In de tuin werken doen we ook in Nederland

Na bijna 2 weken in Spanje gezwoegd te hebben in de tuin om het er een beetje appetijtelijk uit te laten zien moest ik nu ook in Nederland aan de bak. Na de winter moeten de planten even gesnoeid of zelfs verwijderd worden als ze het niet gehaald hebben. De vloer moet geboent maar ook de muurtjes moeten weer een likje verf hebben.

Dat laatste moet ik nog doen maar ik ben al blij met het resultaat tot nu toe. Ik heb wat meubeltjes een ander plekje gegegeven en het staat weer helemaal leuk.

Laat de zomer maar komen. Onze tuin op het zuid westen is een heerlijk plekje om te zitten. Niet zo groot maar groot genoeg.

In Spanje zuchten we vaak dat het zo groot is en dat het zoveel werk is.

Ik heb mijn ouders gezegd die de komende tijd in ons huis gaan om beslist niks te gaan doen in de tuin dat wordt mijn klusje weer de volgende keer, het is gewoon zwaar werk.

Laat die oudjes van mij maar even lekker genieten en alleen eventueel wat kleine klusjes doen als ze willen. Ze krijgen 2 kleindochters na elkaar op bezoek en dat is toch wel het grootste cadeautje als grootouders dat je kleinkinderen nog graag hun vakantie bij je willen vieren. Geniet ervan pap en mam. Hacienda la Suerte is the place to be.

Wat hebben wij met schuren?

Achter ons huis in Spanje staat een groene schuur, dat was al toen wij het huis kochten 12 jaar geleden. Er omheen lag veel troep en dat zagen wij vanaf ons terras en daar stoorden we ons aan, daarom hadden wij besloten een muur om ons zwembad heen te zetten zodat we daar geen zicht meer op hadden en alleen een topje van het dak zagen.

Verder hebben we nooit last ondervonden van het bedrijf dat daar in die schuur ijsblokjes maakt voor de restaurants. De zomers worden steeds warmer en de vraag naar ijsblokjes groeit blijkbaar want vorig jaar zagen we dat ze er twee nieuwe schuren aan vast gingen bouwen. Deze zien er prima uit. Deze vakantie zagen we dat er op de daken van die schuren wel zo’n honderd zonnepanelen werden neergelegd, nog steeds geen probleem. Maar er kwam ook een elektriciteitspaal bij te staan en helaas daar hebben die buren niet over nagedacht, want deze is precies in ons zicht geplaatst, tenminste als je staat op ons terras zie je hem, als je zit heb je er geen last van. Maar toch snap ik dat niet, zoveel grond en dat ding precies laten plaatsen op een punt dat het precies valt in het zicht van je enige buren.

In Nederland hebben we helemaal een eigenheimer als buurvrouw. Die heeft zoveel grond en ze plaatst een grote schuur pal achter onze achtertuin, zoveel plekken te kiezen op haar landgoed maar het precies plaatsen op een punt waar je buren er last van hebben, hoe verzin je het?

Eigenlijk wilde ze hem helemaal voor al onze ramen plaatsen zodat al ons licht en uitzicht ontnomen zou worden maar na flink even met elkaar in discussie te zijn geweest is ze een meter opgeschoven meer wilde ze niet, als ze 3 meter was opgeschoven hadden wij er vrijwel geen last van gehad maar dat wilde ze beslist niet. De schuur mocht gek genoeg vergunningsvrij gebouwd worden en dat komt omdat ze zoveel grond heeft, ook de hoogte vond de gemeente geen probleem, maarliefst 5 meter hoog is deze en de schuur is in totaal 104 m2. Dat schuurtje kost haar volgens mij bijna 2 ton, daar kunnen gewoon mensen in wonen maar zij gebruikt het om haar oldtimers in te stallen, hoe decadent. Het is gelukkig geen lelijke schuur maar toch zoiets wil je echt niet direct achter je tuin.

