent, allemaal verse broodjes natuurlijk.

En sausijsebroodjes en tulband, erg lekker allemaal, de dag begon goed!

Zondag vierde Lesley zijn beste vriend de verjaardag van zijn dochter, 11 jaar werd Yennah alweer, hij is indisch en als je bij hem bent krijgen we altijd lekker eten, ik zeg niet dat we daarom ons op de glibberige weg waagde helemaal naar Nieuw Vennep, want het is er gewoon altijd erg lekker, eh gezellig!

Weekend, normaal gaan we altijd wel even winkelen of in iedergeval even wat boodschappen doen, maar nu even niet, al die sneeuw zorgde er voor dat we met een stapel tijdschriften en een pot thee lekker op de bank bleven plakken.

Gelukkig hebben we hele leuke buurtjes en daar hadden we die avond een eetafspraak mee, dat doen we om de 3 maanden ongeveer, de ene keer bij ons en de andere keer bij hun.

Wij kregen een heerlijke winterse maaltijd voorgeschoteld, Goulash!

Mijn zoon lag lekker te slapen terwijl de wereld om hem heen wit werd. Dat is weer eens wat anders dan de regen die altijd in Alabama valt deze tijd van het jaar. Toen hij wakker werd wist hij niet wat hij zag. Alles was wit geworden, net een sprookje.

Zijn paps was aan het sneeuwruimen om ons koekblikje wat makkelijker van het pad af te laten rijden. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, ik ben zo blij dat hij donderdag thuis is gekomen ipv vrijdag, want anders had hij vast en zeker onderweg ergens op een veltbedje op de luchthaven moeten slapen want al het vliegverkeer had last van het weer.
 

Hij vertrok vanaf Mobile Alabama 15 december plaatselijke tijd 11.15 (hier was het toen 18.15) vloog naar Charlotte, North Carolina daar moet hij 4.5 uur wachten en vloog toen om 18.20 (hier 6 uur later) naar Londen daar moest hij 1.5 uur wachten en op schiphol kwam hij 11.15 pas aan op 16 december. Wat een reis, maar wat was het fijn om die goozer weer te zien. We hadden hem 4 maanden niet gezien, nouja niet live, wel natuurlijk vaak via de webcam maar dat is toch anders.
Ik was best nerveus, zal hij wel zijn overstap in Londen halen, wordt de bagage wel goed doorgelabelt, verveelt hij zich niet teveel als hij moet wachten, worden er geen vluchten geannuleerd vanwege de voorspellende sneeuw. Allemaal moederkloek spoken.

Hij vertelde dat hij heel veel mensen van zijn universiteit tegen kwam op het vliegveld, iedereen vloog uit naar familie, er stond zelfs op de luchthaven een kerstkoor de vertrekkende mensen kerstliedjes toe te zingen en op Charlotte moest toevallig een Franse jongen uit zijn tennisteam ook zolang wachten. Het verliep allemaal vlekkeloos.

Als eerste ging hij de poezen knuffelen toen we weer thuis kwamen en s'avonds hadden oma en opa ons uit genodigd om te gaan eten in Jairo zijn favoriete restaurant de Argentijn La Parrilla.

We hebben nog enorm gelachen met opa want die draaide iets te heftig aan het zoutpotje met het resultaat dat de hele zoutpot leeg was en over zijn patatbakje lag, echt heel grappig.

Na 5 maanden geen auto gereden te hebben (voordat Jai weer na Amerika ging zat hij immers nog in Maleisixc3xab) wilde hij die avond wel weer de bob zijn, handig hoor zo'n sportieve zoon die vrijwel geen alcohol drinkt en onze taxichauffeur wil zijn zo nu en dan.

Maar vandaag toen ik wakker werd was ik de klos want om 6.15 zat ik in de auto om mijn mannetje naar het station te brengen en een uurtje later mijn dochter, want alles is weer wit in Nederland. Ben ik even blij dat mijn zoon gisteren is thuisgekomen.

Tijdens mijn cursus heb ik een collega van kantoor Amstelveen wat beter leren kennen en ik ben echt onder de indruk van haar. Zij maakt namelijk miniatuur poppen, deze porseleine popjes zijn zo mooi en zo echt. Ze heeft alles zelf gemaakt, van schoentjes tot haar, ze schildert prachtige gezichtjes.

Echt mensen je moet echt gaan kijken op haar site www.byannemariedolls.com en klik op info, scroll dan naar beneden want dan zie je een linkje naar youtube waar ze haar popjes op een filmpje laat zien en als je scrollt bij about the artist dan zie je haar zelf gemaakte poppenhuis, deze is ook echt schitterend.

Zo ontzettend knap, wat een talent die Annemarie werkelijk een wereld beroemde poppenmaakster!