We willen wat leuks doen als jullie 30 jaar worden, kunnen jullie het weekend van jullie verjaardag vrij houden? Dit hadden we gezegd tegen onze zoon en schoondochter, maarja je weet nooit of dat in goede aarde valt. Gelukkig reageerden ze spontaan, leuk zeiden ze en we mogen zeker niet weten wat we gaan doen?

Dat klopt helemaal, het moest tot de laatste dag aan toe een verrassing blijven. Ondertussen ging ik goed nadenken wat ik nu precies wilde gaan doen met ze. Ideeën genoeg in binnen en buitenland om onze grote zoon Jairo te verrassen maar uiteindelijk is het Ameland geworden want het allerleukst zou natuurlijk zijn als Daisy haar familie er ook bij zouden zijn, zij werd tenslotte ook 30 jaar. Dus in het geheim hebben de moeders een leuk plannetje bedacht. Beide families gingen een huisje reserveren in het verjaardags weekend van 15 en 16 september. Er werd een leuk programma gemaakt, de boodschappen werden in huis gehaald en op 13 september kwamen Jairo en Daisy naar ons huis toe.

Toen we de snelweg op reden richting Alkmaar hebben we het ze maar verteld, ze reageerden spontaan, ik ben nog nooit op een Waddeneiland geweest zei Daisy. Toch hadden ze een klein vermoeden, want Daisy had op haar moeder haar i-pad iets gezien over Ameland. Ja dat klopt wel zei ik want ik heb advies gevraagd aan je moeder voor lunch gelegenheden die jou zouden aanspreken. Daisy haar ouders komen die ook dan zei Jairo, nee natuurlijk niet joh, ik had alleen advies nodig. Oeps zouden ze wat door hebben?

We moesten nog haasten want iets wat nooit gebeurd gebeurde nu wel, we stonden ruim een uur in de file bij de afsluitdijk. We wilden namelijk ook onderweg langs St Annaparochie waar we 5 jaar gewoond hebben en we moesten ook nog even langs bij mijn vriendin Gerbranda, zij komt van Ameland en had een speurtocht voor ons gemaakt voor op het eiland. Uiteindelijk kwamen we half 5 bij het huisje aan.

Ik bedacht de smoes dat we een rondje park deden en daarna ergens wat zouden gaan drinken, ik kreeg een appje en zei dat mijn collega mij appte met de vraag of ik een foto van haar huisje op ons park wilde maken die ze onlangs gekocht had, ze had me de locatie gestuurd. Dus wij op zoek, omdat ik beetje op mijn telefoon zat te turen of ik nu links of rechts af moest, zei Jaro geef maar hier, ik doe het wel. We kwamen zo bij een huis aan waar gek genoeg volgens Daisy net zo’n auto stond als haar ouders pas gekocht hadden. Hadden ze het nu door? Nee hoor, niks in de gaten, toen ik ineens op de deur ging kloppen, keken ze me beide verbaasd aan, zo van wat doe jij nou? Het ging natuurlijk allemaal heel snel en ineens hadden ze het door, lachend kwamen Daisy haar familieleden hun verwelkomen. VERRASSING!!!

Dit hadden ze toch niet verwacht, we gingen lekker taart eten met elkaar. De eerste avond deden we rustig aan want alles moest natuurlijk even landen.

Op zaterdagochtend eerst ontbijten en daarna gingen sommige zwemmen. De laatste familieleden kwamen met de boot aan, dus uiteindelijk waren we met een groep van 17 man en we gingen met elkaar lunchen op het strand.

Daar werd een quiz gedaan, wie kent Jairo en Daisy het best. Het was leuk dat er vragen bij zaten die zelfs de jarige niet van elkaar wisten.

Na de lunch gingen we de Speurtocht doen en we werden in 3 groepen verdeeld, we kregen opdrachten en zo moesten we allemaal letters verzamelen. Met deze losse letters moesten we op het eind proberen een woord te maken die te maken had met Ameland. Toen we om 6 uur in het pannenkoek restaurant onder de Vuurtoren kwamen was mijn vriendin Gebranda daar ook bij. Zij onthulde het woord: NOBELTJE.