Ik snap rijke mensen niet, zo weinig empathie met andere, ik zou het zelf nooit doen zo’n schuur plaatsen in het zicht van je buren zodat zij er last van hebben, maarja helaas is niet iedereen zo begaan met anderen blijkt wel, zij vond het erg aardig van zichzelf dat ze ons toch nog een halve raam vrij uitzicht gunde, grr sommige mensen, maar laten we ons maar niet daar al te druk om maken.

Zwembad ziet er weer top uit

Nadat het voegen van de tegeltjes gedaan was en dat het goed droog was heb ik het zwembad nog een keer schoongemaakt, daarna zijn we begonnen met het vullen met vers water. Voorheen deden we dat met de tuinslang maar blijkbaar zit er ook een mogelijkheid in het zwembadhok om het water rechtstreeks in het bad te laten lopen vanuit de kraan, in no time was het vol.

Het ziet er weer helemaal super uit, prachtig helder en hygiënisch.

Om 1 uur waren we uitgenodigd door onze Belgische vrienden Tatienne en Joost om bij hen te komen lunchen. Zij runnen op 10 minuten bij ons vandaan een prachtige b&b Casa Valle de Oro. Er waren ook nog andere vrienden van hen, Ann en Guy. Voor het eten bewonderden we eerst hun net nieuw aangelegde zwembadterras, het is echt prachtig geworden.

Daarna werden we verrast met een zalige lunch. Het voorgerecht is echt Spaans, een super lekker gerecht met sinaasappel en vis.

Daarna een broccoli quiche en toe yoghurt cocos ijs.

We zaten allemaal te smullen. Het was zo gezellig met elkaar dat we pas om half 6 weer weggingen. We hadden ook een goede klik met Ann en Guy dus ik weet zeker dat we elkaar vaker gaan zien.

Thuis gekomen alvast onze tas ingepakt en de laatste spulletjes opgeruimd. De buitenkeuken is nog niet klaar, er moet nog gevoegd en geverfd worden en op de vloer moet nog iets komen, maar ik denk dat dat de volgende keer als we komen wel goed komt. We wilden deze vakantie afsluiten zoals we begonnen waren, bij Manolo met een klein tapasje en een drankje. We hebben hard gewerkt deze vakantie maar enorm genoten van deze 10 dagen.

American lunch

Twee keer per jaar hebben we op het werk een American lunch, dan moet iedereen iets van eten meenemen. Omdat er bij Ciso inmiddels vele medewerkers van diverse nationaliteiten werken is het buffet enorm divers.

Vandaag hadden we in Spanje ook een American lunch, het buffet was ook heel divers alleen niet door de mensen zelf meegenomen maar gekookt door kok Patriek van Cortijo La Haza. De gasten waren allemaal Amerikanen een stuk of 15 en wij dus, 2 Nederlanders.

Het was te lekker allemaal, er stond zoveel dat je oog op een gegeven moment groter is dan je maag.

Na 1.5 bord zat ik plofvol en toen kregen we ook nog een toetje, een lekkere homemade brownie.

De Amerikanen zijn fietsers die met de organisatie Backroads een weekje gaan fietsen, met of zonder hulpmotertje, in het prachtige Andalusia. Tussendoor komen ze bij de leukste plekjes. Nou bij La Haza zitten ze echt bij een pareltje, elke keer als wij hier komen worden wij ook weer betoverend.

Op zijn Amerikaans is het wel eten en wegwezen maar wij bleven nog even een uurtje nagenieten en zo konden we ook nog even bijkletsen met Bernadette.

Ik kan je vertellen het viel niet mee toen we terug kwamen om nog wat klusjes te doen maar gelukkig hadden we s’ochtends al het meeste gedaan en nu deden we alleen nog wat kleine opruim dingetjes.

De hele avond hebben we lekker met onze benen op de bank gelegen, avond eten hoefden we niet meer maar een lekkere limoncello ging er nog wel in.

