In die twee jaar dat we nu ons huis hebben zijn er al heel wat liters verf gaan zitten in de muren en in de meubeltjes. Dat zal altijd wel zo blijven. Bijhouden is een must in Spanje. Warm en koud zijn de ingrediënten die er voor zorgen dat het snel slijt.

Mijn vader is druk bezig op het moment met het laatste kamertje boven af te maken en mijn moeder is bezig de oude achtergebleven spullen op te pimpen.

Nog even nieuwe nieuwe kussens erin en voila een leuk nieuw zithoekje is er weer gecreëerd.

Voor mijn broer was zijn laatste werkdag bij zijn huidige bedrijf op 30 mei en voor mij op 11 juni. Raar hoor, bij mijn broer ging de hele keuken op de schop en was dit beslist niet zijn eigen keuze. Hij gaat zich omscholen en ze zijn bezig met plannen om misschien iets in Denemarken te gaan starten in de toekomst. Heel spannend allemaal.

Voor mij voelt het ook raar, ook al heb ik hier zelf min of meer voor gekozen. Mijn huidige baan kwam te vervallen en de baan waar ik voor kon gaan had niet mijn voorkeur, zodoende ben ik nu ingestroomd in het redeployment. Ik blijf nog een jaar in dienst van de bank en ga actief kijken of er binnen onze organisatie voor mij nog iets te vinden is waar ik mijn talenten en passies in kwijt kan, vind ik dat niet dan zal ik buiten de bank moeten gaan kijken. Ik ben er van overtuigd dat er vast iets moois op mijn pad komt. Eerst ga ik onderzoeken wat er nu echt bij me past. Als je mijn eerste blog terug leest van ruim 5 jaar geleden lees je dat ik eigenlijk wat anders wil, nu is het moment aangebroken dat ik echt iets anders kan gaan doen, 26 jaar heb ik in het kantorennet gewerkt en het voelt een beetje als een soort huwelijk. Het is een onderdeel van mijn leven geworden. Het is verwarrend en toch ook heel erg avontuurlijk om met het vertrouwde te stoppen.

Van mijn collega’s kreeg ik een mooie bos bloemen, een cadeaubon en heb ik nog een gezellig avondje tegemoet. Van een aantal collega’s kreeg ik ook persoonlijk wat cadeaus. Lief hoor. Ik zal ze best missen.

Helaas onze vakantie zat er alweer op. Midden in de nacht vertrokken we, we vlogen namelijk met Ryan air. Niet echt handig voor ons maar het scheelde meer dan 100 pp per ticket en dat vond ik net even iets te veel. Gelukkig dat mijn ouders ons om 4 uur in de ochtend naar het vliegveld wilden brengen en dat Cheyenne ons om 9 uur in de morgen vanaf Eindhoven wilde ophalen. Kanjers.

Wat was deze vakantie weer omgevlogen. Eerst een top weekend gehad in Sitges, toen flitsbezoek aan Barcelona en daarna zalig een weekje samen in ons huis en de laatste dagen als afsluiting gezellig met mijn ouders. Komt eigenlijk ook niet vaak voor dat we samen met hen zijn in Spanje, was twee jaar geleden voor het laatst.

We hebben weer veel voor elkaar gekregen, veel klusjes van ons lijstje afgewerkt. Natuurlijk blijft er nog wel wat over, maar als mijn ouders geweest zijn is er nog vrij weinig wat er gedaan moet worden, het is dan klaar voor verhuur.

In het najaar gaan we wat planten in de tuin zetten en nog het laatste verfwerk doen, de studio is dan aan de beurt. Wat er dan nog moet gebeuren is detailwerk, verfraaiing en natuurlijk het bijhouden.

Even wat anders dan anders, mijn vader heeft de gewoonte om altijd naar de zelfde plekjes terug te gaan, wat goed is is goed. Toch is het leuk om af en toe iets nieuws te ontdekken. Nu hadden Les en ik dit al ontdekt maar we vonden het leuk om het ook aan mijn ouders te laten zien.

We reden naar de snelweg toe richting Malaga en de eerste afslag is Villanueva del Trabuco. Daar begint een prachtige bergroute, onderweg zijn we gestopt bij de 100 pijpjes waar lekker fris water uitkomt rechtstreeks uit de bergen.Leuk plekje om te zien. Mijn vader zag direct de vele vijgenbomen die hier stonden met prachtige dikke stammen.

