Tags

, ,

De vriendinnen zaten samen met onze dochter in een huisje en de rest zat samen in een dubbel huisje. De ochtend was vrij, ieder kon zijn eigen ontbijt tijd kiezen en wandelen of zwemmen, een spelletje doen of relaxen naar eigen invulling.

Wij kozen voor een gezamenlijk vroeg ontbijt in het dubbele huisje.

Mede omdat dat kleine spookje natuurlijk ook altijd op tijd wakker is. De meiden hadden hun eigen tijd.

Na het ontbijt hebben we een wandeling gemaakt, even de zee zien. We zaten echt maar 5 minuten daar vandaan.

Na de relax ochtend liepen we naar de strandtent t’Badhuys om eerst een wandeling te maken met de gids met de hoed en gelijk wat zwerfafval op te ruimen en de gids vertelde nuttige en smeuïge verhalen over het eiland.

Er wonen maar 1100 mensen op Vlieland maar er komen wel 200000 toeristen elk jaar. Vroeger kosten de huisjes maar 5000 gulden en nu gaan ze voor gemiddeld 7 ton weg.

Kunstenaars maken van zwerfafval mooie kunstwerken.

Het zwerfafval wat wij vonden was wat troep en plastic en mijn moeder spotte zelfs een condoom langs de weg, gatsie.

Na de wandeling gingen we lunchen in het t’Badhuys daar werden we goed in de watten gelegd met een heerlijke maaltijd naar keuze. Wat voor de 1 een lekkere salade betekende en voor de andere een bordje mosseltjes en voor weer de andere een broodje kroket. Tijdens het eten deed ik een quiz met 30 vragen over Chey haar leven en er waren twee winnaars, en toen bedacht Chey zelf een benadering vraag en oma had gewonnen! Een koelkast magneetje van een zeehondje met Vlieland erop en oma gaf deze weg aan Katja omdat zij uit Finland komt.

Kleine Fallon zat van alles wat er om haar heen te zien was te genieten. Kleine schat.

Om half 3 stond de Vliehors-expres klaar voor ons om over het strand te scheuren.

De bus reed niet alleen voor onze groep maar ook met andere dus we zaten helaas niet allemaal naast elkaar.

In de wagen speelde een accordeonist allemaal Nederlandse liedjes, wat hilarisch was, de jongelui vonden dat natuurlijk niks.

Maar wij maakte er gewoon een lolletje van een zongen en klapten hevig mee.

Onderweg mooie vergezichten over het strand en de banden sporen waren goed zichtbaar, we zogen goed de grond in en af en toe moest er behoorlijk wat gas gegeven worden om daar uit te komen.

We stopten bij het drenkelingen huisje. Een vroegere opvangplaats voor gestrande drenkelingen. Het schijnt dat er 100 mensen gered zijn door hier te kunnen schuilen.

Binnenin is een klein jutters museumpje met spullen die er allemaal op het strand gevonden zijn.

De gekste en apartste dingen zoals, flessenpost, sigaretten, speentjes, jasjes en andere kleding, koffie, hout, vissen die op sterkwater zijn gezet, tot gebitjes.

We zagen ook nog een jong zeehondje.

Ook zagen we Texel liggen op slechts 2 km afstand.

Het gebied de Vliehors is de Sahara van het noorden van Nederland en nu als een militair oefen terrein in gebruik, het enige gebied in Nederland waar ze mogen oefenen met munitie en explosieve ladingen, het is een behoorlijk weids gebied van ruim 20 km aan de westkant van Vlieland.

Een prachtig gebied en fantastisch om mooie foto’s te maken.

Dit zijn de resten van een oude steiger voor de boot naar een ander naastgelegen eiland.

Na deze leuke rit dronken we nog lekker een warme kop chocomelk met een juttersbitter bij het strandpaviljoen.

In de avond bleven wij thuis een zelf gemaakt soepje eten maar de meiden gingen nog lekker eten in het dorp bij Grand Café.

Waar Chey verrast werd met taart en vuurwerk als toetje. Weer een zalige dag.