Mijn vriendin is 3 januari jarig en dan heb je zoveel feestdagen gehad dat je het vieren van je feestje een paar weken uitstelt. Maar dat is voor de grote groep wij vierden alvast ons eigen feestje door saampjes uiteten te gaan. Ongestoord lekker kletsen over echt van alles, de avond vloog om. We zaten in een super trendy restaurantje te eten Dodici met allemaal jongens in de bediening, allemaal Chris Seegers look a likes en Chris met zijn ongeschoren bekkie vertelde ons dat het restaurant zo populair is dat het elke avond vol zit met voornamelijk 30 tigers, je snapt dat wij ons daar dus prima thuis voelde.

We hadden het plekje al een tijdje geleden gereserveerd en nu was het dan zover, het kerstontbijt met mijn naaste collega's.
In het leuke nostaligische bakkerswinkeltje genaamd, in de gevulde broodmand. Op 1 collega na was iedereen er (zij heeft overgens wel een goed excuus want ze zit in Argentinixc3xab) en zelfs mijn collega die pas een babytje heeft was er en de kleine had ze gewoon meegenomen, zoals ik ook met mijn Cheyenne had gedaan toen ze 1.5 maand oud was, ze lag toen lekker op een bureau te slapen tijdens het kerstontbijt. Deze kleine man lag gewoon in zijn wagen lekker naast de kachel.
En wat kan je verwachten als je in een bakkery bent, allemaal verse broodjes natuurlijk.

En sausijsebroodjes en tulband, erg lekker allemaal, de dag begon goed!

Zondag vierde Lesley zijn beste vriend de verjaardag van zijn dochter, 11 jaar werd Yennah alweer, hij is indisch en als je bij hem bent krijgen we altijd lekker eten, ik zeg niet dat we daarom ons op de glibberige weg waagde helemaal naar Nieuw Vennep, want het is er gewoon altijd erg lekker, eh gezellig!

Weekend, normaal gaan we altijd wel even winkelen of in iedergeval even wat boodschappen doen, maar nu even niet, al die sneeuw zorgde er voor dat we met een stapel tijdschriften en een pot thee lekker op de bank bleven plakken.

Gelukkig hebben we hele leuke buurtjes en daar hadden we die avond een eetafspraak mee, dat doen we om de 3 maanden ongeveer, de ene keer bij ons en de andere keer bij hun.

Wij kregen een heerlijke winterse maaltijd voorgeschoteld, Goulash!

Mijn zoon lag lekker te slapen terwijl de wereld om hem heen wit werd. Dat is weer eens wat anders dan de regen die altijd in Alabama valt deze tijd van het jaar. Toen hij wakker werd wist hij niet wat hij zag. Alles was wit geworden, net een sprookje.

Zijn paps was aan het sneeuwruimen om ons koekblikje wat makkelijker van het pad af te laten rijden. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, ik ben zo blij dat hij donderdag thuis is gekomen ipv vrijdag, want anders had hij vast en zeker onderweg ergens op een veltbedje op de luchthaven moeten slapen want al het vliegverkeer had last van het weer.
 

Hij vertrok vanaf Mobile Alabama 15 december plaatselijke tijd 11.15 (hier was het toen 18.15) vloog naar Charlotte, North Carolina daar moet hij 4.5 uur wachten en vloog toen om 18.20 (hier 6 uur later) naar Londen daar moest hij 1.5 uur wachten en op schiphol kwam hij 11.15 pas aan op 16 december. Wat een reis, maar wat was het fijn om die goozer weer te zien. We hadden hem 4 maanden niet gezien, nouja niet live, wel natuurlijk vaak via de webcam maar dat is toch anders.
Ik was best nerveus, zal hij wel zijn overstap in Londen halen, wordt de bagage wel goed doorgelabelt, verveelt hij zich niet teveel als hij moet wachten, worden er geen vluchten geannuleerd vanwege de voorspellende sneeuw. Allemaal moederkloek spoken.

Hij vertelde dat hij heel veel mensen van zijn universiteit tegen kwam op het vliegveld, iedereen vloog uit naar familie, er stond zelfs op de luchthaven een kerstkoor de vertrekkende mensen kerstliedjes toe te zingen en op Charlotte moest toevallig een Franse jongen uit zijn tennisteam ook zolang wachten. Het verliep allemaal vlekkeloos.