Een typisch Amelands drankje, Jairo en Daisy kregen een lekkere fles van haar en voor de winnaars groep van de puzzeltocht was er een grote fles met celebrations.

Wat een gezellige dag was het geweest. Op zondag, Jairo zijn verjaardag, werd er flink gebruik gemaakt door de kleine en grote kinderen van het zwemparadijs en wederom gingen we samen lunchen, dit keer in het dorpje Hollum. S’middags werd er gewandeld, hardgelopen (door Jairo) en gefietst naar Ballum. Daarna gingen er al een aantal weer terug naar het vaste land met de avondboot. De rest ging eten bij Dolores, een super lekker restaurant. Daar was voor ons ook nog een verrassing want Jairo en Daisy namen dit etentje voor hun rekening. Bedankt jongens.

Op maandag was Daisy jarig en werd er wederom flink gezongen maar dat niet alleen we hadden nog een jarige in ons midden. In Nes gingen we lunchen om de hoek bij het ouderlijk huis van Gerbranda en daar werden we door de jarige Elvira getrakkeerd. Super!

Wat hadden we met elkaar genoten van dit prachtige weekend en het weer was ons ook nog eens gunstig gezint, alleen maar zon.

Net zoals het gezicht van de 30 jarige alleen maar blij en zonnig en zo zien vaders en moeders hun kinderen maar wat graag.

Het is al een geruime tijd geleden dat ik iets geschreven heb, dit komt omdat onze computer ineens kapot was gegaan, we konden niet meer inloggen, na eerst zelf wat gepield te hebben, toen naar mijn vader gebracht, ook hij kreeg hem niet aan de praat, zelfs nadat hij ook hulp gevraagd had. Uiteindelijk moesten we hem naar de winkel brengen, helaas op een 3 jaar oude computer zit geen garantie meer. Gelukkig na €200 verder deed hij het weer.

Er is inmiddels sinds mijn vorige blog van half juni weer veel gebeurd. Bloggen via mijn telefoon doe ik niet, vind ik niet handig. Dus ik ben blij dat ik nu weer verder kan gaan met mijn hobby.

Over ons uitzicht bij ons nieuwe Nederlandse huis heb ik goed nieuws, ik heb de buurvrouw gesproken en ze gaat definitief geen palen plaatsen. Ze bleek ontzettend aardig te reageren en zei dat ze misschien Hedra wilde plaatsen maar na nog even verder gepraat te hebben en ze merkte dat ik ziek was van haar besluit een erfafscheiding te nemen, besloot ze het sowieso een jaartje uit te stellen. Nou ik hoop maar dat van uitstel afstel komt. Dit uitzicht is uniek.

Uiteraard zijn we weer naar Spanje geweest rond Lesley zijn verjaardag zoals inmiddels elk jaar, lekker 2 weekjes genieten van ons andere huis. Ik zal in de aankomende blogs onze belevenissen van die weken vertellen.

Ik keek uit naar deze periode in Spanje omdat onze klusjesman druk had lopen hakken om de oude tegels, die schots en scheef lagen bij het zwembad, eruit te krijgen. Een behoorlijke investering maar een nieuw terras was echt nodig. Vanaf een foto zal er niet zoveel verschil te zien zijn omdat we de zelfde kleur tegels weer genomen hebben, maar als je er met je neus op staat is het verschil groot. Ook het schoonmaken van de tegels zal een stuk makkelijker gaan vanwege het profiel.

Zo blijf je maar investeren in je tweede huis. Regelmatig denk ik als ik hier thuis in Nederland alles moet regelen voor het Spaanse huis, pff wat een gedoe, zullen we het maar verkopen, maar eerlijk gezegd als we daar zijn is er geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt want het is zo’n heerlijk en uniek plekje. Zolang onze familie en vrienden er nog zo van genieten houden we het gewoon in eigendom en blijven we gewoon investeren. Geld moet rollen, rente krijg je toch niet meer!

