Mijn verjaardag was ruim een half jaar geleden maar nu pas ging ik mijn cadeau innen. Cheyenne vertelde me toentertijd dat ze mij een weekendje weg wilde geven, wil je naar iets bekends of onbekends vroeg ze. UUHH, nou doe maar onbekends, verras me maar.

Houd 3 oktober vrij mam, dan gaan we naar Ljubljana zei ze. Leuk, leuk, maar waar ligt dat eigenlijk vroeg ik. In Slovenië zei ze. Ik ben daar nog nooit geweest, dus ik ben benieuwd.

Onze reisgraag dochter had besloten dat we niet alleen naar de stad Ljubljana zouden gaan maar ook het land zelf in zouden gaan. We begonnen in het Noord Westen bij het meer van Bled. Nadat we onze auto hadden opgehaald reden we er in een half uurtje naar toe. Onderweg keek ik mijn ogen al uit van al het natuurschoon, de besneeuwde bergtoppen op de achtergrond, echt mooi om te zien hoor.

Wat een geweldige overnachtingsplek had Chey uitgekozen voor de eerste nacht. Echt prachtig en echt een pand uit deze streek. Alles was heel schoon en veel huizen hadden bloembakken met geraniums onder het raam. Ik was na 1 uurtje al helemaal weg van dit land. Totaal niet gedacht dat het zo mooi zou zijn in Slovenië.

Toevallig waren Jairo en Daisy een maand ervoor ook geweest en zij waren ook al zo enthousiast.

Vanaf onze kamer hadden we een super uitzicht, echt leuk om te zien dat er net een luchtballon langs kwam.

Omdat we zeer vroeg aangekomen waren in Bled, rond koffietijd, was het direct tijd voor de beroemde Creme cake bij Hotel Park, maar je kan ook ander plekje kiezen om dit gebakje, wat je doet denken aan de Nederlandse tompoes, te nuttigen want het wordt werkelijk overal rond het meer geserveerd.

We hadden besloten om een rondje langs het meer te lopen, dat is ongeveer 6 km, je kan het in een uurtje doen, maar onderweg zijn er leuke plekjes om even te stoppen voor een mooie foto, een drankje of een bezoek aan bv het kasteel, deze ligt op een hoge rots. Het was even een klim omhoog maar dan heb je een waanzinnig uitzicht.

Onze sportieve zoon Jairo had zelfs rond het meer getrimd toen hij er op vakantie op. Wij genoten enorm van onze wandeling, gelukkig hadden we fris maar zonnig weer.

Ik snap wel dat er hier veel toeristen komen, echt van alle kanten van het meer heb je goede fotomomentjes.

Je moet vanwege de drukte wel op tijd reserveren om nog een plekje te krijgen in een restaurant voor de avond. Wij hebben zeer goed gegeten bij restaurant Sova echter 1 klein puntje, je hebt er geen parkeerplek daarom moet je wel wat verder lopen. Maar zeker de moeite waard, de rekening was niet goedkoop (geen Spaanse prijzen) maar voor perfect klaargemaakt eten en een leuke entourage betaal je gewoon wat meer. Mijn heerlijke biefstuk was goed gebakken en lekker groot van formaat.

Vanuit Nederland had ik deze dagtrip van Rabbies al geboekt, het stond als optie bij de city deal trip. Oh wat een goed idee dacht ik, een dagje de highlands van Schotland in, we hadden een keuze uit verschillende soorten highland tripjes. Wij kozen voor de Lochs, Glens en Wisky tour. We vertrokken om 9 uur in een 12 persoons busje. Onze reisgenoten kwamen uit Australië, Portugal, Zweden, Duitsland en Nederland.

De Schotse buschauffeur was tevens onze gids. Hij bracht ons eerst naar de Queensferry crossing. Hij vertelde dat we vandaag qua weer van alles zouden mee maken, vier seizoenen in 1 dag, dat is het weer in Schotland. We stapten uit in de herfst (brr wat een wind) om te kijken naar de bijzondere Forth Road Bridge.

Er zijn 3 bruggen, 1 voor treinverkeer, 1 voor de bussen, taxi’s, fietsers en voetgangers en de andere voor het normale verkeer. Daarna reden we door naar het dorpje Dunkled, we liepen een beetje rond en bekeken de kathedraal.