Als eerste ging hij de poezen knuffelen toen we weer thuis kwamen en s'avonds hadden oma en opa ons uit genodigd om te gaan eten in Jairo zijn favoriete restaurant de Argentijn La Parrilla.

We hebben nog enorm gelachen met opa want die draaide iets te heftig aan het zoutpotje met het resultaat dat de hele zoutpot leeg was en over zijn patatbakje lag, echt heel grappig.

Na 5 maanden geen auto gereden te hebben (voordat Jai weer na Amerika ging zat hij immers nog in Maleisixc3xab) wilde hij die avond wel weer de bob zijn, handig hoor zo'n sportieve zoon die vrijwel geen alcohol drinkt en onze taxichauffeur wil zijn zo nu en dan.

Maar vandaag toen ik wakker werd was ik de klos want om 6.15 zat ik in de auto om mijn mannetje naar het station te brengen en een uurtje later mijn dochter, want alles is weer wit in Nederland. Ben ik even blij dat mijn zoon gisteren is thuisgekomen.

Tijdens mijn cursus heb ik een collega van kantoor Amstelveen wat beter leren kennen en ik ben echt onder de indruk van haar. Zij maakt namelijk miniatuur poppen, deze porseleine popjes zijn zo mooi en zo echt. Ze heeft alles zelf gemaakt, van schoentjes tot haar, ze schildert prachtige gezichtjes.

Echt mensen je moet echt gaan kijken op haar site www.byannemariedolls.com en klik op info, scroll dan naar beneden want dan zie je een linkje naar youtube waar ze haar popjes op een filmpje laat zien en als je scrollt bij about the artist dan zie je haar zelf gemaakte poppenhuis, deze is ook echt schitterend.

Zo ontzettend knap, wat een talent die Annemarie werkelijk een wereld beroemde poppenmaakster!

Mijn moeder zit bij een wandelclubje en vanavond stond er een avondwandeling op het programma. Mijn dochter en ik hadden wel zin om mijn moeder te vergezellen. Spijkerbroek, dikke trui, wandelschoenen, dikke jas en handschoenen waren nodig want het was -4 graden.

Het verzamelpunt was de molen, die prachtig verlicht was. Een grote groep mensen stond klaar, de xc3xa9xc3xa9n met een muts met een lampje erop, de ander met zijn wandelstokken, weer een ander met een reflecterend vestje en zelfs een paar verkleed als kerstman en vrouw. Het was helder weer, de sterren stonden te vonkelen aan de hemel. Het was fris maar lekker fris, we hebben gelopen over zandpaden, verharde weggetjes en bospaadjes.

Het was zalig, lekker kletsen onderweg maar ook genieten van de avondstilte en na 1.5 uur gelopen te hebben, konden we gluhweijn en chocomelk drinken in de tuin van de organisator. Hij had zijn tuin versierd met lampjes en er stonden vuurkorven.

Opeens kregen we een blad in ons hand gedrukt met kerstliedjes en iedereen begon Jingle Bells te zingen eerst wat voorzichtig maar toen uit volle borst ook nog Rudolf the rednose reindeer, and this is Christmas.

We lagen af en toe slap van het lachen want de meeste hadden moeite met de toonsoort en dat was zo grappig om te horen.

We hebben enorm veel plezier gehad en vreselijk genoten, goed idee Mam.

Vandaag was ik in Amsterdam voor een 3 daagse cursus, het is altijd leuk om met collega's uit het hele land bij elkaar te zitten om ook van hun te horen hoe het allemaal gaat in hun nieuwe functie. Eigenlijk kon ik niet gemist worden op kantoor maar deze trainingen zijn ook belangrijk voor mijn functie.

Het is zalig thuiskomen want onze echte kerstboom staat prachtig te stralen in huis, ik ben dol op deze dagen.

Kerst staat in teken van familie voor mij maar ook van gezelligheid en sfeer, lekker eten doe ik altijd al vind ik maar met kerst wordt er vaak nog extra aandacht aangegeven en staan we wat langer in de keuken dan normaal.

Ook zoeken we een goeddoel uit om iets te schenken, even kijken wat het dit jaar wordt.

Nog 3 nachtjes slapen en dan komt onze zoon uit Amerika weer even thuis voor de feestdagen, ik kijk er echt naar uit want ik heb hem 4 maanden niet gezien.