Na deze tussenstop reden we door zo de streek Axarguila in. Dit gebied staat bekent als de pyreneeen van Spanje, prachtig gewoon. Na het natuurschoon bewonderd te hebben zijn we in Alfernate bij een authentiek Spaans restaurant gaan eten. Dit keer buiten, de vorige keer dat we hier waren was het slecht weer, nu prachtig, maar we gaven mijn ouders toch even een rondleiding binnen want het ziet er daar binnen geweldig uit. Doordeweeks kan je een menu del dia daar bestellen voor €9 en ik kan je vertellen dat is echt de moeite waard.

Stilzitten zit niet in mijn aard. Dus na de boodschappen gedaan te hebben ben ik toch weer wat gaan doen. De oude bewoner had aardig wat spulletjes laten staan, niet allemaal even mooi maar wel geschikt om er wat moois van te maken. Neem nou dat lelijke houten Ikea kastje, als je dat verft en andere knopjes erop doet en weer nieuwe plastic schuifjes haalt bij de Ikea kan dit kastje prima nog jaren mee. Het kan mooi in de kast van de Marokkaanse kamer staan onder de planken waar we het linnengoed gaan bewaren. Over die planken gesproken, die zien er ook niet uit, gewoon spaanplaat. We hadden nog wat behang over en ik bedacht dat het wel leuk zou staan om dat op die planken te plakken. Dus daar ging mijn moeder zich mee bezig houden. Het plakte niet echt goed dus daarom ging Les met een nietpistool het nog even beter vastzetten. Mijn vader ging nog een lampje op hangen en zo waren we toch allemaal nog even lekker bezig en na gedane arbeid was het goed tevreden vertoeven op ons heerlijke terras van ons steeds mooier wordende huis. Zalig dagje.

Aan het eind van de dag doken we de keuken in om een vier gangen menu voortebereiden Rob en Ibolja kwamen gezellig eten.

We waren nu een week in Spanje maar eigenlijk elke dag waren we bezig geweest met dingetjes. Nu mijn ouders er zijn hadden we besloten even lekker te relaxen samen. De Engelsen waren wel voor ons aan het werk. Twee vrachtauto’s vol stortten een lading grind en de grote shovel moest deze op de juiste plek brengen en daar moest het dan uitgeharkt worden. Wat zal het weer opknappen.

Achter de studio lag allemaal puin en dit moest eerst opgevuld worden met zand, daarna kon er worteldoek over en dan het grind. We wilden daar eerst een terras maar dat werd zo duur dat dit een goed alternatief is geworden.

De hele dag werd er echt hard gewerkt en ons vakantiegeld is weer op. Maar mooi dat het geworden is zeg, we zijn er superblij mee.

Wat kleine klusjes nog gedaan, zoals afgebladerde verf afgeschuurd en opnieuw aan gestipt. Nog wat dingetjes opgehangen. Alles nog even gedweild en toen naar het vliegveld om mijn ouders op te halen. Mijn vader was amper 3 weken weg uit Spanje geweest maar mijn moeder was vorig jaar oktober voor het laatst geweest dus voor haar was er heel veel veranderd.

Ik vond het best wel een beetje spannend, hoe zou ze het vinden, zou ze verrast zijn? Ik kon er bij voorbaat al van genieten om haar spontane reactie te zien. Ik vind dat heerlijk als iemand zo blij en enthousiast reageert en dat kan niemand zo oprecht als mijn moedertje. Ze heeft zelf zoveel gevoel voor een inrichting met smaak dat ik haar oordeel erg hoog heb zitten.

Op de luchthaven zag ik ze al door het raam en ze zwaaiden blij. Zo eigenwijs als mijn moeder is had ze haar loopkruk onder haar arm ipv dat ze hem gebruikte. We reden direct door naar restaurant Manolo, want daar begint de vakantie altijd volgens mijn ouders.

Thuis gekomen werd elk kamertje geïnspecteerd en gelukkig kregen we de goedkeuring van mijn moeder. Wouh wat is het mooi geworden zei ze stralend en ja hoor dan blijf je toch het kind en ben je heel blij met de schouderklopjes van je moeder.