Vervolgens reden we naar The Heritage waar we het bos in liepen naar de Blacklinn falls, een prachtige waterval, het zonnetje begon te schijnen, de tourgide had gelijk, ineens leek het wel lente.

Pitchory was het volgende plekje wat we aan deden, het favoriete vakantie plekje van Queen Victoria. Nou met dit uitzicht op loch Tummel en de bergen van Perthshire kon ik dat wel geloven, prachtig gewoon wat een schitterende natuur. We hebben ook nog een dam bekeken.

Bij een plaatselijk bakkertje kochten we een broodje gevuld met stoofvlees en aten dat buiten op een bankje op, het leek wel zomer.

Op naar Kenmore en daar liepen we rondom het water van de Lochs Kenmore en Tay. Prachtige meren, de Schotten noemen dat lochs.

Daarna reden we nog hoger de highlands in en het sneeuwde zelfs, dus een winter gevoel, inderdaad alle seizoenen in 1 dag. We keken onze ogen uit onderweg wat een prachtige landschappen, ik houd ervan.

Uiteindelijk kwamen we aan bij de Whisky distillery Glenturret in Grieff (schotten schrijven het zonder de e tussen de k en de y)

We kregen daar een rondleiding. Whisky is Schotland’s nationale drankje en daar wilden wij wel wat meer over te weten komen, we kregen uitleg over hoe het gemaakt wordt en waarom de smaken zoveel verschillen. Het begint met water, gerst en gist.

Je start met het bevochtigen van de gerst dat ontkiemt dan tot mout. Daarna wordt het boven een vuur gedroogd,  tijdens het mashen wordt er water bij gedaan dan ontstaat er een beslag. Het beslag laat men gisten, gist zet suikers om in alcohol, wanneer er turf wordt gebruikt bij het drogen met vuur geeft dat een rokerige smaak.

Het drankje mag pas whisky genoemd worden als het min 3 jaar in een houten vat gerijpt heeft, maar de meeste rijpen meer dan 10 jaar. De smaak wordt ook mede bepaald door het vat. Een goede whisky verliest gemiddeld per jaar ongeveer 3 procent van het volume door verdamping, dat drinken de engeltjes op zeggen ze, haha.

Je hebt single malt, dat houdt in dat het niet gemengd is met andere whisky’s en je hebt blends en dat is dus samengesteld van verschillende soorten whisky’s. De whisky van deze distillery is onderdeel van de blend van Famous grouse.

Dit is zo’n beetje wat ik onthouden heb van de 90 min. durende rondleiding. Prins Harry en Kate waren hier pas nog geweest vertelden ze. Alles wordt nog met de hand gedaan in deze distillery en daar waren ze trots op en dat is in deze tijd toch wel bijzonder. Als je de lowlands uit rijdt is dit de eerste distillery in de Highlands. Je hebt verschillende Whisky regionen en daardoor ook veel verschillende smaken.

Eenmaal gebotteld blijft de whisky zoals het is, niet zo als wijn dat het door rijpt. Eigenlijk hoorde bij de proeverij maar 2 glazen, echter daarna konden we van alles proeven als we maar geïnteresseerd leken in een bepaalde soort. Nou en dat waren we en daardoor kregen we nog diverse proefglaasje. Lekker hoor. Eigenlijk dacht ik dat ik niet van whisky hield maar er zijn zoveel verschillende soorten dat er altijd wel 1 bij is die je lekker vindt.

Een kat is onmisbaar bij zo’n plek als dit, buiten staat er een standbeeld van de kat Towser die daar jaren gejaagd heeft op de muizen.

Op de terug weg reden we nog langs de stalen paarden beelden. Ze noemen het de Kelpies en zijn 30 meter hoog. Ze zijn te bezichtigen in Falkirk. Het zijn de grootste paardenbeelden ter wereld.

Om 7 uur kwamen we weer terug in Edinburgh, we deden toen eerst een whisky in het luxe hotel Balmoral. Daarna aten we bij de Devil’s Advocate een heerlijke steak. Wel even reserveren daar want deze hippe tent is enorm populair. We dronken daar ons lekkerste biertje ooit de Mochaccino van de Schotse brouwerij Pilot.

