Vroeg het wekkertje vandaag want Lesley wilde de tegels die hij op maat gemaakt had gaan plakken.

Het aanmaken van de lijm en de precieze hoeveelheid lijm neerstrijken is best lastig maar het ging voorspoedig.

De nieuwe wasbak komt gelijk aan het aanrechtblad, dus daarom moest er een verlaagd plankje bij komen, verstevigd met metaal en daar komt de wasbak dan op.

Toen even bepalen hoe het verder opgelost moest gaan worden, we besloten dat er nog wat bakstenen naast moeten komen en dat afsmeren met capafina.

Dat klusje gaat Paco afmaken dus het plakken en op maat maken van de resterende tegels gaat Lesley de volgende keer doen.

Er gaat echt veel tijd inzitten. Maar je ziet het steeds mooier worden.

Ik hield me bezig vandaag met kleine klusjes, zoals de openhaard en pellet kachel schoonmaken. Nieuwe blokken hout en aanmaak houtjes aanvullen in de rietenmand binnen. De kerstboom weer opruimen. Wasje draaien, afwassen en een bezem door het huis. Alles weer even lekker fris.

Om twee uur vonden we het wel genoeg voor deze vakantie en besloten wat van het mooie weer te gaan genieten op het terras op het pleintje in Archidona. Het was 17 graden vandaag en we zagen op de weerapp dat de komende dagen de temperatuur gaat stijgen naar zelfs 23 graden op maandag. Hé echt balen dat we hier niet langer zijn.

Geïnspireerd door onze kleindochter waar we een filmpje van zagen op whatsapp terwijl ze kibbeling aan het eten was, bestelden wij een rosada frita. Ook lekker met saus, net zoals onze kleindochter daar zo van geniet. Het smaakte heerlijk.

Gezellig hoor zo hier op het plein waar de kerstboom van lichtjes staat te pronken, alleen overdag natuurlijk niet aan.

Terwijl we aan het kletsen waren hadden we het erover dat het echt perfect weer is om plantjes te planten. Daarom besloten we toch op de valreep om voor de tweede keer deze week het tuincentrum te bezoeken en er 6 oleanders bij te kopen en ook nog een valse peperboom. Uiteraard nog wat gaas erbij om die rondom het boompje te doen ter bescherming. Dus toen we weer thuis kwamen toch nog even aan de arbeid om die planten in de grond te zetten. Om 6 uur toen het donker werd plofte we eindelijk moe maar voldaan op de bank.

We kunnen ook nooit stil zitten hé als we hier zijn zeiden we tegen elkaar.

Om half 9 reden we naar Manolo om de vakantie af te sluiten.

We houden van dit plekje, geen poespas maar altijd lekker eten voor een goede prijs.

Tot onze verrassing was Miquel terug, hij begroette ons vriendelijk. Hij vertelde dat hij voor een paar maanden terug is, waarschijnlijk een half jaar. We spraken nog even hoe het verder gaat met hem. Leuk om hem weer te zien, aardige vent. Met een volle buik sloten we deze fijne vakantie af.

Deze dag geen klusdag maar een uitgeef dag. Allereerst togen we naar Malaga naar de Bauhaus. Gelukkig was deze open het is namelijk een feestdag en dan kan het zomaar zijn dat alles dicht is. Dat was 6 december wel het geval maar de bouwmarkt had vandaag aangepaste tijden. We hadden zo’n bouwvakkers busje gehuurd deze week en daar kunnen grote dingen in en daarom kochten we nu 4 nieuwe ligbedden, nou ondanks de grote wagen paste het maar net.

Verder nog een koper kleurige kraan gekocht voor de buitenkeuken en een paar zakken pellets voor de kachel en ik mocht alvast mijn kerstcadeau van Elvira kopen. Een mooie mand waar een pelletzak goed in past.

Een stukje lichter qua portemonee maar zwaarder van auto reden we naar een plekje tussen de dorpjes Riogordo en Comares. Daar waar wij bij de stier rechtdoorijden op de A92 moesten we nu rechtsaf en dan nog ongeveer een half uur rijden.

Ik had gereserveerd bij Finca Elements. De mensen die deze b&b runnen hebben ooit meegedaan aan een uitzending van Ik vertrek. Het grappige is dat eigenaar Marc eerst zelf als programmamaker gewerkt heeft bij Ik vertrek en nu zelf de sprong gemaakt heeft en alle valkuilen en troubels ook zelf ervaren heeft inmiddels. Ik heb toendertijd de uitzending wel gezien en wist eigenlijk helemaal niet dat ze ook van plan waren er een restaurant bij te openen.

