De open velden verdwijnen

In het hart van Andalusië zie je steeds meer een eenzijdig landschap ontstaan. Waar je heel vroeger nog wijnranken zag en een paar jaar geleden nog veel akkerbouw en veeteelt wordt het inmiddels steeds meer ingeruild voor de olijven teelt. Her en der zie je een boer nog wel eens wat anders proberen zoals de boer schuin achter ons met zijn pistache velden maar over het algemeen zijn het olijven, olijven, olijven.

Wij kijken uit op een enorme grote vlakte waar inmiddels al van alles is verbouwd. Vaak zie je er koolzaad of graan. De koeien, de paarden en de geiten komen dan op het land als de oogst geweest is. De roofvogel de grauwe kiekedief hebben we regelmatig een nest zien maken in het graanveld. De konijnen rennen er in het rond en vele andere diertjes eten en verschuilen zich erin.

Helaas is onze buurman, gelukkig alleen nog maar voor een stukje, gezwicht en heeft er zeker 1500, als het er niet meer zijn, jonge olijfbomen geplant. Zo zonde vind ik dat. Zo zien we steeds meer plekken waar bv tientalle paarden stonden te grazen veranderen in een eenheids worst want daar komen olijven bomen voor in de plaats. Het zal oa met het klimaat te maken hebben, er is steeds minder water en water is nodig voor de grond. De olijven kunnen heel goed met weinig water af maar ook deze olijven boeren hebben het niet makkelijk hoor. Kijk maar eens wat een fles olijfolie tegenwoordig kost.

Op ons land staan gelukkig honderden bomen ook 60 olijfbomen maar verder staan er beschermde steeneiken, amandelbomen, dennenbomen, valse peperbomen vijgenbomen en nog een paar andere fruitbomen en ook hebben we behoorlijk wat oleanders die inmiddels ook wel bomen lijken zo groot ze zijn geworden. Er is nog veel meer op ons land te vinden de brem, de yucca, de agave en vele kruiden planten. Diversiteit genoeg bij ons maar ik hoop dat de open vlaktes bij de boeren blijven en dat ze niet allemaal vol geplant worden met olijven maarja ik snap het ook wel dat er brood op de plank moet komen.

Salaris gestort nu al op

Op de 25e is het mijn salaris dag, echter het was gelijk al op aan het einde van de ochtend. Een record snelheid, dat komt omdat om half 8 de mannen van Vasa Clima al aan de poort stonden om een airco te installeren in onze slaapkamer.

Heerlijk want het wordt steeds warmer. Ik kan er minder goed tegen merk ik. Ik ga nu ook vaak tussen 2 en 5 binnen lezen, voor en na die tijd is het meer mijn temperatuur.

Tevens werden om 10 uur de tegels voor de buitenkeuken bezorgd, hoewel de vrachtwagen dichtbij kwam moesten we het laatste stukje toch zelf tillen. Gelukkig was het maar 20m2. Ik nam een paar pakken voor mijn rekening, Lesley heeft zijn spierballen weer even getraind en tilde de rest incl de lijmzakken en de voeg. Duur dagje dus vandaag maar gelukkig aten we thuis deze avond vanwege een wedstrijd van oranje. Helaas was dat geen succes maar ze zijn wel door gelukkig, anders had ik met een sjagerijnige man gezeten.

De tovenaarshoed

Vorig jaar had ik op een marktje een lamp gekocht voor een prikkie. Ik was er zo blij mee dat ik Lesley deze tovenaars hoed, zoals hij hem noemt, had laten ophangen in de keuken echter dat was toch niet zo’n succes, hij was te groot voor die plek en te donker. Natuurlijk had ik alweer een nieuw plekje bedacht namelijk bij de buitenplek La Calera, daar komt hij veel beter tot zijn recht. De oude lamp maak ik even goed schoon en komt weer vertrouwd in de keuken terug.

In het voorjaar kregen we ineens een foto opgestuurd van onze klusjesman, hij zei hebben jullie toestemming gegeven aan het electra bedrijf dat ze de boom naast de electra paal mochten omzagen?

Wat, nee, wat raar dat ze dat zomaar doen. Nu is een valse peperboom grillig en het kan best zijn dat hij te dicht bij de electra paal was gegroeid maar om hem nu helemaal tot beneden af aan om te zagen, en zo slordig ook, vonden we wel wat rigoureus.

