Vandaag 10 november branden we een kaarsje voor Jeff.

Hij zou 26 jaar zijn geworden.

Op de verjaardag van mijn dochter afgelopen donderdag zijn we eerst naar de film Sarah geweest, steengoed, daarna zijn we hip uit eten geweest bij Panama in Amsterdam maar gisteren was het pas echt feest.

Ik had een hele grote tent van 10 bij 3 gehuurd en die stond op ons garagepad.
In de tent stonden een aantal tafels aan elkaar geschoven tot xc3xa9xc3xa9n lange tafel, ik had allemaal oma kopjes bij de kringloop winkel gehaald. Een aantal etagaires had ik nog een paar heb ik erbij gekocht.

Ook had ik een stuk of 6 theepotjes met bloementjes erop. En alles stond klaar voor een echte hightea.

We hebben 2 dagen in de keuken gestaan om van alles te maken, we begonnen met de scones met clotted cream en jam, daarna de cupcakes, toen de sandwiches en warme quiches en sausijsjes. Tussendoor een bubbeltje met een bolletje ijs en we sloten af met taart en bonbons.
Suus zat ook erg te smullen van haar cakeje.

Het was reuze gezellig en een goede sfeer, iedereen zat flink te smullen.
Mannen, vrouwen, familie, vrienden iedereen had z'n buikje rond gegeten.

Want als je 18 jaar wordt moet je wel een verjaardag hebben om nooit te vergeten.

Zelfs toen het donker werd, was een klein clubje nog gezellig met kaarsjes aan aan het nakeuvelen.

De laatste zoetigheden werden met een rood wijntje erbij verorberd. Wij hoefden die avond echt niet meer te eten.

Tenslotte als afsluiting van de leuke dag ging Cheyenne met haar beste vriendinnen nog wat drinken die avond. Het was een geslaagd feestje.

Vanaf vandaag heb ik alleen maar volwassen kinderen, mijn dochter is namelijk 18 jaar geworden, wat gaat de tijd toch hard. Heel trouw gaat ze vanochtend eerst naar de sportschool, daarna gaan we boodschappen doen voor het feestje zaterdag en dan naar de film en vanavond uit eten in Amsterdam met z'n driexc3xabn.

Ik ben nu inmiddels alweer 2 weken terug uit Spanje en het normale werkende leventje gaat weer z'n gangetje. Mijn nieuwe functie was in het begin flink wennen, maar ik begin mijn draai weer te vinden. De eerste dagen was ik wel druk in mijn hoofd van alle nieuwe dingen en s'avonds was ik bekaf. Ik ben nu weer volop aan het sporten en daar krijg je ook weer nieuwe energie van en de vakantie kilo's moeten er ook weer af natuurlijk.

De vakantie heeft ons weer veel stof tot nadenken gebracht, we hebben zoals jullie gelezen hebben in veel verschillende soorten b&b's de nachten doorgebracht, echt geen xc3xa9xc3xa9n is het zelfde, maar ook geen xc3xa9xc3xa9n mens is het zelfde, want lees maar eens de referenties op vakantiereiswijzer of op zoover wat voor de xc3xa9xc3xa9n goed is, is voor de ander helemaal niks, maar dat geldt ook voor de internetsites een mooie site hoeft niet per defenitie te betekenen dat de b&b ook in het echt zo mooi is.

Maar al deze dingen maken wel deel uit van je marketingplan, want je moet wel mensen trekken, zonder internet kom je er echt niet dat is heel belangrijk geworden in deze tijd. Maar als de mensen eenmaal bij je geweest zijn moet je het hebben van mond op mond reclame, zij zijn jouw ambassadeur geworden, dus met deze mensen moet je toch op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier contact blijven houden.

Zoals Casa Paco bijvoorbeeld heel goed doet door een nieuwsbrief uit te geven, maar ook door bijvoorbeeld een facebook pagina aan te maken en mensen lid te laten worden zoals Pura Vida of een blog bij te houden zoals cortijo del Sueno.

Reclame is het allerbelangrijkste voor het goed laten lopen van je b&b, want zonder genoeg klanten heb je geen genoeg geld en zonder geld kan je niet blijven draaien.

