Wie mijn blog altijd leest merkt dat ik een geweldig leven heb met vele mooie dankbare momenten. Echter zijn er natuurlijk ook wel eens mindere momenten, maar dat leest natuurlijk veel minder leuk voor mensen en ik probeer altijd de positieve kant van het leven te benadrukken. Die positiviteit hebt ik van mijn beide ouders geërfd.

Nu was er iets gebeurd waardoor mijn ouders ook even uit het veld geslagen waren. Mijn vader stond zijn tanden te poetsen en merkte iets raars in zijn lichaam gebeuren. Hij kon ineens niet mee staan op 1 been. Hij had totaal geen gevoel meer in zijn onderbeen. Mijn moeder stond erop dat de dokter direct gebeld werd. Deze handelde heel snel en liet een ziekenwagen komen, met gillende sirenes werd hij naar het ziekenhuis gebracht en nadat mijn vader uitgebreid onderzocht was kwam de uitslag. Mijn vader had een beroerte gehad. Het bleek dat zijn halsslagader voor 70% dicht zat en hij moest zo snel als dat mogelijk was geopereerd worden. Dat kon niet direct vanwege de bloed verdunners. Dit was behoorlijk schikken allemaal. Maar zoals ik zei positiviteit staat hoog op het lijstje bij mijn vader. Hij slaat zich er prima doorheen, de operatie is goed gelukt en de fysiotherapeut heeft mijn vader al complimenten gegeven dat hij goed vooruit gaat. Helaas kon de week vakantie naar Denemarken waar mijn broer woont niet door gaan. Maar als grote verrassing kwam hij met zijn 3 kinders een weekend spontaan op bezoek. Een vakantie naar Spanje zit er helaas ook voorlopig niet in. Ze wilden in mei 6 weken gaan maar nu moet eerst even de focus gelegd worden op het zo snel mogelijk herstellen. Spanje loopt niet weg, maar ik hoop dat mijn vader straks weer helemaal goed kan lopen.