De geur van gebakken bacon kwam onze neus binnen. De bacon die je in Engeland hebt is toch wel even een tandje beter dan bij ons. Lekker Engels op een baggel dat is pas echt een smakelijk ontbijtje om de dag te starten.

Tijdens het eten praten we nog even na over de dag ervoor, over hoeveel geluk we hadden met het prachtige weer, dat maakte ons bezoek aan Londen centrum extra plezierig. We hadden gisteren ook nog hartelijk gelachen toen Lesley de biertjes wilde betalen in de pub met de Engelse ponden die hij nog van mijn vader gehad had, deze waren nog over van de vorige trip. De barman begon bulderend te lachen toen hij ze zag, deze zijn antiek, die kun je hier echt niet meer kwijt. Rene gaat even uitzoeken voor ons of ze nog ergens in te wisselen zijn.

Lesley voelde zich nog steeds niet top en wederom met een paar pillen op ging het wel weer. We besloten lekker te gaan wandelen, in de frisse lucht, misschien knapt hij daar wel van op.

Winnie, het snoezige hondje van de familie, vond het reuze gezellig dat we er met z’n allen op uit trokken. We liepen door de prachtige wijk naar het Bushy park.

De huizen in deze omgeving zijn erg gewild met name omdat er goede privéscholen zijn en omdat er een perfecte trein verbinding is naar Londen en er is veel groen in de buurt.

Het Royal Busy park was oorspronkelijk eigendom van de Britse monarchie voor recreatief gebruik door de leden van de koninklijke familie. Door de verstedelijking is het park nu openbaar verklaard.

Toen we erin liepen werd pas goed duidelijk hoe groot het is, echt enorm, het is het op één na grootste royal park van Londen er zijn er acht. Onderweg kwamen we nog wat herten tegen, echt leuk.

We liepen langs Hampton Court Palace en daar waren ze druk bezig met de voorbeidingen van iets belangrijks, er was veel bewaking.

Zou de koning morgen komen dachten we? Later zagen we in het nieuws dat het een top meeting was van de Britse premier Rishi Sunak met zakelijke leiders, om buitenlandse investeringen aan te trekken.

Toen ik wat foto’s van de prachtige tuin wilde maken werd ik gelijk in de gaten gehouden door de bewaking haha.

Voordat we weer terug liepen gingen we nog even een drankje doen aan de overkant bij een leuke koffiebar. Toen we na zeker 10 km gewandeld te hebben weer terug kwamen gingen Fran en ik nog even wat kopen voor de lunch bij de buurtsuper. De mannen gingen de formule 1 kijken en daarna nog wat voetbal. Hobby’s van Rene maar dat niet alleen, hij is ook een getalenteerd natuurfotograaf.

Kijk maar eens op zijn site. Echt schitterende foto’s maakt hij. https://naturepics.co.uk

Na een lekkere lunch met quiche en salades was het alweer tijd om naar de luchthaven te gaan voor onze terugreis. Wat een fijn weekend was dit en wat zijn we gastvrij ontvangen. We zijn heel blij met zulke super leuke vrienden. Voor onze kleindochter hadden we nog een leuk Engels presentje meegenomen.

Het was echt een eeuwigheid geleden dat wij in Londen geweest waren. Onze kinderen waren nog klein, het was een uitje ter ere van mijn ouders hun 35 jarig huwelijk. We gingen met de boot toen en ik kan nog goed herinneren dat mijn moeder gerold werd in de metro. Wat een toestand was dat, we moesten aangifte doen bij de politie en er moest een nood paspoort komen. Daardoor waren we te laat voor de musical. Uiteindelijk was het een memorabel maar super gezellig weekend geweest.

Nu weer naar Londen dus. Na een lekker ontbijt bij Rene en Frances gingen Les en ik saampjes de City of London in. Op slechts 5 minuten lopen van ons logeeradres lag het stationnetje waar de trein van Southwest railway ons in 40 minuten naar hartje Londen bracht, station Waterloo.

Wat zullen we gaan doen vroegen we aan elkaar, het is zo niks voor mij om me niet voortebereiden maar ik dacht dit keer we zien het wel. Niks moet alles mag. We zagen onderweg een bord met een route kaartje en besloten om dat rondje te gaan lopen.

We begonnen bij London Eye, een megagroot reuzenrad met een great view over the city.

We hebben nog overwogen om kaartjes te kopen maar het was zo druk dat we dat maar aan ons voorbij hebben laten lopen euh draaien.

Aan de waterkant van de Theems stonden allemaal leuke kraampjes. Eten uit alle landen van de wereld, het zag er allemaal lekker uit maar nu nog te vroeg daarvoor.

We liepen de brug over en zagen daar het imposante Palace of Westminster liggen, ook bekend als Houses of Parliament.

De klokkentoren de Big Ben is natuurlijk ook een echte blikvanger.

Van alle kanten heb ik foto’s gemaakt.

Westminster Abbey ligt er pal achter en in die kerk zijn William en Kate oa getrouwd.

Heel indrukwekkend allemaal om te zien.