Ik ben er nu wel achter dat het geen lui leventje is om een b&b te hebben, los van de reclame waar je dus erg mee bezig moet zijn, moet je ook heel hard fysiek werken, 7 dagen per week en meer dan 8 uur per dag en vaak voor minder geld dan dat je in Nederland verdient, je moet echt een passie hebben voor het horecavak.

Ik merk bij de meeste mensen die geen ervaring hebben in die tak, dat ze het heel zwaar hebben, een b&b runnen is een opkomende markt, de meeste waren net hooguit 3 jaar begonnen en ik ben benieuwd hoeveel er over 5 jaar nog bestaan.

Ik denk dat ik er wel uit ben na 3 jaar achter elkaar een kort reisje naar Spanje, ik weet nu dat we eerst maar eens wat langer op vakantie moeten gaan in Spanje dan 1 x per jaar 2 weken om te kijken hoe dat bevalt en daarna pas een huis kopen als vakantieverblijf en niet gelijk alle schepen achter je verbranden door er gelijk permanent te gaan wonen. Dan als je het nog steeds leuk vindt zorgen dat je genoeg gespaard hebt om het eerste jaar op te kunnen starten en vrij te nemen vanuit je levenloop bijvoorbeeld want als het niet loopt kan je altijd nog terug in je oude baan. En daarna pas helemaal voor het echie.

Maar het is nooit een garantie dat het altijd goed zal gaan en dat je het altijd leuk zal blijven vinden, maar niks is toch voor altijd moet je dan maar denken. Niks is veranderlijker dan een mens.

Soms moet je ook maar gewoon doen want anders stel je het elke keer maar weer uit. Maar het blijkt hier maar weer uit dat ik er nog niet klaar voor ben want je moet er helemaal achter staan, bij twijfel niet doen heb ik geleerd!

Ik neem mijn stappen heel weloverwogen en heel voorzichtig.

We werden verwent met verse croissants, jus d’orange, tomaten, mozarella, avocado, zalm, en de gebruikelijke ontbijt etenswaren, we konden weer lekker buiten ontbijten. Dit gaan we missen, zeiden we tegen elkaar, onze laatste volle dag van onze vakantie in Spanje is ingegaan, morgen hebben we de ochtendvlucht van 7.30 uur, dus niks geen ontbijtje meer maar 5 uur in de morgen vertrekken. 
Maar vandaag nog even lekker genieten, een bezoekje aan het dorpje Mijas stond op ons programma, het dorpje ligt tegen de berg aan waar we tijdens het ontbijt op uitkijken.

Mijas is een leuk wit dorpje een echte trekpleister voor toeristen, je hebt er heel veel kleine souvenirs winkeltjes en heel veel leuke plekjes om wat te eten en te drinken. Bekend staat het dorpje ook om de ezeltaxi’s, die arme ezeltjes moeten die zwaarlijvige toeristen door de straatjes vervoeren en die straatjes zijn allemaal behoorlijk styl, ik kon het niet over mijn hart verkijgen om er gebruik van te maken, hoewel het er wel heel schattig uitziet.
Het was erg druk in het dorpje, bussen vol toeristen werden er gedropt, maar het is dan ook wel een dorpje wat je gezien moet hebben, de sfeer is heel goed en gezellig, het ziet er hier allemaal netjes en goed verzorgd uit.

Ondanks de drukte heeft het toch een Spaans sfeertje, ik vind het zelf het leukste Spaanse toeristendorpje van Andalusie die ik tot nu toe gezien heb.
Maar we wilde nog meer zien vandaag dus we zijn doorgereden richting Coin, maar daar konden we niet echt een centrumpje ontdekken dus we zijn doorgereden naar Monda een heel klein echt Spaans dorpje en op een pleintje in de brandende zon hebben we een lekkere salade en een bocadillos(stokbroodje) met tonijn gegeten.
Pierre had ons verteld dat we beslist naar Refugio de Juanar het natuurpark Sierra Blanca de Oje moesten gaan, je kan daar diverse mooie wandelingen maken, wij hadden de korte gekozen die naar het uitzichtpunt (mirador) leidde, je hebt daar een prachtig uitzicht over de bergen en bij de zee zie je Marbella liggen, met heel helder weer kan je zelfs Marokko zien liggen, de wandeling duurde ongeveer een uur. We kwamen onderweg veel Spaanse gezinnen tegen die daar lekker aan het wandelen of picknicken waren met de hele familie.
We kwamen om 7 uur weer thuis, even snel douchen en toen stond er een heerlijk maaltijd voor ons klaar.