Helaas toen ik thuis kwam op 6 mei stond ons huis nog steeds in de steigers. Onze stukadoor Brian was nog steeds niet klaar. Hij had nog wel zo beloofd dat alles in april nu eindelijk klaar zou zijn, nou echt niet. Hij had inmiddels wel de voor en achterkant klaar en hoewel hij eerst zei dat dat niet geverfd hoefde te worden kwam hij daar nu op terug, je kan het beter maar gelijk verven Lesley zei hij, nu de steiger er nog staat. Lesley heeft dus terwijl ik lekker vakantie aan het vieren was in Taiwan, hoog eng op de steiger gestaan om alles mooi wit te maken zodat ik blij zou zijn als ik terug kwam, wat een topper die man van me.

Op 6 mei zou de steiger afgebouwd worden en aangezien ik die dag nog vrij was kon ik dat mooi in de gaten houden. Toen er om 12 uur nog niemand was werd ik ongerust, want de volgende morgen zouden er 4 man op de stoep staan om de veranda te plaatsen. Helaas had onze Brian niet zo goed geschakeld met de steigerbouwers en ze bleken niet te komen. Nu werd ik echt kwaad, dat het nu al bijna een jaar duurt voordat ons huis afgestukt is omdat hij totaal geen planning heeft en er elke keer wat tussen komt bij hem, had ik hem echt op zijn hart gedrukt dat de steiger weg moest zijn op 6 mei. Je komt hem zelf maar afbreken zei ik tegen hem. Nou daar kwam hij, met sorry, sorry, maar zo’n groot bouwwerk kun je natuurlijk nooit alleen afbreken, dus Lesley en Jairo kwamen eerder van hun werk om hem te helpen. Zelfs ik die net 13.5 uur in het vliegtuig gezeten had heb geholpen. Het ging niet helemaal goed en Lesley moest een stukje staal opvangen.

Ik was heel blij dat de steiger na 4 uurtjes eindelijk weg was en de veranda bouwers  tenminste aan de slag konden. Ze werkten snel en zorgvuldig en binnen 2 dagen stond de veranda er. Hoera!Het is zo ontzettend mooi geworden, de bouwer van de winkel de Woonzaken was zelf ook trots en vroeg of ze foto’s mochten maken voor hun website. Ze plaatsten een paar spulletjes van hun zelf en onze tuinstoelen en er werd een ware fotoshoot gehouden met figuranten en een glas cava in de hand en al.

Later kon ik me uitleven om zelf de inrichting te gaan verzorgen. Het weekend erop heb ik namelijk spullen gekocht bij de Ikea en de Kwantum en het plaatje was compleet. Ik ben er zo blij mee wat is ons huis mooi geworden zeg. De tuinkamer past er perfect bij.

Onze stukadoor moet nu alleen de zijkant nog stuken en de muurtjes bij de tuin, maar natuurlijk was onze DJ stukadoor nog een een paar daagjes tussendoor naar Frankrijk voor een dj klus. Dus ik hoop dat het eind juni toch echt klaar komt.

Inmiddels heb ik het tuinhuisje ook wit geverfd en we krijgen ook nog een nieuwe schutting tussen ons en de zij buren en daar ben ik blij mee want deze is echt aan vervanging toe. S’avonds ziet de serre er ook zo mooi uit met de lampjes en het is inmiddels een zeer geliefd plakje van ons geworden. Maar waar ik niet blij mee ben is dat onze buren van 2 huizen verder waarvan onze achtertuin grenst aan hun grond ook een palen schutting willen gaan neerzetten, pal achter ons muurtje en zo ons hele uitzicht willen gaan ontnemen. Aan de ene kant 2 huizen verder woont de zus en 2 huizen verder aan de andere kant woont haar broer en de grond is van hun beide. Hun terras is dus mijlenver weg en we kijken elkaar niet in de ogen als we buiten zitten. Dus ik begrijp het helemaal niet waarom ze dit doen.