Ik vind de Schotten iets netter dan de Engelse en de Ieren, meer stijl ofzo. Ze zijn erg beleefd en hebben een bepaalde klasse. Je voelt je als toerist erg welkom door hun vriendelijkheid. We gingen op zijn Schots ontbijten bij het Gran Cafe at the Scotsman. Een locatie met klasse en alles was van marmer binnen.

Het zal wel heel duur zijn zeiden we tegen elkaar, maar dat viel erg mee, de dag begon in ieder geval met onze maagjes goed gevuld.

We hadden besloten deze dag een lekkere wandeling te maken door zowel old als new town. Twee totaal andere delen van de stad. Vroeger was er alleen de oude stad die gebouwd was op Castle Rock. Er staan nog steeds veel authentieke gebouwen om te bezichtigen en zoek je kleding met een Schotse ruit dan zit je op de Royal Mile goed. In de lager gelegen nieuwe stad, die eind 18e eeuw is gebouwd omdat de rijkere mensen de oude stad te smal en te vies vonden, zijn de straten breed en vind je veel mode winkels. De meest bekende straat is Princess street. Het mooie gebouw van het Balmoral hotel en daarnaast het grote Waverly station staan tussen de oude en nieuwe stad in.

Genoeg gezellige restaurantjes in beide delen van de stad. De gin distillery die op een verborgen plekje in de stad zat, was helaas het hele weekend uitverkocht maar dat mocht de pret niet drukken, pubs genoeg, het lijkt soms wel een gezellige huiskamer, pub is ook niet voor niks een afkorting van Public house. Er staan soms wel 300 soorten whiskey’s op de kaart en er worden veel lekkere speciaal biertjes getapt, de hendel wordt helemaal naar beneden getrokken, het lijkt zelfs met een beetje kracht te gaan. Heel apart om te zien maar heerlijk van smaak.

Na de hele dag lopen doken we weer een pub restaurant in, haggis eten durfde we niet aan hoewel je tegenwoordig ook de vegetarische variant kan bestellen. Na het eten van weer een pie gingen we redelijk op tijd naar bed. De volgende morgen staat er namelijk een bezoek aan het platteland van Schotland op het programma.

Vroeger wilde ik alleen naar warme landen. Nu ben ik ook zeer geïnteresseerd in plekken waar het weer net zoals in Nederland is of kouder. Na vorig jaar in Ierland te zijn geweest wilde ik nu naar Schotland. We hadden een goede gelegenheid namelijk ons 30 jarig huwelijk.

Via KLM had ik een city deal geboekt en dat was echt een goede deal. We vertrokken vrijdag ochtend vroeg en waren om 10 uur al in Edinburgh. Met de airlink gingen we naar het hart van de stad. Ons hotel the Royal Schotsclub lag in een goede buurt van New Town op maar 10 minuten lopen van de bushalte af. Het hotel was klassiek en stijlvol.

Omdat we lekker vroeg waren en het tenslotte onze trouwdag was besloten we eerst een gebakje te gaan eten bij Valerie in Rose street, een patisserie die door heel de stad te vinden is. Daarna gingen we naar het kasteel op de berg (castle rock) die midden in old town ligt. Het kasteel bestaat uit gebouwen die in de 17e eeuw zijn gebouwd. Het kasteel is in der loop der eeuwen meerdere malen verbouwd gerenoveerd en verbeterd. Het poortgebouw met de twee bronzen standbeelden is de laatste toevoeging aan het kasteel. Een andere bezienswaardigheid binnen het kasteel is de St. Magaret’s Chapel. Dit is het oudste gebouw van het kasteel en van heel Edinburgh.

De Stone of Scone, ook wel de Stone of Destiny genoemd, is de steen waarop van de negende tot en met veertiende eeuw alle Schotse koningen werden gekroond en deze ligt in het Kasteel net zoals de schotse kroonjuwelen. We zijn uren zoet geweest met alles te bekijken ik had er geen idee van dat het zo groot was.

Daarna gingen we naar Calton Hill daar vandaan heb je een magnifiek zicht op Edinburgh en op Arthur’s Seat.

De zuilen die op Calton Hill staan doen je denken aan Griekse tempels.

