Je moet het weekend van 6 mei vrij houden had ik tegen mijn moeder gezegd. Hoezo wat gaan we doen dan zei ze, nee mam dat is een verrassing. Ik kan niet tegen verrassingen zei ze, vertel het nu maar, maar ik hield mijn lippen stijf op elkaar. Een paar keer in de week zal ik je wel hints geven. Ik begon met we gaan 3 nachtjes ergens naar toe, toen vertelde ik dat het in het buitenland was, toen dat ze geen Engels spreken, vervolgens dat het 1000 km ver was en zo nog een aantal kleine hints.

Ze speurde internet af en kwam elke keer weer met een andere plaats en een paar dagen van te voren vertelde ik dat het inderdaad Frankrijk was, wat ze al een beetje geraden had. Groot was de verrassing voor haar dat haar kleindochter ook mee ging, 3 generaties op stap.

Waarom wilden we haar nu zo verrassen, nu, op 15 mei is haar 70 ste verjaardag en ze is de liefste mama van de wereld en staat altijd voor ons klaar ze verdient gewoon een verrassing.

Om 8 uur hadden we een vlucht naar Bordeaux en daar hebben we een auto gehuurd. Direct een tip, huur nooit bij Goldcar, waardeloze maatschappij, ze dwingen je zowat er van alles extra bij te verzekeren. Geven niet eens opties, het is dat ik zei maar ik heb al €120 voor slechts 3 1/2 dag betaald hoezo willen jullie me nog €210 extra berekenen. Wat we al betaald hadden was echt niet voldoende en ze maakte ons bang dat we in de problemen zouden komen bij schade. Ook die €30 voor de full is full constructie was eigenlijk veel beter. Nou we trapte er mooi niet in. We betaalde alleen nog 1 tank benzine a 80 euro en een borg van 1100 en weg waren we bij die afzetters. In Spanje heb ik dat nog nooit zo mee gemaakt, zo dwingend.

Maar dit alles mocht de pret niet drukken want we reden in het prachtige Frankrijk op weg naar de St Emilion streek.

Ik had een afspraak gemaakt bij het wijnkasteel La Tulipe de la Garde van Ilja Gort voor een rondleiding. Helaas waren Ilja en zoon Klaas zelf naar een wijnbeurs maar we werden super vriendelijk te woord gestaan door de Amerikaanse wijnmaakster Caroline. Wat een mooi 13e eeuws kasteel, sinds 1994 is het in bezit van Ilja en hij heeft het behoorlijk moeten opknappen, er zit 20 hectare grond bij, de wijngaarden liggen op een heuvel wat gunstig is kwa zon.  De druivenrassen zijn voornamelijk merlot druiven maar ook de cabernet sauvignon en cabernet Franc druiven worden er gebruikt. Wat leuk om te zien dat de wijntjes die bij de AH verkocht worden hier gemaakt worden. La Tulipe en Slurp, zowel rood, wit als rosé. Natuurlijk kochten we een paar flesjes en een boekje voor thuis geschreven en gesigneerd door Ilja Gort himself.

Als tip kregen we te horen dat bij cafe de La Gare in St André de Cubzac, een dorpje verderop, een heerlijke lunch geserveerd werd dus wij daar naar toe. Het was behoorlijk druk maar gelukkig konden we nog een tafeltje bemachtigen.

Heerlijk visje met ratatouille, typisch Frans en voor een klein prijsje.

Daarna reden we 15 minuten verder en kwamen we aan bij onze eerste overnachtings plek. Wouh wat een mooie plek, Chateau de la Vieille Chapelle.

Het is een 12e-eeuwse Romeinse kapel met uitzicht op de rivier de Dordogne dit alles omringd door wijngaarden.