Het zijn ontzettend rijke mensen en doen gewoon waar ze zin in hebben, helaas gunnen ze hun buren geen uitzicht, ik ben daar best een beetje ziek van. Ik heb dit huis toch ook gekocht vanwege het mooie uitzicht. Ze houden ze zich aan de regels, 30 cm van de erfgrens en max 2 meter hoog, ik kan er niks tegen doen. Maar ik vind het zo jammer dit. Eerst stonden er brandnetels en kleine boompjes nu willen ze er gras en ik denk dat de zus haar paarden hier wil laten lopen, de andere kant heeft haar broer nu bij zijn tuin getrokken en tussen hun land hebben ze een peperdure kant en klare haag gezet van 30 meter maar ze hadden ook best een andere oplossing kunnen bedenken voor de afscheiding tussen hun grond en hun buren dan hoge palen maar ons wordt niks gevraagd, gewoon mede gedeeld. Geld hebben maakt soms ook egoïstisch.

Het enige wat ze ons niet kunnen ontnemen is ons uitzicht vanuit onze slaapkamer, dat blijft want er mag niks gebouwd worden, een schrale troost!

Mijn vriendin Gerbranda die ik ontmoet heb toen we in Friesland woonden komt van oorsprong van Ameland, uit het plaatsje Nes. Haar grote droom was ooit een klein huisje op Ameland te hebben. Haar broer en zus wonen nog op het eiland en daar kan ze natuurlijk altijd terecht, maar een plekje voor hun zelf is natuurlijk helemaal fantastisch. Dit jaar is het eindelijk gelukt een eigen plekje te bemachtigen op dit populaire waddeneiland. Wij waren razend nieuwsgierig, we wilden dat plekje graag bewonderen natuurlijk en daarom togen we met z’n vier naar het Friese Holwerd waar de boot verrekt naar Ameland om een een heerlijk paasweekend te gaan beleven. Het is een uurtje varen. Wat hebben we geboft met het weer niet eerder was het zo warm dit jaar. Eerlijk gezegd hadden we van te voren ons helemaal niet gerealiseerd dat we afgesproken hadden in het weekend van de Pasen. Maar de drukte viel mee, zeker omdat weinig mensen hun auto meenemen op de boot.

Toen we van de boot afkwamen pakte we de bus. Het eind punt was ook onze bestemming, het duurde een half uurtje. Op een goed verzorgd park in Hollum lag het chalet van onze vrienden, lekker beschut en met veel privacy. Gezellig ingericht, een perfect vakantieverblijf.

We zijn direct naar het strand gaan wandelen, vlakbij de vuurtoren. Het was daar natuurlijk lekker druk vanwege het mooie weer, maar we konden nog een plekje bemachtigen. We wilden niet teveel eten want het was al wat later en voor de avond hadden we al een restaurant gereserveerd. We zagen een bruidspaar op het strand elkaar het jawoord geven, hoe romantisch!. Gerbranda moest natuurlijk direct denken aan haar zoon die over 3 weken gaat trouwen. Zo spannend en nog mooier nieuws ze wordt ook voor het eerst oma.

Zalig om weer terug te zijn in het mooie natuurlandschap van Ameland, de laatste keer dat Lesley hier was was toen de kinderen nog klein waren, zo’n 25 jaar geleden. Lesley had toen zijn eerste kampeerervaring. Ik ben daarna nog een aantal keer geweest samen met Cheyenne, Maurien en Gebranda en toen sliepen we bij Gebranda haar ouders.

Ik voelde me eigenlijk direct weer in mijn nopjes op dit heerlijke eiland. Nadat we een flink stuk hadden gewandeld gingen we avonds bij Doloros eten. Een restaurant waar ze zowel tapas, als Mexicaans eten als grill eten hadden, heerlijk.

De volgende dag gingen we een stuk fietsen, lekker door de duinen heen, we stopten bij een vogel spot plek met uitzicht op het duinmeer. Daarna reden we door naar een andere strandtent in Ballum en dronken daar wat. Daarna fietsten we door naar de andere kant van het eiland, waar geen strand is maar de dijk.