Je kan er echt niet snel omheen lopen er is zoveel te bekijken.

We dronken tussendoor nog een koffietje met een scone en daarbij krijg je jam en clotted cream, een echte Engelse lekkernij.

Het was echt een prachtige zonnige dag en zo lekker om door de stad te slenteren, maar met ons dachten meerdere mensen dat, jeetje wat was het druk zeg, ook was er enorm veel politie op de been.

Er was genoeg om te fotograferen.

Downingstreet, standbeelden en monumenten.

Ook natuurlijk de rode telefoon cel was een populair plekje om op de foto te gaan, rijen stonden ervoor.

Wij liepen gewoon een stukje verder en vanaf de achterkant maakten we snel een selfie en verderop stond geen rij, dus toch ook maar even als een echte toerist een foto maken met de hoorn in de hand.

Na nog wat kiekjes van interessante en mooie gebouwen belanden we in de theaterbuurt.

Als je een musical fan bent kun je je lol hierop.

Er stonden zelfs rijen bij sommige theaters.

Inmiddels hadden we een beetje trek gekregen en we besloten om een straatje in te lopen met allemaal restaurantjes die een theatermenu aanboden.

Maar wij bleven staan voor de fish and chips tent. Ja dat hoort bij dit land, hier gaan we naar binnen.

We hadden geluk dat er nog net 1 tafeltje was want verder was het bomvol.

Zowel binnen als buiten werden er vele bordjes friet met vis of pie geserveerd, de beste van de stad stond erbij, vaak een marketing term maar het zou best eens waar kunen zijn want het smaakte heerlijk allemaal.

We hadden onze gerechten gedeeld en daardoor konden we beide smaken proeven. Inmiddels begon Lesley steeds meer te hoesten en hij had zelfs een beetje koorts dacht hij. Met een paar paracetemol ging het wel weer maar echt top voelde hij zich niet.

We liepen na de lunch nog even wat rond om wat van de kerstversiering te zien.

Maar voordat het echt donker werd waren we al weer op weg naar huis, dus de echte kerst pracht en praal hebben we niet meegemaakt.

Over de brug liepen we weer terug naar de trein. Als je goed kijkt zie je bij de foto van het financieel district de maan al te voorschijn komen.

De schemering was ingezet.

Toen we weer thuis waren in Hampton doken we met elkaar nog even de lokale pub in. Er schoven ook nog een paar vrienden aan, deze mannen kenden we al want die hadden we al eens in Spanje ontmoet. Winnie het schattige hondje van Rene en Frances ging ook mee voor een bakje gemeentepils.

We sloten de avond super af met een zalige curry, die Frances voor ons gemaakt had. Vooraf nog toost met garnalen, jammie.

Wat een verwennerij allemaal.

Ruim 25 jaar geleden leerden Lesley en Rene elkaar kennen op de tennisbaan. Op een gegeven moment is Rene naar Engeland verhuisd. Grappig genoeg zien we elkaar de laatste tijd regelmatig in Spanje, daar hebben Rene en zijn vrouw Frances ook een huis gekocht zo’n 15 km bij ons huis vandaan.

Na er vaak over gesproken te hebben was het nu eindelijk zo ver om hun ook in Engeland te gaan bezoeken, om de één of andere reden was het daar in al die jaren nooit van gekomen. Onze dochter heeft daar wel een tijdje gelogeerd toen ze een cursus volgde in Londen ongeveer 10 jaar geleden.

Ze wonen in Hampton en dat is ongeveer 20 minuten van Heathrow Airport. Een ticket met KLM was snel geboekt toen we eenmaal een datum besloten hadden. Het is slechts 45 minuten vliegen maar je bent natuurlijk wel wat meer tijd kwijt. Na een ochtendje gewerkt te hebben gingen we met de auto naar het station en met 1x overstappen waren we in 45 minuten op Schiphol. We hadden een half uur vertraging en om half 7 landen we in Engeland, uurtje terug in de tijd. Rene stond ons al op te wachten. Zo leuk om hier te zijn.

Aangekomen in Hampton verwelkomde Frances ons hartelijk en schonk direct een glas bubbels in en we proosten op een gezellig aankomend weekend.

Voor de avond hadden ze bedacht dat we in het gezellige Richmond gingen eten, het Wassenaar van Engeland. Met een uber reden we erheen zodat we allemaal lekker iets konden drinken.

Vlakbij de beroemde pub waar de show van Ted Lasso is opgenomen, (te zien op Apple tv) lag in een allerschatigst steegje het restaurant Britannia.

Ooit is dit sfeervolle restaurant een pub geweest maar nu een top restaurant met zalige gerechten.

We kozen alle 4 voor de garnalen als starter en als hoofdgerecht de Chateaubriand. Deze was perfect gebakken en smaakte echt verrukkelijk. Voor de prijs van deze avond kun je in Spanje misschien wel een week bij La Paloma lunchen haha, maar het was echt klasse. Uitmuntend eten met prettig gezelschap is voor Les en mij echt onbetaalbaar.