Vooraf kregen we een gemarineerd stukje babysla met verse ansjovis, daarna pompoensoep met gember en toen een dorade uit de oven met krokante aardappelpartjes met vers gepofte knoflook samen met een koude zoete paprika salade met ui in een azijn dresssing.
Toe een soort gesuikerd puddinkje en toen nog thee en koffie, we kregen er een plaatselijk witte en rode wijn bij van het rioja type. We zaten echt te genieten.
Isabel kwam nog even een wijntje mee drinken na haar fantastishe inspanningen in de keuken, we spraken over de kinderen, haar dochter van 16 studeerde momenteel in Belgie en dat vond ze best moeilijk, daar konden wij natuurlijk prima over mee praten met kinderen die ook in een ander land hun studie wilde volgen.

Omdat Isabel makelaar is peilden we hoe het zat met de huizen daar in de omgeving, we kwamen er al snel achter dat dat met ons budget niet te doen is. Als ik jullie was zou ik naar Extremadura gaan vertelde ze, Trujillo en Garrovillas de Alconetar zijn oh zo prachtig en nog heel goedkoop, de Engelse zijn zich daar al aan het vestigen, dus je moet snel zijn.

Wij hadden zelf ook al gezien dat je daar heel veel kan kopen voor weinig geld maar zolang er geen goedkope vluchten naar toe gaan weet ik niet of je dan wel mensen trekt voor je b&b, zeiden we. Maar je bent dan wel een van de eerste en als het gaat lopen zit je helemaal goed daar, het is er nog zo puur, je moet er echt een keer naar toe gaan raadde ze ons aan. Vanaf Sevilla en Madrid is het ongeveer 3 uur met de auto.

Wie weet boeken we volgende keer wel een vlucht naar Madrid want daar wil ik ook altijd nog een keer heen en dan rijden we door naar Extremadura om de boel daar eens te gaan verkennen, we zijn nog lang niet uitgekeken in Spanje!

Pierre kwam thuis en kwam ook nog even bij ons zitten, hij vertelde dat hij 12 jaar lang op tour geweest is met tennisprofs omdat hij voor een racketmerk gewerkt had, hij liet ons een boek zien met foto’s uit die tijd. Lesley hing aan zijn lippen want hij was bij alle grote grand slams geweest en dat is toch wel een jongensdroom, zeker voor Lesley.

We hadden nog geen zin om naar bed te gaan maar het moest want om 5 uur gaat ons wekkertje. Deze b&b was fantastisch en we komen zeker nog een keer terug. De prijs kwaliteits verhouding is hier
perfect. Tot ziens Pierre en Isabel, tot ziens Spanje.

Zelfs de badkamer was mooi, ze hadden handdoeken met hun eigen logo erop en eindelijk had ik een fohn, dat had ik in alle andere b&b gemist. 

Alles in dit huis is bijzonder sfeervol, het huis bestaat uit 3 verdiepingen die heel groot zijn, elke verdieping heeft een groot buiten terras, een soort balkon, dit omdat het huis op een heuvel gebouwd is, op het terras vind je het zwembad. Ze hebben ook een grote binnentuin.

Je komt het huis binnen op de bovenste etage, daar vind je 1 slaapkamer met badkamer, een grote woonkamer een eetkamer en de keuken, een etage lager liggen 4 slaapkamers met badkamers en een woon/relax kamer, zelf wonen ze helemaal beneden en daar hebben ze ook nog een woonkamer, keuken en slaapkamer met badkamer.
Op de bovenste verdieping is ook de binnentuin die s’avonds helemaal versierd is met lichtjes dat ziet er echt heel leuk uit. Naast de binnentuin ligt ook nog een kantoortje en een garage.