We fietsen langs een plekje waar je plaatselijk gebrouwen biertjes kon drinken, dat werd dus een tussenstop en we namen een proeverijtje.

Nobel is een ander bekend drankje, een lekker likeurtje wat in de verte een beetje lijkt op de Spaanse likeur 43. De naam Nobel komt ook voor als fietsverhuur en als hotel en restaurant. Bij restaurant Nobel gingen we lunchen, echt een super plek met uitzicht op de mooie huisjes die dit dorp rijk is.

Daarna fietsten we weer terug, nu wind mee, ik had zelfs een beetje zadelpijn, ben natuurlijk niks gewent. Na nog een kopje thee bij het huisje gingen we weer met de bus naar de boot. Het was inmiddels eb en de boot deed er daardoor een kwartje langer over. Om 21.30 waren we goed gebruind weer thuis en we kunnen terug kijken op een heerlijk ontspannen weekend Ameland met onze goede vrienden Theo en Gebranda.

Ik neem je mee een dagje zei mijn schoondochter tegen me en ik vertel nog niet waarheen. Oeh spannend, de controle freak in mij ging natuurlijk alweer flink malen, wat zal ze van plan zijn?

Om 11 uur werd ik opgehaald en we reden naar Almere. We gingen naar het festival der zoete verleidingen. Nou dat was natuurlijk wel goed aan mij besteed. Overal stonden leuke stands, met hebbendingetjes maar ook met veel eten, heerlijk om te proeven, maar zeker ook om te kopen. Verder waren er bakdemo’s om inspiratie op te doen. Er liepen zelfs bekende personen uit heel Holland bakt. We deden nog een taart en thee workshop en op het laatst keken we onze ogen uit naar de mooie taarten die binnen gebracht werden door de mensen die meededen aan de lekkerste taart wedstrijd. De taartjes werden verkocht en de opbrengt ging naar het goede doel.

Helaas was het weer een beetje fris maar desondanks was het super gezellig en heel erg leuk bedacht van Daisy om haar schoonmoeder zo te verrassen want een echte zoetekauw ben ik wel.

Vrijdagavond club avond. Waar je mij nu echt mee kan plezieren is een gezellig swingend avondje Club Dauphine. Een verborgen pareltje in Amsterdam, achter het gewone restaurant zit een kleine donkere ruimte met een podium en er staan een tafeltje of 20. Wanneer je tijdens het 4 gangen diner wilt genieten van de muziek dien je van te voren je tafel te reserveren.foto van Graphincent

Het kost een paar centje, zo’n avondje puur genieten van Jazz, Soul, Reggae en Blues muziek, reken maar op €100 per persoon, maar dan heb je ook echt wat. Lekker eten en helemaal los gaan tijdens de laatste set als de tafeltjes aan de kant gaan. Er treden bekende en onbekende artiesten op uit zowel binnen als buitenland. Toen wij er met onze vrienden Nic en Jerry waren op 12 april hebben we zien zingen onder begeleiding van de bandleider Roger Happel, Zangers Do, Tim Akkerman ex zanger Direct, Kirsten Michel, Brian B, de meiden van Gems en nog vele meer. Super aanrader.

Het zou vorig jaar juni al gebeuren, echter bouwen op onze stukadoor is een lastige. Ier ik kom ietsje later, ik heb een klussie tussendoor.
Iertje ik ben kapot moet er even tussen uit.
Hé ik kan effe niet hoor vandaag.
Oh sorry de steigerbouwer laat het afweten en ik ga echt niet op een rolsteiger staan. Nu kan de steigerbouwer wel maar het regent de hele tijd laten we het maar naar maart tillen.
Nou maart is ook onzeker, qua weer dus dat wordt hem niet.
Goed nieuws Ira de steigerbouwer komt begin april.

Oh wat fijn gaat het nu eindelijk gebeuren. De steigers staan voor en achter.