Het was prachtig weer en we gingen heerlijk op de ligstoelen even weg dommelen. Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt en toen we terug kwamen dronken we een wijntje in de tuin. Om 8 uur werden we verwacht in de kapel voor een heerlijke huisgemaakte maaltijd. We zaten samen met Fransen aan tafel, met handen en voeten hadden we een leuk gesprek met deze mensen uit Parijs. De charmante gastheer liet ons verschillende wijnen proeven uit zijn eigen wijngaard. Heerlijk gegeten en zalig geslapen in de prachtig ingerichte slaapkamers, echt een aanrader deze geweldige bed and Breakfast.

 

 

In maart was ik 50 jaar geworden, eind juni wordt Lesley 50 jaar. Tijd voor een party dus. We besloten halverwege onze verjaardagen gezamenlijk met al onze dikste vrienden en familieleden dit feestje te vieren op 5 mei.

Het was even zoeken naar een geschikte locatie waar we met mooi weer ook naar buiten konden gaan. Het werd een leuk plekje aan het Uitgeestermeer en wat een geluk die dag was het juist de mooiste dag van het jaar.

We hebben een informele lunch gehouden met een kopje soep, sandwiches en een lekker kroketje. Genoeg cava, bier en wijn en het feestje was helemaal fijn!

Maar extra speciaal werd ons feestje toen ik een speech kreeg van mijn mama, ik was er helemaal ontroerd door. Lesley zijn vrienden Djinder en Frank bleven niet achter en spraken ook een mooi woordje over Lesley en als klap op de vuurpijl pakte neef Diego zijn gitaar en zong een aantal mooie nummers. Dit samen met iedereen die in ons hart zit maakte dit feestje helemaal compleet.

Terwijl hier de regen uit de lucht valt is het in Spanje prima weer. Wel af en toe een buitje maar als het dan droog is, is de temperatuur verrukkelijk vertelde mijn ouders, de blaadjes beginnen alweer uit de knopen tevoorschijn te komen en de bloemen komen in bloei. 

Hun (werk)vakantie zit er weer op. Ze hebben het zalig gehad, alles staat weer strak in de verf, ze zijn supertrots op het mooie huis. Nou ik ook hoor, op hun en op onze hacienda, wat een plaatje is het nieuwe terras geworden en de muur is ook een super oplossing. De buurman is zeker geïnspireerd geraakt, hij is zijn terrein ook wat netter gaan maken. Maar vanaf ons terras zien we dat niet meer gelukkig. 

 

Wat we ontvangen aan de verhuur wordt voorlopig ook weer terug geïnvesteerd in het huis, om het allemaal nog mooier te maken.

Het kost echt bergen met geld zo’n huis maar dan heb je ook wat!

Het terras direct grenzend aan het huis hadden we vorig jaar al met flagstones laten bekleden, 55 m2, en dat was zo goed bevallen dat ik nu ook het beneden terras wilde laten doen, maar dat is echter 85 m2 incl de trapjes.

Wat een enorme klus, de werkmannen zijn al de hele week van 8 uur tot 7 uur s’avonds bezig en ze nemen tussen de middag 2 uur pauze. Niet om te slapen maar om te eten en even uit te rusten, wat een bikkels zeg die mannen, echt respect hoor.

Maar wat wordt het mooi, het terras is bijna af, het lijkt zelfs nog groter. Volgende week nog de laatste 6 M2 en dan nog voegen en wat een plaatje is het dan. Hier krijg ik nu echt een heel blij en trots gevoel van.

 

 

 

Na het fantastische weekendje Sy moest ik weer aan het werk echter mijn ouders vertrokken 5 april alweer richting Spanje. Heerlijk leventje die pensionado’s. Dat betekend niet dat ze stilzitten in Spanje, nee in tegendeel, ze zitten niet alleen maar op een zonnestoel, ze pakken gewoon de kwast en doen het nodige verfwerk.

