Waarom moesten we persee een huis kopen met een lap grond eromheen vragen wij ons elke keer af. Waarom eet stampertje onze planten op maar niet het onkruid. Tja het is niet anders, even de schouders eronder en zelf plukken dan maar.
Bij de groene schuur zag ik zijn de bouwactiviteiten al ver gevorderd.
De onderkant is nog open wat raar dat zal toch niet zo blijven? Maar al snel kregen we antwoord op onze vraag want de hele dag kwamen er vrachtauto’s op en af rijden om stenen en zand te brengen. Ze gaan de onderkant dus opmetselen gelukkig, dat staat toch netter dan dat het open blijft.
We hadden vandaag geen zin om erop uit te gaan. Lesley had spaghetti gemaakt en daar zaten we lekker van te smullen en te genieten van het mooie uitzicht vanaf ons terras. Wat een bofkonten zijn we toch.
Onze tweede dag in Spanje en het voelt weer helemaal vertrouwd. Dat is echt het voordeel van een tweede huis, je hoeft namelijk niet eerst een paar dagen te acclimatiseren.
We zijn vandaag begonnen met wat dingetjes op te gaan pakken. Ondanks dat de kussens afgedekt waren zijn er toch een paar nat geworden. De zon schijnt volop dus in een paar minuten waren deze alweer droog. Ik ging een wasje draaien voor het tafellaken en wat kussen hoesjes en alles ruikt nu weer fris. Met de bezem flink wat vegen want ondanks het mooie weer beginnen de blaadjes wel alweer van de bomen te vallen.
Na elk verhuurseizoen is het alijd weer spannend wat er kapot is gegaan of versleten is door het vele gebruik. Dit keer hebben twee ligbedden die bij het zwembad staan het begeven (ze waren slechts 2 jaar oud) en ook 2 ligbedkussens waren kapot. Verder moeten er maar liefst 8 kussens voor de stoelen bij de eettafel vervangen worden. Het schaduwdoek boven het zitje is kapot gescheurd en verder waren er wat glazen en borden gesneuveld en er moest een nieuwe wc bril komen. Soms vraag ik me af waarom ik het eigenlijk nog verhuur. Al die bijkomende kosten zorgen ervoor dat je echt weinig overhoudt. Maarja we verhuren het ook niet die paar weken per jaar om er rijk van te worden maar slechts om wat kosten te dekken. Maar de verhouding is wel zoek hoor. Want het platform waar je op adverteert vraagt veel, dan hebben we de belastingdienst nog en de advocaat vraagt ook een lekker tarief om het aan te geven en dan de schoonmaak, de sleutelafgifte en het zwembad nog en dat samen zorgt ervoor dat je minder dan de helft overhoudt. Ja en als er dan dingen stuk gaan houd je echt bar weinig over. Maarja ik geniet er ook enorm van als mensen een mooie review achterlaten omdat ze zo genoten hebben van dit plekje wat wij zo met passie hebben opgebouwd en dat is ook wat waard.
Ik was vandaag ook begonnen met het onkruid te verwijderen van het grindpad (dat in het zicht ligt) en dat kostte me ongeveer 2 uurtjes. Morgen verder met het pad aan de zijkant en het onkruid wat tussen de perkjes groeit, dat is best veel, dat zal wel wat langer duren, maar we hebben de tijd niks moet alles mag.
Lesley kwam erachter dat de protectie toplaag die hij op de tafeltennistafel had geverfd geen succes was, het kleefde nog steeds. Snel maar wat afscheuren en flink schrobben met een sopje. Dat was het wel weer voor vandaag vonden we. Nu weer even chillen op onze billen.
In de avond reden we naar Villanueva de Algaidas naar bar la Tasca. Deze bar is echt een verborgen pareltje. Haast onvindbaar maar eenmaal gevonden en je de binnentuin in loopt bevind je je in een oase van rust. Allemaal tropische planten en zelfs een fonteintje om het super sfeervol te maken.