Lunch break

Het enige wat ons helpt om niet te hard te werken is een lunch break te houden met vrienden anders is het echt moeilijk om niet de hele dag door te klussen want er is altijd zoveel te doen op de hacienda.

Vandaag begonnen we om 9 uur en werkten tot 12 uur door. Toen douchen en om 1 uur kwamen Rob en Ibolja om samen met ons te gaan lunchen bij Caserio de San Benito nabij Antequera.

Wij zijn fan van dit leuke restaurant, het ziet er prachtig uit van buiten en van binnen, heel authentiek Spaans. Je kan hier van de kaart eten maar ook door de weeks voor €17 een menu del dia krijgen. De sfeer binnen was super, het was goed bezet maar beschaafd met geluid en dat zie je nog wel eens anders in Spanje bij een wegrestaurant want dat is dit eigenlijk ook het ligt dicht bij de A45 maar je merkt daar niks van. Dit blijft een toppertje van ons.

Na het eten mijn verjaardags cadeautje geint bij het tuincentrum. Van mijn schoonzus had ik namelijk geld gehad om plantjes te kopen. Nadat we thuis kwamen heb ik nog even in de tuin geschoffeld en kon ik mooi bedenken waar ik morgen de nieuwe plantjes ga zetten.

Het klussen gaat door

Aan project bbq wordt nog steeds gewerkt. Achteraf gezien hebben we een foute keuze gemaakt deze te laten maken want het is nog steeds niet klaar. Schijnbaar gaat er veel werk in zitten en waren we goedkoper uitgeweest als we zo’n witte kant en klare voor een paar honderd euro hadden gekocht. Maarja deze wordt wel uniek, maar ik heb wel mijn wensen moeten aanpassen, ik wilde een hele flagstone stenen rand eromheen maar dat gaat niet lukken vanwege het hoogte verschil. Daarom komt deze alleen aan de bovenste rand

Soms vraag je je ook achteraf weleens af waarom wilde ik nou persee dit of dat hebben was het echt nodig, maar ik vind het gewoon leuk om mijn creatieve brein aan te spreken. Maar door het hele buiten gedeelte erbij te maken haal je je wel weer extra werk op je hals want het moet ook allemaal bijgehouden worden. Maar het wordt iniedergeval wel steeds mooier, maar klaar is het nog niet.

Lesley en ik hebben ons plan om het zwembadwater schoon te maken aangepast. Het plannetje om de viezigheid rechtstreeks naar buiten af te voeren lukte niet, tevens kwamen we erachter dat blijkbaar de pomp helemaal niet gedraaid heeft in de winter, om het water veilig te houden moet in onze optiek de beweging erin blijven en daardoor moet de pomp af en toe per dag aan staan. Natuurlijk hoeft de pomp niet zo vaak te draaien als in de zomer maar toch minstens wel een keer of twee per dag. Dan verspreid ook de groene fles met chemicaliën zich ook beter dan hem in stilstaand water te zetten. Deze groene fles bleek dus ook helemaal niet leeg terwijl het er wel 5 maanden in had gezeten, dat vonden we vreemd. Volgens onze klusjesman gaat het altijd zo in Spanje. Maar wij hadden er beide geen veilig gevoel bij en de hygiëne staat bij ons voorop. Helaas daarom maar het hele zwembad leeg laten lopen en later weer vullen met vers water, een duur klusje en ook niet fijn te doen met het watertekort, maarja de rest van het jaar gebruiken we altijd weinig. We zijn er niet vaak en we sproeien ook geen planten. Alle planten hebben nu wel goed water gekregen.

Ik heb me vandaag bezig gehouden met het schoon boenen van het zwembad, dat zal ik later nog een keer gaan doen. Lesley is de losse tegeltjes gaan uitkrabben om er vervolgens weer nieuwe in te gaan plakken.