Ik las dat een paar maanden geleden ergens en toen mijn neef Bob onlangs zei dat zij daar ook geweest waren om te eten en dat het erg leuk en lekker was besloot ik ook te reserveren.

Er bleek nog een uitzending gemaakt te zijn van hoe gaat het nu met? Net voor onze vakantie hadden Les en ik deze follow up uitzending nog even gekeken.

Zo leuk om het nu in het echt te zien. Aan de voorkant ziet het pand er niet bijzonder uit maar eenmaal binnen in het restaurant zie je dat het het super stijlvol en echt naar deze tijd is ingericht.

Ondanks dat het 18 graden was vandaag zaten we toch binnen omdat daar nu alleen de tafeltjes stonden.

Maar ik denk dat we deze dag, begin december, nog prima buiten hadden kunnen zitten.

De keuken is Asion fusion en er wordt gekookt door Madelon, wij werden echt verrast met de meest verrukkelijke gerechtjes die zij voor ons klaar maakte. Er werd aangeraden om per persoon 3 á 4 gerechtjes te bestellen.

Wij besloten er 3 pp te doen en allemaal verschillende te kiezen en alles door de helft te doen zodat we 6 smaken zouden proeven.

Ik moet zeggen echt alles was lekker. Ik zou alles zo nog een keer bestellen.

Les zei zelfs dat dit het lekkerste eten was wat hij in deze vakantie gegeten had en misschien ook wel in tijden daarvoor en ik kon het alleen maar beamen. Wat een ontdekking dit plekje.

We bestelden ook een toetje en deze was ook super. Les een ijskoffie en ik een brownie.

Hier gaan we zeker weten terug komen ondanks dat het 50 minuten rijden is vanaf ons huis. Echt een dikke aanrader. Het grappige is dat we onderweg hier naar toe op een kruispunt stonden waar bordjes stonden van diverse b&b ’s en wij zagen een naam die ons bekend voor kwam namelijk Algarrobo, hier waren wij ooit jaren geleden geweest, nog voordat we ons huis hadden.

We konden nog goed herinneren dat ze ezeltjes hadden en een trap die gemaakt was met stenen uit de rivier en dat ze toen vertelde dat de koning eigenaar is van alle rivieren in Spanje en dat ze de trap daarom ook koningstrap noemden.

Wij hebben ook een trap van stenen. Zullen we die dan ook maar de koningstrap noemen en dat verhaal erbij vertellen wat dat maakt indruk, bij ons iedergeval wel want we wisten het na 13 jaar nog steeds te herinneren.

Ach wat fijn het zonnetje komt tevoorschijn achter de wolken, het is 15 graden nu. We gaan weer lekker buiten aan het werk vandaag. Les voelt zich iets beter maar moet het wel nog rustig aan doen. Dat is super moeilijk voor hem want hij steekt graag zijn handen uit de mouwen.

Soms voel ik mezelf een beetje dom want ik bedenk wat vanachter mijn bureau maar heb soms niet ingecalculeerd hoeveel werk dat wel niet is. Ik dacht ik ga deze vakantie het onkruid uit de tuin halen en stenen rond de nieuwe plantjes plaatsen en de oleanders even snoeien maar dat is toch wel inspannend werk en meer dan ik dacht.

Er zit een verschrikkelijk plantje tussen de zahorra dus ik moet blij zijn als ik er een paar weg krijg het is een soort wilde krokus met bolletjes vast in de grond. Nou ik doe wat ik kan deze vakantie, de rest van het werk moet ik dan opschuiven naar de volgende keer.

Ik denk vaak dat we in een week zoveel klusjes kunnen afmaken maar de werkelijkheid valt tegen.

Neem nu het tegelen van het aanrecht blad het is niet alleen plakken, Les en ik zijn eerst al 2 uur bezig geweest met het schoonmaken en afschuren zodat de oppervlakte recht is. Toen is Les gaan meten en daarna met de slijpzaag het op maat gaan maken. Dat is nog niet klaar pas als alles op maat is kun je gaan plakken.

Paco zal van de week de wasbak erin gaan zetten en daarna moet dan ook weer goed gemeten worden om de tegels daar goed aan te laten sluiten. Totdat het donker werd hebben we gewerkt.