Elk voorjaar is dat weer nodig in dit gebied, goede tips van goed voorstrijken of dure verf helpen niet echt. Op de plekken waar de wind op staat, de regen er tegenaan spoelt en de zon er de hele dag op staat, gaat er mos groeien of komt er schimmel op. Het regent regelmatig in de winter, najaar en voorjaar, soms zijn het maar korte buien, maar het kan ook dagen achter elkaar zijn, er is geen pijl op te trekken. Sommige mensen denken dat het in Spanje altijd maar mooi weer is maar dat is zeker in het binnenland echt niet waar.

De maand april begint nu ook weer wisselvallig, als de zon schijnt is het heerlijk vertellen mijn ouders, maar er valt ook helaas regelmatig een buitje. Maar binnen vind mijn moeder ook genoeg klusjes, alle kamers worden weer even lekker uitgesopt.

Mijn vader die last heeft van zijn schouders houd het bij kleine klusjes zoals de stopcontacten vervangen en een sleutel administratie aanleggen maar zijn eigen gemetselde muurtje om de tweede garage dicht te maken heeft hij toch maar mooi een kwastje gegeven.

De muur bij het zwembad is ook al vergevorderd met hulp van onze Spaanse klusjesmannen. Deze muur wordt gemaakt omdat de buurman zijn tuin naast zijn schuur niet echt netjes bijhoudt. Deze muur zorgt ervoor dat we geen ergernissen meer hebben.

De werkmannen hebben een behoorlijk tempo, werken keihard. Eerst moest de rejas uit de muur gesloopt worden en daarna konden ze beginnen met het opbouwen van de stenen. Op de top komen van die leuke oude dakpannetjes, de muur is inmiddels gestuct en nu moet het nog afsmeerd worden met capafina en dan nog verven en als het geverfd is komen er leuke blauwe potjes tegen de muur aan om het af te maken.

Het wordt vast heel erg mooi. Alleen het topje van de schuur is nog te zien, maar dat is prima, de natuur blijft wel lekker in het zicht en we zien gelukkig geen troep meer!

 

 

Vroeg uit de veren want er stond een wandeling op het programma van 12 km. We trokken onze Paulus de boskabouter schoenen aan, lieten onze jas thuis want het was prachtig weer, en we gingen om 10.15 op pad.

Het leuke van de wandelingen van de Tukhut is dat ze van de geijkte padden afwijken. Je loopt zowel door de bossen, als over weilanden en op karresporren etc etc. Een optimale beleving van je wandeling.

Je hoofd raakt helemaal leeg, je hoort alleen de vogeltjes fluiten en het bosbeekje zachtjes stromen. Wat mooi, de natuur ontwaakt en de knopjes van de bloemen komen langzaam uit. Diverse verschillende soorten groen maken van het landschap een plaatje.

Vele mooie uitkijkjes en tevens heerlijke rustplekjes, want het is best pittig af en toe met die stijgende paadjes, maar vlak ook de afdalingen niet uit.

Onderweg kom je de prachtigste huizen tegen, derde huisje riep ik regelmatig gekscherend.

Onderweg in Bomal was een marktje, 10 jaar geleden waren we hier ook en de foto die we toen van mijn vader maakte etende aan een worst hebben we gebruikt op de uitnoding van mijn vader zijn 60 ste verjaardag. Nou we hebben er weer 1 gemaakt, pap deze kun je gebruiken voor je 70 ste verjaardag.

Moe maar voldaan kwamen we rond 3 uur weer aan bij het huisje. We hebben nog even wat gedronken in het zonnetje bij het huisje en toen was het weekend alweer voorbij. Wat heb ik genoten, wat was het zalig en wat ben ik verwend. Na 4 uurtjes rijden kwamen we weer thuis. Mijn 50 ste verjaardag vergeet ik nooit meer.

Gezellig met z’n allen ontbijten aan een grote tafel en daarna ons klaar maken om erop uit te gaan. We zijn naar de grotten in Remouchamps gegaan.

We kregen een 1.5 uur durende rondleiding en deze was erg grappig gedaan door een gespeeld strenge gids. We hebben een stuk gelopen in de grotten maar ook een stuk gevaren, deze grotten zijn ontdekt in 1828, heel leuk en mooi om te doen.