Verleden keer waren we hier voor het eerst geweest en het hoort echt bij onze favorietjes. Eigenlijk wel fijn dat er geen Engels gesproken wordt daar want zo kon ik mijn Spaans weer oefenen en hakkelig vroeg ik naar zijn openingstijden. Helaas gaat hij nu voor 2.5 week op vakantie en kunnen we in onze vakantie niet nog eens gaan. Ik had mijn ouders graag hier mee naar toegenomen, we hebben een overlapping deze vakantie van twee dagen met elkaar, maar gelukkig kunnen zij er wel heen als de eigenaar weer terug is. We moeten ze dan wel goed uitleggen waar het zit maar dat komt wel goed. Verder ben ik erachter gekomen dat hij elke avond van de week open is en alleen op zaterdag en zondag ook voor de lunch. Alle tapas zijn hier €4 per stuk en met 3 zit je wel aardig vol. De drankjes kosten hier ook maar €2.50 en dat vind ik nog steeds ongelofelijk hier in Spanje. Wat een top land en wat een topplek.
De herfst is begonnen en hier in Nederland is dat goed merkbaar. Wat een weer, ik vind het maar niks die regen en die wind, binnenkort moet de kachel al weer aan. Onze pelletkachel hebben we een servicebeurt laten geven dus die staat er weer startklaar voor. Maar voordat deze aan gaat gaan we gelukkig eerst nog even 2.5 week naar Spanje. Ook daar is het herfst maar daar is niks van te merken, het weer is nog steeds zomers. De temperatuur is overdag rond de 28 graden.
Midden in de nacht werd onze zoon opgetrommeld om ons naar de luchthaven te brengen. De regen kwam die vroege morgen met bakken uit de lucht. Daarom zo fijn om dan na 2.5 uur uit het vliegtuig te stappen en de zon weer op onze huid te voelen. Je stemming is gelijk 90 graden positief gedraaid. Laten we eerst even lekker een terrasje pakken zeiden we tegen elkaar. We reden naar Archidona, daar heb je een onwijs mooi plein met allemaal restaurantjes. Per toeval ontdekten we een super parkeerplaats, slechts een klein stukje lopen van het plein. Deze secret gaan we delen met mijn ouders zodat zij ook makkelijk zonder al te veel gedoe de volgende keer als ze naar Spanje komen hier weer eens wat kunnen drinken, sinds mijn vader slecht ter been is zijn ze hier namelijk niet meer geweest.
Bar la Plaza is een bar naar ons hart. Bij elk drankje, of je nu kiest voor bier, wijn of een frisje krijg je een gratis tapasje en dat voor maar €2.20. Je hebt bij 3 drankjes dus gelijk je lunch binnen.
Na dit ontspannen momentje zijn we bij onze vaste supermarkt de Mercadona boodschappen gaan doen. Toen reden we naar ons huis. Hoe zal het er bijstaan na het zomerseizoen. Er staat wel wat onkruid maar dat kunnen we makkelijk weg trekken in een paar uurtjes. Verder zag het huis er binnen goed uit, het schoonmaak team had het weer netjes voor ons achter gelaten. Buiten waren de kussens op 1 hoop gelegd en afgedekt tegen de regen die hier vorige week is gevallen. Dat gaan we morgen pas weer allemaal netjes terug leggen. Nu even niks en genieten van de zon en de omgeving.
Om 21 uur reden we naar het restaurant naast het BP benzine station richting Iznajar. El Montecillo bestond al maar is overgenomen door nieuwe eigenaren. Dit zijn geen onbekende zij hebben voorheen een tapasbar gerund in het centrum van Iznajar. Ze maken heerlijke tapas dus zo blij dat we ze weer kunnen proeven en dan een stukje dichterbij voor ons. De kip kerry is onze favoriet. Mijn Spaans is ook niet meer zo best want ik dacht kippevleugeltjes te bestellen maar ik kreeg gefrituurde olijven haha. Normaal zou ik dat nooit bestellen. Maar wat smaakte dat verrassend lekker zeg.
Ik ben blij dat we s’ avonds weer 1 persoons tapas kunnen bestellen nabij ons huis want bij diverse restaurants staat dat alleen nog maar door de weeks tussen de middag op het bord. Ook leuk voor onze gasten dat ze de echte Spaanse tapas kunnen proeven want in Nederland is het net even anders allemaal. We zullen hier de komende weken wel vaker even gaan aanwippen om ze te sponseren met hun nieuwe start en dat voelt als een win win situatie.
