Hij vertrok vanaf Mobile Alabama 15 december plaatselijke tijd 11.15 (hier was het toen 18.15) vloog naar Charlotte, North Carolina daar moet hij 4.5 uur wachten en vloog toen om 18.20 (hier 6 uur later) naar Londen daar moest hij 1.5 uur wachten en op schiphol kwam hij 11.15 pas aan op 16 december. Wat een reis, maar wat was het fijn om die goozer weer te zien. We hadden hem 4 maanden niet gezien, nouja niet live, wel natuurlijk vaak via de webcam maar dat is toch anders. P1010334
Ik was best nerveus, zal hij wel zijn overstap in Londen halen, wordt de bagage wel goed doorgelabelt, verveelt hij zich niet teveel als hij moet wachten, worden er geen vluchten geannuleerd vanwege de voorspellende sneeuw. Allemaal moederkloek spoken.

Hij vertelde dat hij heel veel mensen van zijn universiteit tegen kwam op het vliegveld, iedereen vloog uit naar familie, er stond zelfs op de luchthaven een kerstkoor de vertrekkende mensen kerstliedjes toe te zingen en op Charlotte moest toevallig een Franse jongen uit zijn tennisteam ook zolang wachten. Het verliep allemaal vlekkeloos.

Als eerste ging hij de poezen knuffelen toen we weer thuis kwamen en s'avonds hadden oma en opa ons uit genodigd om te gaan eten in Jairo zijn favoriete restaurant de Argentijn La Parrilla.

We hebben nog enorm gelachen met opa want die draaide iets te heftig aan het zoutpotje met het resultaat dat de hele zoutpot leeg was en over zijn patatbakje lag, echt heel grappig. P1010336

Na 5 maanden geen auto gereden te hebben (voordat Jai weer na Amerika ging zat hij immers nog in Maleisixc3xab) wilde hij die avond wel weer de bob zijn, handig hoor zo'n sportieve zoon die vrijwel geen alcohol drinkt en onze taxichauffeur wil zijn zo nu en dan.

Maar vandaag toen ik wakker werd was ik de klos want om 6.15 zat ik in de auto om mijn mannetje naar het station te brengen en een uurtje later mijn dochter, want alles is weer wit in Nederland. Ben ik even blij dat mijn zoon gisteren is thuisgekomen.