Ier heb ook nog een andere klus in april hoor, maar ik beloof je als de steigers weg gaan is de voor en achter kant klaar, de zijkanten komen in mei dan.
Jemie je moet wel een lange adem hebben hoor bij onze Brian. Brian die naast stukador ook nog een DJ is en hij verzorgd tevens swingende Salsa feesten. Eigenlijk is het 1 grote frustratie om met hem te moeten samenwerken. Maar hij is wel heel aardig maar zo ongelofelijk nonchalant met zijn afspraken. Het is een geweldige vakman en de kwaliteit van zijn werk is top. Maar ik moet wat geduld hebben, want hé Iertje het is wel mooi weer nu maar moet effe tussendoor naar Spanje moet effe draaien daar, ja en ik heb naast jou nog een klus hé in april. Maar ik beloof je, echt hoor Ier, begin mei is de voor en achterkant af. Ik kom wel tweede paasdag extra oké. Nou Brian dat zou heel fijn zijn.

Wie mijn blog altijd leest merkt dat ik een geweldig leven heb met vele mooie dankbare momenten. Echter zijn er natuurlijk ook wel eens mindere momenten, maar dat leest natuurlijk veel minder leuk voor mensen en ik probeer altijd de positieve kant van het leven te benadrukken. Die positiviteit hebt ik van mijn beide ouders geërfd.

Nu was er iets gebeurd waardoor mijn ouders ook even uit het veld geslagen waren. Mijn vader stond zijn tanden te poetsen en merkte iets raars in zijn lichaam gebeuren. Hij kon ineens niet mee staan op 1 been. Hij had totaal geen gevoel meer in zijn onderbeen. Mijn moeder stond erop dat de dokter direct gebeld werd. Deze handelde heel snel en liet een ziekenwagen komen, met gillende sirenes werd hij naar het ziekenhuis gebracht en nadat mijn vader uitgebreid onderzocht was kwam de uitslag. Mijn vader had een beroerte gehad. Het bleek dat zijn halsslagader voor 70% dicht zat en hij moest zo snel als dat mogelijk was geopereerd worden. Dat kon niet direct vanwege de bloed verdunners. Dit was behoorlijk schikken allemaal. Maar zoals ik zei positiviteit staat hoog op het lijstje bij mijn vader. Hij slaat zich er prima doorheen, de operatie is goed gelukt en de fysiotherapeut heeft mijn vader al complimenten gegeven dat hij goed vooruit gaat. Helaas kon de week vakantie naar Denemarken waar mijn broer woont niet door gaan. Maar als grote verrassing kwam hij met zijn 3 kinders een weekend spontaan op bezoek. Een vakantie naar Spanje zit er helaas ook voorlopig niet in. Ze wilden in mei 6 weken gaan maar nu moet eerst even de focus gelegd worden op het zo snel mogelijk herstellen. Spanje loopt niet weg, maar ik hoop dat mijn vader straks weer helemaal goed kan lopen.

Iedereen heeft wel doelen of wensen voor zichzelf gesteld wat hij/zij wil halen of beleven ooit een keer. Bij vele mensen blijft het bij zeggen maar bij sommige gaat het ook daadwerkelijk gebeuren.

Neem nu onze kinderen, onze zoon is erg gedisciplineerd als hij iets wil bereiken. Hij is dan in staat de juiste focus te leggen op zijn doelen. Hij tennist al op een hoog niveau maar hij merkt dat als hij veel sport hij zich lekkerder voelt. Hij is zich nu daarom ook gaan focussen op het hardlopen, hij loopt regelmatig wedstrijdjes van 10 km maar onlangs heeft hij de halve marathon van Egmond gelopen en in een geweldige tijd: 1.49.13 dat is bijna 20 minuten sneller dan hij hem vorig jaar heeft gelopen. Maar hij is ook 10 kilo lichter. Een geweldige prestatie, dat kan hij weer afvinken op zijn lijstje. Ooit wil hij een marathon gaan lopen en waar hij dat ook gaat doen wij zullen erbij zijn om hem aan te moedigen.

Onze dochter is nu ook een vinkje aan het zetten bij een item op haar bucket list. Ze heeft een sabbatical genomen voor 3 maanden en is in haar uppie aan het reizen door Azië.

.