Het is een alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven en dat heeft alles te maken met de rot tijd die onze familie door heeft gemaakt en maakt. Lesley zijn onwijs sympathieke neef is onlangs overleden. Hij was nog net geen 50. Zo onwijs verdrietig en zoveel pijn doet dat. Het is bijna ondraaglijk voor Lesley zijn zus om weer een zoon te moeten verliezen. Enorm triest ook voor zijn gezin die onwijs sterk moeten zijn om dit verdriet te moeten dragen. Ik blog graag over leuke dingen maar helaas bestaat het leven niet alleen uit leuke dingen. Dit grote verlies doet je wederom realiseren dat je nooit weet wanneer het jouw tijd is dus daarom moet je maar proberen alles uit het leven te halen. Elke dag opnieuw. Niet makkelijk altijd natuurlijk maar het is wel het proberen waard. Zorg dat de tijd dat je leeft de moeite waard is. Les zijn neef was een veelzijdig man en heeft vele passies tot werkelijkheid laten worden. Hij heeft genoten van zijn leven. Daarom zo zuur dat het leven juist hem niet langer gegund is, hij wilde nog zo graag en heeft tot aan het laatst aan toe enorm gevochten. Echt respect voor hem en hij is een groot voorbeeld voor ons allen. We gaan hem missen.
Onze dochter die nu naar Mexico vertrokken is om samen te gaan wonen met haar vriend heeft ook dat motto om te genieten van elke dag. Pluk de dag. Viva la vida. Het is ver weg Mexico ja en ze zal haar familie gaan missen ja, maar ze gaat wel een nieuw avontuur aan. Je kan beter spijt hebben van iets wat je wel gedaan hebt dan niet gedaan hebt. Daarom gaat ze ervoor. Goed zo schat. Ik hoop dat je heel gelukkig blijft met Arturo. Gelukkig kom je elke twee maanden nog voorlopig even naar Nederland en zo kunnen wij ook langzaam wennen en dat is heel fijn.
De zomergasten zijn weer vertrokken uit ons Spaanse huis en ze hebben het allemaal enorm naar hun zin gehad.
Tijdens het app verkeer wat ik met de Nederlandse gasten had vertelden ze me dat het ook hun wens is om ooit een tweede huis te hebben in Spanje. Onze Belgische gasten hadden zelfs een pand in de buurt gezien en vroegen ons of we wisten wie het huis te koop had staan en we hebben ze de site van onze makelaar gegeven. Van onze Engelse gasten hoorden we dat ze ook aan het kijken waren omdat zo’n plekje als wat wij hebben in Andalusië ook hun ideaal is.
Op mijn werk zei laatst een collega hoe heb je dat allemaal geregeld, vertel eens wat komt er allemaal bij kijken om een hypotheek te regelen voor een tweede huis in Spanje want ik wil ook iets gaan kopen.
Een tijdje geleden op een verjaardag van een vriendin zat ik te praten over koetjes en kalfjes met een vriend van haar en daarna kwam het gesprek op ons Spaanse huis en hij vertelde toen dat ze ook plannen hebben in de toekomst voor een huisje in het buitenland en wie weet wordt dat ook wel Spanje. Mijn vriendin zelf denkt er ook serieus over na om over een paar jaar helemaal naar Spanje te verkassen. Zelfs mijn eigen broer is gek op Spanje en fantaseert over een plekje ooit daar vlakbij de kust.
Iedereen van onze familie geniet van de Hacienda en onze kinderen sluiten het ook niet uit om wellicht ooit in de toekomst in Spanje te gaan wonen, zoveel vrijheid en niet zo dat gejaag. Vele maanden per jaar mooi weer en heerlijke zwoele zomeravonden, wie wil dat nu niet.
Vele televisie programma’s over huizen in buitenland worden verslonden en zijn enorm populair. Het lijkt wel of het iedereen zijn droom is en wij hebben het gewoon waar gemaakt! Ik raak er zelf ook niet over uitgepraat, het is namelijk zo fijn en een groot geluk om zo’n paradijs te hebben.