Daarna zijn we doorgereden naar het pittoreske stadje Durbuy. Eigenlijk is het meer een klein dorpje, maar toch heeft het stadsrechten gekregen. Het was toeristisch druk maar wel even leuk om lekker buiten op het terras wat te drinken, het was zalig weer.

In de middag kwamen we weer bij ons huisje aan en hebben Lesley en ik alleen met onze kinderen een wandeling van 3 km gedaan met de naam: rondje Tukhut.

De tukhut is een accommodatie van de NKVB, de bergwandelaars vereniging. Op de site van de Tukhut staan fantastische wandelingen beschreven in de omgeving van Sy.  Je kan deze van tevoren zelf printen maar je kan ze daar ook ophalen en lenen. De tukhut ligt naast ons huisje dus dat was makkelijk. We hadden gelijk een wandeling voor morgen meegenomen.

‘Savonds werd ik alweer verrast want we gingen in mijn favoriete restaurant in Sy eten: a la Ferme, de verwennerij blijft maar doorgaan. Ik kreeg van iedereen een mooie speech en moest toch wel goed slikken om de traantjes binnen te houden.

Toen kon ik zelf natuurlijk ook niet achterblijven en bedankte die lieve schatten van mij enorm.

Wat heb ik toch een heerlijk gezin en wat ben ik toch blij met ze.

Na het eten thuis in ons huisje nog even het haardje aan en muziekje erbij en ik was echt helemaal in mijn element, dit is echt genieten pur sang.

 

Op goede vrijdag ben ik altijd vrij en maar goed ook, want ik ben met dochterlief van alles gaan regelen voor haar huis. De bouwkeuring werd gedaan, we zijn op hypotheekgesprek geweest, er is een keuken besteld we hebben gezocht voor een nieuw bed, nieuwe stoelen ectetc. Heel leuk omdat samen te doen.

In het paasweekend kwam onze zoon met zijn vriendin terug uit Amerika en daarna hebben we heerlijk genoten van de brunch bij mijn ouders.

Ja en toen was de dag aangebroken, 29 maart, 50 jaar, wat een leeftijd.

Toen ik beneden kwam hingen er allemaal slingers met 50 jaar erop, wel foto’s van Sara, maar gelukkig geen pop. Dat zou ik echt vreselijk gevonden hebben en gelukkig hebben ze mij daarin gerespecteerd.

Overdag kwamen mijn ouders en schoonzusje met de kinderen spontaan langs.

‘Savonds werd ik mee ontvoerd naar restaurant de Toerist in Spaarndam waar ik ook met mijn 40 ste verjaardag gegeten had.

Er was mij wel al een keer verklapt dat mijn familie een groepsapp gemaakt had met de naam: Ira 50 jaar, dus eigenlijk was ik een ietsie pietsie teleurgesteld dat er verder niks spannends gebeurde, want ik dacht: om alleen te bedenken dat we uiteten gaan daar hoeft toch geen app voor gemaakt te worden. Maarja dacht ik nog, ik ben zelf altijd de regelaar dus dat kan/mag ik ook niet terug verwachten.

Ik was dan ook compleet overdonderd toen ik vrijdag 1 april in de auto zat samen met Cheyenne naar het werk, met mijn werkkleren aan, laptop mee en ook een koffertje mee omdat ik na het werk door zou rijden naar Friesland voor een weekend, om daar de verjaardag te vieren van mijn vriendin Joyce die die dag ook 50 geworden is en daarvoor een prachtige villa gehuurd had om het met vrienden te vieren. Vlak voor de afslag naar het werk zei mijn dochter ineens, mam we gaan niet naar het werk.

Huh wat, wat zeg je nou. We hoorden op de radio dat er een grote file stond van Eindhoven tot Maastricht die zolang was dat het wel tot in de avond zou duren. Pff zei ze, daar moeten wij langs want ik neem je mee naar België.