Ondanks dat we 2 jaar geleden alle losse tegeltjes hebben laten vervangen en alle lege voegjes bij hebben laten vullen, waren er nu toch een aantal tegeltjes weer los en een paar voegjes moeten ook weer bijgevuld. De komende dagen zal Lesley daar zoet mee zijn. Tussen de middag had ik een echte Spaanse soep klaar staan, gazpacho, heel gezond met allerlei groenten erin.

Mijn andere project onkruid is still going. S’avonds voor de tweede keer tonijnpasta. Handig hoor voor meer keer maken want dan hoef je niet te koken, daar hadden we echt geen fut meer voor.

Niks uit mijn handen

Door familie omstandigheden waar ik liever niet op mijn blog over vertel hadden we een slechte dag gehad en daardoor kwam er niet veel uit onze handen. Toch hebben we wel wat aanrommeld er is namelijk altijd wel wat te doen bij Hacienda la Suerte maar alles ging op halve kracht. De schommel hangt nu voor de kindertjes die de hacienda bezoeken en daar ben ik blij mee.

S’avonds had ik een tonijn pasta gemaakt zodat we er morgen weer met volle energie tegenaan kunnen.

Zondag, geen rustdag

Het is zondag, maar geen rustdag maar wel rustiger aan vandaag.

De onkruidjes laat ik even voor wat het is want ik kijk vandaag liever naar de mooie plantjes die onze tuin rijk is.

Ik heb vandaag La Calera onze buitenplek even wat netter gemaakt. Aanvegen, sopje erover en plantjes op zijn plek. De kussens leg ik later neer.

Lesley had nog 1 tegel klusje en dat is bij het kleine wasbakje. Dit is nu ook klaar om afgewerkt te worden met capafina.

Om 2 uur besloten we naar Villanueva de Algaidas te rijden naar het leuke barretje La Tasca. Je zit hier altijd zo leuk buiten maar toen we aankwamen was het dicht. Ze hebben ook een wintergedeelte maar om daar te komen moet je even een stukje omlopen. Gelukkig dat was wel open, wat leuk hier waren we nog nooit geweest.

Wat een authentieke sfeer zeg, echt super gezellig. De tapas waren weer heerlijk zoals altijd. Toen ik vroeg wanneer gaat de tuin weer open zei hij 40 mei. Het duurde even voordat we het grapje snapte, zo goed spreken we ook weer niet Spaans dus we dachten dat we het verkeerd verstonden, maar ineens had ik hem door, 9 juni haha.

Toen we einde dag weer thuis kwamen heb ik even een wasje gedraaid en wat bloempotjes opgehangen. Lesley heeft het zonnendoek opgehangen. Relax dagje.

Dan maar plakken

De omleidings truuk van het zwembad om het vieze water direct weg te pompen zonder het vat te gebruiken bleek toch niet te werken. Blijkbaar had Les de buis aan een verkeerde buis geplakt. Het zit allemaal zo onlogisch in elkaar daar beneden in dat zwembad hok. We moeten nu gaan bedenken hoe we het nu gaan doen.

Dan ga ik maar de tegels plakken die ik nog moet doen bij de buitenkeuken zei Lesley.

Na een dagje hard werken is dat klusje ook weer geklaard, alleen moet er nog een rondje voor de kraan gemaakt worden, die topper van een man van mij had het weer mooi gefixt.

Paco kan nu als hij tijd heeft met capafina alles gaan afsmeren en de bbq afmaken en de electra doosjes erop zetten. Daarna ga ik het verven. De vloertegels komen een andere keer wel weer, deze vakantie gaat dat niet lukken.

Ik heb de hele dag weer in de tuin gewerkt en ik was zo moe en had behoorlijke pijn in mijn rug dat ik uitgeteld op de bank ben gaan liggen nadat ik gedoucht had. Die rottige onkruidjes ook. Onkruid kan best mooi zijn maar niet tussen het grind. We hebben ook veel land waar we wel de natuur zijn gang laten gaan, paars, rood en gele onkruidjes, heel kleurrijk.