Daarom blijf ik maar schetsjes maken en ga ik door met plannen maken over verbeteringen om ons paleisje steeds fijner te maken. Het bezorgd me een mooie hobby in mijn leven en ik fantaseer erop los wat we allemaal nog kunnen gaan doen.
Vorige keer had ik een mooie steen met kristallen erop gevonden op ons land, wie weet met meer graven tussen de rotsen vinden we wel een echte waardevolle edelsteen want dat hebben we wel nodig met al mijn ideeën, of een geldboompje ipv vijgen boom haha
Ik heb Lesley leren kennen op de Middelbare Hotelschool, we waren 19 jaar. We zijn gaan samenwonen toen we 21 waren en met 22 jaar gingen we trouwen en toen we 23 jaar waren kwam ons eerste kindje en toen we 26 waren ons tweede kindje. Onze studie was er een beetje bij ingeschoten we hadden het te druk met elkaar en later met ons gezin. Bij Lesley begon het toch weer te kriebelen en hij wilde toch ooit zijn HBO halen, dat zou hem helpen om zijn carrière een boost te geven en toen hij 35 was had hij dat in de pocket, dat viel niet mee met twee opgroeiende kinderen maar hij had het voor elkaar gekregen.
Toen de kinderen de deur uit waren had hij nog steeds ambitie maar eerst hadden we al onze vrije tijd nodig voor ons tweede huis in Spanje. Toen dat klaar was, nou ja klaar, ik bedoel toen daar niet heel veel grote dingen meer aangedaan moesten worden, dook hij weer de studie boeken in om zijn master te gaan halen. Hoe verzin je zoiets. Ik moet er werkelijk niet aan denken maar hij wel, eerst een half jaar een pre master en toen voor zijn echte master. Het waren behoorlijk wat zweetdruppeltjes en vooral zijn scriptie was een enorme kluif, maar hij heeft het geflikt.
Ik ben zo trots op hem. Hij doet er luchtig over, wilde ook niet naar de officiële diploma uitreiking, nee hoor stuur maar op zei hij tegen de open universiteit.
Afgelopen vrijdag lag hij dan in de bus. Post voor meneer Seur MSc. Wouh wat staat dat goed. Hij mag zichzelf ook Drs. Seur noemen. Past misschien meer bij mijn leeftijd grapte hij.
Ik vind het echt een prestatie en ik ben reuze trots op hem. Van mij mag je een mooi horloge uitzoeken zei ik, maar ach ik vind zoveel mooi zei hij ik kan toch niet kiezen en het is zo duur. Hij heeft dat niet voor zichzelf over. Tja ik kan het niet kopen voor hem want het is iets persoonlijks.
Dan maar saampjes vieren met zijn lievelings eten. Heerlijk Indonesisch, allemaal schaaltjes met zalige gerechtjes.
Met ons gezin gaan we het wel vieren aankomend jaar in Mexico op een idyllisch plekje waar we met z’n allen naar toe gaan, om te kijken hoe onze dochter daar woont. Ze gaat daar namelijk vanaf september wonen. Ik zit nu al te kijken om een mooi plekje te boeken aan het meer van Bacalar, wat een look a like is van de Malediven.
Daar kunnen we vast proosten op Lesley met een lekkere Margarita in ons hand.
Sinds we terug zijn uit Spanje is het gewone leventje al snel weer de realiteit. Werken, werken, de hele week, dus weer veel stil zitten en s’avonds uitgeblust van al dat hersenengekraak op de bank zitten en krimi’s kijken. Beetje saai en heel anders dan ons leventje in Spanje waar we altijd fysiek bezig zijn. Het mooiste momentje van de week is dinsdag als ik op onze kleindochter pas. De weekenden zijn ook altijd gezellig met familie en/of vrienden bezoekjes of uitstapjes.
Agelopen weekend was natuurlijk de big party van Fallon haar 2e verjaardag. Wat zat ze te genieten, soms werd ze wel een beetje verlegen van al die aandacht.
De Minnie Mouse taart gemaakt door haar tante was een geweldige hit.
Alle cadeaus waren prachtig, ze kan volgens mij het hele jaar elke dag met wat anders spelen zo verwent is ze.