Je zal denken dat het heel duur is om hier te slapen, maar niks is minder waar want ze vragen een hele gemiddelde schappelijke prijs en je hebt zelfs de keuze om wel of geen ontbijt te nemen, zonder ontbijt is het zelfs goedkoop, ook heb je de mogelijkheid om hier mee te eten want Isabel kookt graag.

Wij besluiten dat we deze avond ergens anders gaan eten maar morgen, onze laatste avond, hier in het huis, Isabel beloofd dat ze een echt Spaans menu zal maken. Vandaag gaan we naar Marbella, maar eerst eens even een kijkje nemen op het La Cala golfresort het mooie verzorgde complex waar we op uit kijken. Ze hebben daar 3 banen van 18 holes. Om een baantje te lopen moet je geld betalen en daar doe je dan ongeveer 3,5 uur over.

Pierre vertelde ons dat hij een mooie route wist naar het strand in Elviria, dat is een lekker rustig strandje en er zitten als je wat verder loopt een aantal trendy strandtenten. Helaas was het hippe Nikki Beach dicht, ik had het wel even in bedrijf willen zien maar waarschijnlijk hebben ze van de zomer genoeg verdient en kunnen ze zich permitteren om in april pas weer open te gaan.

We zijn toen doorgereden naar Marbella, wat opvalt is dat je heel veel straatjes hebt met veel groene planten voor de deur, dat had ik nergens anders nog zo gezien, wel bloemen plantjes of veel plantjes in hangpotjes maar geen groene zoals hier.

We hadden een plattegrondje gehaald bij de vvv voor de highlights van Marbella, we begonnen bij de boulevard.
Bij de boulevard aan het strand liggen allemaal restaurantjes waar je voor niet al te veel geld kan eten, er lopen een aantal mannen allemaal neptasjes te verkopen maar ze dringen zich niet op gelukkig, we zijn toen via het Salvador Dali straatje naar het park gelopen.
Daar vind je de scheidslijn tussen oud en nieuw, aan de ene kant namelijk de moderne en dure winkels en aan de andere kant het oude gedeelte met de kerkjes en mooie oude gebouwen. Toen we bij een leuk pleintje iets gingen drinken merkten we echt dat we in het dure Marbella waren we betaalde 10 euro voor 2 drankjes, belachelijk duur.
Wij zijn hier natuurlijk in oktober en dan is het niet zo druk en daardoor erg leuk, maar ik denk dat je hier in de zomer echt niet moet zijn, maar nu vond ik het echt een leuk plaatsje. 
We hebben wat keramieken tegeltjes gekocht, turron en mozaïek beeldjes, je kan hier tenminste wel winkelen voor souvenirs want in de andere kleine dorpjes die we bezocht hebben vond je geen toeristen winkeltjes en dat is ook prima hoor want het is juist leuk om ook in echte Spaanse dorpjes te lopen.

Op aanraden van Pierre en Isabel moesten we echt gaan eten bij een authentiek visrestaurant, daar komen de Spanjaarden zelf ook en het ligt net buiten het toeristen gedeelte het heet bar California, daar kan je je vis zelf uitzoeken als je wilt, ze verkopen er helemaal geen vlees en het is onwijs lekker vers allemaal, alleen als je er s’avonds wilt gaan eten moet je na 20 uur komen anders is het nog dicht. We hadden viskoekjes, babytongetjes, sardientjes, gegrilde inktvis en een tomatensalade met heel veel knoflook genomen en dat was smullen.

Anders hadden we vandaag terug gevlogen maar gelukkig hadden we bijgeboekt want ik wilde echt nog niet naar huis, het weer was ook super goed geworden het was vandaag wel 25 graden. Buiten stond er weer het ontbijt buffet klaar en de digitale krant lag uitgedraaid op tafel.
Er was inmiddels ook een Belgisch gezin met 2 kleine kindjes aangekomen, het is een komen en gaan van gasten hier. Het is heel verschillend hoorden we de 1 blijft maar twee nachten de ander wel ruim een week. Ieder mens een verschillende wens. Ik denk alleen zelf dat ik niet met kleine kinderen zo snel naar een b&b zou gaan, als ik een b&b zou hebben zou dat ook zeker niet mijn doelgroep zijn, misschien wel als er heel veel ruimte is waar je heel veel verschillende plekjes kan creëren waar de gasten zich kunnen terug trekken als ze dat wensen, maar deze kinderen waren wel heel lief en rustig hoor.