Tussen de middag aten we een mie soepje en vanavond lekker uiteten bij La Cocina, Indiaanse avond.

Ik had de samosa’a vooraf en Les de kebab en beide hadden we een kipcurry.

Zoals altijd hier was alles onwijs lekker.

Toen we weer naar huis reden zagen we de mooie versiering met lichtjes.

Zowel in Iznajar als Tapia hadden ze hun best gedaan.

Als ik het voor het zeggen had zou ik zeggen prima als het s’nachts regent maar dan wel overdag de zon maar helaas de werkelijk is anders.

De regen was niet opgehouden toen ik wakker werd dus besloot ik om me nog even om te draaien en te dromen over de mooie tegels en de natuurstenen wasbak voor de buiten keuken.

Wat later dan normaal gingen we ons bed uit en gelukkig was het toen wel droog, alleen de zon was er niet maar het is wel 13 graden en dat is een prima temperatuurtje om in de tuin te werken. Ik vroeg of Les zich fit genoeg voelde om me te helpen om de 4 valse peperbomen te planten. Hij voelde zich iets beter dus hij hielp met het graven van 2 gaten en de andere twee gaten deed ik. De grond hier is van die stevige oranje klei dus het viel niet mee.

Les was kapot en toen moesten er ook nog gaasjes omheen geknipt worden zodat de konijnen eraf blijven. Hij ging er even bij zitten, die schat van me was nog niet hersteld, het koste hem veel moeite.

Tussen de middag beloonden we onszelf met een lunch bij La Paloma, de lunch is onze enige maaltijd van de dag de laatste dagen, dus we genieten er uitbundig van.

Ik had een pastela en deze was gevuld met kip en Marokkaanse kruiden en er zat honing bij. Les had een kippenbout ook met Marokkaanse kruiden. Drie keer raden waar de kokkin vandaan komt.

Ze hadden een gezellige kerstboom staan en dat vind ik toch altijd erbij horen deze periode hoewel ze dat in Spanje niet vaak doen merken we, er worden meer lichtjes gebruikt.

Na de lunch ging ik nog even wat houtjes zoeken en daarna nog wat onkruid weghalen en blaadjes aanvegen. Dat werk houdt nooit op, elke dag kun je weer opnieuw beginnen.

Vanavond lekker niks doen voor de knisperende haard, even onze top 2000 lijst invullen. Je mag 35 nummers kiezen, moeilijk hoor om je mooiste nummers te bedenken maar ik heb het maar van mijn mood van het moment laten afhangen, ik heb Elvis maar ook de vertolking van Willie Nelson erin gezet met You are always on my mind en dat slaat natuurlijk op mijn lieve man Lesley.

Het was een zwaar nachtje voor Les, veel hoesten en dat had natuurlijk invloed op onze nachtrust. Ik stond om 9 uur op en liet mijn zieke mannetje nog even lekker uitslapen. Ik hoop dat hij zich snel beter voelt want ziek zijn op je vakantie is natuurlijk niet leuk. Onze klusjesman kwam even praten over het gedane werk en over wat er nog te doen valt.

De bbq moet nog afgemaakt worden, we hadden het erover dat we geen open bbq kunnen hebben onder de overkapping dus daar moet een oplossing voor bedacht worden, je wilt natuurlijk geen brand. Hij vertelde dat hij al eens een mooie bbq gemaakt had bij een Engelsman en vroeg of ik mee ging kijken bij het huis hier een paar km vandaan.

De voorbeeld bbq viel in de smaak dus we spraken af dat het zoiets moet gaan worden alleen moet de uitgang aan de zijkant komen want ik wil geen gat in mijn nieuwe dakje. Ik vind het altijd leuk om andermans huizen te bekijken en zien wat een ander ervan gemaakt heeft.

Dit huis lag mooi en is leuk met die flagstones maar persoonlijk vind ik het wel iets te druk.

We hadden ook nog wat zahorra over en Paco vroeg waar hij dat kwijt moest. Het beste is aan de zijkant van het pad, zei ik, dus hij ging aan de slag met zijn karretje.

Ondertussen ging ik de brandnetels die nu overal opkomen te lijf.

Tevens weer de jeu de boules baan hersteld en ik heb de losse hout stukjes die van de palen waren afgezaagd in het houthok neergelegd, dat zal goed branden in de openhaard. Bouwvakkers doen goed werk maar opruimen kan soms beter haha.