Heel vroeg op om naar Antequera te rijden om worteldoek te kopen en om het internet abonnement op te zeggen.

Onze Engelse vrienden hadden uitgerekend hoeveel stenen we nodig hebben voor het gene we willen laten doen. Twee vrachtauto’s vol. Eerst werd het onkruid kort gemaakt met een machine en daarna werd de grond klaar gemaakt om het worteldoek zo te kunnen uitrollen, daarna gingen de mannen binnen nog wat balken met beits behandelen voor ons, die met een speciale ladder constructie benaderd konden worden, ons te eng zo in de hoogte.

Ik ben de dekbedden gaan wassen, heerlijk die grote trommel van onze nieuwe wasmachine, alles is lekker schoon nu. Lesley is nog wat spiegels en schilderijen gaan ophangen.

Toen ik nog een muurtje ging verven en wat stenen daarvoor moest verplaatsen voelde ik een rot steek, je weet het direct wanneer je door een wesp gestoken wordt. Ik had slechte ervaringen vorige keer, ik reageerde nogal heftig, daarom nam ik maar gelijk een allergie pilletje en deed direct mijn ringen af. Maar goed ook want in een mum van tijd was mijn hand 2 x zo dik.

Het weer was gelukkig de hele dag top en die avond hebben we buiten muziek zitten luisteren uit onze huiscollectie.

De hele dag bijna regen, af en toe het zonnetje maar niet voor lang. Lesley ging de vloer impregneren. Ik ben begonnen aan een grote opruim beurt. Alle kastjes heb ik open getrokken en alles georganiseerd opgeruimd. De oude cd’s die de vorige eigenaar had laten liggen hebben we uitgezocht. Er zaten best nog wel een paar goede tussen. Ook heb ik de kledingkast opnieuw onder de loep genomen, hoeveel dekbed hoezen hebben we nu eigenlijk en hoeveel onderlakens, waar moeten we nog van bij kopen etc etc. De hele dag waren we druk. Die avond hebben we lekker binnen bij Manolo gegeten, 10 tapas en 4 drankjes voor €14, hoe bestaat het.

Ik had wat opstart problemen, nog geen zin om iets te doen. Gewoon even lekker op de ligstoel bij het zwembad gaan liggen. De zon scheen behoorlijk, ik had het op een gegeven moment zo warm, dat de kleren uitgingen en ik gewoon in het zwembad sprong. Zalig, in het begin even koud maar daarna lekker een aantal baantjes gezwommen.

Lesley was het kamertje aan het afvoegen en ik ben na het zwemuurtje de plantjes gaan water geven. Helaas hebben de verplanten oleanders het niet gered. Eentje wel en de rest ziet er behoorlijk slecht uit, maar ik laat ze nog even staan, wie weet komt er van onder af nog iets op.

Begin van de middag reden we naar Antequera om worteldoek te kopen. Vanaf maandag wordt er weer aan de tuin gewerkt. Helaas was de winkel dicht, stom hadden we kunnen weten vanaf een uurtje of 1 zijn meestal de bouwmaterialen winkels op zaterdag dicht.

Dan maar Antequera in. Leuk stadje, er was feest, overal zagen we dames in mooie Spaanse jurken lopen. Alle pleintjes en restaurantjes zaten vol. Toen we langs restaurant Meson Iberico liepen zagen we dat het echt vol zat met locals, daar moeten we zijn dachten we en ja hoor schot in de roos. Alle tapas voor een euro en een mega grote wijnkaart. Heel gezellig.

Na de lunch reden we naar het winkelcentrum La Véronique, om bij de Vodafone winkel het abonnement op te zeggen voor internet, mijn vader wil kunnen skypen als hij in ons huis is en dat lukt nu niet, hij is achter iets anders aan gegaan en daarom moeten we dit nu opzeggen. Maar wederom een teleurstelling, deze winkel was wel open maar deed niks zonder paspoort, mijn rijbewijs voldeed niet. Nou ja gaan we maandag maar terug moeten toch ook het worteldoek halen.

Net thuis gekomen begon het ineens weer enorm te regenen, wat een raar weer, toch maar weer het haardje aan en een lees avondje op de bank in onze gezellige woonkamer.