Wat hebben mijn ouders hard gewerkt en wat hebben ze er wat moois van gemaakt. Boven is het inmiddels helemaal klaar nu.

De kleine huiskamer is heel leuk en stijlvol ingericht, met echte Spaanse kleuren en decoratie. Zelf vind mijn moeder “haar” kamertje het mooiste van het huis geworden.

Heel fijn dat ze zo genieten van ons huis en ook hun eigen creativiteit er helemaal in kwijt kunnen, de slaapkamer is ook prachtig geworden.

Nou petje af hoor Papa en Mam, wij zijn er heel blij mee.

Gelukkig blijven er nog steeds wat klusjes over, want straks gaan jullie je nog vervelen!

Gelukkig nog een hele volle dag in Sevilla, ik wil niet naar huis, ik voel me zo thuis hier.

Van de receptioniste hoorden we dat we naar de champignon moesten gaan kijken, vlakbij het hotel. Wat een apart gebouw. Grappig om te zien.

Ontbijten deden we bij een typisch Spaanstentje, voor maar €3.95, een kopje koffie, glas jus en een broodje met tomaat en ham.

Daarna liepen we via een straat waar je allemaal Spaanse jurken en bruidsjurken kan kopen, je begrijpt voor vrouwen een onwijs leuk straatje om te zien.

Gelukkig kwamen we ook her en der wat horloge winkels tegen zodat de mannen ook weer tevreden waren.

Daarna de hele middag in de Joodse wijk rondgelopen, mijn moeder wilde allemaal hebbedingetjes kopen voor” hun” slaapkamer en woonkamer bij Haciënda la Suerte.

Nou we zijn goed geslaagd, een aantal prachtige Spaanse posters gevonden.

Lekker uitgebreid lunchen op een gezellig pleintje en nog een rondje om de kerk en helaas toen moesten we alweer naar het vliegveld. Deze vakantie zat er alweer op. Mijn ouders blijven nog in Spanje tot eind oktober, wij weer aan de arbeid, morgen vroeg om 6 uur gaat het wekkertje weer.

Chey baalde als een stekker dat ze haar vlucht moest vervroegen, ze had graag meegegaan naar Sevilla, we wilden namelijk niet alleen de stad bezoeken maar er ook een nachtje slapen. Zeker de moeite waard als je een ticket boekt, om te kijken of het misschien goedkoper is om via Sevilla te vliegen, in ons geval hadden we een terugvlucht naar Amsterdam voor slechts €45.

We hadden een appartement geboekt met een huiskamer en 2 slaapkamers bij Tempa Museo, midden in het centrum, met een parkeerplek onder het hotel. We besloten bij aankomst direct de stad in te gaan en we liepen naar één van de mooiste plekjes van Sevilla. Plaza de España Het is een plein die half rond loopt en er liggen gebouwen aan die nog steeds door de overheid gebruikt worden. Onderaan deze gebouwen bevinden zich tegelmozaïeken van de provinciën. Rondom vind je water, waar je met een bootje op kunt varen. Midden op het plein staat een prachtige grote fontein. Het is allemaal zo mooi afgewerkt met prachtige tegeltjes dat het werkelijk een genot is om te zien. Heel grapig op het tegeltje Malaga staat ook ons dorp, Villanueva de Tapia. Helemaal rechts boven. Mijn ouders waren ook onder de indruk, het is even ietsje verder lopen, nog voorbij de universiteit, maar beslist de moeite waard. Daarna zijn we de oude joodse wijk ingelopen, vele leuke smalle straatjes, waar we natuurlijk heel veel toeristen winkeltjes in zijn gegaan op zoek naar iets moois. De mannen waren het helemaal zat en daarom gingen we maar ergens eten maar we komen hier morgen beslist terug. Na het eten liepen we langs de prachtig verlichtte kathedraal, een sprookje om hier te lopen avonds. Sevilla is the place to be, vind ik.

Begonnen met een uitgebreid ontbijtje even iedereen verwennen.

Laatste dagje van Chey, ze moet eerder terug omdat ze weer een opleiding gestart is, ze wil graag haar master halen bij de UVA, knap hoor en heel verstandig, ze is nog maar 21 jaar, kan prima nog.