Ik was even helemaal van mijn a propos, hoe kan dat nou ik moet toch gewoon werken en daarna ga ik toch gewoon naar Joyce toe. Nee, mam iedereen zit in het complot. Op je werk weet je baas ervan en je vriendin weet het ook, dat is wel jammer voor je mam dat je niet naar haar feestje kan gaan maar dit hadden we al in januari geregeld en het kon ook niet een ander weekend omdat oma en opa daarna naar Spanje gaan want die komen namelijk ook straks naar België toe samen met papa.

Ik moest echt even schakelen, ik merkte dat ik toch wel een controle freak ben want ik was de controle volledig even kwijt.

Hoe laat komt de rest dan aan in België? vroeg ik. Ik had het plan om eerst naar Maastricht met je rijden en dan te winkelen en te lunchen en dan door te rijden, zei Cheyenne, maar hoe dat nu gaat lopen met die file.

Nou zei ik dan wil ik graag onderweg toch even langs mijn vriendin in Hilversum rijden om haar te feliciteren. Dat ik haar feestje mis is wel ontzettend jammer maar gelukkig kan ik haar dan wel een persoonlijke knuffel geven.

Toen Cheyenne het over België had wist ik wel direct dat we naar Sy zouden gaan, dat is namelijk mijn favoriete plekje in de Belgische Ardennen. Nog nooit zijn de kinderen daarmee naartoe geweest. Mijn ouders 10 jaar geleden wel een keer. Wij zelf zijn er al een stuk of 8x geweest. Voor het eerst zijn we daar zo’n 12 jaar geleden geweest, het had ons toen direct betoverd.

Denk dat daar ook het idee is ontstaan om zelf een tweede huisje te hebben. Dat we voor Spanje gekozen hebben komt door het weer, maar ook door de basis dingen die beide plekken gemeen hebben en wat wij zo belangrijk vinden, de rust, de mooie omgeving en de gemoedelijkheid.

Ondertussen hoorden we dat het file bericht een 1 april grap was, daar waren we mooi ingetrapt. Als dit weekendje nu maar ook geen 1 april grap is spookte er door mijn hoofd. Maar nee hoor we reden echt naar Maastricht en daar trakteerde mijn dochter mij op een lunch in een onwijs gaaf restaurant.

Om 17 uur kwamen we in België aan, vrijwel gelijk met mijn ouders en Lesley. Ze hadden een geweldig huisje gehuurd voor dit weekend.

Wat een gaaf huisje, allemaal oude elementen nog in het huis, precies waar ik zo van houd.

We dronken eerst een drankje in het daarnaast gelegen restaurant en we proosten op een gezellig verrassings weekend.

Ik vind het echt geweldig dat mijn familie mij zo om de tuin heeft weten te leiden, dit had ik echt niet verwacht. Om 21.30 s avonds kwamen Jairo en Daisy er ook nog bij, dus de verrassing was helemaal compleet.

 

Lekker uitgeslapen, gelukkig kun je hier bij Hostel Guadalupe tot 11 uur ontbijten.Daarna de boulevard over gewandeld, net nu we naar huis gaan wordt het mooi weer. Zelfs wel 25 graden, lekker winkeltjes kijken, terrasje pakken, genieten van de zon en de dag vloog om.

Ondanks dat ons hotel top was is ons avontuur in Torremolinos wel weer genoeg, de rest van Spanje is zo veel mooier dus volgende keer maar op een ander plekje verblijven als we weer eens een hotelletje pakken.

Maar de klussen in ons huis worden steeds meer overzichtelijker dus wie weet is dat niet meer nodig om bij te tanken in een hotel. In juni komen we weer, mijn ouders gaan de hele maand april en zullen ook weer de nodige klusjes klaren. Ons huis wordt echt steeds mooier.