Je voelt je behoorlijk klein als je daar zo tussen staat. Deze plek is echt de moeite waard om te bezichtigen.

Daarna liepen we weer terug het oude deel van de stad in. De stad staat vol met bijzondere oude architectuur, je waant je elke keer in een film van Harry Potter. Vlakbij de St Giles Cathedral op de Royal Mile street zijn we bij Real Mary King’s Close een toertje gaan doen door een netwerk van ondergrondse straten waarin de tijd sinds de 17e eeuw lijkt stil gestaan te hebben.

Ondertussen was het tijd voor een lekkere avondmaaltijd. We doken de Whiski bar in en bestelde echte pub food, Lesley fish and chips en ik een pie. Om 9 uur nam er naast ons tafeltje een gitarist en een trommelaar, die speelde op een Bodran, plaats en deze werden vergezeld door een zangers en er werden echte Schots-Gaelische liederen gezongen. Geweldig genoten, met in onze hand natuurlijk een Schots biertje. Een prachtige trouwdag en ik werd verrast door Lesley met mooie gouden oorbellen, mijn dag kon niet meer stuk!

De uitcheck was om 11 uur, maar we hadden deze laatste dag Dublin nog een aantal dingen op ons programma staan dus we waren op tijd ons bedje uit. Dit appartement was echt een prima plek om te verblijven.

Ons ontbijt namen we bij het knusse tentje Joy of Chai.

Je hoeft niet te verhongeren hier in Dublin.

Na deze 2 dagen had ik Dublin best wel goed al leren kennen. Wist je dat de vikingen Dublin gesticht hebben? Bij veel bouwprojecten vinden ze nog restanten uit de vikingtijd.

Het oudste gebouw van Dublin is de Christ Church Cathedral dat begon als een kleine houten constructie die door de vikingen werd gebouwd. Later is het herbouwd en er is heel veel aangebouwd en nu is het uitgegroeid tot een bijzonder groot en mooie Kathedraal met daaronder de crypte met overblijfselen uit de 12 e en 13 e eeuw. Bekijk ook de film van de geschiedenis van de kerk in de ondergrondse ruimte, erg interessant.

Bijzonder vond ik de gemummifiseerde kat en rat. Verder zijn hier de opnamens geweest van de Tudors (een Iers-Canadeze serie gebaseerd op historische feiten aangevuld met fictie).

De vloer in de kerk boven is werkelijk prachtig, echt de moeite waard waard vond ik dit bezoek. De boog aan de zijkant is een vaak gefotografeerd plekje van beide zijde.

Het prachtige gebouw van Dublin Castle heeft voor de inwoners van de stad een beladen betekenis omdat het vroeger dienst deed als woonruimte van de Engelse overheersers. Vandaag de dag wordt het als regeringsgebouw gebruikt voor staats aangelegenheden en staatsbezoeken. We zijn naar binnen geweest om de luxe ruimtes te bekijken.

We sloten onze trip af bij het Guiness storehuis. Het is een interactief museum gevestigd in een oude fabriekshal. Er wordt daarnaast nog steeds bier gebrouwen en verder in nog 50 landen. Je leert welke ingrediënten er gebruikt worden om dit lekker schuimende typisch Ierse donkere biertje te maken. Water, gerst, hop en gist. De caramel/dropachtige smaak dankt het aan de gebrande mout.Helemaal bovenaan het gebouw heb je een weids uitzicht over de stad. In het restaurant wat er ook is hebben lekker geluncht, dit keer ging ik voor de fish and chips.

Erg leuk dit bezoek en ik ben nu fan van het Guiness biertje. Guinness is ook de oorspronkelijke uitgeverij van het Guiness book of records, bedoeld om onder het genot van een biertje gespreksstof te hebben in de pub. Grappig.

Wist je trouwens ook dat als je een biertje koopt in de supermarkt dat er een balletje in het blikje zit, dat balletje is gevuld met het zelfde menggas als de pubs gebruiken bij het tappen van het bier, dat balletje is dus de schuimaker van het bier. De Guinness-harp is overigens gespiegeld ten opzichte van die in het landswapen.

Na dit leuke bezoek gingen we met de Luas tram naar de bushalte van de Airlink die ons weer naar het vliegveld bracht.