Hans en Anneloes zijn bevriend geraakt met hun makelaar en toen ze hoorde dat wij misschien wel een huisje tzt in Spanje willen kopen, kregen we een folder van hun mee, goede tip, dus wie weet.

Ik denk nu dat ik wel weet in welk gebied ik wil gaan zitten, maar we zijn nog niet aan de andere kant van Malaga wezen kijken, dat gaan we zo dadelijk doen, dus wie weet veranderd mijn gedachte nog wel.

We namen afscheid van de vriendelijke eigenaren en reden direct door in 1.5 uur naar Puerto Banus op naar een ander stuk Spanje, het Spanje van de rijken onder ons.

He kijk een Ferrari riep Lesley en wat zie ik daar een Bentley en een Maserati en ook nog een Lamborghini wat een luxe, de dure auto’s vlogen je voorbij.
We parkeerde ons kleine autootje maar snel in de parkeergarage want een ford focus is veel te gewoon hier. We liepen naar de haven, the place to be, het Saint Tropez van Spanje, wel geweldig hoor een super sfeertje, we keken ons ogen uit naar de vele boten er lagen gewoon boten van een paar miljoen euro en zelfs meer dan dat. Wat doen die mensen allemaal dachten we, wij doen echt iets verkeerd hoor.
Aan de boulevard lagen allemaal restaurantjes en luxe winkeltjes, je kan je geld hier wel kwijt, ook liepen er allemaal mooie goed verzorgde mensen te flaneren een genot om te zien. Ik moet toegeven ik vond het erg leuk allemaal.
Aan de rand van de prachtige haven in de brandende zon belde ik mijn ouders, die in de caravan in Brabant waren, om hun te feliciteren met hun 45 ste trouwdag, verschil moet er wezen, zei ik lachend tegen hen toen ik vertelde hoe luxe het hier allemaal was. Maar toen we honger hadden durfde we toch niet zo’n sjiek tentje binnen te stappen om een lekkere lunch te bestellen want onze beurs liet deze weelde niet toe en daarom gingen we maar ordinair snacken bij de Mac Donald in 1 van de duurste straten van Spanje, en ja dat maak je ook niet elke dag mee, het Mac Chicken menu smaakte ook ineens veel beter leek wel. Daarna hebben we ook nog even geshopt in een mega grote shoppingmall, het kan echt niet op hier.

Hoe zou onze volgende b&b eruit zien, ik had deze op goed geluk via internet gevonden en we bleven hier wel 3 nachten, dus maar hopen dat het de moeite waard  is voor onze laatste daagjes van dit jaar in Spanje.

We reden naar La Cale de Mijas en wat we daar zagen overtrof onze stoutste verwachting. We kwamen terecht in een villawijk met allemaal huizen die meer dan 2 miljoen kosten en in 1 van die huizen is onze b&b gevestigd, Hoera!

El Aguila was gesitueerd aan het grootste golfcomplex van Andalusixc3xab. We werden verwelkomt door Pierre en Isabel die hier al 15 jaar wonen en sinds 5 jaar doet Isabel de b&b er als hobby bij, het onderhoud van het huis moet ook betaald worden vertelde Pierre, ze hebben ook nog een familiehuis in Noord Spanje en in Marokko ook nog 2 appartementen. Als beroep zit hij in het onroerend goed en Isabel is makelaar.

Isabel is gek op Marokkaanse spullen en het huis was dan ook helemaal ingericht met spullen uit Tanger en Marrakesh. 

Isabel is half Duits, half Spaans, maar heeft ook in België gewoond daarom spreekt ze met Pierre Frans en met de kinderen van Pierre Spaans en met ons spreekt ze Engels dat spreekt ze ook vloeiend en Pierre komt uit België spreekt Vlaams en Frans maar hij spreekt ook goed Engels en Spaans. Hun kinderen zijn viertalig.