Het weekend ervoor waren Chey en ik naar Ameland geweest samen met Gerbranda en Maurien.
Gerbranda komt van oorsprong van Ameland en sinds een paar jaar heeft ze een eigen plekje op het Eiland, ze gaat er regelmatig naar toe, zeker nu ze met prepensioen is.
Een heerlijk chalet vlakbij de vuurtoren.
Maar ook dichtbij het strand.
Aan de rand van het park heb je ook een prachtig wandelgebied.
We hebben enorm genoten van 2 nachtjes Ameland, veel gewandeld, lekker gegeten en vooral heerlijk bij gekletst.
Heel gezellig samen met onze dochters.
De meiden kennen elkaar al vanaf hun 2e jaar omdat de mama’s vriendinnen zijn geworden in de periode dat we in Friesland gewoond hebben.
Ondanks dat wij nu alweer jaren in Noord-Holland wonen zien we elkaar nog regelmatig en blijven dan altijd een weekendje bij elkaar. Zij wonen nog steeds in Friesland maar hebben behalve een huisje op Ameland ook nog een huisje in Hulshorst waar we ook wel eens afspreken. In Spanje zijn ze ook al een paar keer geweest. Zo komen we nog eens ergens. Heel waardevol zo’n speciale vriendschap.
Ons lieve schatteboutje is vandaag 4 augustus alweer 2 jaar geworden.
Wat gaat de tijd toch snel, je ziet vooral aan haar lange haartjes dat ze een jaartje verder is. Dit was vorig jaar augustus toen oma en opa langs kwamen in Duitsland toen ze daar een lang weekend waren en je ziet echt dat ze nu groter en een flink stuk wijzer is geworden. Er gebeurd veel in zo’n jaartje.
Haar kleine snoetje is nog steeds een lachebekje, ze heeft een prettig zonnig karaktertje. Echt een heerlijk grietje waar we allemaal erg van genieten. Haar feestje wordt morgen gevierd, wat zal ze dat leuk gaan vinden, iedereen die voor haar gaat zingen en ze kan dan lekker veel cadeautjes uitpakken en snoepen van een mooie taart die tante Elvira weer gaat maken voor haar. Wie is er jarig vandaag, ikke zegt ze eigenwijs.
Alles ziet er weer netjes uit zo jammer dat we het niet perfect hebben kunnen afsluiten (vanwege de lekkage). Gisteravond was wel echt perfect want we zijn gaan eten bij bar la Tasca in Villanueva de Algaidas. We hadden deze tip al een tijdje geleden gekregen van Joost en Tatienne van Casa Valle de Oro.
We waren er al eens heen gereden maar toen bleek het restaurant net op vakantie te zijn, wat een pech was dat toen. Nu leek het er weer op want de deur was dicht, maar wat bleek de ingang in de zomer is aan de andere kant van het pand en om daar te komen moet je de straat uitlopen, de hoek om, 100 meter lopen en dan weer de hoek om en dan kom je in een andere straat uit. Niks aan de buitenkant lijkt erop dat het een restaurant is. Het lijkt meer vanaf de straatkant op een binnenplaatsje van een privé huis maar als je dan een stukje dieper loopt zie je tafeltjes staan.
Wat een geweldige plek is dit zeg je raakt niet uitgekeken er is zoveel te bewonderen. Diverse Planten, schilderijtjes oude materialen etc etc.
Nadat we onze drankjes bestelden kwam de vriendelijke eigenaar met een bord waar verschillende kleine gerechtjes stonden op geschreven. Onze bestelling moesten we zelf opschrijven op een briefje en dat aan de kokkin Rosa geven en toen dook zij de keuken in en er ontstonden heerlijke geuren. De drankjes werden heel slim niet op een dienblad gebracht maar in een mandje.
We hadden 3 tapas gerechtjes pp en lekker dat ze waren en ook best groot. Met 3 zit je echt vol. Toen het donker werd werd het plekje nog magischer.
De rekening was verrassend laag. Ik vond het echt helemaal geweldig hier. Ik wou dat we het eerder ontdekt hadden want deze plek hoort nu echt bij mijn top 5 van leukste restaurants hier in de omgeving.