Maar het blijft toch ook een zorg hoor, het is zo groot en er komt zoveel bij kijken en van een afstand is het gewoon niet altijd makkelijk allemaal te regelen.

We zien wel hoe het loopt in de toekomst, voorlopig blijven we genieten van alles wat we meemaken, het brengt echt wat leven in de brouwerij sinds we al 4 jaar eigenaar zijn van Hacienda la Suerte.

We hadden we prima kamer, er zat zelfs een keukentje in, de prijs kwaliteit is uitstekend.  De ontbijtruimte was leuk Spaans en op het buffet stonden genoeg lekkere dingetjes voor het ontbijt.

Grappig genoeg ligt dit hotel maar 100 meter van het favoriete zeebaars restaurant van mijn ouders af, La Macarena, dus we zijn hier al een paar keer langs gelopen afgelopen jaren.

Eigenlijk is Torremolinos helemaal geen plek voor ons, maar aangezien dit een goedkoop hotel is, aan de kust en dichtbij de luchthaven en we ook nog wat spulletjes wilden kopen was dit voor 2 nachtjes een prima oplossing.

Ja, wat moest ik nu zonodig kopen? Ik durf het bijna niet te zeggen maar Lesley en ik worden dit jaar beide 50 jaar en we geven een feestje in mei waar iedereen iets van witte kleren aan moet en waar kun je dit nu beter kopen dan aan de kust waar het altijd zonnig is en er heel veel winkeltjes zijn waar witte kleren verkocht worden.

Maar we hadden nog een missie, onze dochter heeft, hiep hiep hoera haar eerste huis gekocht! We hebben een leuk bordje met huisnummer tegeltjes erop voor haar gekocht en nog wat Spaanse bordjes die ze op de muur kan ophangen.

Aan het eind van de dag hadden we met Anne en Alexander afgesproken, sinds een jaar wonen zij nu in Alhaurin de Torre, dichtbij Torremolinos dus dat kwam ook goed uit.

Echt super leuk om hun weer te zien, we kennen elkaar inmiddels zo’n 6 jaar en zij hadden ook allemaal mooie plannen die ze nu gerealiseerd hebben, deze alles kunners zijn enorm ondernemend en het is super gaaf te zien dat ze echt hun draai hebben gevonden hier in Spanje. Ze hebben werkelijk een prachtig huis gevonden in een urbanisatie en kijken zo over de hele vallei heen richting zee, alles is dichtbij, echt een plekje op hun lijf geschreven, zelfs met tuinman en zwembadman.

Waarom komen jullie ook niet in Spanje wonen zei Anne diverse keren enthousiast tegen ons, het zooo leuk hier. Tsja wie weet over een paar jaartjes.

Wij hebben geen werk in Spanje dus we moeten onze centjes nog in Nederland verdienen. Anne daartegen heeft een ontzettende leuke reisgids over Malaga geschreven, zowel in het Nederlands als in het Engels, te bestellen op bol.com en het ligt ook bij het toeristische informatie centrum in Malaga, waar het als warme broodjes over de toonbank gaat. Alexander is succesvol DJ bij Skyfly voor al uw feesten en partijen in Zuid Spanje en ze doen ook nog excursies met de jeep in het prachtige Andalusië met Sunshine tours.

Na lekker wat bijgekletst te hebben en genoten te hebben van de lekkere hapjes die Anne klaargemaakt had gingen we met z’n viertjes met de bus naar Malaga centrum om de Semana Santa mee te maken. Nu was dit niet de eerste keer voor ons maar elke keer blijft het weer bijzonder. Een goede vriend van hun liep dit jaar ook weer mee Sander Klomp, eigenaar van een leuk boetiek hotel in Malaga, Casa de las Mercedes.

Later hebben we gezellig op het terras gezeten en hun vriendin Astrid kwam ook een wijntje drinken.

Half 3 lagen we pas weer in ons mandje. Wat een stad en oh wat lijkt het me heerlijk om in Spanje te wonen.