We wilden iets leuks gaan doen, mijn ouders hebben Malaga nog nooit op de fiets ontdekt daarom besloten we fietsen te gaan huren, lekker sportief en je komt zo eens ergens. Ik heb ze alle highlights laten zien in het centrum en daarna fietsten we langs de boulevard door naar El Balneario de los Banos del Carmen een strand paviljoen met potentie, het ziet er een beetje uit als vergane glorie maar verdikke wat zou je hier voor een moois van kunnen maken als je centjes hebt. Geweldig uitzicht en weg van het toerisme, hier komen vrijwel alleen de Spanjaarden zelf. Het is even een stukje fietsen, 3 km ongeveer, maar dan kan je wel heerlijk genieten hier hoor. Fiets je nog verder door dan kom je bij de strandjes van Pedregalejo en El Palo. Wij hadden daar nu geen zin meer in en we fietsen terug langs de boulevard en de haven. Op het laatst hebben we nog bij plaza de Merced, waar je ook het beeld van Picasso vindt, een paar tapas gegeten.

Daarna hebben we Chey naar de luchthaven gebracht. Laatste keer Spanje van dit jaar voor haar.

Toen zijn we doorgereden naar Iznajar want het was feest, Festividad de la Patrona.  Jong en oud liepen met grote kaarsen naar de kerk en daarvandaan vertrok een processie met de heilige maagd Maria naar beneden. Indrukwekkend om te zien hoe zo het hele dorp uitloopt en elkaar daar gezellig weer ontmoet. Ik had ook nog een leuk weerzien met mijn Engelse wandel vriendin Louise.

Mijn ouders wilden ons graag verrassen ze wilden chique met ons gaan eten. Nou bij welk restaurant kan je dat het beste doen, bij Hotel La Bobadilla. Wij noemen dat altijd gekscherend het hotel van de koning, het schijnt namelijk dat de koning daar wel eens verblijft, in dat hotel zit restaurant La Finca en daar kan je echt perfect eten. Mijn moeder vroeg me vrijdag al te bellen, maar mondje dicht tegen de rest. Helaas vol op vrijdag, vol op zaterdag maar misschien op zondag, daar zou ik nog even over gebeld worden. Heel netjes werd ik door de hoofd kelner terug gebeld met duizend maal sorry maar er was een grote happing en daardoor konden we ook zondag niet komen. Jammer zeg.

Laten we net in de krant lezen dat Koning Felipe en zijn vrouw Letizia gesignaleerd zijn in de provincie Malaga. Oh nu weten we het zeker ze sliepen vast bij Bobadilla, daarom deden ze zo vaag. Voor ons is en blijft dit het hotel van de koning, nu ook van de nieuwe, zeker weten!

We moesten dus een goed alternatief bedenken voor een mooi plekje, we waren een paar dagen geleden al bij Hotel Caserio een drankje wezen doen, nu besloten we er te gaan eten. Voordat we ernaar toe reden deden we de toeristische route door de olijfboomgaarden en belanden zo op een leuk uitzichtpunt over ons dorpje Villanueva de Tapia. Ligt het niet mooi?

Het restaurant waar we gingen eten ligt aan het prachtige blauwe stuwmeer van Iznajar, op een dakterras en je hebt een geweldig uitzicht. Er stond een bootje gevuld met houtskool waar onze entrecote op klaar gemaakt werd, het was echt smullen, perfect klaargemaakt, dit is zeker een plek om te onthouden en terug te komen ook binnen ziet het er erg leuk uit.

Vandaag weer even een relaxte dag. Wel even naar de supermarkt om spullen te kopen voor de paella die Chey had beloofd te maken. Niet zoals de locals maken met konijn maar gewoon met kip en vis. We hebben een mooie grote steen in de tuin liggen, perfect geschikt om een vuurtje op te stoken en de grote paella pan erop te zetten en het gerecht buiten klaar te maken.

Wat heerlijk een dochter die zo goed kan koken. Het smaakte werkelijk verrukkelijk.

Na het eten gooiden we nog wat takjes op het vuur en gingen we met elkaar rondom het vuur zitten babbelen. Wat een geweldige avond was dit zeg!

Even een lekker dagje erop uit met elkaar. Leuk om de omgeving goed te verkennen. We wilden een niet toeristisch dorpje bezoeken niet al te ver bij ons vandaan, het werd Alhama de Granada, een schattige dorpje aan een kloof.

