Maandag precies om 10 uur stond Lesley samen met Rob op de stoep van het ketelwinkeltje in ons dorp Villanueva de Tapia. Ze beloofde de volgende dag langs te komen, ons adres uitleggen was wat moeilijk dit omdat we geen echte straatnaam hebben en al helemaal geen huisnummer.

In de akte staat ons huis aangeduid als deel van het gebergte en dan de naam van dat gebergte: partido de la sierra del Pedroso S/N. Maar met wat aanknopings punten, vlak voor de grote groene ijsblokjes opslag rechts kwamen ze er snel uit. Nou ben benieuwd of hij komt en hoe laat hij komt morgen, want ik wil douchen!

Die middag zijn we naar Malaga gereden naar de bouwmarkt Bauhaus om wat gereedschap en alvast verf en kwasten etc te gaan kopen, het geld begon onze portemonnee uit te vliegen. Die middag zijn we toch maar langs Rob en Ibolja gereden om daar maar even te douchen en wat kan een douche dan toch zalig zijn, echt luxe.De volgende dag was het zwembad inmiddels vrijwel leeg, nog een klein bodempje moest met emmertjes uit het zwembad geschept worden, wat een derrie allemaal zeg, er lagen wel 8 dode vogeltjes in en heel veel alg bende, zo vies. Na het uitscheppen van die gore troep hebben we het met de hogedrukspuit afgespoeld en daardoor was er weer water in het bad gekomen, weer met emmertjes alles eruit scheppen en toen zagen we dat de kalk die nog op de muren en op de bodem achter was gebleven echt een probleem zou worden, dit zou er niet makkelijk af gaan vermoeden we.Maar we hadden een grote fles aqua fuerte, een behoorlijk chemisch middeltje tegen kalk en daar moest het wel mee lukken dachten we. Het spul goten we in een spuitfles, mondkapje op, handschoenen aan en sprayen maar en vervolgens weer afspuiten met de hogedrukspuit.

Maar wat een frustratie er was amper resultaat te zien, dan maar insprayen en boenen met een staalsponsje en weer afspuiten maar dat gaf ook bijna geen resultaat.

Lesley bestempelde het zwembad ineens tot mijn project en ging verder met het afbikken van de buiten verflaag ook een zware klus hoor, zo hadden we beide ons eigen ding.Plots hoorden we getoeter en daar stond het geiser mannetje op de stoep, hij inspecteerde de boel en begon heftig te schudden met zijn hoofd en er kwam een woordenstroom Spaans uit zijn mond, we begrepen eruit dat het niet allemaal pluis zat en we pikte het woordje manana op. Ok, blijkbaar komt hij morgen pas terug, we merken het wel.

Gelukkig had hij woord gehouden en de volgende dag stonden er 2 man sterk op de stoep, en begonnen de boel te repareren, alleen 1 ketel was overleden begrepen we en daar moest een nieuwe voor gehaald worden, wat moet wat moet, even later kwam hij terug met een sliksplinter nieuwe. Ik stuurde Lesley snel naar het dorp om geld te gaan pinnen want ik vermoede zo dat deze mannen geen mobiel pinapparaat bij zich zouden hebben.

Maar toen de mannen klaar waren en de auto instapten, riep ik nog snel dinero (geld)??? Oh nee hoor kom volgende week maar naar de winkel om te betalen.

Wat heerlijk dat vertrouwen, zo gaat dat op het platteland van Spanje.