Ik stoorde me ook aan die vieze paal, wel zagen niet verven dacht ik. Misschien toch maar een klacht indienen en zeggen dat ze iets nieuws moeten planten en die paal moeten verven?

Maarja dat is ook weer zo’n gedoe. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en de kale boom is nu tot struik uitgegroeid, gaat enorm snel dus bij die valse peperboom en de paal hebben we zelf maar weer wit geverfd. Staat weer helemaal netjes nu.

Rond half 1 reden we naar Iznajar om tegels uit te zoeken voor de vloer van de buitenkeuken. Toen we voor de deur stonden was deze dicht, dat is vroeg, we wilden net wegrijden toen ik een man zag staan in de schuur, toen ik naar hem toe liep zag ik hem verdwijnen, hé waar is hij nu, er bleek nog een deur in de schuur te zitten wat leidde tot een winkeltje met bouwmaterialen en tot de trap tot de showroom. Ze waren dus wel gewoon open, nou dit moet je ook maar weten. We zijn hier toch al vaker geweest maar ze hebben het veranderd maar of dat in hun voordeel is? Er was maar 1 persoon, van de vele die daar werken, die zich bezig hield met de verkoop en na 45 minuten wachten waren wij aan de beurt. Helaas was de tegel die we uitgezocht hadden geen buitentegel. Maar onze andere keuze wel alleen deze was dubbel zo duur helaas. Morgen worden ze al bezorgd.

Op de terug weg even een salade en onze favoriete kipkerrie gegeten bij Montesillo. De rest van de middag en avond hebben we lekker een boek gelezen. Lesley zijn boek heet 5 voor 12 en de mijne de geniale vriendin.

Prachtig plekje

Het voornemen was vroeg opstaan om te gaan verven en te voegen, helaas is dat niet gelukt. Ook bleven we wat langer zitten aan de thee en koffie dan bedacht. Uiteindelijk stroopten we de mouwen op en gingen aan de slag. Veel te warm was het alweer.

Ik ging de tegels dweilen en de kussentjes neerleggen bij de buitenplek La Calera. Ik ben blij met het resultaat, het is prachtig geworden.

Lesley ging de aanrecht tegels voegen bij de buiten keuken. Wat een werk toch, die buitenkeuken is niet zomaar even klaar allemaal.

Wat er nu nog moet gebeuren is het voegen en de achterwand maar zoals het er nu uitziet komt dat volgend jaar wel weer. De tegels voor de vloer bij de keuken moeten we nog kopen en de nieuwe kraan moet nog geplaatst maar daar zijn we een ringetje van kwijt, hoe kan dat nou weer we zijn toch heel georganiseerd haha.

Wel hebben we lampjes opgehangen maar de grote lamp in het midden kan pas als de electra in orde gemaakt wordt. Houten plankjes moeten we ook nog kopen en een grill voor de bbq natuurlijk. Dus klaar is het voorlopig nog niet maar er komt schot in.

In het begin van de avond ging Lesley het zwembad nog schoonmaken en ik nog wat plekjes bij verven. Het was nog steeds 32 graden, pff wat doen we ons zelf toch elke keer aan.

Daarom beloonde we ons zelf met een maaltijd in het Italiaans/Spaanse restaurant La Paloma, dat hebben we wel weer verdiend vandaag. Als bonus hadden we een prachtig uitzicht op de berg Pedrosso.

Het wordt warmer

De temperatuur schiet omhoog, nu dik boven de 30 graden en dat is best warm. De ochtenden en avonden zijn geweldig, overdag is het puffen hoor zeker als je actief bent. Ik merk wel dat mijn werktempo omlaag gaat en af en toe binnen ga zitten om weer aan een normale temperatuur te komen. Binnen heb ik de minibar weer aangevuld en wat spulletjes uitgezocht die ik in de buitenkeuken straks wil hebben. Buiten heb ik wat geveegd en de gordijnen opgehangen bij de buiten zitplaats. Weer geldt wie wat bewaart heeft wat.

Mijn schoonzus had deze gordijnen eerst in haar huisje hangen voor de verbouwing nu hangen ze dus in Spanje. Ik vind het super romantisch en ben er helemaal blij mee. Les heeft de nieuwe tegels gevoegd en morgen kan het zitje schoon gemaakt worden.

We gingen s avonds eten bij Manolo, als echte Nederlanders stonden we daar op de stoep toen de keuken open ging om 20.30. Voor ons is dat laat en we hebben dan trek. De Spaanjaarden kwamen pas rond 10 uur, toen wij al bijna naar huis gingen. Het was een zwoele avond, thuis ook nog even een afzakkertje gedaan. Wat hebben we toch een heerlijk plekje hier.