Natuurlijk hebben we niet alles kunnen zien in dit weekend, maar ik wil zeker nog een keer terug naar Ierland en dan begin ik gewoon in Dublin om daarna het platteland te verkennen. Uiterraad ga ik dan ook om een Rugby wedstrijd mee te maken in het Croke Park Stadium, verder wil ik dan nog langs bezongen U2 plekjes gaan en de gevangenis wil ik nog bekijken daarna na de kliffen en baaien aan de kustom zo verder het groene landschap te verkennen, van noord naar zuid is het 7 uur met onderweg verder nog veel bergen, watervallen, kastelen, veel natuurschoon, oerdorpjes en en leuke locale pubs.

4 november 2018

Chey haar 26 ste verjaardag hier vieren was een super goed idee, we waren aan het genieten en het weer was top. We begonnen deze dag met een stevig ontbijt bij O’Neills Pub&Kitchen tegenover het standbeeld van de vaak bezongen Molly Malone.

Met zeer volle buikjes begonnen we nu onze tocht bij de Ha’Penny Bridge, deze beroemde voetgangers brug is in 1816 gebouwd om de veerboten te vervangen en het koste vroeger een halve penny om over te steken, nu is het gratis hoor. We liepen over de boardwalk van de Liffey. Ik denk zo’n twee kilometer en daar zagen we de Famine Sculptures, op de oever staan het zijn standbeelden van magere inwoners die tijdens de mislukte aardappeloogst tussen 1845-1850 hoopte mee te kunnen met de boot naar Amerika, om daar een beter leven te hebben, meer dan een miljoen Ieren stierven toen van de honger. Kippevel.

We liepen nu weer terug richting de Spire of Dublin, dit is een 120 meter hoge sculptuur en werd gebouwd ter gelegenheid van de millenium wisseling. We liepen langs het General Post Office daar werd op paaszondag 1916 de onafhankelijkheids verklaring voorgelezen, dat leidde tot een massale opstand van de Ieren tegen de Britse overheersers.

Precies 50 jaar na die paasopstand werd de Garden of Remembrance geopend, ter nagedachtenis aan iedereen die stierf voor de Ierse vrijheid.

Met het Parnell monument eren de Ieren de ongekroonde koning van Ierland: Charles Stewart Parnell 1846-1891.

Heftige stuff allemaal daarom tijd voor een lunch bij Wuff en dat lag in een rustige arbeiderswijk. Maar daar was het niet rustig, het restaurant is ontzettend populair, we moesten 20 minuten buiten wachten tot we aan de beurt waren. Maar het was het wachten waard want de salade en het noga taartje waren zalig. Taart hoort er toch bij op een verjaardag.Daarna door naar de Jamseon Wiskey Distillery. Wat een leuke rondleiding en wat een mooie locatie met een super hippe bar.Ik heb echt wat geleerd van de proeverij. We hebben Schotse, Amerikaanse en Ierse wiskey geproefd. Er was duidelijk verschil te merken. De Amerikaanse Jack Daniels is een stuk zoeter.

Natuurlijk even gelachen om opa/papa die voordat hij bij de Jack Daniels distillery in Tenessee was geweest dat zoete troep noemde, maar hij werd na dat bezoek een groot fan en hij heeft een hele collectie van Jack Daniels. Maar vroeger kocht ik altijd Jamseon voor hem. Nou hier kun je je lol ook op als verzamelaar want er zijn ook heel veel verschillende soorten Jamseon. Nieuwe hobby misschien opa/papa?

Na de proeverij kregen we nog een cocktail van Gingerale met Jamseon met limoen, direct Elvira haar favo drankje geworden.

S’avonds hebben we bij de beroemde pub Templebar een Guiness gedronken, deze pub is genoemd naar het district en ik vind hem echt ook de leukste van het district. Wat een supersfeertje.Alles was al in de kerstsfeer versierd en er was live muziek, verschillende bands spelen opvolgend de hele dag door daar. Om te eten is daar te druk voor daarom zijn we aan de overkant bij The Shack gaan eten.

Ik had lekkere Ierse Mossels net even anders klaargemaakt dan onze Zeeuwse. Daarna weer terug naar Tempelbar en tot het einde van Chey haar verjaardag doorgedanst, heerlijk!