Zo fijn om met zo’n leuke belevenis de vakantie af te sluiten. Wat zijn de weken omgevlogen. Wat hebben we genoten en wat hebben we weer veel beleefd, het verveeld nooit hier, je snapt denk ik wel dat we geen zin hadden om naar ons huis in Nederland terug te gaan. Maar ons vliegtuig vertrekt toch echt om half 12. Maar gelukkig in september komen we weer en we gunnen andere mensen ook een paar weken vakantie in ons heerlijke huis, want het is echt een klein paradijsje hier.
We kregen vanmorgen om 10 uur bezoek van een vriend van Lesley. René heeft ook een tweede huis hier zo’n 18 km vandaan, hij was gisteravond aangekomen in Spanje.
Hij gaat vanmiddag op fotografie trip en kwam nu even gezellig bijkletsen. Om 12 uur ging hij weer weg.
Wij reden naar Iznajar om daar een klein hapje te eten bij de recent geopende Olivo Blanco. Wat een stijlvol modern ingerichte plek zeg.
De Engelse dames waren aan de overkant begonnen met alleen een winkeltje maar zijn nu er tegenover een nieuw plekje begonnen ze hebben een combi gemaakt van een restaurant en een winkel. Wat een aanwinst voor het dorp.
Op de kaart vind je voornamelijk wat ontbijt gerechtjes, wat zoetigheden en wat snackjes. Wat mij betreft mogen ze dat nog wel wat uitbreiden met belegde broodjes ofzo die meer bij een vroege lunch passen. Ze houden de winkeltijden aan en zijn maar tot 14 uur open maar daarna gaan ze weer open om 18 uur tot 21 uur.
Ik nam de scrambled eggs met zalm en Les de toast met avocado en bacon. Ik vind dat normaal gesproken typische ontbijt gerechtjes maar dat ging er nu voor de lunch prima in omdat we tegenwoordig toch niet eten s’ morgens vroeg.
Als toetje namen we een zoet taartje. Ik heb ook nog een mooie mand gekocht in het winkeltje, om daar een zak pellets in te doen, deze heeft direct een mooi plekje gekregen in ons huis.
Op onze laatste dag hier ontstond er nog een probleem. Het water in de gootsteen liep ineens niet meer door. Grrr het lijkt wel een traditie te worden dat we de dag voordat we naar huis gaan ineens problemen hebben. Hele vakantie niks aan het handje maar ineens een mega probleem die we niet zelf kunnen oplossen.
Wat we ook probeerde niks hielp, het water liep niet weg. Tevens is alles houtje touwtje aan elkaar geknoopt, dus het wasbakjes in de grote badkamer en de wasbak in de bijkeuken zitten hier ook op aangesloten, als het dus in de keuken niet doorloopt hebben we daar ook een probleem.
We hadden de zwanenhals onder de gootsteen los gehaald maar daar zit geen vuil in, ook buiten zit er nog een boogje die aangesloten is op een andere buis maar die is ook schoon. Dat houdt in dat het de pijp is die onder het huis doorloopt daar waar we niet bij kunnen. Die chemische middelen helpen ook niet. Als de buis maar niet kapot is want hoe kom je daar in godsnaam bij, van dat idee kreeg ik buikpijn en werd ik flink chagrijnig. Les was ook niet te genieten van dit probleem die we maar niet opgelost kregen, we reageerden dat lekker op elkaar af met een snauw en een kat. Geen leuk einde van de vakantie om met een onopgelost probleem af te sluiten. Paco heeft beloofd volgende week te komen net voor de gasten arriveren en hopelijk vindt hij de oplossing, hij had het over met druk de buis doorspuiten. Nu laat ik het maar los en ga ik even mijn gedachten verzetten. Elvira ging de druiven verwijderen, dat doen we altijd omdat daar wespen op afkomen en als ze rijp zijn en vallen op de grond dan heb je zo’n troep op je terras.
Lesley ging het zwembad schoonmaken en verder staat de laatste dag altijd in het teken van opruimen en schoonmaken dus daar waren we deze middag en begin van de avond nog flink mee bezig. Als afsluiter gaan we zo lekker uiteten. Bij dit restaurant zijn we nog nooit geweest dus ik ben benieuwd.
Spaansgeluk 