Het is niet te geloven het heeft 5 maanden niet geregend en mijn ouders komen weer en het regent, net als verleden keer, toen had het ook al maanden niet geregend.

Ochtends vroeg gingen we naar Archidona om daar pallets te kopen voor de pallet kachel, een ruitje voor de houthaard te laten bijsnijden, de timmerman te betalen, bij de chinees gympies kopen voor mijn moeder en nog even bij het makelaarskantoor langs waar we met Marcel en de Engelse Lesley gekletst hebben.

Eigenlijk was ik behoorlijk sjagerijnig die dag, balen die regen ik wilde buiten nog zoveel doen en jammer voor mijn ouders, ook was het waarschijnlijk toch even te druk allemaal in mijn hoofd. Morgen zou onze laatste dag zijn hier maar dan zouden we naar Marbella gaan en ik had lang niet alles gedaan wat ik wilde doen. Ik begon maar met het verven van de gang, een behoorlijke klus, ik merkte al dat ik niet overal bij kon komen, hier was een stelling voor nodig, hoe ga ik dit nou weer oplossen? Ik was moe en zag het even niet meer zitten.

Rob en Ibolja kwamen ook nog langs om wat zelf gemaakte vijgenjam te brengen (heerlijk) en te kijken naar onze vorderingen, maar zelfs toen kon ik de rust niet opbrengen om lang met ze te zitten thee drinken, mij hoofd tolde maar dat ik moest opschieten.

Het bleef ook maar regenen en steeds harder. Het zwembad had nog nooit zo vol gezeten.

Die nacht was er een wolkbeuk en de regen beukte naar beneden.