Het leukste cadeautje wat we aan Chey kunnen geven is een tripje buitenland. Ze lijkt op haar moeder wat dat betreft. Daarom had ik bedacht dat we haar 26ste verjaardag in Dublin gingen vieren met elkaar. Waarom daar, nou omdat Chey altijd graag een keer naar Ierland wilde gaan en omdat er in Dublin een aantal leuke dingen te doen zijn, perfect voor een weekend trip.

We hadden een vroege vlucht op zaterdag 3 november. Het ticket was spotgoedkoop slechts €43 voor een retour maar wel met Ryan-Air en dat was even spannend hoe ze met het nieuw ingevoerde bagage beleid zouden omgaan, we besloten geen risico te lopen en licht te reizen met enkel een klein rugzakje. Het was een onrustig vluchtje, veel wind en we konden niet landen en moesten daardoor een half uur lang rondjes blijven cirkelen boven de luchthaven.Ik had een appartement midden in het hart van Tempel Bar geboekt met 2 slaapkamers en 2 badkamers bij The Oliver St John Gogarty. We waren met z’n viertjes, mijn schoonzusje was ook mee. Als je dan toch in het feestgedruis zit wil ik niet s ‘avonds nog eens terug met de taxi, maar ik wil dan na een biertje of wat zo mijn bed in kunnen rollen. Het appartement was wat gedateerd maar verder wel ok, de bedden waren goed.Het restaurant wat erbij hoorde was top en we voelden gelijk de Ierse sfeer, hier was alles nog in Haloweenstyle versierd, we bestelden natuurlijk typisch Iers eten: een stew, stoofvlees gegaard in Guiness bier met wortel, ui en champignons, wat een lekker stoofpotje was dat zeg, dit gaan we zeker namaken in Nederland.

Daarna gingen we de veelzijdige wandeling volgen van het boekje Time to Momo Dublin (voorheen 100%). Je komt zo op plekjes waar je misschien zelf niet aan denkt. Ierland is nog steeds tweetalig, behalve Engels wordt er ook Gaelic gesproken. Ze rijden links, dus goed opletten met oversteken. De Keltische harp is het nationaal symbool van Ierland en kom je overal tegen. Zie ook op de vleugel van Ryan-Air, grappig dat was me nooit eerder opgevallen. Een ander bekend (onofficieel)symbool is de Shamrock(klavertje).We begonnen bij Trinity College, de oudste universiteit van Ierland. We wandelden daarna langs de rivier de Liffey naar de wijk The Silicon Docks waar veel Amerikaanse techbedrijven zijn gevestigd, zoals Google, Facebook, Linkedin en Airbnb. De buurt is hip met veel nieuwe winkels en leuke restaurantjes. Bij de hotspot Charlotte Quay dronken we een drankje. We wandelden ook door een buurt met parlements gebouwen, duidelijk de sjieke buurt, bij Merrion square zagen we een het standbeeld van de schrijver/dichter van Ierse komaf Oscar Wilde daarna liepen we weer terug naar Temple bar district waar het feestgedruis reeds vroeg begonnen was, het was namelijk zaterdag en dan is er topdrukte, ook veel fans van U2 want zij speelden net na dit weekend een thuiswedstrijd in Dublin. (Had ik dat maar van te voren geweten)

We hadden inmiddels 22000 stappen gezet en waren bekaf. Omdat het druk in de stad was was het niet makkelijk een restaurant te vinden wat nog plek had. We besloten eerst een bierproeverij te doen bij Porterhouse, de oudste brouwerij van Dublin, we bestelden de proeverij en kregen 24 verschillende biertjes van hun huislabel. Ieder kozen we 3 biertje die we het lekkerst vonden. Ook hier was het druk, beneden is het pub gedeelte en boven het restaurant, dat zie je veel hier. Overal in het centrum was het volle bak, gelukkig vonden we nog een vrij tafeltje boven bij het restaurant gedeelte van een andere leuke pub The Norseman. We waren best moe van deze drukke dag en gingen daarom redelijk vroeg naar bed. Helaas voor Chey maarja ze is nu eenmaal met 50 plussers op stap. Maar morgen maken we het goed met haar.