Voor het tweede jaar achter elkaar Lesley zijn verjaardag in Spanje vieren, vorig jaar in de buurt van Valencia en nu in ons eigen Spaanse huis, je ziet hoe het kan het lopen.

Geen feest vandaag maar hard werken hadden we bedacht, zoveel te doen en de dagen vliegen voorbij.

Met het schilderen gaat het goed ondanks de warmte, we schieten op, je ziet het huis steeds mooier worden.

Ondertussen hadden we nog steeds niks van de auto gehoord, Lesley had gebeld maar verstond helemaal niks van wat de automonteur probeerde te vertellen, ook sprak deze niet één woord Engels, lastig hoor als je elkaar niet kan verstaan. Marcel de makelaar ging voor ons bellen en die vertelde dat we morgen de prijsopgave zouden krijgen. Eigenlijk was het plan dat we dan al onderweg met de auto richting San Sebastian zouden zijn, waar we 2 nachtjes wilde verblijven om daarna weer door te rijden naar Nederland. We moesten ons schema dan maar even omgooien en niet 2 maar 1 nachtje daar blijven, dat kon ook nog wel, tenminste dan moet de auto wel uiterlijk morgen avond gerepareerd zijn, ben benieuwd of dat gaat lukken.

Aan het eind van de middag kwamen Rob en Ibolja onverwachts op bezoek met een fles cava, jullie denken toch niet dat we Lesley zijn verjaardag zomaar voorbij laten gaan zeiden ze.

Echt super leuk en spontaan van ze, kijk daar hou ik nou van.

Nadat zij weg gingen om 8 uur zijn wij nog doorgegaan met klussen tot het donker werd en om 11 uur gingen we wat eten bij Manolo, waar je voor een prikkie de lekkerste tapas krijgt. Ik verbaas me elke keer weer over de Spaanse restaurant rekening.