Wie wat bewaart

Na het ontbijt besloten we toch de handen uit de mouwen te steken. Enige jaren geleden had ik leuke tegels gekocht maar er nooit wat mee gedaan. Ik had een idee, het is precies genoeg om bij de buitenplek tussen de bankjes een stukje te betegelen. Wie wat bewaard heeft wat. Les ging aan de slag, inmiddels is hij een volleerd tegellegger geworden.

Zijn vader die gouden handjes had zou trots op hem zijn geweest, vroeger was hij namelijk niet zo handig maar in de loop der jaren sinds we het Spaanse huis hebben is hij heel handig geworden, hij is inmiddels een echte bouwvakker vind ik. Hij probeert het gewoon en het pakt nog goed uit ook.

Ik ben niet zo’n allrounder maar verven lukt me nog wel. De buitenkeuken heeft een likje gehad. Bijna klaar morgen maak ik het af.

Ook daar hebben we wat tegels over, ik had ze even neer gelegd. Les zei ik, wat nu als we dat ook gebuiken als een soort tapijtje, dan kopen we nog wat terracota tegels erbij en leggen we die eromheen. Huh, we, je bedoeld ik, zei hij. Ja schat jij, vind je dat ook een goed idee? Dan gaan we morgen even tegels kopen. Les knikte, ok schat dat gaan we doen. Ik blij.

In de vakantie kijken we nooit tv maar toen hij s’avonds voetbal wilde kijken kon ik natuurlijk niet zeggen je gaat toch niet binnen zitten met dit weer, natuurlijk gunde ik hem dat potje binnen voor de buis.

Slaapkopjes

We waren zo moe dat we pas om half 11 uit bed kwamen, thuis staan we altijd vroeg op en de laatste tijd slapen we beide niet echt goed dus blijkbaar hadden we het nu even nodig.

Na een kopje thee en koffie en een klein broodje ging ik verder met het onkruid verwijderen op de open plek. In het voorjaar hebben we daar wat oleanders, valse peperbomen en een olijfboompje geplant en gelukkig doet alles het nog. Mede door de goede zorg van mijn moeder die ze flink water heeft gegeven om ze zo te laten wortelen.

Het onkruid was dor en ik kon het makkelijk weg halen maar je moet het wel even doen en dat kost tijd maar je ziet gelijk resultaat.

Mijn vader had de tafeltjes in elkaar gezet, 3 tafeltjes voor 2 personen maar we hebben ze naast elkaar gezet en zo is het 1 grote. Ik had de tafel leuk aangekleed en het staat super leuk en zelfs wat romantisch.

Lesley heeft zich even bezig gehouden met het zwembad en is verder gaan lezen en de middag vloog om.

In het naast gelegen dorpje Iznajar zit restaurant La Cocina en af en toe hebben ze daar een keuze menu en dat is altijd goed dus als we dat voorbij zien komen schrijven we ons altijd in.

We zaten heerlijk buiten te eten, het is eenvoudig buiten maar we zaten er heerlijk en het eten was zoals altijd erg smakelijk.

Terug naar de rust

Het waren hectische weken geweest en beide zijn we toe aan een beetje rust. Gelukkig hebben we een prachtig huis in Spanje waar we heerlijk kunnen relaxen. Mijn papa en mama hebben ervoor gezorgd dat de boel hier er perfect uitziet zodat wij ook een keer echt vakantie kunnen vieren. De rust heb je en wil je wat doen is er altijd wel wat te vinden maar het hoeft niet.

Toen we aankwamen in Spanje was het rond de 20 graden, niet bijzonder warm maar perfect voor ons om zo weer even te wennen. Voordat we boodschappen gingen doen besloten we te lunchen op het mooie plein in Archidona. Je zit hier altijd lekker en ze hebben zalige rosada frita en samen met een avocado tomaten salade zaten we te genieten van het Spaanse leven tussen de lokale bevolking.

Bij de Mercadona een flinke kar met eten en drank ingeslagen dus voorlopig kunnen we er weer tegenaan.

Thuis gekomen even een rondje gedaan en ik kon het toch niet laten om op de openplek alvast even te gaan schoffelen, het zijn slechts een paar kleine dingetjes die we nog willen doen en nu de temperatuur wat lager is kun je dat maar het beste direct aanpakken. Ik heb ook nog niet de rust in mijn lijf om helemaal niks te doen, dat komt vanzelf wel als de temperatuur stijgt.