Toen we aankwamen hadden mijn vader en dochter direct trek, we hoeven de deur maar achter ons dicht te trekken en ze willen wat hebben, haha. Ok dan maar gelijk een menu del dia bestellen, perfect voor €9 een zalig menuutje.

Na de lunch dan maar aan de wandel, leuk dorpje, na een uurtje zijn we weer richting huis gereden.

Op de terugweg ook nog even langs de vijgen pik plek gereden, een grote tas vol, heerlijk om jam te maken.

S’avonds deden we een tapas tourtje. We begonnen bij hotel/restaurant Caserio de Iznajar, een plek waar we nog nooit naar toe geweest zijn maar wel op ons verlanglijstje stond. Een hele gave plek, nu alleen een drankje en een klein hapje maar we komen zeker hier terug voor een echte maaltijd. We vervolgden onze tour naar Casa Juani, net voor de tweede brug in Iznajar, maar daar waaide het een beetje en daarom reden door naar de top van de heuvel naar Tasca Patio de las Comedias, ook wel bekend als het blauwe potten restaurantje. Nog niet eerder hadden we daar s’avonds gezeten, gezellig dat het was, het zat helemaal vol met Spaanse mensen, flink veel gebabbel maar een onwijs lekker sfeertje.

Ik kan weer iets afvinken op mijn lijstje.

Eindelijk na maanden zoeken en vragen wordt onze trapleuning geplaatst. Ik wilde er eentje hebben die bij de stijl van de woning zou staan, met een krul op het eind. Schijnbaar erg lastig voor die Spanjaarden, of het kon niet of het werd te duur. Nu eindelijk iemand gevonden die het voor een leuke prijs geregeld heeft. De traptrede zijn erg hoog en daardoor was het echt een noodzakelijk iets.

De twee halletjes zien er tip top uit, alleen moet het nog met hamerite geverfd worden.

Verder hebben we iemand gevonden die ons huis wilt schoonmaken als er gasten geweest zijn. We zijn zo goed als klaar om ons helemaal op de verhuur te gaan storten.

Fijn vandaag komen mijn man en dochter naar Spanje toe. Ik vond het ontzettend leuk om met mijn ouders even een weekje alleen te zijn maar ik kijk ook uit naar de rest van mijn gezin, zo benieuwd hoe ze het samen in Stockholm gehad hebben.

Voordat we ze gingen ophalen reden eerst nog even naar de bouwmarkt, er is daar altijd genoeg te zien. We keken naar een mobiele airco, een elektrische handmaaier, tegels en andere kleine spulletjes.  We kochten alleen wat potjes verf en een ventilator.

Daarna reden we naar de luchthaven, we waren blij elkaar weer te zien. Dit keer lieten mijn ouders hun deel van Torremolinos zien, daar waar wij nog nooit geweest waren.

We parkeerden bij de vaste parkeergarage in het centrum waar mijn ouders altijd parkeren op een vaste plek. Er is altijd plaats in deze garage en daarom staan ze altijd op het zelfde plekje.

We liepen in het winkelstraatje zo zigzaggend naar beneden afdalend naar het strand. Veel toeristen winkeltjes, wel heel anders dan La Carihuela maar toch wel een leuke vakantie sfeer. Op het strand liepen we naar het vaste eettentje van mijn ouders, ja ze houden van het bekende, haha. Maar ik moet toegeven, ik snap waarom want ik heb de lekkerste zeebaars ooit geproefd daar, heerlijk buiten op een bootje met houtskool op een stok klaar gegaard net even voor het vuur met olie, knoflook en veel zeezout. Echt top, wat een genot.

Ze hebben echt niks teveel gezegd. Hier komen wij ook zeker een keer terug. Onthouden mensen Chiringuito La Macarena.

We blijven altijd nadenken over verbeteringen en aanpassingen. Het geldpotje bereikt in inmiddels wel de bodem daarom moeten we slim nadenken. Het terras wil ik ooit met stempelbeton maar dat gaat even niet lukken daarom had ik een idee om een deel met betonverf te behandelen. Te beginnen met de trappetjes.

Het knapt enorm op zo’n likje verf moet ik zeggen. Na de inspanning zijn we lekker het zwembad ingedoken, zelfs mijn ouders heb ik nu regelmatig zien zwemmen. Het voelt echt als vakantie.