Wat een groot avontuur. Haar 2 poezen kindjes logeren bij ons, die zal ze missen maar wat ze allemaal gaat beleven en nu al beleefd is natuurlijk fantastisch. Wij volgen haar op haar fotoblog van de app polar steps en zo genieten wij mee.

Wij zijn super trots op onze kinderen. Onze bucket list bestaat onder andere uit veel leuke dingen doen samen, in en buiten Nederland. We hebben saampjes immers best veel bereikt in ons leven en hebben niks te klagen. We zijn gezond, hebben fantastische kinderen en lieve familie en vrienden om ons heen, we hebben beide een goede baan, een mooi huis en we waren op 25 januari al 30 jaar getrouwd. Natuurlijk hebben we dat gevierd, we zijn met z’n tweetjes een weekendje naar Schotland geweest. Dat is ons vinkje op het moment en dat er nog vele leuke leuke reisjes mogen volgen, daar gaan we voor.

Ik ben gek op kerst, de sfeer, de gezelligheid, het samen zijn met elkaar, het lekkere eten, i love it. De eerste dag waren Lesley en ik door onze dochter uitgenodigd. Ik weet natuurlijk allang dat ze heerlijk kan koken maar dit jaar had ze zichzelf echt overtroffen. We begonnen met een amuse van brochetta met een paddenstoelen mix, daarna coquilles, toen een paprika soepje en een stoofpotje rundvlees met truffel en als hoofdgerecht beef Wellington en toe een whiskey browny taartje. Super allemaal.

Ik had het makkelijk met kerst want ik heb alleen de boodschappen gedaan en de tafel versiering voor mijn rekening genomen, Lesley had de gerechtjes voor de tweede kerstdag klaargemaakt. Alles was super goed gelukt en het smaakte top. Ons menu bestond uit vooraf Lauwwarme paddestoelensalade met groene asperges, garnalen cocktail met wasabi en limoen, tweekleuren paprikasoep, peren spoom, tweesoorten kip gevuld met cranberry appel en noten en toe een Alaska bombe.

En als je denkt dat we al het lekkere eten dit jaar gehad hebben is dat niet zo want een vriend van Lesley appte of hij vrijdag met zijn vriendin langs kon komen om nu eindelijk ons huis te kunnen zien. Ach dacht ik nu ga ik wel koken, ik was toch vrij die dag, dus toen zaten we weer aan een heerlijk 4 gangen menuutje.

Nu ben ik echt klaar met dat ge(vr)eet hoor. Pas op de plaats maken en gezond bezig zijn. Ik ben al begonnen met trimmen. Vanwege een operatie heb ik 2 maanden niet kunnen sporten maar nu kan ik er weer helemaal tegenaan.

Sinds ik wat ouder ben lijken de kilo’s er sneller aan te komen en er bijna niet af te gaan, ook als ik gezond bezig ben. Mijn hele lichaam moet wennen aan het tekort van bepaalde stoffen die het voorheen wel aanmaakte. Alles lijkt wel in de war en ik had een echt slaapprobleem ontwikkeld, ik kon niet in slaap komen en werd tig keer wakker per nacht en als ik wakker was kon ik niet meer inslapen. Echt frustrerend. Na allerlei adviezen gekregen te hebben wat ik eraan kon doen en de nodige medicijnen dan wel homeopathisch dan wel regulier geprobeerd te hebben heb ik nu gelukkig de juiste arts gevonden die me de juiste medicatie gegeven heeft. Ik slaap weer als een roosje en ik hoop dat ik me weer helemaal de oude ga voelen.

Nu ik weer goed slaap ga ik mijn gewicht aanpakken en daarbij zijn de volgende zaken belangrijk, calorie inname, spieropbouw, slaap en cardio sporten. Daarnaast is consistentie heel belangrijk. In het nieuwe jaar ga ik me daar op focussen, de volgende zin gebruik ik dan als een mantra. Wil ik liever lui dan moe zijn, NEE!

Fijne jaarwisseling allemaal en een fantastisch 2019. Mogen al je wensen voor dit jaar uitkomen.