Ik kon Les overtuigen om toch mee te gaan om te lunchen want eten moet je toch. We reden naar Caserio de San Benito omdat we toch in Antequera moesten zijn voor een paar andere dingen. Helaas deze week geen goedkoop menu del dia vanwege de feestdagen deze week. Dan maar van de kaart, Les koos een kippetje met een lekker zoet rozijnensausje en ik had de solomillo de ternera.

Om te smullen, boterzacht! Het was druk in het restaurant we moesten boven zitten, ook daar liep het aardig vol, mensen komen hier graag, het eten is ook altijd erg goed. Na de lunch reden we door naar het tuincentrum om 4 falso pimento bomen te kopen. Nu maar hopen dat ze gaan aanslaan en snel groeien. Morgen maar goed diep planten met extra goede aarde erbij. Daarna reden we naar een plek waar ze mooie wasbakken verkopen voor een redelijke prijs, deze is het geworden, mooi rustiek.

Ik denk dat het erg mooi zal gaan staan. Het wordt een mooi keukentje maar de kosten wordt wel steeds hoger, slik.

Omdat we vanavond lekker thuis blijven heb ik toch maar even een kerstboompje opgezet voor extra sfeer, gezellig!

Het is te droog in alle zuidelijke landen, de watervoorraad slinkt en dat is ernstig. Regen is daarom een geschenk. Helaas hebben wij genoeg in Nederland en hopen in Spanje altijd op zon maar we weten natuurlijk ook wel dat water hier broodnodig is dus we klagen maar niet. In de nacht had het geregent in Malaga en de straten waren nat toen we wakker werden. De temperatuur was 5 graden gedaald. Ons huis ligt 50 minuten het binnenland in dus daar zal het nog wel een paar graatjes kouder zijn vrees ik. Maar eerst stonden er nog wat verplichtingen op het programma. Als eerste hadden we een afspraak om half 10 bij de Sabadell bank, we moeten onze paspoort gegevens gaan updaten. Vorige keer dat we in Spanje waren liepen we daarvoor zo een filiaal binnen, nou dat kon dus niet daarvoor moest echt een afspraak gemaakt worden want er kwam veel papierwerk bij kijken zei de balie medewerker. Nu echter hadden we het idee dat het helemaal niet nodig was want toen we binnen kwamen en vertelden dat we een afspraak hadden werd er zeer ongeïnteresseerd verteld dat we gewoon in de rij moesten staan, net zoals de mensen die een geldtransactie kwamen doen. Toen ik aan de beurt was en zei dat we een afspraak hadden vroeg ze of het een update was en ik ja zei maakte ze een kopie van ons paspoort en binnen 5 minuten stonden we weer buiten. Nou ja raar hoor dat dat vorige keer niet kon.

Bij het koffie tentje Julieta (die overal filialen heeft in de stad) bestelden we wat te drinken en een croissantje en daarna gingen we met de trein terug naar de luchthaven om onze auto op te halen.

Ondertussen begon de hoest bij Lesley weer op te spelen, vorige week was hij ziek geweest en helaas kwamen alle kwalen weer terug, met koorts en al. Dus na een bezoek aan de Ikea waar we 3 kleine tafels kochten en een bezoek aan de Obrimart waar we tegels kochten voor het aanrechtblad reden we maar richting ons huis en sloegen de Bauhaus maar over, dat komt van de week wel weer.

We dachten bij Manolo te gaan lunchen maar deze was dicht, geen idee waarom want op de deur stond niks, misschien wintertijden.

We reden toen door naar Montecillo waar we een broodje warm vlees bestelden.

Heerlijk binnen voor het haardje. Het was fris buiten, 9 graden en het regende. Voor ons echt balen, de afgelopen weken was het prachtig weer maar nu even niet.

Toen we bij ons huis aankwamen zette Les direct de twee pelletkachels aan, één in de keuken en één in de huiskamer en ook nog de openhaard in de huiskamer om snel de warmte in de stenen te laten komen en binnen 2 uur was het gelukkig 18 graden binnen.

Les dook op de bank met een paar paracetemol en ik ging in de regen even de werkzaamheden inspecteren die uitgevoerd waren tijdens onze afwezigheid.

De buitenkeuken vordert. Echt mooi al hoor maar nog niet af, er moet door Les nog het één en ander gedaan worden.

De komende week maar even kijken hoe Les zich voelt en anders komt het in het voorjaar wel weer.