Ze verhuren 4 kamers, wij zijn op dat moment de enige gasten want ze zijn net die dag thuis gekomen uit Noord Spanje, wij mogen dus kiezen welke kamer we willen. Alle kamers zijn mooi dus het maakt ons helemaal niks uit.
Op het buiten terras kregen we een glaasje rosxc3xa9 met olijfjes en zoutjes als welkom en wij konden alleen maar kwijlen met ons mond open, want het uitzicht was zooooo mooi!

Ik had niet echt lekker geslapen, dat lag niet aan het bed hoor.

Ik was namelijk erg verkouden en had last van mijn keel. Helaas was de douche niet echt warm, maar buiten was het wel warm, het was een zeer zonnige dag gelukkig, maar eerst even langs de farmacia en daar zitten er genoeg van in Spanje, zelfs in het kleinste dorp heb je er wel 1 of 2 zitten. Anneloes had nog een zakje met een pepmiddeltje van paracetomol met nog iets erin, werkt altijd erg goed vertelde ze. Daar heb ik maar een doosje van gekocht onderweg naar Alhama de Granada, een klein plaatsje met 6000 inwoners in de provincie Granada. Het plaatsje is bekend omdat het aan de rand ligt van een diepe kloof.
Vanuit het dorpje kan je zo de kloof inlopen naar de rivier de Rio Alhama, een prachtige wandeling, onderweg kom je nog wat grotten tegen, echt een aanrader.

Daarna nog even door de moorse straatjes gelopen en toen geluncht op het pleintje. Laten we maar een menu del dia doen dit keer dachten we, maar omdat ons Spaans niet zo goed is is het elke keer weer een verassing wat we bestelde, de ober noemt namelijk een aantal gerechten op die je kan bestellen maar wij verstaan er geen klap van, wat leuk klinkt nemen we. Dit keer bestond het voorgerecht uit linzensoep met stukjes worst. Ik was blij dat er rond het pleintje een aantal zwerfhondjes liepen en zelfs de plaatselijke zwerfpoes wist waar eten te krijgen was, bij mij dus en deze dierenvriend had er een hoop nieuwe vriendjes bij gekregen.

We verlieten dit leuke dorpje op weg naar de stad Velez Malaga, hier wonen 70.000 mensen en het is de hoofdstad van de Axarquia, het is een crime om hier door heen te komen vanwege het eenrichtingsverkeer. Gelukkig hadden we een goed plekje voor de auto gevonden zodat we nog wat moderne winkeltjes hebben gezien maar ook een stukje oude stad hebben bekeken boven in de stad. 
Het dorpje Arenas konden we niet meer terug vinden we hebben zeker een half uur door de stad gereden op zoek naar het bordje, we reden toen ook nog langs een industrie terrein met allerlei speciaal zaken voor bedrijven en particulieren waar mensen uit de regio hun inkopen komen doen.

Het was al laat en tijd om te gaan eten, maar aangezien je bij de b&b alleen snacks kan krijgen zijn we wederom bij het zelfde restaurant als gisteren wezen eten, dit keer zaten er ook gasten die bij de zelfde plek als wij verbleven en zij nodigde ons uit om bij hen te komen zitten.
We hadden de nieuwe menukaart gekregen, deze was vertaald in het Engels, Duits en Nederlands door Anneloes. Ik denk dat ze blij zijn met de b&b want ze krijgen er toch lekker wat klantjes van.

We kwamen om 10 uur weer ‘thuis’ en we dronken nog een flesje cava van het huis, bij aankomst stond er namelijk een klein flesje voor ons op de kamer en deze hadden we koud gezet voor vandaag, daarna hebben we nog even wat nagekletst met Anneloes en Hans, het zijn echt hele aardige mensen met veel aandacht voor hun gasten.

Nadat we gisteren nog even lekker bij de openhaard gezeten hadden waren we naar onze mooie kamer met megagroot, super zacht bed gegaan, ze vertelde nog even dat in de gang de schakelkast zit want de stroom kan wel eens uitvallen, dat gebeurd regelmatig in Spanje namelijk.

Zelf sliepen ze een stukje verderop in een ander huisje wat ze ook nog bleken te hebben, maar die gaan we verkopen hoor zeiden ze een beetje beschaamd van al hun bezit, daar zit net als bij dit huis ook 8000m2 grond bij en dat is echt teveel allemaal.