Omdat Manolo dicht is op dinsdag en woensdag besloten we naar Mejias te gaan. Het visje van vanmiddag was zo goed bevallen dat ik er weer zin in had maar hier op de kaart stond een andere variant namelijk de bacalao frita. Deze smaakte ook zalig en was best veel voor een halve portie. Les had een lekker stukje kip. Natuurlijk als toetje een anijs en pacharan likeurtje en de vakantie is weer goed begonnen.

Prachtig nieuws

Toen we de maand Februari in Mexico waren hebben we op onze reis vele mooie plaatsen bezocht, heel lekker gegeten en genoten om zo met ons gezin en aanhang bij elkaar te zijn.

We kijken met enorm veel plezier op die reis terug. We hebben vele hoogtepunten beleefd. Maar de aller grootste verrassing kregen we op dag 2 van onze reis. Niks vermoedend deden we, na de bbq, mee aan het spelletje waar je met een stok moet slaan op een piñata net zolang tot deze stuk gaat. Dat is een traditioneel Mexicaans iets vertelde Chey, leuk om een keer mee te maken hé mam. Ja super leuk antwoorde ik. Ik had echt niks in de gaten, Santiago was een week erna jarig en wij hadden ook een cadeautje mee voor hem en ik dacht dat slaan met een piñata hoort bij een feestje. Echter toen na vele slagen de piñata stuk ging en de snoepjes op de grond vielen, raapten we ze allemaal enthousiast op.

Maar wat lag daar nog meer tussen….een baby rompertje. Wat, huh, toen ik naar Chey en Arturo keek zag ik ze lachend en een beetje geëmotioneerd ons gadeslaan en toen vatte ik hem pas, ze krijgen een kindje. We hadden dit allemaal zo niet verwacht maar wat ontzettend leuk, wat waren we allemaal blij. Onze vakantie begon zo natuurlijk geweldig.

Het buikje groeit goed, inmiddels is ze 27 weken zwanger. In september verwachten we een lief klein half Nederlandse/Mexicaanse kleindochter. We zijn zo onwijs blij en gelukkig!

Tussen de vakanties door

Zoals jullie gemerkt hebben blog ik vaak over mijn vakanties, over de vakanties in Spanje natuurlijk het meest. Jaren geleden ben ik deze blog begonnen om jullie mee te laten genieten van onze zoektocht naar een Spaans huis en daarna heb ik jullie meegenomen in het wel en wee van het hebben van onze vakantie villa. Dat het niet alleen maar luieren is als we bij ons tweede huis zijn hebben jullie wel gelezen. Er gebeurd altijd wel wat en we hebben altijd wel wat te klussen. Een eigen huis waar dan ook is nooit klaar lijkt wel, er is altijd wel wat onderhoud te doen maar tevens wil je ook vaak wat verbeteren. Zo blijf je bezig. Tussen de vakanties door moet er natuurlijk ook gewerkt worden en ik pas ook nog op mijn lieve kleindochter. Vorig weekend zijn we met haar naar een voorstelling geweest van juf Roos.

Voor het eerst ging ze bewust met de trein mee, wat spannend samen met oma en opa naar Amsterdam, prachtig vond ze het en vooral de trams in de stad vond ze interessant.

Ze zong lekker mee tijdens de show van juf Roos en Gijs.

Na afloop patatjes en kipnuggets bij Mac Donalds. Wat hebben we genoten.

Helaas had mijn man afgelopen week een ongeluk gehad met de auto, hij is er gelukkig goed vanaf gekomen. Beetje nekpijn en moe door het anders gebruiken van zijn spieren maar dat gaat volgens de dokter wel goed komen, hij zal alleen even geduld moeten hebben. De auto is wel total loss en nu moeten we op zoek naar een nieuwe en dat valt niet mee, er is zoveel te kiezen.

Inmiddels hebben we al diverse proefritjes gemaakt maar we komen er voor onze vakantie nog niet uit ben ik bang.

Mijn ouders zijn nu nog steeds in Spanje en hebben bezoek gehad van 2 kleindochters, 1 uit Mexico en de andere uit Denemarken. Ze genieten daar enorm en het weer is bijzonder goed. Als zij weg gaan komen wij. We kijken er naar uit, deze vakantie maar even echt een keer rustig aan doen. Zal dat gaan lukken denk je?