Tags

, , , ,

Mijn man heeft iets voor mij gedaan waaruit zijn echte liefde voor mij blijkt. Hij heeft zich over iets heen gezet waar hij zelf heel veel moeite altijd mee heeft gehad.

Hij heeft kaartjes gekocht voor een concert voor ons beide. Nou wat is daar nu zo speciaal aan zal je denken. Nou het was van een concert van de eerste man in mijn leven waar ik een enorme crush op had. Hij speelde in een bandje, toen ik hun muziek voor het eerst op de radio hoorde was ik direct verkocht en besloot ik naar een concert te gaan in 1982.

Toen ik in het kleine, nog helemaal niet drukke, zaaltje in Uitgeest de mannen het podium op zag komen was ik direct in trance. Ik had natuurlijk wel eens foto’s van de bandleden gezien, maar toen ik 1 van hun voor het eerst in het echt zag was ik direct betovert, ik had werkelijk nog nooit zo’n knappe man in mijn leven gezien. Vanaf dat moment wist ik ook dat ik op exotische mannen val.

Toen ik een maandje later hem face to face ontmoette, bleek er een bijzondere klik te zijn tussen ons. Ik heb hier thuis nog steeds de brieven liggen die hij me schreef. Heel apart hoor die speciale band die we hadden want ondertussen werd hij een popidool, hij was ook een stukje ouder dan ik dus dat het nooit iets echt serieus tussen ons zou worden wist ik direct. Maarja het was wel de eerste man in mijn leven waar ik mijn hart aan verloor.

Dat mijn man altijd jaloers was als ik hem, later ook toen wij al getrouwd waren, weer eens ontmoette, begreep ik eigenlijk nooit echt. Ik wisselde toch alleen met hem een paar woorden, van hoe gaat het met je en ben je gelukkig, meer niet. Slechts 1x hebben we tot s’avonds laat gewoon gezellig gekletst en herinneringen opgehaald en heeft hij me thuis gebracht. Mijn man die met onze zoon thuis zat vond dat vreselijk. Maar ik vond dat dat moest kunnen en had niks in de gaten, het was toch leuk om even gezellig te kletsen met iemand van vroeger.

Voor mij stond mijn liefde van de muziek ook los van de connectie die ik had met hem, dus ik vond dat ik gewoon naar de reünie concerten kon gaan, maar thuis werd dat anders gezien.

Ik zei ook tegen mijn man, de laatste crush is altijd de beste, die is de eerste voorbij gestreefd en met jou ben ik getrouwd.

Later ben ik mijn man beter gaan begrijpen en besloot ik me meer in hem te gaan verplaatsen.

Toen echter 1 van de bandleden pas was overleden en mijn man zag dat dat me raakte, vond hij dat zielig voor mij en streek zijn hand over zijn hart en had kaartjes gekocht voor ons voor een concert van zijn “concurrent”. Hij zei, straks gaat hij ook dood en dan heb je hem nooit meer gezien.

Ik vond dat heel lief van hem maar ook een beetje ongemakkelijk en ik twijfelde of ik wel moest gaan.

Maar mijn man stond erop, hij zei ik heb die kaartje niet voor niks gekocht en alhoewel hij daar ondertussen ook alweer een beetje spijt van had vond hij toch dat we het moesten doorzetten.

Voordat we naar het prachtige openlucht theater in Bloemendaal gingen, gingen we gezellig uit eten bij het Hemeltje. Een ongedwongen cafétje met lekkere biertjes en lekker eten, heerlijk zo saampjes.

Het concert was erg leuk, intiem onder de kap op het podium, een andere setting dan normaal. Er kwamen vele mooie liedjes voorbij en de gesproken stukjes tussen door zorgde ervoor dat ik direct weer merk hoe we soms het zelfde denken over dingen. De verharding van de maatschappij, dat mensen steeds maar meer en meer willen en de aandacht voor de natuur helemaal vergeten. Dat zijn zaken waar ik me ook enorm veel zorgen over kan maken. Waar zijn we met z’n allen nu toch mee bezig?

Na afloop stonden er allemaal vuurkorven op het pleintje en konden we gezellig nog een drankje drinken. Het concert was best druk bezocht, ik denk dat er zo’n 400 mensen onder de kap kunnen maar de meeste gingen na afloop direct weg en een klein groepje bleef. Wij deden ook nog een drankje. Toen ik naar het toilet was heeft mijn man zijn stoute schoenen aangetrokken en is hem een hand gaan geven en heeft kort met hem gesproken. Ik wist van niks. Toen ik later ook voor hem stond herkende hij me direct en noemde mijn naam gelijk. Ik had hem zeker 15 jaar niet gezien en inmiddels ben ik ook 15 kilo zwaarder en een stuk meer rimpeltjes, maar hij zei lief glimlachend dat ik helemaal niks veranderd was.

Hij vond zichzelf wel veranderd, vind je zei ik, maar dacht ja je bent ouder maar je hebt nog steeds van die ondeugende sprankelende oogjes en ziet er nog steeds ontzettend goed uit. Het voelde goed om hem nog even te zien en nog even met hem te kletsen en te omhelzen, zo zie je ook al ben je onzeker over jezelf het maakt niet uit hoe oud je bent of dat je iets te zwaar bent, als er een klik is tussen mensen zie je dat helemaal niet en neem je elkaar zoals je bent.

Na deze speciale ontmoeting snel weer terug naar mijn eigen knappe vent waar ik enorm veel van hou en nu zelfs nog ietsjes meer, als dat al kon, want iemand die je dit gunt is echt goud waart.