Na zo’n vermoeiende dag is het heerlijk als er voor je gekookt wordt. Maar helaas kunnen we niet elke dag uiteten, die centjes hebben we nodig voor de materialen voor het huis, het huis is net een bodemloze put, je blijft er maar geld in gooien. Ik wilde wel gaan koken vandaag maar kon echt de bank niet meer af, dus Lesley bakte een heerlijke hamburger voor ons.

Het regende vanavond dus ik hoefde de bank ook niet meer af. Met een warm kruikje tegen mijn rug en een kopje thee keken we wat tv. De openhaard of pelletkachel hoefde verder niet aan, binnen was de temperatuur nog steeds prima. We waren beide bekaf dus op tijd naar bed dan maar vandaag.

REÜNIE BIJ MANOLO

Het is toch wat ingewikkelder dan Les dacht om het zwembad schoon te maken, omdat de bodem zo vuil is moet het water rechtstreeks naar buiten en niet door het filter, echter deze constructie bestaat niet bij ons zwembad, het komt namelijk eerst in een vat. Dat vat is snel vol want als de pomp aanstaat om het water op die manier uit het zwembad te pompen loopt het vat over omdat het water niet snel afgevoerd kan worden naar buiten. Waarom ze dat ooit zo gemaakt hebben geen idee. Lesley besloot de buis om te gaan leggen zodat het water wel rechtstreeks naar buiten kan en niet eerst in het vat komt. De benodigde spullen wilde hij gaan kopen in ons dorpje. Onverwachts was deze zaak dicht, geen idee waarom, daarom moest hij 10 km verder rijden naar Archidona. Enfin spulletjes gekocht en toen uitproberen of het werkte. Hij wilde het niet gelijk dicht lijmen want als het niet werkt ben je verder van huis.

Ja het werkte maar ineens stond er teveel druk op en omdat de buis niet vast zat schoot het buisje los zo in het vat. Omdat er wat vuil op de bodem van het vat lag kon hij het buisje niet meer vinden, wat een pech, nu moest hij weer naar de winkel om nieuwe spullen te kopen.

Ondertussen was ik lekker bezig het onkruid te verwijderen. Ondanks dat ik niet alles weg krijg knapt het al op.

Tussen de middag even pauze om samen een broodje te eten. Daarna ging Lesley het zwembad hok opruimen dat stond al lang op zijn to do lijstje maar kwam er nooit van, hij moest nu toch wachten tot de lijm droog was.

Ik ging de lade van de openhaard legen en de 2 pelletskachels schoonmaken, daar heb je ook as lades in en verder heb ik ze ook goed uit gestoft met de stoffer. De mand met houtblokken is ook weer bij gevuld dus als het kouder wordt de komende dagen in de avond kunnen we er weer tegenaan. De verwachtingen overdag zijn voor de komende week rond de 21 graden maar de avonden dalen naar 8 graden.

Tot 20.15 was het nog lekker buiten en waren we nog bezig met opruimklusjes en toen reden we naar Manolo.

We gingen in het gedeelte zitten bij de bar en onze oude vertrouwde Miguel vroeg ons of we tapas wilde bij het drankje. Wat fijn dat dat weer kan s’avonds. Maar alleen niet op zaterdag vertelde hij. Papa Manolo kwam ook nog even 2 biertjes drinken, hij werkt niet meer in de zaak maar houdt alles nog wel in de gaten. De vriendin van Miquel kwam ook aan de bar zitten en daarna zijn broer met vrouw en 2 kinderen. Opa Manolo was in zijn sas. Als klap op de vuurpijl kwam de oude ober ‘motermuis ‘ ook even een drankje doen. Wat een gezelligheid allemaal.

Wij aanschouwde het allemaal en genoten ervan en de tapas waren weer verrukkelijk. We hadden er 5 pp en 3 drankjes pp en de rekening was €22,90. Heerlijk ongelofelijk weer.