In onze badkamer hadden we ook hier een goede stroom water, in het schuurtje achter het huis hadden ze namelijk een waterresevoir met pomp laten inbouwen waar 15000 liter in gaat.

Het onbijt was net als alles in dit huis ook luxe. Een verse fruitsalade van allerlei soorten fruit, een gebakken eitje etc etc allemaal met prachtig bestek en op mooi service.

Ze willen een b&b zijn met hotelservice, daarom eten ze zelf ook nooit mee, ze besteden veel aandacht aan het koken, bedienen en aan de details maar ook omdat we anders te dik worden hoor verklapte ze.

Dit is echt een perfecte b&b voor als je een lang weekend er even tussen uit wilt, als je je partner wilt verassen, als je iets te vieren hebt of noem maar op, ik voelde me hier echt een prinsesje met al die aandacht en die verwennerij.

Ik had hier zeker langer willen blijven maar we hadden nog meer b&b’s op ons lijstje staan om te bezoeken namelijk degene die de Zoover award 2010 gewonnen had Casa Agradable.

We namen afscheid van Luc, Jean en hun hondje patatje en de lieve knuffel poesjes maar we komen hier zeker een keer terug.

We reden richting de kust naar Arenas, natuurlijk sloegen we onderweg rechts af ipv links en zo reden we gigantisch om, maarja het bleek wel een mooie weg te zijn want op een bepaald moment keken we zo vanuit de bosweg op de stad Malaga neer.

We hadden wifi bij de mannen en daarvandaan hadden we b&b Casa Agradable gemaild dat we er aan het eind van de middag zouden zijn. Toen we aankwamen even voor vieren stonden we voor een gesloten hek en deed niemand open, ook de telefoon werd niet opgenomen, het huis en mobiele nummer niet. Hoe kan dat nou, zal 16 uur te vroeg zijn, naar mijn weten is dat toch eind van de middag dacht ik. Ik kwam toen op het briljante idee om te kijken of we daar voor de deur misschien een draadloze internetverbinding hadden want misschien hadden ze ons wel weer terug gemaild.

En ja hoor er was een mailtje waarin stond dat het feest was in het dorp, het was een nationale feestdag maar het dorp gaf ook nog zijn eigen feestje, het feest van de muilezel. Wat jammer dat we niet eerder ons mail gecheckt hadden want dan hadden we daar naar toe kunnen gaan. Maar de eigenaren kwamen er al aan om half 5 en verontschuldigde zich dat ze te laat waren, het liep uit allemaal bij het feestgespuis. Nou geen probleem wij moeten maar wennen aan het manana manana systeem als we hier ooit willen wonen, want geen Spanjaard is ooit op tijd volgens mij, zeiden we lachend.

We kregen direct een drankje aangeboden en gingen lekker op het terras wat drinken en kletsen, de b&b heeft 4 gastenkamers en waren allemaal vol geboekt deze dag, we zitten het het hele jaar al vol zeiden Hans en Anne-Loes, we hebben het echt heel druk gehad. Ik zelf denk dat het ook veel mensen trekt omdat het niet te ver van de kust af ligt een groot deel van de gasten vindt dat toch belangrijk denk ik. In een half uurtje ben je namelijk bij de kust van Torre del Mar.

Aangezien je daar niet kan mee-eten zijn we die avond samen met andere gasten beneden in het dorp wezen eten in een klein restaurantje, we bestelde een Russische salade en een tomaten/vlees potje, we hebben lekker gegeten en niet zo duur.

Na het eten hebben we met alle andere gasten nog even in de gezamenlijke ruimte wat gedronken, deze buiten ruimte is overkapt maar aan de voorkant open, omdat het in het najaar wat kouder is hadden ze dat goed opgelost en een dik gordijn opgehangen, samen met een kacheltje was het erg aangenaam.

Als je van gezelligheid en gezelschap van andere gasten houdt zit je hier helemaal goed, als je wat meer op je privacy gesteld bent kan je misschien beter alleen in de warme maanden hier naar toe gaan want ze hebben ook nog een prachtig dakterras en terras bij en rondom het zwembad.